دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫می‌شه مطمئن بشی کج نیست؟
‫الآن صافه؟
‫- هوم... ‫- آره، انگاری که خوبه.
‫ظاهراً صافه.
‫حالا می‌شه برم؟
‫خیال کردی هیچ‌کس نمی‌فهمه...
‫یواشکی توی خونه مهمونی راه انداختی؟
‫همین‌جا می‌مونی.
‫تازه‌شم کل دوستات رو دعوت کردم.
‫چیز و ویلی جک و الورا رو دعوت کردم.
‫رابطه‌ات با الورا خوبه؟
‫چی بگم.
‫صرفاً مسئلۀ قدیمی‌ایه ‫که هنوز بابتش عذرخواهی نکرده.
‫که خیلیم عجیبه.
‫مطمئنم تهش آشتی می‌کنید.
‫ولی اگه دوباره چنین کاری بکنه ‫دیگه آشتی در کار نیست.
‫اگه دوست داری این‌جوری بگو.
‫ولی باور کن هیچ خانواده‌ای این شکلی نیست.
‫هوم...
‫مخففش شده «ناردز» ‫(=بیضه)
‫فصل دوم — قسمت ششم ‫«استعمار زدایی»
‫پخ، بلند شو.
‫حالا تا اینجا اومدیم کارت هدیه می‌دن؟
‫کارت هدیۀ چی؟
‫چه بدونم. واسه سونیک.
‫- مگه نمی‌دن چیز؟ ‫- چرا.
‫- پونزده دلاری. ‫- پونزده دلار از کجا...
‫دوتا واسه سه‌شنبه می‌دن.
‫بعدش قراره بریم اونجا.
‫پس چرا من خبر نداشتم؟
‫واسه همین اومدیم اینجا بیر.
‫سلام الورا.
‫کجا می‌خوای بشینی؟
‫عه.
‫بیا، اشکال نداره.
‫الآن دیگه رفیق جینگ خودش رو داره.
‫من کنار اون شپش نمی‌شینم.
‫سلام، خوش اومدید!
‫ممنون از همگی که قدم رنجه فرمودید.
‫- با این صحبت کن. ‫- لازم نیست.
‫پس چرا گفتی بخریم؟
‫خیلی‌خب.
‫خوش اومدید.
‫ایش.
‫- یعنی که چی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫وای خدا.
‫همگی خوش اومدید.
‫ممنون که توی نشست ‫جوانان سالانۀ ما شرکت کردین:
‫«سمپوزیوم احیای ‫بومیان آمریکا و استعمارزدایی.»
‫ناردز!
‫مایلم از الدر فیکسیو دعوت کنم،
‫تا رسماً این مراسم رو شروع کنیم.
‫نه، نه، نه.
‫- میکروفون رو بگیر. ‫- نه.
‫می‌شه همه وایستن؟
‫دست همدیگه رو بگیرید.
‫ما در مقام اولین انسان‌هایی هستیم ‫که روی این سرزمین قدم گذاشتیم.
‫سفیدپوستان حریص سرزمین ما رو از ما گرفتن.
‫خب، البته اون دوران دیگه گذشته.
‫باید به هر چهار قطب احترام گذاشت.
‫رو می‌کنیم به شرق،
‫که این فامیل عزیزمون هم اهل اونجاست،
‫و به خورشید پدربزرگمان سلامی کنیم.
‫حالا رو به جنوب بشیم،
‫که ادای احترامی به فامیل‌های جنوبی بکنیم،
‫از جمله مکزیکو، سنترال و آمریکای جنوبی.
‫حالا رو به شمال بشیم.
‫بچرخ دیگه، هر طرف خواستی بچرخ.
‫- کدوم طرفی بود... ‫- این طرفیه.
‫امیدوارم شما هم اندازۀ من برای دیدن...
‫این دو عزیز که از افراد الهام‌بخش هستند ‫هیجان زده باشید.
‫دو سال اخیر مدام ‫به این افراد دایرکت می‌دادم،
‫و خوشحالم که فرصتی پیش اومده،
‫تا ازشون توی مناطق ‫بومی خودمون پذیرایی کنیم.
‫@خانم‌ماتری‌1رک و @آگوستوفایرکیپر.
‫آهو!
‫سلام، سلام. آنپتو واشته فامیل‌های عزیزم.
‫[Anpetu waste = روز بخیر]
‫بنده «خانم ماتریارک» هستم.
