‫تایلر!
‫نفس می‌کشه، نفس می‌کشه.
‫[امارات متحده عربی، دبی]
‫[آمبولانس هوایی]
‫چندین جراحت به ضرب گلوله داره.
‫باند رو خالی کردیم.
‫«عملیات نجات ۲»
‫هر کاری از دستمون برمی‌اومد انجام دادیم.
‫بهتره حد و حدود جسمانیش رو ‫هم در نظر بگیریم.
‫آبجی... این‌جوری ول کردنش انصاف نیست.
‫من بی‌خیالش نمی‌شم.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫چی گفتی؟
‫بزن به چاک.
‫حالا پنج ثانیه نگه می‌داریمش.
‫چهار، سه، دو...
‫عجله نکن.
‫برو خونه دیگه، خب؟
‫وگرنه چیکار می‌کنی؟ از روی پام رد می‌شی؟
‫تقریبا کار دیگه‌ای از دستم برنمیاد.
‫نیک، مرسی که هوام رو داشتی.
‫خیلی مشتاق آغاز فصل جدید زندگیمم.
‫شاید باور نکنی،
‫ولی ول کردن عزیزان رو به موت ‫کار خیلی دشواریه.
‫ولی تو جون کندی و زنده موندی.
‫حالا کافیه به دلیلش پی ببری.
‫[گرجستان، کوجوری]
‫زوراب.
‫همین الان از زندان تماس گرفتن.
‫ده سال دیگه واسه برادرت بریدن.
‫[گرجستان] ‫[زندان کاچیری]
‫[۲۰۸]
‫سلام فرماندار.
‫سلام زوراب. همیشه چشمم به جمالت روشن می‌شه.
‫حالت چطوره دوست عزیزم؟
‫بدک نیستم.
‫یکی از گاوهای خوبمون مریض شده.
‫مجبوریم تا بقیه ازش نگرفتن، ‫بکشیمش و خاکش کنیم.
‫ازم خواستی بیام اینجا ‫که دلسوزی کنم؟
‫می‌شه با هم قدم بزنیم؟
‫گفته بودی کارت ضروریه.
‫همین امروز صبح شنیدم ‫ده سال دیگه...
‫واسه برادرم حبس بریدی.
‫برادرت یکی از مأموران اداره مبارزه ‫با مواد مخدر رو از سقف پرت کرده بود پایین.
‫آمریکایی‌ها خیلی فشار میارن.
‫خودم و داویت که بچه بودیم،
‫باید به هر قیمتی از برادرم محافظت می‌کردم.
‫پدرم آویزه گوشم کرده بود.
‫من کلی جون کندم که با استردادش ‫به ایالات متحده مخالفت کنم.
‫تو همین گرجستان زندانی موند.
‫حتی گذاشتم خانواده‌اش ‫پیش خودش تو زندان ساکن بشن.
‫یادت نره کی تو رو ‫به این مقام و منزلت رسونده.
‫دلیلش رو هم فراموش نکن.
‫شرمنده‌ام. کاری از دستم ساخته نیست.
‫یکی از گاوهای خوبمون مریض شده.
‫من که بهت گفتم.
‫سلام رفیق! ردیف شدی. اینجا رو باش.
‫این چه لباسیه؟ ‫نکنه شرطی رو باختی؟
‫- خوشت نمیاد؟ ‫- نه.
‫لنگه‌اش رو برات می‌خرم. ‫سایزت چنده؟ اکس‌لارجی؟
‫بالاخره کمی لاغر شدی، مگه نه؟
‫خفه شو.
‫دل من هم برات تنگ شده بود.
‫می‌خواست دستگاه‌ها رو قطع کنیم.
‫نه، این‌طور نیست. دروغ می‌گه.
‫در اون صورت بهم لطف کرده بودی.
‫دفعه بعدی قطع می‌کنم. ‫بهت قول می‌دم.
‫چه بامزه، خواهرت هم همین رو گفته بود.
‫[اتریش، گموندن]
‫این دیگه چیه؟
‫هدیه است.
‫قابلت رو نداره.
‫مرغ و خروس‌هام رو آوردی؟
‫خوردیمشون.
‫- سگم چی؟ ‫- اون رو هم خوردیم.
‫امان از دستت یاز.
‫شوخی می‌کنم. تو خونه است.
‫- حالا باید خیر سرم چیکار کنم؟ ‫- هر کاری می‌خوای بکن.
‫مثلا می‌تونی پیاده‌گردی کنی، ‫بافتنی یاد بگیری.
‫سعی کنی به ذهن‌آگاهی برسی.
‫از اینجا خوشت میاد.
‫خیلی‌خب داداش. ‫لباسه رو برات می‌فرستم.
‫این چیه؟
‫وسایل خونه‌ات رو جمع کردیم. ‫همین‌ها رو پیدا کردیم.
‫کل زندگیت تو جعبه کوچکی جا شده.
‫شاید وقتش باشه این شرایط رو تغییر بدی.
‫دوباره کی می‌بینمت؟
‫وقتی دلیل پایکوبی داشته باشیم، ‫همدیگه رو می‌بینیم.
‫بازنشستگی خوش بگذره!
‫باشه، بزن به چاک.
‫سلام. سلام، سلام، سلام.
‫اصلا نمی‌ذارم بخورنت رفیق.
‫[نیمه اول] ‫[صفر، صفر]
‫[فرستنده: میا از پاریس]
‫[سلام تایلر جان، اصلا بابت رفتن ‫مقصر نمی‌دونمت. پسرت هم نمی‌دونه.]
‫[امیدوارم زندگی خوبی داشته باشی ‫و این نامه به دستت برسه. ماچ، از طرف میا.]
‫کاملا درسته.
‫بیدارشون نکن. ‫اینجا راحت خوابشون نمی‌بره.
‫بیا.
‫نه.
‫نه؟
‫امشب نمی‌شه.
‫چندین هفته است که رنگ آفتاب رو ندیدن.
‫این‌جوری دوام نمیارن. ‫بهشون سخت می‌گذره.
‫سخت می‌گذره؟
‫باید مرد بار بیاد.
‫جاهای دیگه‌ای هم می‌شه مخفی شد.
‫آره خب، برادرت اینجا ازمون محافظت می‌کنه؛
‫ولی نمی‌خوام پسرم عضو ناگازی بشه.
