دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫در دنیای مادر،
‫هزار پادشاه به صورت موروثی،
‫بی‌آنکه حکومتشان با چالشی مواجه شود، ‫بر جهانی حکمرانی می‌کردند.
‫اما از فرط میل بی‌حد و حصرشان ‫به قدرت و خودکامگی،
‫تمام منابع سیاره‌شان را مصرف کردند.
‫قلمروی پادشاهی وسعت خود را ‫به فضای بی‌کران برد،
‫و هرآنچه در راهش بود را فتح نمود.
‫اگرچه گمان می‌رفت شکوه دنیای مادر ‫نامتناهی و لایزال باشد،
‫تا این‌که تیغه‌ی خیانت آدم‌کشی،
‫گریبان شاه و ملکه را درید،
‫و یک‌بار برای همیشه، ‫به دودمان سلطنتی خاتمه داد.
‫آنگاه، پس از مرگ جنجال‌برانگیز ‫و پرهیاهوی پادشاه،
‫میان مردمانی که سکنه‌ی سیاراتی ‫در حاشیه‌ی دنیای مادر بودند،
‫زمزمه‌ی انقلاب شنیده شد.
‫در این هیاهو، سناتوری به نام بالیساریوس، ‫فرصت را غنیمت شمرد،
‫و خود را نایب‌السلطنه خواند.
‫سپس برای قدرت‌نمایی، ‫خون‌خوارترین فرماندهان سپاه خود را...
‫به قلمروی بیرونی دنیای مادر فرستاد،
‫تا هرکس که خود را شورشی می‌نامید را...
‫پیدا کرده و در هم بکوبند.
‫«ماه شورشی»
‫«فرزند آتش، بخش یکم»
‫آروم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫کورا.
‫کورا!
‫مگه کارت تموم نشده بود؟
‫همه توی کلبه اجتماعاتن.
‫- آخرین ردیفم مونده. بعدش کارم تمومه. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب.
‫آها. عه...
‫دن خبرت رو گرفته بود.
‫با داداشش گوزن برفی نری پیدا کردن.
‫می‌خوان قبل قصابی‌کردن ‫تو هم نگاهی بهش بندازی.
‫چرا کمک من رو می‌خواست؟
‫خب، چون به نظرش...
‫یعنی من پیش خودم...
‫پیش خودم می‌گفتم...
‫پس خودت می‌گفتی؟
‫راه بیفت.
‫خیلی وقت بود گوشت تازه نخورده بودیم. ‫یادم رفته بود چقدر لذیذه.
‫دن گفته بود خودش دیده ‫که گله تابستانی دارن برمی‌گردن.
‫احتمالا سه روزه برسن.
‫- خیلی خبرت رو می‌گرفت. ‫- به گوشم رسید.
‫ضمنا آره، تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫تحت تأثیر کدومشون؟ حیوانه؟
‫یا...
‫یا شکارچیه؟
‫سلام!
‫جماعت،
‫بنده از اونجا که رئیس این جامعه‌ام، ‫خودم رو موظف می‌دونم...
‫تا بهتون یادآوری کنم که خدایان زراعت، ‫تقاضای ادای احترام دارن.
‫آره.
‫پیشکشی‌ای می‌خوان.
‫ولی همگی خوب می‌دونیم ‫که باید به پایین‌تنه‌امون فشار بیاریم،
‫و با آه و ناله‌ی بلندمون از روی لذت،
‫موجب شکفتن جوانه‌ها بشیم.
‫گل گفتی!
‫پس امشب خوب عشق‌بازی کنید.
‫برای خرمن و غذایی که سر سفره‌امون ‫گذاشته می‌شه، عشق‌بازی کنید.
‫- آره! ‫- آره!
‫برای خدایان عشق‌بازی کنید!
‫بیاین به موسیقی گوش بدیم.
‫موسیقی‌ای که ما رو وارد ‫فضای عشق‌بازی کنه.
‫دن آدم خوبیه.
‫چرا نخوابیدی؟
‫بهترین شکارچیمونه.
‫دوست متعهدی هم هست.
‫تا حالا فکر رابطه دائمی‌تری ‫به ذهنت خطور کرده؟
‫از جانب اون که می‌دونم چنین تمایلی داره.
‫خودش ازم خواسته بود.
‫تا الان راحت با هم کنار میایم.
‫لازمه رابطه جدی‌تری شکل بدیم؟
‫صرفا از این بابت می‌گم...
‫که با این آخرین قدم دیگه رسما، ‫عضو این جامعه می‌شی.
‫باور کن، اینجا دیگه خونه‌مون شده.
‫دلم می‌خواد اینجا خونه‌مون باشه.
‫راستش...
‫دو فصل اخیری که به اینجا اومدم، ‫باعث شده بیش از اونچه لایقش هستم،
‫احساس خوش‌بختی کنم.
‫ولی می‌دونم که من فرزند جنگم.
‫این‌که عاشق کسی باشم ‫و عشق متقابل دریافت کنم...
‫نمی‌دونم از پس آدمی مثل من بر بیاد.
‫خانواده‌ام مقوله‌ای مثل عشق رو...
‫با بی‌رحمی از وجودم حذف کرد.
‫بهم یاد دادن که عشق به معنای ضعفه.
‫من هم...
‫نمی‌دونم تا کی قراره ‫چنین نگرشی داشته باشم.
‫حالا استراحت کن.
‫باشه.
‫دیشب حواسم بود که زود رفتی.
‫خسته بودی؟
‫آره. زودتر رفتم که استراحت کنم.
‫فکر می‌کردم داری سنت ‫زراعتمون رو به جا میاری.
‫چون دیشب که داشتم برمی‌گشتم، ‫از کنار خونه دن رد شدم.
‫به نظر می‌اومد مشغولین.
‫سم، من که نمی‌فهمم منظورت چیه.
‫اتفاقا خوب هم می‌فهمی.
‫به نظرت چی می‌خوان؟
‫همه‌چیزمون رو می‌خوان.
‫حتی ذره‌ای دلم نمی‌خواد ‫نیمه پر لیوان رو ببینم،
‫این‌که سفینه‌ای جنگی بالای زمینمون باشه، ‫به نظرم اصلا اتفاق خوبی نیست.
‫مشکل خودته. همیشه در چنین شرایطی، ‫اولین واکنشت ترسیدنه.
‫اهای دنیای مادر وضعشون خوبه،
‫لب کلام، به نظرم می‌تونیم ‫از رفقامون در مدار پایینی،
‫نرخ دستمزد بهتری بگیریم،
‫تا این‌که بخوایم غلات خودمون رو ‫به آدم‌کش‌های پراویدنس بفروشیم،
‫که معلوم نیست خودشون کجا داد و ستد می‌کنن.
‫جوری رفتار نکن که انگار نمی‌دونیم ‫غلات مازادمون رو به دشمنانی...
‫که الان برامون سفینه آوردن، می‌فروختی.
‫به نظرت وقتی بفهمن محوصلات مازاد ‫پارسالمون رو کجا فروختیم، واکنششون چیه؟
‫خب، من که انقلابی نیستم.
‫اگه نرخ پیشنهادیشون خوب باشه، ‫هدف و انگیزه‌شون برام مهم نیست.
‫از تو که بعید نبود.
‫سندری، جناح‌گیری من فقط ‫برای رشد این جامعه است.
‫جز این دغدغه دیگه‌ای ندارم.
‫من می‌گم بهتره به جای ابراز ترس، ‫حسن نیتمون رو بهشون نشون بدیم.
‫بهشون نشون بدیم ما مخالف نیستیم، ‫بلکه باهاشون همکاریم، موافقی؟
‫گفتی «همکاریم» گونار؟
‫آره. مگه اشتباه کردم؟
‫این سفینه رو برای مشارکت ‫و رفاه عمومی نفرستادن.
‫صرفا جهت نابودی، سرکوب ‫و به بردگی گرفتن ما فرستادنش.
‫اون جماعت از همکاری و تعهد بویی نبردن.
‫هر چی می‌خوان بهشون بدین.
‫ولی در مورد حاصل‌خیزی این زمین، ‫سعی کنین حرفی بهشون نزنین.
‫باید امیدوار باشیم بدون این‌که بفهمن...
‫گونار غلات پارسالمون رو به کی فروخت، ‫از اینجا برن.
‫- باشه. ‫- دیگه کافیه. داوطلبانه همکاری نمی‌کنیم.
‫متوجه شدین؟
‫اومدن!
‫دارن میان! دارن میان! دارن میان!
‫سلام، بنده اسمم سندریه. ‫کدخدای این دهکده‌ام.
‫خوش اومدین.
‫دریاسالار آتیکوس نوبل هستم.
‫نماینده‌ی وفادار پادشاه فقیدم.
‫با آغوش گرم پادشاهی ازتون استقبال می‌کنم.
‫کدخدای عزیز، لطفا برام ‫از این دهکده زیباتون تعریف کن.
‫همراهم تا کلبه اجتماعات بیاین.
‫می‌تونیم به صرف آبجو به اونجا بریم ‫تا براتون از زندگیمون بگم.
‫آها. بسیار هم عالی. ‫شما بفرمایین.
‫اینجا زندگی ساده‌ای برای خودمون ‫دست و پا کردیم.