‫دانشجوی دکترای دانشگاه دارتمونث.
‫منجوق‌دوزم، خاله‌ام،
‫خواهری دارم...
‫و دوست شمام.
‫ولی قبل اینکه شروع کنیم ‫می‌خواستم لحظه‌ای...
‫از مراقبین این سرزمین تشکر کنم:
‫که یعنی «کادو»، «اوسیج» ‫و البته «موسکوگی».
‫و پیش از اون که اجدادیان ‫نئاندرتال‌های خودمون بودن.
‫پس بایستی ازشون قدردانی کنیم.
‫و حتی قبل‌تر از اونا...
‫می‌رسیم به عصر دایناسورها، ‫دایناسور اویات دیگه؟
‫- قبلشم که انسان‌های فرازمینی بودن. ‫- هوم...
‫همچنین بستگان خزندۀ خودمون،
‫- چه روی زمین و چه زیرش بودن. ‫- هوم...
‫آره. و البته کسانی که ‫در دوران‌های پسین ما خواهند بود،
‫و بعد از بین رفتن ما، ‫قراره روی این زمین زندگی کنن.
‫چون روزی می‌رسه که ما هم بمیریم.
‫خلاصه که از همه سپاسگزار باشیم.
‫عه...
‫[صحبت به زبان بومی]
‫...که امروز من رو توی این ‫جمع مقدس خودتون راه دادید.
‫قبل اینکه چیزی بگم، ‫می‌خواستم چیزهایی بگم.
‫بنده آگوستو فایرکیپر هستم.
‫البته عادت ندارم که زیاد...
‫از دستاوردهای بزرگ زندگیم بگم،
‫ولی در این حد می‌تونم بگم ‫که بازیگر هستم،
‫همچنین مدل و شاعر،
‫و کلاه‌ساز.
‫کلاه‌ساز خوبی هم هستم.
‫معمولاً انقدر از خودم تعریف نمی‌کنم.
‫ولی بقیه که تعریف می‌کنن، ‫پس خودمم می‌گم.
‫- من جوان بزرگی هستم. ‫- هوم...
‫و دانش و تجربه‌ای فراتر از سن خودم دارم.
‫آهو.
‫آهو! چشم‌هاتون رو درویش کنید خاله‌ها.
‫خودتون رو کنترل کنید.
‫ایشون مجرد نیستن.
‫جلسات زیادی برای امروز ترتیب دادیم...
‫البته برای دریافت کارت هدیه‌تون ‫باید تا انتهای جلسات بمونید.
‫ممنونم ازتون.
‫- ای بابا... ‫- جدی؟
‫این دفترها قراره دفتر ثبت وقایع شما باشن.
‫بهشون اسمی بومی بدید.
‫استعمار زدایی‌شون کنید.
‫[صحبت به زبان بومی]
‫خیلی هم قشنگه.
‫برای شروع ازتون می‌خوام،
‫که به خاطرۀ خوشی در زندگی‌تون فکر کنید.
‫اگه تا حالا خوشحال نبوده باشیم چی؟
‫پس درمورد اینکه تا حالا ‫خوشحال نبودی توش بنویس.
‫ای بابا.
‫وایت استیو، تو باید مال من رو بنویسی.
‫این خاطره ممکنه هرچیزی باشه.
‫مثلاً زمانی که رفتید ‫رستوران مورد علاقه‌تون.
‫یا کاری کردید که حسابی بهش افتخار کردید.
‫ده دقیقه بهتون وقت می‌دم،
‫که این خاطره رو بنویسید.
‫گندش بزنن.
‫دیگه از خودمون شدی.
‫آهو، همینه!
‫و این...
‫شادترین روز زندگی من بود.
‫من زیباترین اثری که ‫به عمرم دیدم رو خلق کردم.
‫نقاشی کشیدن بهم آرامش می‌ده.
‫هنر راه فوق‌العاده‌ای برای بروز احساساته.
‫ممنونم که در میون گذاشتیش فامیل عزیزم.
‫واقعاً قشنگ بود.
‫خیلی‌خب. دیگه کی نگفته؟
‫تو گفتی؟
‫خبر نداشتم قراره بلند بخونیمش.
‫مشکلی نیست. اینجا همه با هم دوستیم.
‫آره جون خودت.
‫آره.
‫- ولی اونا دشمن منن. ‫- نه.