‫همین زبون دراز تو رو کم داشتم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫من رو بکشی تو سلولت؟
‫یادت رفته همسر منی؟
‫جزو اموالت که نیستم.
‫شاید بد نباشه تنهایی بزرگشون کنم، ها؟
‫دلشون برات تنگ نمی‌شه.
‫مامان، حالت خوبه؟
‫خیال می‌کردم خوابی.
‫- مطمئنی حالت خوبه؟ ‫- چیزیم نیست.
‫متأسفم.
‫اشکالی نداره عزیز دلم.
‫نگران نباش. درست می‌شه.
‫شاید بابا درست بگه.
‫واقعا باید مرد بار بیام...
‫که بتونم عضو ناگازی بشم.
‫واقعا چشم‌اندازش خیلی قشنگه، ‫ولی چایت...
‫تعریفی نداره.
‫راستی، شیرت تموم شده.
‫راه گم گردی رفیق؟
‫ریک خودتی؟
‫من اول سوال کردم.
‫آره، ولی پاسخ من ‫به جواب خودت بستگی داره.
‫آخه اگه ریک خودت باشی، ‫یعنی افسانه بمبئی هستی.
‫همون افسانه‌ای هستی ‫که خبرنگاره رو از کنگو نجات داد...
‫و واسه نجات شهردار ریو، ‫دو باند خلاف رو به کل نابود کرد.
‫در اون صورت دیدارت مایه افتخارمه،
‫ولی باید اعتراف کنم ‫اصلا در حد آوازه‌ات نیستی رفیق.
‫چی شد؟ از پل افتادی پایین؟
‫نظرت چیه فنجونم رو بذاری کنار، ‫سوار ماشینت بشی و بزنی به چاک؟
‫حرفت خیلی قشنگ نبود، مگه نه؟
‫آخه دوست مشترکی داریم ‫که برات پیشنهاد کاری داره.
‫من دوستی ندارم.
‫آها، خب، شخص مذکور می‌گه کسی جز خودت...
‫از پسش برنمیاد.
‫ولی من زیاد مطمئن نیستم. ‫اصلا با این وضعت می‌تونی ماشه رو بکشی؟
‫ببین، واسه همین دوستی نداری.
‫نظرت چیه برگردی و به هر کی اعزامت کرده ‫بگی علاقه‌ای ندارم.
‫واقعا؟
‫اگه از طرف همسر سابقت اومده باشم چی؟ ‫میا رو می‌گم.
‫لباس ولنتینو تن سگه کردی؟
‫آره. هدیه یکی از دوستانم بود.
‫خب، میا تو دردسر افتاده؟
‫نه؛ ولی خواهرش افتاده.
‫درگیر چه ماجرایی شده؟
‫خب، فعلا با دو فرزندش ‫تو یکی از زندان‌های گرجستانه.
‫شوهرش اونجا زندانیه. ‫در تصورت می‌گنجه؟
‫- اسمش داویت... ‫- داویت رادیانیه. یادمه.
‫احتمالا آخرین باری که دیدیش،
‫خودش و برادرش زوراب داشتن ‫تو خیابون‌های گرجستان مواد می‌فروختن.
‫ولی الان که هشت سال گذشته، ‫واسه خودشون یه امپراتوری رقم زدن.
‫اسم خودشون رو ناگازی گذاشتن.
‫[چوپان‌های ناگازی]
‫ظاهرا به معنای چوپانه.
‫این دو برادر از بدو تولدشون شاهد جنگ بودن.
‫تو جنگ بزرگ شدن. ‫جنگ سرسختشون کرده.
‫تو بچگی جونشون رو برداشتن، ‫از جنگ داخلی گرجستان...
‫فرار کرده...
‫و به ارمنستان رفتن.
‫آوتاندیل، عموشون، بهشون پناه داد.
‫هنوز هم مجری کارهاشونه.
‫ولی تو ارمنستان ‫با جنگ جدیدی مواجه شدن.
‫به خلاف روی آوردن ‫که تو خیابون‌های ایروان زنده بمونن.
‫از نوجوانی به موادفروشی روی آوردن ‫و بعدش آدمکش مزدور شدن.
‫خودشون معتقد بودن سربازان برگزیده خدان.
‫تا بخوان برگردن گرجستان،
‫قهرمانان اون ناحیه شده بودن.
‫چیز خیلی مهمی به نیروهاشون می‌دادن... ‫بهشون خانواده می‌دادن.
‫خلاصه این دو برادر نوعی فرقه تشکیل داده ‫و افراد وفاداری جمع کردن.
‫بعدش هم تشکیلات میلیارد دلاری...
‫مواد و اسلحه علم کردن.
‫این دو برادر به کل سیاستمداران رشوه می‌دن.
‫در واقع کل کشورشون رو اداره می‌کنن.
‫اگه آمریکایی‌ها مداخله نمی‌کردن، ‫داویت الان آزاد بود.
‫کجان؟
‫تو زندان کاچیری‌ان.
‫ولی خوب گوش کن ببین چی می‌گم رفیق.
‫اگه نظر تخصصی من رو بخوای، ‫داویت یا نگهبانان مشکلی ایجاد نمی‌کنن،
‫اعضای دو باند خلافی ‫که اونجا حبس شدن مشکل‌ساز می‌شن،
‫آخه یکیشون می‌خواد دختره رو بکشه، ‫ولی جفتشون عاشق کشتن توئن.
‫خب، معلومه که جات نیستم، ‫ولی اگه جای تو بودم،
‫ترجیح می‌دادم بی‌سروصدا وارد شده ‫و جلب توجه نکنم،
‫آخه مطمئن باش همین که داویت بفهمه ‫خانواده‌اش رو بردن،
‫برادرش با تمام قوا بهت حمله می‌کنه،
‫یعنی کل ارتش ناگازی رو سراغت می‌فرسته.
‫ظاهرا خوش می‌گذره.
‫کارت شش هفته دیگه شروع می‌شه. ‫ما سهم خودمون رو می‌گیریم،
‫ولی به خاطر ملاحظات سیاسی، ‫خودت تک و تنها می‌ری.
‫اگه همه‌چی خوب پیش بره، ‫نگیرنت یا یه گلوله تو سرت خالی نکنن،
‫لب مرز می‌بینمت و ماچت می‌کنم.