‫شدیدا هم نسبت به همدلی اعضای جامعه،
‫و سخت‌کوشی تمام اعضامون، ‫احساس غرور می‌کنیم.
‫به نظر که اهالی اینجا ‫زندگی سالم و شکم سیری دارن.
‫گمونم بخش اعظمی از این رفاه رو ‫به شما که رهبرشون باشین، مدیون هستن.
‫نه، جامعه ما به یک اندازه زحمت می‌کشه. ‫هیچ فردی اعتبار بیشتری نداره.
‫البته فقط در دوران شکوه و رفاه، ‫اعتبار مساوی تقسیم می‌شه،
‫ولی اگه روزی انبارتون خالی بشه، ‫تمام تقصیرات گردن شما میفته.
‫به گمونم تاوانیه که هر رهبری باید بده.
‫یعنی شما در قبال این مردم، ‫احساس پدرانه‌ای دارین...
‫که باید شکم فرزندتون رو سیر کنین، درسته؟
‫امیدوار بودیم اهالی ولدت و سرزمین شما...
‫بتونن توی پیدا کردن ‫دسته‌ی کوچیکی از انقلابیون...
‫که توی این منظومه قایم شدن، ‫بهمون کمک کنن.
‫چون فرمانده‌ی من، ‫نایب‌السلطنه بالیساریوس...
‫ازم خواستن این گروه رو پیدا کرده ‫و باهاشون مطابق قانون رفتار کنم.
‫ما کشاورزان خاکساری بیش نیستیم،
‫خودمون رو درگیر مسائل سیاسی ‫دنیای مادر نمی‌کنیم.
‫ولی همچنان می‌تونین دست یاری برسونین. ‫هوم...
‫شورشیانی که قصد داریم پیدا کنیم، ‫به بنادر مهماتمون حمله کرده‌ان.
‫رهبرشون خانمی به اسم دورا بلاداکس ‫و برادرش داریانه.
‫در نهایت دستگیر خواهند شد.
‫صرفا از اونچه انتظار می‌رفت ‫بیشتر به درازا کشیده.
‫متأسفانه در این راستا ‫با کمبود آذوقه مواجه شدیم.
‫همون‌طور که اطلاع دارین ‫یا ممکنه شنیده باشین...
‫ارتش رو باید سیر نگه داشت.
‫در نظر داشتم بهتون پیشنهاد همکاری بدم. ‫شما به ما آذوقه بفروشین...
‫البته منظورم از محصولات مازادتونه‌ها...
‫در عوض ما هم پیشنهادی...
‫برای مثال سه برابر نرخ بازار می‌دیم، خوبه؟
‫با چنین پول بادآورده‌ای می‌تونین ‫کلی دهقان و روبات تهیه کنین...
‫که خودتون مجبور نباشین ‫سختی کار رو به جون بخرین.
‫به عقیده‌ی ما برداشت دست‌رنج خودمون، ‫ارتباطی بین ما و زمین ایجاد می‌کنه...
‫و به مزارع مقدسمون که منشاء ‫رزق و روزیمونه، ارزش می‌ده.
‫به نظرم همین که بدونین با کمک ‫به ریشه‌کن شدن دشمنان دنیای مادر،
‫دارین موجب خیر جمعی می‌شین، ‫تا حد کافی به کارتون ارزش می‌ده.
‫- واقعا پیشنهاد خوبیه. ‫- درسته.
‫ای کاش محصول مازادی داشتیم ‫که بهتون بفروشیم.
‫همون‌طور که می‌بینین، ‫اکثر مناطق اینجا سنگلاخیه،
‫و حتی به زور کفاف خودمون رو می‌ده.
‫از این جهت، با کمال احترام، ‫مجبوریم پیشنهادتون رو رد کنیم.
‫البته خدا رو شاکریم...
‫که چنین حاکم خیراندیش ‫و قدرتمندی از ما محافظت می‌کنه.
‫آها.
‫پس مازاد ندارین؟
‫هیچی ندارین؟
‫آها.
‫زمینتون که به نظر حاصل‌خیز میاد.
‫حتی می‌تونم بگم بیشر از حدیه ‫که کفاف جمعیت دهکده‌تون رو بده.
‫درسته، به ظاهر چنین جلوه‌ای داره.
‫با این‌حال مقیاس کاشت در مزارع،
‫حاکی از ضعف خاک در حاصل‌خیزیه.
‫زمستان‌های سخت اینجا هم ‫برامون مشکلی مضاعف درست می‌کنن.
‫خب، همچنان تمایل دارین ‫به صرف آبجو تشریف بیارین؟
‫معذرت می‌خوام.
‫خواستم...
‫واقعا اهالی سرزنده و زیبایی دارین.
‫باورم نمی‌شه این زیبایی حاصل مزارع ‫خشک و کم‌ثمری باشه.
‫خب، کدوم خانم یا آقا از بین شما ‫مسئول نظارت بر محصولاته؟
‫حتما کسی بین شما هست ‫که مسئولیت بیشتری گردن می‌گیره.
‫کسی نبود؟
‫هوم؟
‫بله قربان.
‫- آها. ‫- بنده.
‫خوبه.
‫آره، بنده مسئول نظارت بر محصولاتم.
‫خب، اگه معتمد این جماعت باشی، ‫پس من هم بهت اعتماد می‌کنم.
‫صرفا می‌خوام مطمئن بشم کجای درکم ‫از بی‌ثمری این زمین اشتباه بوده.
‫همین و بس.
‫ببینین قربان،
‫سندری که کدخدای عزیز ماست،
‫همیشه به فکر رفاه اهالی دهکده است.
‫برای همین با وجود خطرات ‫احتمالی از جمله خشکسالی و قحطی...
‫انتظار داره برداشت مازاد رو انبار کنیم.
‫البته خودتون هم قطعا قبول دارین ‫هر رهبری چنین بینشی داره.
‫ولی چند فصل اخیری که گذشت، ‫برکت زمین‌هامون بیشتر شد.
‫برداشت مازادمون تا حدی زیاد شد ‫که نمی‌تونیم انبارشون کنیم.
‫در این صورت...
‫گمون می‌کنم بشه ‫بخش کوچیکی ازش رو فروخت.
‫البته بستگی به میزان نیاز شما هم داره.
‫هوم. خوبه، خوبه.
‫آره، دوراندیشی حکم می‌کنه که آدم ‫آذوقه انبار کنه، قبول دارین کدخدا؟
‫آره. می‌فهمم.
‫البته دروغ نگم جا خوردم.
‫عجیبه سعی داشتین بهم القا کنین...
‫که محصولات این زمین، ‫کفاف اهالی خودتون رو هم نمی‌ده.
‫- انگار چندان باهام روراست نبودین. ‫- نه، وایستین. وایستین.
‫جناب دریاسالار، ‫کسی شما رو فریب نداده.
‫صرفا سندری نسبت به نیاز دهکده، ‫نگرش محافظه‌کارانه‌تری داره.
‫وگرنه جفتمون خوشحال می‌شیم ‫با شما همکاری کنیم.
‫لطفا شما هم در نظر داشته باشین ‫که آستانه‌ی توانمون در چه حده.
‫کدخدا، ایشون دقیقا کیه؟
‫- عه، بنده... ‫- ایشون هیچ‌کاره است.
‫اهالی دهکده بنده رو به عنوان ‫رهبرشون انتخاب کردن.
‫این آقا هیچ جایگاه ویژه‌ای نداره.
‫پیشنهاد می‌کنم اصلا حرف‌هاش رو جدی نگیرین.
‫خب... دودستگی به وجود اومد.
‫حالا که دقت می‌کنم، دهکده شما ‫چندان هم اهالی صمیمی و گرمی نداره.
‫کدخدا، اگه شما اجازه بدین...
‫بهتون نصیحتی بکنم که چطور باید ‫با زیردستان سرکش رفتار کرد.
‫گاهی اوقات پیش میاد افراد متوجه خطرات نشن، ‫و لازم باشه یادآوری کوچیکی بهشون بشه...
‫تا یاد بگیرن افراد بالادست، ‫چطور باید با افراد زیردست رفتار کنن.
‫جناب دریاسالار...
‫سندری...
‫خواهش می‌کنم.
‫- نه، من اصلا... ‫- نگران نباشین.
‫- آخه... ‫- بذار نشونت بدم منظورم چیه.
‫عه...
‫خواهش کردم.
‫جناب دریاسالار.
‫نه، نزن!
‫نزن!
‫این چه کاری بود؟!
‫محصولاتم رو کی آماده می‌کنین؟
‫آخه...
‫نمی...
‫همکار خان، ازت پرسیدم ‫کی محصولاتم آماده می‌شه؟
‫عه، اِم...
‫- نه... نه هفته‌ی دیگه. ‫- بسیارخب.
‫ده هفته‌ای دیگه به اینجا برم‌گردم.
‫شما هم بایستی ده هزار بوشل ‫آماده کنین تا توی کشتی بار بزنین.
‫آخه هر نوبت کاشتمون، ‫در بهترین حالت دوازده هزار بوشله.
‫این‌طوری خودمون از گرسنگی تلف می‌شیم.
‫متوجه نمی‌شم از ما چی می‌خواین.
‫جوابت ساده است.
‫دار و ندارتون رو می‌خوام.