‫خواهر عزیزم، به این می‌گن ‫طرز تفکر استعماری.
‫در دوران شکوه سرخ‌پوستان ‫کسی با کسی دشمنی نداشت.
‫درسته توان جنگیدن داشتیم، ولی...
‫بیشتر مواقع عشق‌بازی می‌کردیم ‫و توت می‌خوردیم،
‫گاهی اوقات غزالی می‌اومد...
‫و توتی از کف دست ما می‌خورد. ‫دوران زیبایی بود.
‫خودتم جزو همین قوم و خویشی.
‫پس بخونش.
‫موقعی که بچه بودم،
‫توی حیاط پشتی خونۀ بابام،
‫برادرم بهم یاد داد چطوری دوچرخه سواری کنم.
‫همیشه اونجا بازی می‌کردیم.
‫وقتی برگشتم دیدمش،
‫فهمیدم تخم‌سگ دوچرخه رو ول کرده بود.
‫خیلی کفری شدم ولی بعدش فهمیدم...
‫که خودم دوچرخه رو نگه داشتم.
‫ترسی توی وجودم بود ‫که بهم حس خوبی می‌داد.
‫چون می‌دونستم اگه قرار بود ‫زمین بخورم، می‌اومد من رو بگیره.
‫خلاصه که آره.
‫واقعاً قشنگ بود.
‫هیچ‌چیزی توی دنیا زیباتر از حس آزادی،
‫همراه حس امنیت نیست.
‫خیلی‌خب، قراره کمی خوش بگذرونیم.
‫اسمش رقص سیب‌زمینیه.
‫خدمت شما.
‫سیب‌زمینی نمادی...
‫- ...از اعتماده. ‫- ای بابا.
‫به محض اینکه آهنگ شروع شد،
‫می‌خوام شما و شریک رقصتون ‫سیب‌زمینی اعتماد رو...
‫بین چشمان سوم خودتون نگه دارید، ‫و نذارید که روی زمین بیفته.
‫پس شروع کنیم.
‫خیلی‌خب، هستی یا نه؟
‫به جهنم دیگه.
‫خواهشاً نرین توی مسابقه.
‫باید جفتمون نرینیم اسکل.
‫- روی ریتم آهنگ برقص. ‫- یک، دو.
‫- من که روی ریتمم.
‫- سریال بازی مرکب رو دیدی؟ ‫- هیس...
‫- انقدر تکون نخور. ‫- دارم می‌رقصم دیگه.
‫باید برقصی.
‫چقدر بوی خوبی می‌دی.
‫آخ...
‫- ببین، ولش... ‫- چی شد؟
‫می‌تونستیم ببریم‌ها. آهای، دست نزن.
‫مال خودمه.
‫چه غلطی داری می‌کنی؟ ‫روی ریتم حرکت کن.
‫روی ریتمم دیگه کسخل.
‫خیال کردی دارم چی کار می‌کنم؟
‫- خفه شو، باید تمرکز کنم. ‫- یعنی چی؟
‫- خودت اول... ‫- گفتم خفه شو.
‫خفه‌خون بگیر.
‫چیز!
‫الورا!
‫کارتون خوبه.
‫خیلی‌خب، حالا کمی برید پایین.
‫برو پایین.
‫وای تف.
‫همینه!
‫ریتم از دستت پرید وایت استیو.
‫اصلاً ریتمش کجاشه؟ من که دارم می‌رقصم.
‫آخ...
‫برو پایین، برو پایین.
‫- یعنی که چی؟ ‫- خاک به سرم.
‫خیلی‌خب، اینم از برندگان مسابقه. ‫تبریک می‌گم.
‫ما باید می‌بردیم.
‫حیف که پیشونی جکی انقدر تخته.
‫جز تو همه دارن اینجا خوش می‌گذرونن.
‫راستی بیر. بهم نون سرخ‌شدۀ اضافه دادن.
‫تو نمی‌خوای؟
‫چرا.
‫روالی؟
‫خب برادران، حالتون چطوره؟
‫لش کردیم.
‫می‌بینم که موهات رو گوجه‌ای بستی.
‫دارم بلندش می‌کنم.
‫ایول.
‫واقعاً موجب رضایت روحمه،
‫که می‌بینم بومیان جوانی مثل خودت،
‫با الهام از من موهاشون رو بلند می‌کنن.
‫ما که تازه امروز آشنا شدیم.