‫اگه ندیدمت، خیلی خوش‌وقت شدم.
‫[ساحل آمالفی]
‫می‌تونیم تا فردا شب ‫یه محموله سلاح به سئول برسونیم.
‫برادرم یاز شخصا با هواپیما می‌ره اونجا ‫که تحویلش بده.
‫من واسه بازی فردا بلیت خریدم.
‫شرمنده، باید بعدا باهاتون تماس بگیرم.
‫سلام تایلر.
‫خودمم، سلام نیک. خب، ببین،
‫قرار نیست بازنشسته بمونم.
‫کاری پیش اومده.
‫تو از نظر پزشکی ‫نه ماه پیش مرده بودی.
‫آره، خب، الان که زنده‌ام. ‫احتمالا به زودی پولش رو به حسابت بزنن.
‫منظورت چیه؟ ‫واسه چی سراغ تو اومدن؟
‫مگه نشنیدی نیک؟ ‫الان دیگه یه پا افسانه شدم.
‫گمون کنم حتما حافظه‌ات ‫به خاطر کما خراب شده باشه.
‫من کارهات، زمان و روش انجامشون رو ‫بهت می‌گم.
‫آره، ولی بهم گفتی به دلیل ‫زنده موندنم پی ببرم.
‫بیا پی ببریم دیگه.
‫به بازیت نمی‌رسی.
‫ای بابا.
‫یه دقیقه دیگه به هدف می‌رسیم.
‫راستش، دستم اخیرا خیلی عرق می‌کنه.
‫خوشم نمیاد. ‫احتمالا قند خونم پایینه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫تو «تیک‌تاک» دیده بودم.
‫نباید محتوای پزشکی ‫«تیک‌تاک» رو تماشا کنی.
‫- همین‌جوریش هم عصبی‌ای. ‫- باید صحبت کنم دیگه.
‫هر بار که صحبت می‌کنم، ‫گوشیم صدام رو می‌شنوه...
‫و محتوای پزشکی بیشتری ‫تو «تیک‌تاک» نشونم می‌ده.
‫پس بهتره «تیک‌تاک» رو پاک کنی.
‫خب، پیشنهاد خیلی بدیه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- بزن بریم.
‫کل یگان‌ها آماده باشن. ‫اوضاع روبه‌راهه.
‫هوای بیرون خیلی سرده.
‫اگه نمی‌خواستن تو سرما بخوابن، ‫نباید با کشتن ملت پول درمی‌آوردن.
‫ققنوس تو موقعیت آلفا مستقر شده. ‫یگان دو و سه آماده باشن.
‫سلول ۲۰۷ باز شده. ‫پنج دقیقه فرصت داری.
‫برق همه‌جا قطع شده.
‫الان می‌رم بررسی کنم.
‫[۲۰۷]
‫سلام.
‫ساندرو، بیدار شو. ‫باید بریم. لباست رو بپوش.
‫این آقا کیه؟
‫قراره ما رو از اینجا ببره بیرون.
‫کفشت رو پات کن.
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫بعدا بهت می‌گم.
‫بابا؟
‫هیس! بگو ساکت باشه.
‫ایشون ما رو از اینجا می‌بره بیرون. ‫پدرت بیرون منتظرمونه.
‫ازم دور نشین.
‫برین.
‫- همراهمن. حرکت کردیم. ‫- دریافت کردیم.
‫شرمنده‌ام بچه.
‫حرکت کنین.
‫وضعیت قرمزه. ‫نگهبانی خروجی‌ها رو مسدود کنه.
‫نفوذ کردن. کل نگهبان‌ها ‫به گوش باشن، وضعیت قرمزه.
‫هشدار، به زندان نفوذ کردن. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنین.
‫باید دست به کار بشین. ‫اینجا داره شلوغ می‌شه.
‫دریافت شد. آماده‌ایم.
‫پشم‌هام! برگردین، برگردین! برگردین! ‫برین اون تو! بجنبین!
‫هلم نده.
‫داری می‌ترسونیش.
‫باشه، خب، به زودی زهره‌ترک می‌شه.
‫هشدار، به زندان نفوذ کردن. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنین.
‫جلو نیاین.
‫بزنین به چاک.
‫برین کنار!
‫برین، برین، برین، برین!
‫یاز، باید خروجی پیدا کنم.
‫دارم پیدا می‌کنم.
‫از کدوم طرف برم یاز؟ ‫باید کمی کمکم کنی.
‫موقعیت براوو رو ولش کن. ‫خیلی شلوغه. برو سمت چپ.
‫برو سمت لوله ذغال، ‫برو سمت لوله ذغال.
‫دریافت شد. دارم می‌رم.
‫- از کدوم طرف برم؟ گمون کنم باید بالا برم؟ ‫- آره، دو دقیقه دیگه به هم می‌رسیم.
‫نترس. ‫برو بالا، من هم میام بالا.
‫بریم.
‫خیلی‌خب.
‫بچه‌های من رو کجا می‌بری؟ ‫ای مادرخراب!
‫ای کثافت.
‫تایلر. باید همین الان بریم.
‫بچه‌ها رو ببر، دم موقعیت چارلی می‌بینمت.
‫- اون پایین چی شد؟ ‫- اوضاع خراب شد.
‫بیاین، بریم.
‫- پدرم کجاست؟ ‫- بجنبین.
‫- باید بریم، بغلش کن. ‫- پدرم کجاست؟
‫کل یگان‌ها برن سمت موقعیت چارلی. ‫بجنبین! بجنبین!
‫هشدار، دم محوطه شورش شده. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنین.
‫هشدار، تو محوطه شورش شده. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنین.
‫هشدار، کل یگان‌ها به هواخوری زندان برن. ‫خروجی‌ها رو مسدود کنین.
‫وضعیت قرمزه. ‫نگهبانی کل خروجی‌ها رو مسدود کنه.
‫حتما باید از هواخوری رد بشیم ‫تا به موقعیت چارلی برسیم؟
‫آره، آره.
‫- ای بابا. ‫- از وسطش رد نشیم.
‫حتما راه دیگه‌ای هم هست.
‫از من دور نشو. ‫با همون بزنشون.
‫کل دروازه‌ها رو ببندین. ‫نگهبانان روی برجک‌ها مستقر بشن.
‫بریم!