‫خب، گوش کنین.
‫تمام این تجهیزات رو به این ‫ساختمان سنگی منتقل کنین.
‫محل استقرار موقتی خوبیه.
‫مارکوس، باید کمکم کنی ساکنان فعلی ‫خونه جدیدمون رو راهی به بیرون کنیم.
‫متوجه شدی؟
‫رو چشمم رئیس.
‫رو چشمم.
‫سلام به همگی.
‫بنده جی‌سی ۱۴۳۵ از ارتش مکانیکیِ...
‫مدافعان پادشاه هستم.
‫تصحیح می‌کنم: ‫از مدافعان پادشاه فقید هستم.
‫مایه افتخارمه بهتون خدمت کنم.
‫من سرباز آریسم.
‫قراره مهمات رو به اون ساختمون ببریم. ‫اگه دوست داشتی کمکمون کن.
‫متشکرم سرباز آریس.
‫مأموریت رو در دستور کاری خودم قرار دادم.
‫با تو بودم لاک‌پشت کثافت. ‫بیا اینجا ببینم.
‫واسه چی معطل می‌کنی؟! ‫بزن به چاک دیگه!
‫هوم.
‫متشکرم.
‫محض رضای خدا، به چی زل زدی؟
‫معذرت می‌خوام. منتظر بودم ببینم ‫همچنان آب می‌خواین یا نه.
‫همچنان آب می‌خوایم یا نه؟!
‫از این نسل خوشم میاد.
‫جوان هستن و زور دست‌وپا زدن دارن.
‫- رئیس. ‫- هوم؟
‫نگاه کن، برامون جیمی هم گذاشتن.
‫واقعا ربات جیمیه!
‫اصلا خبر نداشتم برامون رباتی مونده.
‫خیلی‌خب، حواست به جلوی پات باشه. ‫مسیر از اینجا تا پل ناهمواره.
‫متشکرم نگرانم هستین سرباز آریس، ‫ولی گمونم مشکلی نداشته باشم.
‫راستش رئیس، این‌ها دیگه جنگ‌افزار نیستن.
‫یعنی چی دیگه جنگ‌افزار نیستن؟
‫برنامه‌نویسیشون فرق کرده.
‫بعد این‌که پادشاه به قتل رسید،
‫سلاح‌هاشون رو زمین گذاشتن ‫و از جنگ‌افروزی تمرد کردن.
‫نگاه کن، هر بلایی سرشون بیاری، ‫ذره‌ای مقاومت نمی‌کنن.
‫آهای!
‫حواست به مهمات باشه دستگاه احمق!
‫کاری می‌کنم آهن‌قراضه بشی کثافت. ‫شنفتی چی گفتم؟!
‫مثل این‌که گوشت بدهکار نیست.
‫آهای! بسه.
‫نکنه می‌خوای خودت رو خلاص کنم؟
‫جونت انقدر برای همه بی‌ارزشه ‫که می‌تونم همین الان یه تیر حرومت کنم.
‫- مگه نه؟ ‫- بسه دیگه.
‫نظرت چیه؟ می‌خوای بمیری؟
‫جواب بده دیگه!
‫بزن پسر جون.
‫گفتم بس کن.
‫فورا مهمات رو به اون خونه ببر سرباز.
‫چشم رئیس.
‫توی عملکردت مشکلی پیش اومده؟
‫خیر قربان.
‫بلند شو. به رودخانه برو ‫و خودت رو تمیز کن.
‫شما هم انقدر زل نزنین.
‫به کارتون برسین.
‫پی کارتون برین تن لش‌ها.
‫با تو هم بودم مارکوس.
‫ردیف شد؟
‫معذرت می‌خوام.
‫متشکرم. لطف کردین.
‫- سربازی؟ ‫- مدت‌ها پیش بودم.
‫می‌تونم اینجا بشینم؟ اسمم سمه.
‫اختیار دارین.
‫بگو ببینم سم، ‫داستان پادشاه فقیدمون...
‫و دختر زیباش، یعنی شاهدخت عیسی رو می‌دونی؟
‫نشنیده بودم.
‫خب، خیلی من رو یاد شاهدخت می‌ندازی.
‫در افسانه‌ها بهش لقب ‫«جام رهایی‌بخش» داده بودن.
‫کودک منجی افسانه‌هامون بود.
‫حتی قبل از این‌که به دنیا بیاد،
‫من و برادرانم هرآنچه داشتیم،
‫هرآنچه که زیر این پوستین فلزی داشتیم، ‫مایه گذاشتیم...
‫تا در رکاب این منجی بجنگیم.
‫خلاصه، زمانی که در جبهه‌ای دوردست ‫مشغول جنگ و پیکار بودیم،
‫و متوجه شدیم که طبق پیش‌گویی‌ها، ‫بالاخره این منجی پا به دنیا گذشته،
‫چشم‌انداز روشنی برای آینده‌ی جهان دیدم،
‫و مطمئن بودم پس از میلاد شاهدخت،
‫به عصر جدیدی از صلح و شفقت خواهیم رسید،
‫و به جنگ ما خاتمه می‌داد.
‫شاهدخت جادویی بود.
‫درست می‌گی. ‫حتی «جادویی» حق مطلب رو ادا نمی‌کنه.
‫در روز تاج‌گذاری شاهدخت،
‫ایشون به همراه ملکه و پادشاه عزیزمون،
‫با بی‌رحمی به دست معتمدترین ‫نزدیکان خودشون، به قتل رسیدن.
‫فکر می‌کنم جهانیان بعد از اون خیانت، ‫معیار شرافت رو گم کردن.
‫متأسفانه شفقت، مهربانی،
‫و شادی ما...
‫همراه اون دخترک مرد.
‫به نظرم در اعماق وجودت ‫هنوز زنده است.
‫مسبب این بلا تویی گونار!
‫من که نمی‌دونستم می‌خواد بکششون.
‫فرقی نمی‌کنه. الان دیگه مرده.
‫سربازان رو چیکار کنیم؟ ‫حالا قراره همسایه‌مون هم بشن.
‫- چه بدونم. ‫- خواهشا بس کنین.
‫به نظرتون بهتر نیست با محصولاتمون ‫سعی کنیم ترحمشون رو بخریم؟
‫چرا.
‫این‌طوری براشون ارزشمند می‌شیم. ‫نمی‌تونن ما رو بکشن.
‫- بهمون نیاز دارن. ‫- راست می‌گه.
‫توانایی ما توی زراعت و برداشت محصوله. ‫اون‌ها چنین کاری بلد نیستن.
‫اگه نشونشون بدیم چقدر کارمون خوبه...
‫چاره‌ای ندارن جز این‌که ‫دست از سرمون بردارن.
‫- موافقم. ‫- آره. همینه.
‫- موافقین؟ دست‌رنجمون، نجاتمون می‌ده. ‫- آره!
‫- دست‌رنجمون، نجاتمون می‌ده! ‫- آره!
‫پس توافق کردیم. (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫- ارزشمون رو بهشون نشون می‌دیم. ‫- خب.
‫بعد که مطابق میلشون عمل کردیم،
‫مجبور می‌شن در مورد آذوقه‌ای ‫که می‌خوان برامون بذارن، تجدید نظر کنن.
‫- آره. ‫- موافقم.
‫می‌تونیم به انسانیت اون آقایون ‫که توی انبار غله‌ان متوسل بشیم.
‫- آره. ‫- خوبه دیگه.
‫خب... پس وقت فرار شد.
‫فهمیده بودم از این شرایط عاصی شدی.
‫خودت که شنیدی چی گفتن. ‫همه‌شون متوهم‌ان.
‫فکر می‌کنن سربازانی که چنین بلایی ‫سر سندری آوردن، بهشون رحم می‌کنن.
‫باز خوبه با چشم خودشون دیدن.
‫اولین بار که توی خرابه‌های ‫اون کشتی پیدات کردم،
‫با خودم می‌گفتم بهتره تنهات بذارم.
‫می‌ترسیدم برامون دردسر بشی.
‫ولی آیا لحظه‌ای پشیمون شدم ‫که پات رو به زندگیمون باز کردم؟
‫اصلا و ابدا.
‫چون بعدش جزوی از خانواده‌مون شدی.
‫ولی الان که قصد داری بری، ‫بیشتر از همیشه کمکت رو می‌خوایم.
‫خانواده‌ات به کمکت نیاز دارن.
‫نمی‌تونم بمونم.
‫منظورت اینه نمی‌خوای بمونی؟
‫دیگه نمی‌شه این دهکده رو نجات داد.
‫ولی اگه شرایط عوض بشه چی؟
‫اگه بجنگیم نمی‌شه؟ ‫فقط خودمون رو نمی‌گم، بقیه هم بجنگن.
‫- آخه کی حاضره به اینجا بیاد و بجنگه؟ ‫- بقیه! بقیه!
‫بقیه افرادی که حق دارن ‫از نظام دنیای مادر متنفر باشن.
‫کورا، تو گوشه و کنار این دنیا رو ‫بهتر از من بلدی.
‫اگه تو بتونی جنگجویانی پیدا کنی ‫که نوبل دنبالشونه چی؟
‫شورشی‌هایی پیدا کنی ‫که دوشادوش ما بجنگن.
‫اگه جنگجویانی پیدا کنم که برای ولدت بجنگن، ‫به اهالی دهکده امید می‌دم.
‫اگه امید پیدا کنن، مبارزه می‌کنن ‫و شک نکن شکست می‌خورن.
‫نمی‌خوام خونی به گردنم باشه.
‫در عین حال نمی‌خوام عین شما ‫قید آینده و زندگیم رو بزنم.
‫اینجا رو ببین.
‫آهای، دختر مسئول آب!
‫- بیا اینجا ببینم. ‫- چیزی می‌خواین؟
‫باز هم براتون آب بیارم؟
‫اگه می‌شه... یه خرده آب بیار.
‫بس کنین!
‫وگرنه چی می‌شه؟
‫کمک! کمک!
‫تو رو خدا کمک کنین!
‫کمک!
‫- خفه شو! ‫- ولم کنین!
‫- کمکم کنین! ‫- خفه شو!
‫خواهش کردم نکنین.
‫- خفه شو. ‫- تو رو خدا یکی کمک کنه! کمک!
‫- کمک! ولم کنین! ‫- خفه شو!
‫ولم کنین!
‫نکنین!
‫احسنت. حالا می‌خوای چیکار کنی؟
‫دست و پات رو به تیرکی می‌بندم ‫و مجبورت می‌کنم هر روز نگاه کنی...
‫که چطور از این دختر دهاتیه، ‫یه فاحشه می‌سازم.
‫مارکوس، دوست خوبم...
‫واقعا برنامه خوبی ریختین...
‫ولی حتی خیالش هم از سرتون بیرون کنین.
‫اول باید خودم شخصا ‫این جوانک رو از وسط دوشقه کنم.
‫بعد دختره مال خودت می‌شه.
‫مال همه‌تون می‌شه.
‫ولش کن!
‫وایستین!
‫بس کنین.
‫چقدر عالی. دسر هم اومد.
‫اون رو هم بیار.
‫التماست می‌کنم.
‫می‌کشمش‌ها.
‫همین رو می‌خوای؟ ها؟
‫ها؟
‫آها، نگاه کنین چه به موقع رسید.
‫بکششون. جفتشون رو بکش.
‫چرا معطلی؟ بهت دستور دادم.
‫این حرومـ...
‫دیگه مجبورم بجنگیم.
‫کورا، شاید این به کارت بیاد.
‫جایی که کشتی خراب شده بود، ‫پیداش کرده بودم.
‫فکر می‌کردم گم شده باشه.
‫فرهنگ ما با چنین تسلیحاتی سازگار نیست.
‫می‌ترسیدم نشون دادنش خطرناک باشه.
‫نگرانیت به جا بود.
‫ازت ممنونم.
‫می‌خوای کجا بری؟
‫یکی رو می‌شناسم. ‫ژنرالی به اسم تایتوسه.
‫قهرمان قلمروی پادشاهی سابق بود،
‫که نیروهاش رو بر علیه دنیای مادر کرد.
‫آخرین خبری که ازش شنیدم، ‫این بود که هنوز یه جایی زنده است.
‫اگه بتونم پیداش کنم ‫و افرادی رو در اختیارش بذارم...
‫گونار.
‫پارسال غلات مازاد رو ‫به جبهه مقاومت پراویدنس فروختی.
‫آره، اونجا با آقایی آشنا شدم ‫که من رو به شورشیان معرفی کرد.
‫خانواده‌ی بلاداکس رو می‌گم.
‫- اگه پیداش کنیم همچنان تو رو به جا میاره؟ ‫- ممکنه.
‫پس من رو پیشش می‌بری؟
‫معلومه که می‌برم.
‫آهای! یه اوراکی دیگه هم بیارین!
‫با وجود ژنرال و ارتش...
‫ممکنه شانس پیروزی داشته باشیم.
‫مواظب خودت باش.
‫به سلامت برین و برگردین. ‫سفرتون به خیر باشه.
‫پس تو سرباز دنیای مادری بودی؟
‫واسه قلمروی پادشاهی می‌جنگیدی؟
‫این‌طوری هم می‌شه گفت.
‫گمون کنم رده‌بالا هم بودی.
‫یعنی به خاطر فرار از خدمت تحت تعقیبی؟
‫در کنار دلایل دیگه.
‫خیلی‌خب.
‫مطمئنی سوال دیگه‌ای نداری؟
‫امثال ما رو که نمی‌کشن، نه؟
‫آخه بلایی که سر سندری آوردن ‫واسه ترسوندن ما بود...
‫که دست از پا خطا نکنیم.
‫ولی ما که صرفا کشاورزیم، ‫تهدید که نیستیم.
‫از کجا مطمئنی نابودمون می‌کنن؟
‫اولین بار که پا به سیاره‌ی ما گذاشتن، ‫من نه سالم بود.
‫هیچ‌وقت درخواست نمی‌کردن.
‫هیچ شرایطی نمی‌پذیرفتن.
‫فقط میل به ویرانی داشتن.
‫فرمانده ارتش مادر، ژنرال جوانی بود ‫که از جنگ‌افروزی به وجد می‌اومد.
‫اسمش ژنرال بالیساریوس بود.
‫مردم سیاره من شجاعانه ‫از خودشون دفاع کردن،
‫ولی این واکنش باعث شد ‫ژنرال جوان عصیانگری بیشتری نشون بده،
‫و تحریک شد تا این خشم رو ‫سر مردم بی‌گناه خالی کنه.
‫لحظه‌ای بود که با بالیساریوس ‫چشم توی چشم شدم،
‫کسی که عاشق فرماندهی ارتش بود،
‫ولی نمی‌خواست از مقر فرماندهی ‫دستورات رو بهشون بده،
‫بلکه دوست داشت باهاشون در میدان باشه.
‫بالیساریوس تمام اعضای خانواده‌ام رو ‫کشت و من رو با خودش برد.
‫نمی‌دونم چی شد که از جونم گذشت.
‫چرا با وجود صدها هزار نفری ‫که به دستش کشته شدن،
‫رحم و شفقتش به من رسید؟
‫گمون کنم چیزی توی وجودم دیده بود.
‫کسی رو دیده بود که باهاش هم‌درده.
‫روم اسم «آرتلایس» گذاشتن،
‫تمرین‌دادن و آموزش‌هام در حوزه ‫تاریخچه‌ی دنیای مادر شروع شد.
‫به مدت پنج سال روی اون سفینه ‫با سربازانی زندگی کردم،
‫که جز اون‌ها خانواده‌ای نداشتم.
‫هیچ ملایمتی ندیدم.
‫فقط خشن بودن و جنگیدن یاد گرفتم.
‫من رو همراه خودش به سفرهای ‫دیپلماسیش می‌برد،
‫و براش حکم فرزند داشتم.
‫حکم دست‌پرورده و دانش‌آموز داشتم.
‫عین خودشون شده بودم.
‫دختر فرمانده‌ای برجسته بودم.
‫دوست پادشاه و خانواده سلطنتی بودم.
‫زندگی سعادتمندی داشتم.
‫ولی با وجود جایگاه اجتماعیم،
‫ازم انتظار داشتن به وظایفم برسم.
‫یعنی برای دنیای مادر بجنگم.
‫زمانی که دانشگاه نظامی می‌رفتم، ‫تشویقمون می‌کردن تا معشوقه‌ای پیدا کنیم.
‫ک
‫کسی که وقتی سیاست توسعه، ‫بیش‌ازحد انتزاعی شد،
‫و چرایی فتح در وحشی‌گری خالص نبرد گم شد، ‫حاضر باشیم تا پای جون ازش محافظت کنیم.
‫عجله کن! زود باش، عجله کن!
‫بعد که هجده سالم شد، ‫افسر آموزش‌دیده‌ای شدم...
‫و گردانی در اختیارم گذاشتن.
‫در سیارات دوردست برای پادشاه جنگیدم،
‫و پرچم کسانی رو بالای سر گرفتم ‫که خانواده‌ام رو به قتل رسوندن...
‫و سیاره‌ام رو نابود کردن.
‫من رو آموزش دادن،
‫شکستن و جوری که می‌خواستن از نو ساختن.
‫اگه دارم برات تعریف می‌کنم، ‫به این خاطره که بدونی کی هستم.
‫ازم پرسیدی حاضرن شما رو بکشن یا نه.
‫جوابم اینه اگه من بودم چنین کاری می‌کردم.
‫[ولدت، شهر بندری پراودیس] (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫این‌ها هاکشاو هستن.
‫جایزه‌بگیرن. واسه حکومت کار می‌کنن.
‫وایستا ببینم.
‫ای وای.
‫این که خود طرفه. دنبال همین بودیم.
‫همونه که من رو با بلاداکس آشنا کرد.
‫بلاداکس‌ها بهت نگفتن ‫چطور باهاشون ارتباط بگیری؟
‫نه، گفته بودن توی سیاره‌ای ‫به اسم شاران پناه گرفته‌ان.
‫- پادشاه اونجا هم اسمش لویتیکاست. ‫- ...لویتیکاست.
‫بیا بریم.
‫کاربوست بریز.
‫بگذریم، به نظرم بهترین شانسمون ‫برای پیدا کردن بلاداکس‌ها،
‫اینه که با اهالی لویتیکا ارتباط بگیریم.