‫برین کنار! تکون بخورین! ‫برین کنار! برین کنار!
‫ریک! کمکم کن!
‫ریک!
‫ضامنش رو بکش!
‫آهای!
‫کمکم کنین!
‫نه!
‫کمکم کنین!
‫تایلر!
‫کمکم کنین!
‫حالت خوبه؟
‫دم موقعیت چارلی‌ایم. بازش کنین.
‫پناه بگیرین. ‫با شمارش معکوس وارد می‌شیم، سه، دو، یک...
‫واسه چی این‌قدر طولش دادی؟
‫- خبردار شدن. باید حرکت کنیم. ‫- خیلی زودتر خبردار شدن.
‫ارتباطات بی‌سیم ناگازی رو شنود کردیم. ‫دارن با تجهیزات سنگین میان سراغمون.
‫ضمنا، می‌دونن رئیسشون مرده.
‫- برادرش هم خبر داره؟ ‫- به زودی می‌فهمیم.
‫بچه‌هام کجان؟
‫تو ماشینن. راه بیفت. برو.
‫محکم بشینین.
‫خیلی‌خب، حال همگی خوبه؟ ‫بچه‌ها، خوبین؟
‫پدر کجاست؟ ‫تو که گفتی بودی باهامون میاد.
‫بعدا می‌بینیمش.
‫خیلی‌خب، اون‌ها رو بپوشین. ‫کف ماشین پناه بگیرین.
‫پشم‌هام.
‫حواستون رو جمع کنین. از جلو حمله کردن.
‫- دریافت شد. ‫- افراد زورابن.
‫یگان شماره سه بره جلو. ‫تایلر، ما هوای پشتت رو داریم.
‫فهمیدم. نیک، از شرشون خلاص شو.
‫خودم دست به کار شدم.
‫یکیشون خنثی شد. ‫یکیشون خنثی شد.
‫خیلی‌خب، دوتای آخری رو هم خنثی کردیم. ‫بریم، بریم، بریم.
‫آرایشتون رو حفظ کنین.
‫- دریافت شد. ‫- دریافت شد.
‫از جلو حمله کردن، ‫بریم سمت راست، بریم سمت راست.
‫ای حرومزاده.
‫پشم‌هام. چندین موتور ‫و یه یوتی‌وی نظامی مسلح دنبالمون افتادن.
‫به هم نزدیک بشین. ‫نذارین از هم جدامون کنن.
‫افراد ناگازی اومدن. ‫سربازن. مشتی آدمکشن.
‫باشه، من هم آدمکشم.
‫تیر خوردیم!
‫عقاب تلف شد.
‫نذارین اون موتورها بهم نزدیک بشن.
‫- حتما جریان داویت رو فهمیدن. ‫- آره، انگار فهمیدن.
‫چی رو فهمیدن؟
‫دومین موتور هم خنثی شد.
‫- واسه چی افراد عمو دارن بهمون شلیک می‌کنن؟ ‫- حالتون خوبه؟
‫نیک، دو موتور باقی‌مونده دنبال خودتن.
‫بذار پشتت بمونن. ‫سریع میام سمتتون.
‫بجنب!
‫خوب جنبیدم؟
‫خیر سرت شوخی کردی؟
‫یوتی‌وی سمت چپمونه.
‫داریم به موقعیت نجات می‌رسیم، ‫باید مستقیم بریم.
‫محکم بشینین!
‫خبر ندارن ما سوار این ماشینیم؟
‫یگان براوو، دو دقیقه دیگه می‌رسیـ...
‫پشم‌هام!
‫ای بابا!
‫- مواظب باشین، بجنبین. بجنبین. ‫- برین، بجنبین.
‫دارم خشاب عوض می‌کنم!
‫خیلی‌خب، من هوات رو دارم.
‫- دختره مجروح شده! باید بریم. ‫- خیلی‌خب.
‫از همون در بریم. ‫پیاده‌ایم. شصت ثانیه دیگه می‌رسیم.
‫بریم سمت چپ!
‫سمت راست! بریم سمت راست! ‫دنبال من بیاین.
‫بجنبین بچه‌ها. از هم دور نشین.
‫یگان شماره چهار! پیاده‌ایم. ‫بیست ثانیه دیگه می‌رسیم.
‫- یاز، معطلشون کن. ‫- خیلی‌خب.
‫افراد خودمون دارن میان.
‫یاز، یه جعبه کمک‌های اولیه بیار.
‫خیلی‌خب. آوردم.
‫درد می‌کنه!
‫چقدر مجروح شده؟
‫استخونش شکسته و زده بیرون. ‫باید بره دکتر.
‫حواستون باشه، ‫چند هلیکوپتر آتشبار دارن میان.
‫می‌رم سمت موتور.
‫- یاز، تو باید بقیه‌اش رو ببندی. ‫- خیلی‌خب، ردیفه.
‫یه هلیکوپتر رو زدم، هنوز یکیشون مونده.
‫دریافت شد.
‫از یگان مرگ، مستقر شدیم.
‫بریم، بریم.
‫یگان مرگ یک و دو، ‫باید این قطار رو متوقف کنین.
‫دریافت شد، می‌ریم سمت موتور.
‫بریم، بریم!
‫یگان مرگ یک هلاک شد.
‫دارم می‌رم تو قطار!
‫نیک، حالت خوبه؟
‫نیک؟
‫خوبی؟
‫از اون بهترم.
‫پشم‌هام، پناه بگیر!
‫هوام رو داشته باش.
‫داریم به انتهای خط‌آهن می‌رسیم. ‫قطار رو متوقف کن نیک.
‫ترمزش خراب شده.
‫شوخیت گرفته.
‫یاز، خانواده‌شون رو جمع کن. ‫ترمزمون بریده.
‫- داریم می‌رسیم. ‫- وایستا.
‫اعضای یگانم انتهای خط‌آهن منتظرمونن.
‫توقف ناخوش‌آیندی خواهیم داشت، ‫پس محکم بچسبین.
‫- جریان چیه؟ ‫- بعدا می‌فهمیم.
‫زرفیلم
‫تسلیت می‌گم.
‫تجهیزات زیادی داشتن.
‫مأمور اصلیشون درجه یک بود.
‫چنین کاری از دست چهار پنج نفر ‫بیشتر نمیاد.
‫کار چچنی‌ها بود؟
‫سبک کارشون این شکلی نیست.
‫این شکلی بسیج نمی‌شن.
‫یکی می‌خواسته انتقام بگیره.
‫برادرت افراد زیادی رو دلخور کرده.
‫نه.
‫پای انتقام وسط نبود.
‫جریان دیگه‌ای بوده.
‫چیزی نیست.
‫- مواظب بازوش باش. ‫- رو چشمم.
‫پدر کجاست؟
‫فرصت این حرف‌ها رو نداریم. ‫باید به خواهرت برسیم.
‫من بدون اون نمیام.
‫- بیا دیگه. باید به خواهرت برسیم. ‫- من نمیام.
‫پدرت نمیاد.
‫مرده؟
‫تو کشتیش؟
‫ها؟
‫تو کشتیش؟
‫خواهش می‌کنم ساندرو.
‫وای ساندرو.
‫- ببین چی می‌گم! عه، عه! ‫- گور بابات!
‫ببین چی می‌گم! ‫می‌خواست مادرت رو بکشه. خب؟
‫اگه زنده می‌موند، مادرت رو می‌کشت.
‫ساندرو.
‫داویت!
‫- سعی کردم ازش مراقبت کنم. ‫- این مراقبتـه الان؟
‫تا آخرین قطرۀ خونــت ‫برای دفاع از برادرت می‌جنگی.
‫یه واحد کامل پزشکی.
‫توی جادۀ شهر دوناو بیاید پیشمون.
‫تا 45 دقیقۀ دیگه به وین می‌رسیم.
‫ممنونم.
‫تقریبا رسیدیم.
‫حالت خوبه؟ چیزی لازم نداری؟
‫گرسنمـه.
‫بذار ببینم چی داریم.
‫این کار رو نکن. ‫ممکنه خفه بشه.
‫خودم می‌دونم چطوری از بچه‌ام مراقبت کنم.
‫آروم باش. ‫فقط قصدِ کمک داره.
‫فکر نکن بچه‌ام.
‫وقتی فرود بیایم، دکتر منتظرمونه. ‫سعی کن استراحت کنی.
‫از کِی تا حالا گرجی حرف می‌زنی؟
‫بلد بودم.
‫خبر نداره؟
‫شوهرخواهرم بوده.
‫ممنون که بهم اطلاع دادی.
‫می‌خواستم وقتی‌که فرود اومدیم، ‫بهت بگم.
‫آها.
‫تو دختر شجاعی هستی.
‫از دستت عصبانیـه.
‫غیرطبیعی نیست.
‫نباید مداخله می‌کردم.
‫با مُردنِ من، بچه‌هام امنیت بیشتری دارن.
‫هی بیخیال، خودتـم می‌دونی که حقیقت نداره.
‫تقریبا به مقصد رسیدیم. ‫به زودی خلاص می‌شید.
‫بهت قول می‌دم که به یه جای امن ببرمت.
‫ممنونم تایلر.
‫دارم گوش می‌کنم.
‫عمو... منم، ساندرو.
‫ساندرو؟ کجایی تو؟
‫پدرم می‌خواست مامانـم رو بکشه؟
‫ساندرو...
‫جوابـم رو بده!
‫به حرف‌های مادرت گوش نده، ‫متوجه شدی؟
‫تقصیر خودشه.
‫پدرت رو به کشتن داد. متوجهی؟
‫همیشۀ خدا سعی داشت که ‫تو رو از پدرت جدا کنه.
‫و حالا پیش مردی هستی ‫که پدرت رو کشته.
‫حالا بگو کجایی؟
‫تو یه ناگازی هستی. مثل پدرت باش.
‫کجا دارید می‌رید؟
‫مقصدتون کجاست؟
‫اولین باری که توی بروکسل دیده بودمت رو یادته؟
‫میا توی پارلمان کار می‌کرد.
‫آره، پسرت هم همراهت بود.
‫اون موقع 19 سالم بود.
‫پسرم خیلی بچه بود. ‫منم خیلی بچه بودم.
‫گوش کن، می‌دونم ‫خواهرت درموردم چه فکری می‌کنه.
‫من هیچ‌جوره نمی‌تونم درستـش کنم. ‫فقط می‌خوام بدونی که...
‫وحشتناکتــرین چیزی که ‫پدر و مادر باید تاب بیاره،
‫تماشای مرگ فرزندشونه.
‫[اتــریش، وین]
‫ممنونم.
‫خیله‌خب، عجله کنید. ‫باید تا 6 ساعت دیگه سوار هواپیما بشن.
‫این از ویزای چندگانه.
‫تشکر.
‫چه خوبه.
‫باید یکم استراحت کنی.
‫دارن مدارک رو آماده می‌کنن.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫شرمنده...
‫معذرت‌خواهی به دردم نمی‌خوره. ‫می‌خوام که بهم اعتماد کنی.
‫هیچوقت در این مورد دست رد به سینه‌ات نمی‌زدم.
‫اگه واست مهم بود.
‫مهمـه واسم.
‫ممنونم آقای دکتر.
‫نمی‌تونم تصور کنم ‫برای تربیت کردن دو تا بچۀ خوب
‫تو دل اون آدم‌ها، ‫چه‌ها که نکشیدی.
‫اما دووم آوردی.
‫از بچه‌هات مراقبت کردی.
‫دست خالی و تنها ‫یه راهی پیدا کردی.
‫می‌دونم چه احساسی داره. ‫تجربه‌اش رو داشتم.
‫همۀ آدم‌ها مستحقِ فرصت دوباره هستن.
‫به نظرت کاری که می‌کنی درسته؟
‫فکر می‌کنی نجاتـم دادی؟
‫که مثلا قهرمانی؟
‫طرز فکر من پشیزی ارزش نداره. ‫ملت برای انجام کاری که از دست خودشون برنمیاد، بهم پول می‌دن.
‫مثل کشتنِ پدرم.
‫مادرم بهت پول داد تا بکشیش، درسته؟
‫نخیر، مادرت همه‌چیزش رو به خطر انداخت، ‫تا از تو و خواهرت محافظت کنه.
‫از زندونی نجاتتـون بده ‫که پدرت براتون ساخته بود.
‫خودش که نمی‌خواست. ‫اگه بیرون می‌رفتیم، ما رو می‌کشتن.