‫ممکنه لو بریم.
‫اول باید ژنرال تایتوس رو پیدا کنیم، ‫بعد سراغ شورشی‌هات می‌ریم.
‫مالکت ایشونه؟
‫راهت رو بکش. فروشی نیست.
‫اینجا که همه‌چی فروشیه. ‫خب... چقدر تقدیم کنم؟
‫راستش طبقه بالا اتاقی شخصی دارم...
‫که نسبتا روتختی‌های تمیزی داره.
‫راستش واقعا دست‌ودل‌بازین. ‫ولی متأسفانه فکر نکنم...
‫بهت قول می‌دم یه شب کنارم باشی...
‫التماسم می‌کنی بیشتر بهت حال بدم.
‫گفتم راهت رو بکش.
‫اذیتش نکن مامانش.
‫- عه، عه، عه. ‫- بذار با پسرت بازی کنم.
‫به نفعته بری.
‫زنیکه‌ی پتیاره‌ی حسود، ‫گوش کن چی می‌گم.
‫تو گوش کن من چی گفتم. ‫گفته بودم به نفعته بری.
‫دنبال اطلاعاتی بودم.
‫کسی اینجا ژنرال تایتوس می‌شناسه،
‫یا می‌دونه کجا می‌شه پیداش کرد؟
‫معلومه ژنرال تایتوس می‌شناسیم.
‫مردک روانی نیروهاش رو توی نبرد ساراوو...
‫علیه دنیای مادر بسیج کرده بود.
‫از موقعیت مکانیش اطلاع داری؟
‫آخرین بار که ازش خبری شنیدم...
‫می‌گفتن توی تماشاخانه‌ای ‫در پولاکس مبارزه می‌کنه.
‫اگه جات بودم خوب حواسم رو ‫جمع می‌کردم خانم کوچولو.
‫آخرین شکارچی‌ای که دنبالش بود، ‫جهت این‌که به بقیه درس عبرت بدن...
‫درست بیرون ورودی تماشاخانه...
‫سرش رو به نیزه کشیدن و اونجا گذاشتن.
‫پس الان پولاکسه.
‫- نقشه‌ات همینه؟ ‫- همینه دیگه.
‫مگه چیه؟
‫گمونم باید کشتی‌ای پیدا کنیم ‫تا به پولاکس بریم.
‫داری راه میفتی.
‫آهای! سلیطه خانم!
‫آخ.
‫کاش من رو کشته بودی.
‫حالا خودت می‌میری.
‫فقط یه فرصت بهت می‌دم...
‫که راهت رو بکشی و زنده بری.
‫ای وای.
‫اون‌وقت این «یه فرصت»...
‫شامل حال همه‌مون می‌شه؟
‫بکشیدش.
‫تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫هاکشاوهایی که بهت پول دادن، ‫واسه دنیای مادر کار می‌کنن؟
‫- از جایزه‌بگیر جماعت خوشم نمیاد. ‫- خودم که نخواستم.
‫ضمنا محض اطلاعت بگم، ‫من هم از جماعت جایزه‌بگیر خشم نمیاد.
‫پس صرفا مزدوری؟
‫نه. اهل این کارها نیستم.
‫به بیان دقیق‌تر می‌شه ‫من رو «فرصت‌طلب» خطاب کرد.
‫واسه خودت یه پا قهرمانی، ها؟
‫صبر کن
‫ببین، شنیدم چی گفتی...
‫سعی داری به پولاکس برسی
‫می‌تونم کمکت کنم
‫متوجهم، فقط دو تا کشاورز ساده‌ایم
‫دنبال سرباز برای جنگیدن ‫علیه دنیای مادر هستیم
‫یه مقدار پول داریم، ولی اینقدر ‫نیست که باهاش پولدار بشی
‫آره، متوجهم
‫بازم هر چقدر برات ارزش دارم بهم پول بده
‫سرباز برای جنگیدن علیه ‫دنیای مادر می‌خواین؟
‫خب، اسم من کای ـه
‫زود باشین، سفینه‌م دم بندره
‫بسیار خب. مسیر پولاکس رو انتخاب می‌کنیم
‫اولش باید یه توقف در نو-وادی داشته باشم
‫می‌دونی، یه دامدار اونجاست
‫مردی که شاید به کار شما بیاد
‫ارزش وقت‌مونو داره؟
‫چون بیشتر از این نمی‌تونیم ‫وقت تلف کنیم
‫فکر کنم ازش خوشت بیاد
‫تا حالا از سیاره خارج شدین؟
‫نه
‫توی مزرعه چی کار می‌کردی؟
‫ناظر درو و کاشت و ‫طبقه‌بندی بذرها بودم، مطمئن می‌شدم که...
‫خیلی عالیه. بد نیست محکم بشینی
‫یوهو!
‫وای
‫بیا تو
‫کاسیوس، تویی. خوبه
‫یه پیام از هاکشاوز دریافت کردیم
‫درخواست دارن با ما ملاقات داشته باشن
‫به ظاهر موجودی رو گرفتن...
‫که از شورشی‌ها اطلاعات مهمی داره...
‫دورا بلاداکس و برادرش
‫بلاداکس؟
‫خب، اینکه...
‫خیلی عالیه، کاسیوس
‫وقتی رسیدن بهم خبر بده
‫- بله، قربان ‫- هی
‫[سیاره کشاورزی مرزی] ‫[نوا-وادی] (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫خب، انگار حرومزاده سالدورون اومده
‫- چی شده این همه راه تا اینجا اومدی؟ ‫- دلم برای لبخندت تنگ شده بود
‫هنوزم اون یارو که به زنجیر ‫بسته بودیش اون پشته؟
‫تاراک؟ آره، داره دین‌شو بهم ادا می‌کنه
‫چند ده فصل دیگه حساب‌مون صاف میشه
‫چی برای تو داره؟
‫اشکالی نداره باهاش حرف بزنیم؟
‫ممکنه یه معامله برات جور بشه
‫خب، اگه میشه پول دراورد...
‫هی!
‫هی! تاراک!
‫اینا می‌خوان باهات حرف بزنن
‫- چی شد که پات به زنجیر بسته شد؟ ‫- صفی دراز از اشتباه‌ها
‫ولی اگه اومدین اینجا که منو ‫به جرائمی علیه دنیای مادر متهم کنین...
‫تا دلت بخواد گناهکارم. ‫با اون حلش کنین
‫نه. برای این نیومدیم
‫از یه روستای کوچیک اومدیم ‫و دنبال اجیر کردن چند تا مبارزیم...
‫تا بهمون آموزش بده و ازمون در برابر ‫نیرویی از دنیای مادر محافظت کنه
‫- دوست‌دار قلمروی پادشاهی نیستم ‫- باشه
‫همه اینو می‌دونن
‫و خوشحال می‌شدم کنار شما بجنگم...
‫ولی دینی به دوشمه...
‫و دارم اداش می‌کنم
‫چقدر بهت بدهکاره؟
‫اه...
‫۳۰۰ هزار دارام باید هر هزینه ‫و دردسری که داشتم رو پوشش بده
‫ای حقه‌باز
‫اینقدر پول نداریم
‫پول ندارین
‫خب، خیلی دوست دارم قمار کنم
‫شروع شد
‫شرط سر چیه؟
‫اگه تاراک بتونه اون موجود بیرون رو ‫رام کنه، دینش بهم ادا میشه
‫ولی اگه نتونه سوارش بشه...
‫همه‌تون به غل و زنجیر کشیده میشین
‫معامله اینه
‫محکم‌تر بگیرش!
‫مراقب دمش باش!
‫می‌تونی سوارش بشی؟
‫آره، می‌تونم سوارش بشم
‫محکم بگیرش! نذار اینطوری ‫باهات بجنگه!
‫بکش!
‫طناب‌هاتونو بندازین
‫تیکه پاره‌ت می‌کنه
‫طناب‌هاتونو بندازین و ‫همین الان برید بیرون
‫هر جور که راحتی. بندازین‌شون
‫نمی‌خوام بهت آسیبی برسونم
‫خیلی از خونه دور شدی و منم همینطور
‫ببین، تو و من...
‫شبیه هم هستیم
‫آسیب دیدیم. بهمون خیانت شد
‫اعتمادمون خدشه‌دار شده
‫هر دو ترس رو می‌شناسیم
‫با اینحال، بزرگترین ترسی که ‫باهاش روبه‌رو هستیم...
‫ترس از خودمونه
‫همینه
‫بیا بهشون نشون بدیم که نمی‌ترسیم
‫بیا بهشون نشون بدیم بیشتر از ‫غل و زنجیری هستیم که ما رو زمین‌گیر کرده
‫آروم. آروم. آروم باش.بریم. بریم
‫یوهو!
‫اونجاست
‫آره
‫چیزی نیست
‫هیکمن، کاری که خواستی رو کردم
‫حسابت با من صاف شد
‫باهاش خوب رفتار کن
‫برو! بیا بیرون!
‫هی!
‫نه
‫هی
‫نه. نه
‫عجب دختری
‫تاراک! بیا بریم
‫خوب بود. کسی دیگه هست ‫که سر راه بشناسیش؟
‫شاید چند تا ایده داشته باشم
‫[سیاره استخراج کبالت] ‫[داگوس]
‫خب، کار چیه؟
‫نماینده یه روستا روی یه ماه ‫کوچیک به اسم ولدت هستیم
‫این روستا با تهدید نابودی...
‫از طرف ارتش‌های دنیای مادر روبه‌روست
‫دنبال جنگجوهایی هستیم...
‫که برای محافظت از اونا به ‫جنگ ملحق بشن
‫با شهرتی که داری...
‫گفتیم شاید به این مورد ‫علاقه‌مند باشی
‫- نمسیس، لطفا، لطفا ‫- بگیرش
‫کمکش کن. لطفا، خواهش می‌کنم
‫عقب وایستین
‫فقط می‌خوام حرف بزنم. همین
‫مشخصه که پریشون شدم، درسته
‫ولی احمق نیستم
‫می‌دونم چرا اینجایی. ‫این بچه رو می‌خوای
‫آره، می‌خوام
‫این یکی رو نمی‌تونی داشته باشی
‫این یکی مال منه
‫مادری داره که منتظرشه
‫دلتنگش شده
‫و چرا درد اون مادر باید ‫برام اهمیت داشته باشه...
‫وقتی هیچکس اینجا به درد من اهمیت نمیده؟
‫قبل از اینکه اونا بیان ‫اینجا خونه‌م بود
‫هوا رو مزه کن (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫بدنم رو مسموم کرده
‫تخم‌هامو ضعیف کرده و حالا ‫بچه‌های من نمی‌تونن از تخم دربیان
‫حقمه به عدالت برسم
‫درک می‌کنم
‫ولی این راهش نیست
‫بین عدالت و انتقام تفاوتی وجود داره
‫جدی میگی؟
‫زیاد مطمئن نیستم
‫درد یه مادر رو می‌شناسم
‫تنهایی این درد رو می‌شناسم
‫ولی نباید به اون بچه آسیبی برسونی
‫بهت اجازه‌شو نمیدم
‫حرفتو باور می‌کنم. ولی اینو بدون
‫این بچه رو می‌کشم
‫و همینطور به کشتن ادامه میدم تا ‫هر مادری اشک پشیمونی بریزه...
‫که چرا اصلا به معادن داگوس اومده
‫لعنتی!
‫زود باش
‫بدو بریم
‫بیا. برو عقب! برو عقب!
‫بیا اینجا
‫عجب. خیلی...
‫خیلی معرکه بود
‫اینو جشن نگیرین
‫هیچ افتخاری درش نیست
‫ممکن بود خیلی راحت یکی ‫از شما اینجا افتاده بود...
‫در فاضلاب یه دنیای فراموش شده...
‫اونم به اسم انتقام
‫باید خیلی خوب اینو به خاطر بسپارین
‫اونجا کار خوبی کردی. ‫نجات بچه رو میگم
‫- فقط سعی داشتم کمک کنم. ‫- بله، ولی برای برخی طبیعی نیست
‫برای تو که هست
‫توی خونه که بودیم، سم رو ‫بدون هیچ تردیدی نجات دادی
‫مهربونی ارزش مردن داره
‫به این حرف باور دارم
‫همیشه نداشتم
‫بهت گفتم چطور در ‫دنیاهای بشیمار جنگیدم
‫خب، خبر پیروزی‌هام به پدر خونده‌م رسید
‫و به پادشاه
‫به خاطر وفاداری و خدماتم...
‫ترفیع گرفتم و وارد گارد زبده ‫خانواده سلطنتی شدم
‫به واسطه پدرم به این کار گماشته شدم
‫اصلا خبر نداشتم که قضیه بیشتر از ایناست
‫بهم افتخار...
‫محافظت از شاهدخت عیسی رو داده بودن
‫شاهدختی که بعد از ‫یه ملکه باستانی، عیسی نامگذاری شد...
‫یعنی زندگی‌بخش
‫در داستان‌های کهن از این ملکه...
‫گفته شده که قدرت ‫زندگی بخشیدن داشته
‫به نظر یه اسطوره یا یه استعاره بود...
‫که در واکنش به نسل‌ها جنگ و ‫پیروزی بوجود اومده بود
‫با اینحال بازم این داستان ‫فکر و خیال مردم رو تسخیر کرده بود
‫و این باور وجود داشت که این شاهدخت، ‫شاهدخت من، شاید همین قدرت رو داشته باشه
‫بیشتر از یه بار چیزهایی دیدم ‫که نتونستم براش توضیحی بیارم
‫چیزهایی که منو به این فکر انداخت ‫که اون متفاوته
‫خاصه
‫پادشاه یه بار بهم گفت...
‫وقتی اون دختر ملکه بشه...
‫باور دارم دلسوزی رو میاره که من...
‫بعد از این همه سال جنگ از دست دادم
‫سرآغاز یه چیز بهتر خواهد بود
‫- فکر کنم دوستی تو باعث بشه بیشتر در امان باشه ‫- که دوستی‌مون امن‌ترش کرده
‫بهش باور داشتم
‫به مهربونیش
‫به تواناییش برای نجات ما باور داشتم
‫[میدان گلادیاتور کاستور] ‫[ماه پولاکس]
‫ژنرال تایتوس بزرگ
‫ممنونم
‫باشه
‫اووف
‫مطمئنی فکر خوبیه؟
‫بیاین تر و تمیز و هوشیارش کنیم
‫- آره، این با من ‫- زود باش
‫- بگیرش
‫- زود باش ‫- ولم کنین!
‫به خیال خودت داری چی کار می‌کنی؟
‫کافیه. مرسی
‫فرمانده ارتش شرقی ‫برای پادشاه کهن بودی؟
‫ژنرال تایتوس نیستی؟ یه افسانه
‫نمی‌دونم داری چه زری می‌زنی
‫نمیشه تنهام بذاری؟
‫چون بهترین امیدم اینه که ژنرال قدیمی ‫هنوز جلوی من وایستاده باشه
‫ازم چی می‌خوای؟
‫به خاطر اینکه تسلیم شدم ‫افرادم مُردن
‫خسته شدم که هر روز ‫این کابوس رو زندگی کردم
‫حالا لطفا ولم کن و بذار ‫در آرامش بمیرم
‫فکر نکنم قرار باشه اینجا بمیری...
‫ژنرال
‫منو اینطوری صدا نزن
‫نه درجه‌ای دارم و نه مزیتی
‫اومدم بهت یه پیشنهادی بدم
‫بهت فرصتی برای رسیدن به رستگای بدم
‫- کارم از رستگاری گذشته ‫- برای دلسوزی کردن وقت ندارم!
‫پس اون همه آدمی که زمانی ‫فرمانده‌شون بودی و مُردن چی؟
‫اونا چی میشن؟
‫اگه رستگاری نمی‌خوای...
‫انتقام چی؟
‫این همون مردی ـه که می‌دونی ‫شورشی‌ها کجان؟
‫خودشه، قربان
‫خب، گوش می‌کنم
‫اگه چیزی که می‌دونم رو بگم ‫میذاری برم؟
‫بهت قول میدم که آزادت کنم
‫یه فصل کامل میشه که ‫دورا بلاداکس رو ندیدم...
‫ولی وقتی در شاران بودن، ‫زیر محافظت پادشاهی به اسم...
‫لویتیکا
‫ادامه بده
‫مدتی ازش گذشته، ‫ولی قطعا اونجا بودن
‫باهاش حرف بزن، با لویتیکا
‫قطعا حرف می‌زنم. ممنونم
‫فکر کردم یه قراری داشتیم
‫بله، داشتیم
‫آزادی
‫مغزش رو تیکه تیکه کنین و ببینین ‫اطلاعات بیشتری بدست میاریم یا نه
‫بعدش میریم به پادشاه لویتیکا ‫ادای احترام کنیم
‫به روی چشم، دریاسالار ‫به سمت شاران راه می‌افتیم
‫بریم
‫[سیاره اصلی پادشاه لویتیکا] ‫[شاران] (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫از بردباری شما قدردانی میشه ‫و بهتون اطمینان میدم...
‫دورا از حضور شما باخبر میشه
‫چیزی نمونده که خبر تصمیم به شما برسه
‫ممنونم، لویتیکا، پادشاه پرافتخار
‫منتظر رسیدن‌شون می‌مونیم
‫ببین
‫کشاورز، چرا از این سفینه ‫ناشناس و بی‌پرچم باهامون تماس می‌گیری؟
‫مطمئن بودم که بعد از آخرین ‫دیدارمون تا یه حدی بهم اعتماد داریم
‫غلات تو رو برای سیر کردن ‫شکم مبارزامون خریدیم
‫تجارت خودتو با انقلاب ما قاطی نکن
‫متوجهم
‫اومدن شما به اینجا برای ما ‫و ولی نعمت ما خطر بزرگی بوجود میاره
‫ولی دیگه نیازی به غلات تو نداریم
‫مهربونی پادشاه لویتیکا بیش از ‫اندازه بوده و ما رو تامین می‌کنه...
‫پس پیشنهاد میدم بلافاصله برید
‫برای فروختن غلات نیومدیم اینجا
‫یه دردنات به روستای گونار اومده...
‫که هستی روستا رو تهدید می‌کنه
‫این جنگجوها رو جمع کردم...