‫- کی؟ ‫- دشمن‌های ناگازی‌ها.
‫می‌اومدن دنبالـمون ‫و می‌کشتنـمون.
‫ما رو به اونجا برد ‫تا بتونه از ما محافظت کنه.
‫- شما رو به اونجا برد تا کنترلـتون کنه. ‫- نه، فقط به مادرم اعتماد نداشت.
‫چشم‌هات رو وا کن بچه‌جون.
‫می‌دونست که مادرت ‫حاضره تو و خواهرت رو برداره
‫و ببره به دور از اون ماجراها زندگیتون رو بسازه، ‫نمی‌خواست پیشِ اون زندونی بمونید.
‫یه پسر خوب باید در کنار پدرش بمونه.
‫- پدر خوب هرگز فرزندش رو اجبار نمی‌کنه. ‫- حداقل پدر من، ما رو رها نکرد.
‫این مهمتـرین چیزیه که ‫ازتون می‌خوام انجام بدید.
‫که جوابِ این هتک حرمت رو بدید.
‫پای این کثافت به زندگیِ ما باز شد ‫و خونواده‌هامون رو ازمون گرفت.
‫برادرهامون رو ازمون گرفت.
‫طبق قانونِ خداوند، ‫باید به دستِ خودمون هلاک بشه.
‫شما برادرهای من هستید. ‫ما همگی یک روح در چند کالبدیم.
‫تا تهِ دنیا باهات میام.
‫ما یک روح توی دو جسمیم.
‫منم همینطور.
‫داری جونـشون رو سر هیچ و پوچ می‌گیری.
‫پایانِ این قصه خوش نیست.
‫«تا آخرین قطرۀ خونـت ‫برای دفاع از برادرت می‌جنگی.»
‫درسی که پدرم بهم داد ‫رو هرگز فراموش نکردم.
‫یادت رفته تو؟
‫تو و پسرم قبلا ‫با همدیگه آشنا شدید.
‫لب ساحل با همدیگه بازی کردید. ‫نمی‌دونم یادت میاد یا نه.
‫الان دیگه تقریبا باید هم‌سنِ تو می‌بود.
‫آخرین باری که دیدمش،
‫روی تخت بیمارستان نشسته بود ‫و نقاشی می‌کرد.
‫کلی کاغذ و مدادشمعی ‫دور و برش ریخته بود
‫عاشق نقاشی کشیدن بود.
‫چون عازم افغانستان بودم، ‫برای خداحافظی پیشش رفتم،
‫و می‌دونستم که ممکنه دیگه هیچوقت نبینمش، ‫ممکن بود وقتی که برگردم دیگه زنده نباشه.
‫خب وقتی که به بیمارستان رسیدم، ‫روی تخت در حال نقاشی کشیدن بود.
‫و حق با توئه، من...
‫و من ترکـش کردم.
‫آخرین خاطره‌ای که بچه‌ام ازم داره ‫اینه که ترکـش کردم.
‫اما مادرت، کنارتون موند.
‫سال‌ها کنار پدرت موند ‫تا شما در امنیت باشید.
‫حتی بعد از همۀ بلاهایی که به سرش آورد، ‫چه چیزهایی که دیدید و چه چیزهایی که شاهدش نبودید.
‫موند تا تو و خواهرت امنیت داشته باشید.
‫قرار نیست بهت دروغ بگم رفیق، ‫اما شرایط قراره سخت‌تر پیش بره،
‫اما باید ازش مراقبت کنی. ‫به کمک احتیاج پیدا می‌کنه.
‫باید همونطوری که هواتون رو داشت ‫هواش رو داشته باشی.
‫یا که اجازه بدی دروغ‌های پدرت ‫تو رو از پا در بیاره
‫به خودت بستگی داره رفیق.
‫همیشه اینطوری نبود.
‫شرمنده.
‫- نه، مشکلی نیست. ‫- نه.
‫داره میاد.
‫وای پسرجون، چیکار کردی تو؟
‫از سمت شمال بهشون حمله کنید. ‫حرکت کنید!
‫جمع کنید، بریم.
‫- باید بریم. ‫- چه خبر شده؟
‫پیدامون کردن.
‫با آسانسور برید پایین. ‫بی‌سروصدا از درب ورودی خارج بشید.
‫من می‌رم توی گاراژ، ‫از ماشین‌های ضدگلوله از بینـشون عبور کنید.
‫بریم.
‫بالا یا پایین؟
‫میان پایین. اونطوری ‫گزینه‌های بیشتری داریم.
‫بچه‌ها چی؟
‫توی کوچه پشتی بیا به دیدنـم.
‫- چیکار کردی؟ ‫- ببخشید مامان...
‫ساندرو... چیکار کردی؟ ‫چطور تونستی؟!
‫تو واسش پشیزی اهمیت نداری!
‫می‌خواد بکشدت!
‫ناگازی‌ها خونوادۀ من هستن.
‫خونوادۀ تو منـم. ‫نینا خونوادۀ توئه!
‫- بخوابید روی زمین! ‫- بخوابید روی زمین!
‫یالا بریم.
‫هلی‌کوپتر رفته روی پشت‌بوم. ‫دارن محاصره‌مون می‌کنن.
‫بریم! بجنبید. ‫برو، برو.
‫- مسیر رو باز می‌کنیم، شما رو رد می‌کنیم. ‫- ممنونم.
‫برید سوار ماشین بشید.
‫ساندرو!
‫- ساندرو! صبر کن بچه! ‫- من می‌رم دنبالـش.
‫یاز! نه!
‫لعنتی.
‫- داره می‌ره پیش عموش. ‫- نیک ارتباط رادیوییـمون رو حفظ کن.
‫به نیروهای پشتیبان نیاز داریم!
‫- به مسیرت ادامه بده نیک. پسره رو بگیر. ‫- تایلر...
‫سرهاتون رو بدزدید.
‫هی! بیا اینجا!
‫هی!
‫برگرد اینجا.
‫ساندرو.
‫یالا بچه‌جون. برگرد اینجا.
‫هی بهم اعتماد کن پسر. ‫این کار درستی نیستی.
‫بیا پسر.
‫برگرد پیش مادرت.
‫به حرف‌هاش گوش نده.
‫مادرت همۀ این کارها رو کرده ‫تا از تو محافظت کنه. برگرد.
‫برگرد پیشـمون.
‫ساندرو.
‫برگرد پیش خونواده‌ات.
‫لعنتی!
‫نیک!
‫حالت خوبه نیک؟
‫لعنتی.
‫تقصیر مادرم نبوده.
‫فقط می‌خواسته از اونجا خلاص بشیم.
‫سوار ماشین شو. همینجا بمون.
‫حواست به پسره باشه.
‫برو!
‫نارنجک می‌ندازم.
‫حالتون خوبه؟
‫پسره رو گرفتن تایلر. ‫من و نیک پیاده‌ایم.
‫داریم به سمت خیابون می‌ریم. ‫باید تخلیه کنیم.
‫صبر کنید.
‫تیم سوم، سریعا مورد هدف قرارشون بدید.
‫اومدن بیرون.
‫به داخل ساختمون برگردونیدشون.
‫ما گیر افتادیم تایلر! ‫عجله کن!
‫دارم میام سمتـتون.
‫جلوش رو بگیرید!
‫همینجا بمونید.
‫اجازۀ درگیری داریم؟
‫تک‌تیراندازها روی سقف هستن.
‫درگیری مجازه.
‫پلیس!
‫- نیک! برو بالای پشت‌بوم. هلی‌کوپترشون رو بگیر. ‫- مفهومه.
‫- آماده؟ بریم! ‫- برو.
‫خشاب‌ها رو پُر کنم!
‫کنار من بمونید.
‫ما به آسانسور رسیدیم تایلر. ‫داریم به سمت پشت‌بوم میایم.
‫برید!
‫داریم میایم بالا. ‫دقیقا پشت‌سرتونـیم.
‫مفهومه.
‫دارن دنبالـمون میان. ‫از هلی‌کوپتر محافظت کنید.
‫من از طبقۀ پایین به سمت بالا میام. ‫حواسشون رو پرت می‌کنم.
‫از اینجا خارج می‌شیم ‫و تیشرت‌های مثل هم می‌پوشیم. خوبه؟
‫و این دفعه باید بپوشی‌ها.
‫عمرا.
‫- تیم اول، سوژه‌ها دارن به سمتـتون میان. ‫- ما آماده‌ایم
‫سرگو، کنستانتین شما ورودی رو ببندید ‫بقیه برن بالای پشت‌بوم.
‫هی.
‫خوبی تو؟
‫چیزیت نمی‌شه.
‫شرمنده‌ام.
‫واقعا شرمنده که پای تو رو ‫به این داستان‌ها وا کردم.
‫هی.
‫دلیلی برای شرمندگی وجود نداره.
‫از اینجا می‌بریمت بیرون، خب؟ ‫برمی‌گردونیمت پیش خواهرت.
‫می‌خواد مامانـم رو بکشه؟
‫اگه می‌خواستی زنده بمونه،
‫نباید زنگ می‌زدی.
‫یاز! طبقۀ 57ام، قسمت جنوبی لازمت داریم
‫همینجا بمونید
‫برو خونواده‌ رو نجات بده. ‫من ترتیبـشون رو می‌دم.
‫برو!
‫قراره از کشتنـت لذّت ببرم.
‫آره، می‌تونی بری تو صف.
‫حتما خیلی این زن برات مهمـه.
‫خوبه.
‫حالا می‌فهمی از دست دادنِ ‫کسی که دوستـش داری چجوریه.
‫بهم اعتماد داری؟
‫نداشته باشم؟
‫برو سراغ خونواده.
‫خائن!
‫یاز!
‫آره، حالت خوبه؟
‫اوهوم.
‫بریم. بریم.
‫خونواده پیش من هستن، ‫داریم میایم بالا.
‫تو راهـم.
‫بریم. بریم.
‫یاز؟
‫لعنتی.
‫یاز.
‫حرکت کن نیک! ‫اوج بگیر!
‫چه خبر شده تایلر؟
‫به پرواز ادامه بده نیک. ‫فقط به مسیرت ادامه بده.
‫- من پیشـتم. ‫- نمی‌تونم نفس بکشم.
‫- ببخشید. خیله‌خب... ‫- یاز!
‫نگاه کن رفیق. هی یاز! ‫یاز!
‫یاز، به من نگاه کن رفیق. ‫حواست به من باشه.
‫خیله‌خب، بیدار بمون رفیق. ‫من پیشتـم!
‫آره، پسر...
‫یاز!
‫نه!
‫چی شد؟
‫- میا! ‫- کتو.
‫- میا. ‫- کتو.
‫فکر می‌کردم دیگه هیچوقت نبینمت.
‫کل کشور دنبال ما هستن.
‫پس با هواپیما برو.
‫امروز ده نفر ناگازی رو از دست دادیم.
‫سربازهای خوبی بودن.
‫بسه دیگه.
‫نترس.
‫چیزی نمی‌شه.
‫الگوی ساندرو باش.
‫نه مُرده‌ات به دردش می‌خوره،
‫و نه پوسیدنت توی یکی از زندون‌های اتریش ‫واسش فایده داره.
‫چطور می‌تونم الگوی ساندرو باشم
‫اگه فرار کنم؟
‫بذار از خدا بپرسیم.
‫«نهراسید که من همراهِ شما هستم.»
‫«پروردگار به قلب‌های شکسته نزدیک است.»
‫می‌دونم، خودم خوندمش.
‫قبلا فکر می‌کردم خداوند ‫شنواییت رو ازت گرفته،
‫تا بتونه مستقیما زیر گوشت زمزمه کنه.
‫اما حالا فقط صدای خشمت رو می‌شنوی.
‫می‌دونم پدرم همیشه ‫تو رو با کی مقایسه می‌کرد؟
‫جیرجیرکی که توی اون فیلمه بود ‫رو یادت میاد؟
‫همونی که روی بینیِ اون پسربچه می‌نشست.
‫همیشه هم در گوشش مزخرف می‌گفت.
‫هیچوقتـم خزئبلاتـش تمومی نداشت.
‫یادت میاد؟
‫حالا پدرت کجاست؟
‫برادرت کجاست؟
‫همیشه می‌دونستم ‫که با یه گلوله از دنیا می‌رم،
‫اما فکر نمی‌کردم ‫گلولۀ تفنگِ تو باشه.
‫عزیزدلـم.
‫چقدر بزرگ شدی.