‫و بهشون قول دادم برای دفاع از ‫کشاورزها برشون گردونم
‫- ولی وقت‌مون داره تموم میشه ‫- چی؟
‫همین چند نفر؟ در مقابل یه دردنات؟
‫برای همین اومدیم. ‫شما نیرو و سفینه دارین
‫با شما می‌تونیم حسابی دفاع کنیم
‫و البته که می‌تونیم با مازاد ‫محصولات‌مون دستمزد شما رو بدیم
‫تنها چیزی که داریم همینه
‫نیروهای من در برابر پادشاه گیز؟
‫خودکشی ـه
‫اون سفینه رو نمیشه با ‫چند ده تا مبارز نابود کرد
‫اون سفینه و افرادی که توش هستن ‫نابودکننده‌های دنیان
‫متاسفم، غیرممکنه
‫این مرد یه انقلابی نیست
‫یه کشاورز ساده‌س
‫ولی تجارت باشه یا نباشه...
‫مردمش با دست‌های خودشون زحمت کشیدن ‫تا غلاتی رو پرورش بدن تا شکم شما رو سیر کنه
‫شکم همه‌تونو!
‫و به خاطر اون تبادل...
‫روستاشون حالا مورد ‫تهدید دریاسالار نوبل قرار گرفته...
‫فقط به خاطر انقلاب شما
‫که اینطور
‫من میام
‫ممنونم
‫برادر، بیا حرف بزنیم
‫پیروزی‌هامون، با اینکه کم بودن، ‫پیروزی‌های تاکتیکی بودن
‫نمی‌تونیم با نیروهای پادشاه گیز سرشاخ بشیم
‫اگه این کشاورز ما رو پیدا کرده، ‫طولی نمی‌کشه که نوبل بهم پیدا کنه
‫و اجازه نمیدم یه دنیای دیگه ‫به اسم ما سقوط کنه
‫و اونایی که بهشون دستور میدی چی؟
‫جون‌شون مال خودشونه
‫اوهوم
‫این آدم‌ها پیش ما اومدن...
‫چون جای دیگه‌ای نداشتن که برن
‫برای...
‫کمک گرفتن از ما اومدن...
‫تا در برابر یه دردنات از دنیای مادر بایستیم
‫مگه برای همین ایستادگی نمی‌کنیم؟
‫مگه زمانی چنین نبودیم؟
‫اگه کنار این کشاورزهای مبارز نایستیم ‫تا از خونه‌شون محافظت کنیم...
‫اونوقت انقلاب بی‌معنا میشه
‫با اراده آزاد...
‫کی از بین شما می‌خواد ‫به خاطر باورمون بمیره...
‫به جای اینکه پشتش قایم بشه؟
‫میلیوس
‫چرا غافلگیر نشدم؟
‫کی می‌خواد مطمئن بشه ‫سالم و سرحال برگردی، اگه من نباشم؟
‫از لویتیکا تشکر کن و این سیاره رو ترک کن
‫خواهر، تا وقتی دوباره همدیگه رو ببینیم
‫شاید بعد از این همه زیادم خودکشی نباشه
‫چرا قبول کرد بهت کمک کنه؟
‫بلاداکس؟ فکر می‌کنی نباید می‌کرد؟
‫به نظر کوته‌بینانه میاد
‫خب، اینطوری...
‫چیزی که هر اسمی که می‌خوای ‫روش بذاری رو ضعیف می‌کنه...
‫مقاومت، شورش یا هر چی
‫برای چی، کورا؟
‫فرصت نیست و نابود شدن ‫توسط یه دردنات گیرش بیاد؟
‫حس گناه چیز قدرتمندیه
‫آره، حس گناه. نقطه ضعف شرافت
‫فکر کنم منم یه زمانی داشتمش
‫شرافت رو میگم
‫باورت میشه؟
‫حقیقت داره
‫خب، چه حدسی می‌زنی؟
‫ده، پونزده فصل دیگه حداکثر دارم ‫تا از یه آدم اشتباه دزدی کنم
‫یه حرومزاده کله سگی توی ‫یه دعوای میخونه‌ای بهم چاقو بزنه
‫به هر حال که در اصل تقصیر توست
‫کاری می‌کنی دلم بخواد ‫یه مرد باشرف باشم
‫اگه قدرت مقاومت بیشتری داشتی...
‫اینقدر بیچاره نبودی که ‫به من نیاز داشته باشی
‫می‌خوای کنارمون بجنگی؟
‫چون داری التماس می‌کنی (مـیـــ.ــرامـــــو.وی را در گ.ـوگـل ســ.ــرچ کنـیـد)
‫کای، التماس نمی‌کنیم
‫خب، پس چون درخواست می‌کنی
‫اگه بهم اجازه بدی
‫عجب
‫یه مشکل هست
‫کثافتی که توی بخش باریه
‫یه سری خریدار دارم ‫که توی گوندیوال منتظرن
‫به خاطر صبرشون نیست که معروف شدن
‫شاید بد نباشه تمام ارتباطاتم ‫از زندگی به عنوان یه دزد رو قطع کنم...
‫بعد بیام با یه دردنات دربیافتم
‫تازه‌شم، خودت گفتی بهم نیاز داری
‫- اینو نگفتم ‫- فکر کنم گفتی
‫مسیر رو تعیین می‌کنم و ‫بهشون خبر میدم داریم میایم
‫لعنتی، یعنی الان یکی از آدم خوبها شدم؟
‫بهت التماس می‌کنم...
‫لطفا!
‫حقیقت رو بهت گفتم
‫دیگه حرفی ندارم که بزنم
‫درسته
‫حقیقت...
‫که اونا رو پناه دادی، ‫دشمنان شناخته شده دنیای مادر رو...
‫زخم‌هاشونو تیمار کردی، ‫سفینه‌های خرابشون رو تعمیر...
‫همه‌ش به خاطر اصول ‫اخلاقی، شرافت و خیرخواهی که داری
‫تمدن ما ده هزار ساله که ‫با شرافت و خیرخواهی...
‫به عنوان باارزشترین اصولش، زنده ‫مونده و پیشرفت کرده
‫بله. بله، شرافت و خیرخواهی
‫اونو می‌بینی؟
‫اون سفینه از روی پادشاه گیز نامگذاری شده
‫به افتخار پدر کشته شده‌مون نامگذاری شد
‫پس...
‫شرافت رو درک می‌کنم
‫خیرخواهی رو نه
‫پادشاه ما به یه ‫غریبه مثل تو خیرخواهی نشون داده...
‫و به خاطر خیرخواهیش سلاخی شد
‫پس، اسم سفینه رو این گذاشتیم تا ‫قدرت گیز خیرخواه رو بهمون یادآوردی کنه...
‫که به خاطر خیرخواهی از بین رفت
‫و یادمون باشه، اگه خدا بخواد، ‫که اگه اون گیز دست ما بیافته و نگهش داریم...
‫حتی شده برای کوتاه‌ترین لحظات...
‫ممکنه زندگی‌تو برای همیشه عوض کنه
‫امروز، به دست تو می‌افته
‫برای درگیر شدن آماده‌ایم
‫تایید شد
‫آتش به اختیار
‫قربان، یکی از هاکشاوهامون بهمون ‫پیامی داده
‫دارن به بلاداکس‌ها نزدیک میشن
‫آه
‫بالاخره یه خبر خوب دادن
‫خب، موتور پرسرعت رو آماده کنین
‫خودم میرم اون سگ‌های خیانتکار رو می‌گیرم
‫و دستورات برای سفینه پادشاه گیز چیه، قربان؟
‫خب، وقتی سیاره رو به آتش کشیدی...
‫راه می‌افتیم، موقعیت ‫دقیق بقیه شورشی‌ها رو پیدا می‌کنیم...
‫و برای همیشه نابودشون می‌کنیم
‫بله، قربان
‫[بندر تجاری ثبت نشده] ‫[گوندیوال]
‫مطمئنم کای گفت این جعبه‌هاست
‫- یکی اینجا داریم ‫- خوبه
‫آره، خاکستری‌ها رو بیارین
‫- همه‌شون علامتگذاری شدن ‫- بسیار خب
‫محض رضای خدا، داخلش رو نبین. ‫دوست ندارم فکر بد در موردم بکنی
‫هی!
‫می‌خوای کجا بذارمشون؟
‫- پشت پل جا هست. ‫- حله
‫باشه، اونا رو بذارین اونطرف پل
‫باشه، بیاین تخیله‌ش کنیم ‫و از این دنیای خدازده بریم
‫خوشحال میشم این زندگی ‫رو پشت سر بذارم
‫خوبه
‫فقط می‌خوام مطمئن بشم ‫که این یکی توی فهرست هست
‫خلبان‌ها!
‫وقتی اون سفینه‌ها رو نشوندین ‫ببینین میشه یه کم سوخت گیر بیارین یا نه
‫و شما دو تا، از بالا مراقبمون باشین!