‫خاله میا قراره ما رو ببره ‫به یه جای امن، باشه؟
‫ساندرو هم میاد؟
‫واست قهوه درست کردم اگه می‌خوای. ‫با شیر و دو قاشق شکر.
‫ببین اگه کسِ دیگه‌ای رو می‌شناختم، ‫حتما از اون می‌خواستم.
‫آره می‌دونم. آم... خوبه.
‫ببین، می‌دونم که ‫نمی‌خوای چنین چیزی بشنوی...
‫شرمنده که پیشت نبودم.
‫شرمنده که نموندم. باید...
‫باید پیش تو و پسرمون می‌موندم.
‫حق با توئه. ‫نمی‌خوام این حرف‌ها رو بشنوم.
‫چرا نموندی؟
‫خب، به کمکـم توی، آم... ‫توی قندهار نیاز داشتن و...
‫ما هم بهت نیاز داشتیم.
‫- چون که اعزام شده بودم... ‫- چرا نموندی؟
‫- خب دستور داشتم و... برای همینـم نتونستم... ‫- مزخرفه.
‫- نه، چرا نموندی؟ ‫- نمی‌تونستم...
‫نمی‌تونستم حلّش کنم. ‫لعنتی نمی‌تونستم حلّش کنم.
‫من اینجا وایسادم ‫و به هواپیمام خیره شدم.
‫- اما نمی‌تونم سوارش بشم. ‫- عه چرا اونوقت؟
‫چون عمرا بتونم با دونستن اینکه تو زنده‌ای، ‫به زندگیـم برسم.
‫پسره کجاست؟
‫به نظرت این پسر ‫با تو اصلا کاری داره؟
‫به نظر من سردرگم شده.
‫نظرت چیه بهم بگی کجایی ‫و این قائله‌ای که شروع کردیم رو ختمش کنیم؟
‫می‌خوای مذاکره کنی؟
‫بیا پایگاهِ بغلِ کلیسای سنت جورج.
‫واسه مذاکره نمیام.
‫کوتاه بیا.
‫پیشش بمون. از اینجا ببرشون.
‫در رو باز کن. ‫در رو باز کن!
‫تایلر!
‫سرگو! سرگو!
‫عجله کنید.
‫بیا.
‫پسره رو می‌خوای. بیا اینجاست.
‫این داستان بین من و توئه. ‫ولـش کن بره.
‫نه، همینجا می‌مونه.
‫می‌دونی، خداوند من رو مامور کرده ‫تا برای گرفتن انتقام به سراغت بیام.
‫گاهی اوقات برای اجرای دستور خداوند ‫باید قربانیِ بزرگی کرد.
‫اون فقط یه بچه‌ست.
‫شک دارم.
‫ماشه رو بکش، تا ‫خودت رو غرق در عمری از عذاب وجدان کنی.
‫جونت داره آروم آروم ‫از بدنـت خارج می‌شه.
‫بدتر از اینـم به سرم اومده.
‫برو، تفنگـش رو بگیر.
‫ازم نخواه که تکرار کنم.
‫اسلحه رو بده بهش.
‫حالا تفنگ رو درست بگیر، ‫و به سمت سرش نشونه بگیر.
‫تو یه بزدلی.
‫بزدل؟
‫کشتنِ یه آدم غیرمسلح ‫توی سلول‌های زندون بزدلـیه.
‫گفتم تفنگ رو به سمت سرش نشونه بگیر.
‫این همون مردیه ‫که پدرت رو کشته.
‫ازش انتقام بگیر.
‫ماشه رو بکش.
‫چیزی نیست رفیق.
‫ناامیدم کردی.
‫تفنگ رو بذار زمین. ‫تفنگ رو بذار زمین.
‫وای، الان می‌تونی ‫انتقام جونِ برادرت رو بگیری،
‫اما الان به قیمتِ جونِ اون تموم می‌شه.
‫پس تفنگت رو بنداز زمین!
‫صورتِ این مرتیکه رو میارم پایین.
‫نیک،
‫پسره.
‫دختر خوب.
‫گور بابات.
‫بب... ببخشید.
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫من دست...
‫برنمی‌دارم.
‫[زندان شوارزائو]
‫[زندان گراز-کارلا]
‫- سلام ‫- سلام
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. جام امنـه.
بخاطر شاهد بودن ‫تحت محافظت هستن.
‫کمکـش کردم تا با آمریکایی‌ها ‫به توافق برسه.
‫بهشون راه تجارت، حساب بانکی ‫و هویت داد.
‫البته آمریکایی‌ها اموالـشون ‫رو بلوکه کردن. ‫همه‌اش رو گرفتن.
‫اگه به خونۀ من بری، ‫زیر پارکتِ سوم پشتِ شومینه،
‫یک میلیون نقد هست. ‫می‌تونی بدی بهشون.
‫من... به اینجا اومدم چون می‌خواستم...
‫ممنونـم میا.
‫می‌دونم تا حالا چنین چیزی نگفتم.
‫هیچوقت بخاطر کاری که نتونستم ‫خودم انجام بدم... ازت تشکر نکردم.
‫آخرین خاطره‌ای که ازت داشت ‫ترک کردنـش نبوده.
‫رفتنـت برای نجات آدم‌ها بوده.
‫و آخرش خیلی شجاع بود تایلر.
‫گفت که می‌خواد ‫مثل پدرش شجاع باشه.
‫نگاهـش به تو اینطوری بود.
‫خداحافظ تایلر.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫انگار اینجا داره موسیقی پخش می‌شه. مگه نه؟
‫بهت گفته بودم نباید گیر بیفتی.
‫بدبختی اتفاقیه دیگه نه؟
‫اگه بتونم بیارمت بیرون چی؟
‫چطوری؟
‫بیا واسمون یه کار دیگه انجام بده.
‫بدون تیمـم نمیام. ‫قرار نیست تنهاش بذارم.
‫آره، فکر اینجاش رو کرده بودم.
‫ریک.
‫ریک، تلفظ جالبی داره.
‫تا حالا اسم خودت رو بهم نگفتی. ‫اینم همونقدر جالبـه؟
‫اسم من مهم نیست.
‫عه؟ پس چی مهمه؟
‫که برای کی کار می‌کنم.
‫کیه؟
‫یه مرتیکۀ رومخه.
‫عاشقـش می‌شی.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.