‫اوضاع چطوره؟
‫همه چی انجام شده
‫- بسیار خب، بیا بریم ‫- بله
‫با علامت شما
‫درست نیست
‫زانو بزن
‫الان وقتش نیست قهرمان‌ بازی دربیاری
‫کِی
‫روی ولدت، در پراویدنس، اولین باریه ‫که داستانت رو شنیدم
‫گفتم با ایده‌آل‌هات از مقاومت ‫می‌تونم چند نفری رو گیر بندازم
‫برای مثال تاراک رو
‫دنیاش به بردگی گرفته شده
‫بعدش نمسیس هم بود
‫کل خونواده‌ش قتل عام شدن
‫ولی ژنرال تایتوس؟
‫هیچ می‌دونی اون به تنهایی چقدر می‌ارزه؟
‫همگی اونا سریع از این ‫فرصت استفاده می‌کردن...
‫تا هر طور شده از ‫قلمروی پادشاهی انتقام بگیرن
‫حتی اگه پاداشش ‫یه کیسه غلات بود
‫بعدش تو هم بودی. کورا
‫یا بهتر صدات بزنم آرتلایس؟
‫بزرگترین جایزه بین همه‌شونو داری
‫می‌دونی دنیای مادر چه بلایی ‫سر سیاره من اورد؟
‫فقط نابودش نکردن
‫هر مرد، زن و بچه‌ای رو شکنجه دادن
‫وقتی داشتن از مدار نزدیک سیاره خاکسترشون ‫می‌کردن، مجبورشون کردن به زندگی چنگ بندازن
‫می‌دونی این چی رو بهم یاد داد؟
‫هرگز پاتو طرف اشتباه تاریخ نذار
‫فکر می‌کنی داریم این کار رو می‌کنیم؟
‫نه
‫تو طرفی رو انتخاب کردی که حتی ‫توی کتاب‌های تاریخ هم نوشته نمیشه
‫پس شرافت چی شد؟
‫چه اتفاقی براش افتاد؟
‫کثافت آشغال
‫خب، چه کسانی رو اینجا داریم؟
‫واقعا کی رو داریم؟
‫فرمانده بلاداکس
‫رهبر خود شورش...
‫که سفینه پادشاه گیز برای گرفتنش به این ‫قسمت دورافتاده کهکشان فرستاده شد
‫اون به تنهایی جایگاه‌م ‫در سنا رو تامین می‌کنه
‫غفلت کردم اگه نگم در ‫حضور یه فرد اشراف‌زاده هستیم
‫تاراک دسیموس
‫یا بهتره بگم شاهزاده تاراک؟
‫ژنرال تایتوس
‫نیازی به معرفی نداره، نه؟
‫شهرت کارهاش در نبرد ساراوو ‫از خودش جلوتره
‫کشاورز
‫کشاورز جاه‌طلب
‫به خودم افتخار می‌کنم که تا ‫حالا غافلگیر نشدم
‫ولی الان شدم
‫درک می‌کنم چرا همه اونا اینجان، ولی تو
‫با جمع کردن یه مشت آدم ضعیف ‫امیدوار بودی به چی برسی؟
‫بهم بگو
‫بله
‫زن شمشیرزن افسانه‌ای که ‫فقط با نام نمسیس شناخته میشه
‫شانزده افسر بلند رتبه ‫امپراتوری و تمام تیم امنیت‌شون رو...
‫ترور کرده
‫همه‌ش به خاطر اینکه انتقام ‫بچه‌های کشته شده‌شو بگیره
‫اوه...
‫البته
‫حالا فکر کردم یه چیزی ‫رو درونت شناختم...
‫اون پایین در اون روستای کثیف
‫اونجا بین اون همه آدم ساده...
‫تحت تعقیب‌ترین فراری در ‫جهان شناخته شده
‫زخم‌کننده. آرتلایس
‫می‌دونی برای من چی ‫کار کردی، آرتلایس، جدی میگم؟
‫خودت به تنهایی چی رو جمع کردی؟
‫وقتی اجساد شما رو ‫جلوی پای نایب‌السلطنه بندازم...
‫قهرمان قلمرو میشم
‫از شجاعت و دلیری من آهنگ‌ها می‌نویسن
‫منم که این وسط هیچ کاری نکردم
‫بیاین راه بیافتیم، باشه؟
‫بیاین در حالت فلج اونا رو منقل کنیم، ‫چون ممکنه یکی شیطونی کنه
‫بلند شو وایستا. برات یه کاری دارم
‫ببین... باشه، باشه
‫اگه درست بازی کنی، حداقل می‌تونی ‫زنده از این مخمصه بیرون بیای
‫ای روانی
‫و تو بزدلی
‫تنها کاری که باید بکنی کشیدن ماشه‌س
‫این کار رو نمی‌کنم
‫چرا می‌کنی
‫از پسش برمیای. فقط ماشه رو بکش
‫می‌دونم که عاشقش شدی
‫کورا
‫گونار
‫خیلی متاسفم
‫تو می‌تونی
‫خلبان‌ها! به سمت سفینه‌هاتون!
‫آزادم کن! باید بریم!
‫نه!
‫حرف نداره
‫به خاطر ما جون‌شونو فدا کردن
‫به هدف‌شون باور داشتن
‫چه دلیلی بهتر از ‫این برای مردن هست؟
‫و منم باید باهاشون می‌مردم
‫یکی دو تا چیز در مورد ‫حس گناهی که بهت دست میده...
‫وقتی اونایی که باهاشون سوگند مبارزه ‫خوردی می‌میرن، می‌دونم
‫گرامی‌شون بدار
‫از الان با هر چیزی که می‌تونی
‫حمل‌شون کن
‫کاری که امروز کردیم ضربه سنگینی ‫به دنیای مادر وارد کرد
‫خلافکارها، یه مشت آدم ضعیف ‫در برابر یه ماشین جنگی ایستادن
‫همین اقدام دفاعی کوچیک ‫به اونایی که صدایی ندارن صدا میده
‫خیلی بیشتر از مرگ یه افسر عوضی ‫و بعضی از افرادشه
‫شروع یه چیزیه
‫حالا چی کار می‌کنن؟
‫افراد امپراتوری به شجاعت‌شون ‫شناخته شده نیستن
‫بعد از مرگ یه دریاسالار، ‫قانون‌شون میگه باید سفینه برگرده
‫خوبه
‫گمونم بازم دستمزد می‌گیریم؟
‫معامله سرجاشه
‫دستمزد در ولدت منتظرتونه
‫بهت یه تشکر مدیونم، گونار. ‫می‌دونی هیچوقت به اون خلبان اعتماد نکردم
‫همه بهت مدیونیم
‫ما رو نجات دادی
‫توی فکر بودم
‫حرفی که اون جایزه‌بگیر زد درست بود؟
‫که گفت تو آرتلایسی؟
‫کای یه دروغگو و دزد بود که ‫نزدیک بود همه شما رو به خاطر پول بفروشه
‫چیز بیشتری می‌خوای، ژنرال؟
‫منو ژنرال صدا نزن
‫هی، می‌بینین؟
‫اونجاست
‫اون روستای ماست
‫خونه
‫هرگز جایی رو نداشتم که ‫بهش بگم خونه
‫چقدر حیف شد که ‫اون نوبل حرومزاده رو کشتی...
‫و مجبور نیستیم بجنگیم
‫اینجا برای مردن دنیای قشنگی می‌شد
‫بله، می‌شد
‫بریم
‫برای انتقال آماده‌ش کنین
‫بالیساریوس منتظره
‫قربان، اول نباید وضعش رو ثابت کنیم؟
‫نه، نباید نایب‌السلطنه رو منتظر بذاریم
‫پیوند عصبی
‫پیوند برقرار شد
‫اتصال کامل شد
‫سیگنال قوی ـه
‫بفرستینش
‫استاد
‫بالیساریوس
‫پیداش کردم
‫آرتلایس رو پیدا کردم
‫همون زخم‌کننده رو
‫- مطمئنی خودشه؟ ‫- بله، سرورم
‫در کنار ژنرال تایتوس بی‌آبرو ‫و داریان بلاداکس بود
‫به گرفتن‌شون نزدیک هستیم
‫بگو ببینم، فرمانده. فکر کردی ‫که این خبر خوبی میشه؟
‫که دخترم، آرتلایس...
‫یکی از خطرناکترین و پرافتخارترین جنگجوها...
‫در تاریخ جنگ مسلحانه، الان ‫بخشی از یه شورش تازه شکل گرفته شده؟
‫قرار بود خوشحال باشم...
‫که با فرمانده نابغه جنگ، ژنرال تایتوس ‫همدست شده؟
‫قربان، چیزی نمونده بهش برسیم
‫بذارین سرشو براتون بیارم
‫راستش، می‌ترسم سری که ‫بیشترین خطر تهدیدش می‌کنه سر تو باشه
‫این شورش رو تا آخرین نفر ‫نابود می‌کنی، می‌شنوی چی میگم؟
‫و بعدش دخترمو زنده دستگیر می‌کنی...
‫و فرزند عزیزم رو برام میاری
‫تا بتونم در سایه سنا ‫به صلیب بکشمش
‫اگه نتونی اونو برام بیاری...
‫اونوقت اعدام عمومی کسی که...
‫لرزه به اندام سناتورها میندازه...
‫و جیغ‌های کسی که در ‫تالارهای مرمرین سنا طنین‌انداز میشه...
‫از آن تو خواهد بود
‫برش گردوند؟
‫نمی‌دونم
‫ضربان قلب یا فعالیت ‫مغزی ازش نمی‌بینم
‫هر چی انرژی داری رو بهش بده
‫[پایان قسمت اول]
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.