‫تو چی؟ تو کی قراره ‫نماد مردانگیت رو رشد بدی؟
‫مگه می‌تونم؟
‫نگفتی اهل کجایی؟
‫اهل لاکوتا اویات توی پاین‌ریج هستم.
‫عجب.
‫- چه باحال. ‫- اوهوم.
‫عموی منم اونجاییه.
‫چطور جاییه؟
‫خب، راستش من اهل بی‌اریا هستم.
‫عجب.
‫پس از بومیان شهری هستی. ایول.
‫چه باحال.
‫راستش خیلی خفنه.
‫جسمم توی بی‌اریا بزرگ شده،
‫ولی روح من پیش اجدادیانم بوده.
‫عجب...
‫زودی قراره برگردم خونه و مستندی...
‫درمورد جوانانی که ‫رمق جنگیدن ندارن درست کنم.
‫انصافاً؟
‫اوهوم.
‫بیر که تمام کارهاش خوراک مستنده.
‫جدی؟
‫آره، روی دیوار نقاشی می‌کنیم،
‫واسه خودمون چرخ می‌زنیم، ‫هنر واقعی خلق می‌کنیم،
‫دعوا می‌کنیم.
‫خرت و پرت می‌دزدیم.
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫از اینا توی مستندم استفاده کنم.
‫آره خلاصه.
‫چیزی نمی‌خوری؟
‫نمی‌تونم.
‫چرا؟
‫سلیطه می‌دونست اینجا محل کارمه.
‫لابد حتی لوبیاها رو آغشته به دارو کرده.
‫آخه برای چی؟
‫چون مخ شوهرش رو زدم.
‫همچنین پسرش.
‫همزمان که نبود.
‫چند روز فاصله بینشون بود.
‫جوانان عزیزم، اصلاً و ابداً...
‫نیازی نیست که دوران ‫سخت زندگی رو تنها سپری کنید.
‫گاهی اوقات که خوشبختی ‫غیرممکن به نظر می‌رسه،
‫دقیقاً موقعیه که می‌تونید ‫به خویشاوندان خودتون تکیه کنید،
‫تا شما رو توی مسیر زندگی نگه دارن.
‫الآنم به شریک خودتون ‫کمک کنید راهش رو پیدا کنه.
‫خیلی‌خب.
‫- خب. ‫- حاضری؟
‫- آره، تو حاضری؟ ‫- عه.
‫خیلی‌خب.
‫اول... بیا جلو.
‫آره، دو تا قدم بزرگ بردار.
‫- آره. ‫- قدم بزرگ بردارم.
‫- ای وای. ‫- آره.
‫خوبه.
‫یه قدم دیگه بردار.
‫خب، الآنم دو قدم دیگه بیا جلو.
‫خب، الآنم یه قدم برو... ‫سمت چپ خودت.
‫برو، ادامه بده، ادامه بده،
‫ادامه بده، ادامه بده، حالا وایستا.
‫یه قدم برو چپ خودت.
‫خب. حالا یکی دیگه. قدم کوچیک بردار.
‫بدنت رو بچرخون سمت چپ.
‫مستقیم برو.
‫مستقیم، مستقیم، مستقیم. حالا وایستا.
‫دست بکن توی جیبت و پول خرد در بیار.
‫پول خرد واسه چیه؟
‫بنداز توی دستگاه و ‫هر کلیدی خواستی فشار بده.
‫خیلی‌خب، مستقیم بیا.
‫باشه.
‫مگه نگفتم مستقیم؟
‫مستقیم اومدم دیگه.
‫کسخل، رفتی سمت گوشه.
‫حالا چرا این‌جوری می‌گی؟
‫چطوری گفتم؟ من که دارم می‌گم بیا جلو.
‫باشه، میام جلو. احترام هم خوب چیزیه.
‫احترام؟ خیلی‌خب.
‫یه قدم دیگه برو جلو ‫بعد برو سمت راست خودت.
‫آره، احترام دیگه.
‫واقعاً فکر نکردی کارهای تخمیت ‫روی بقیه تأثیر می‌ذاره؟
‫باشه. احترام می‌ذارم.
‫آخه، امیدوارم تو هم به این احترام بذاری...
‫که دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫خب، حالا دو قدم برو راست.
‫احترام می‌ذارم، چون خیر سرم ‫قراره رفتارم بالغانه‌تر باشه. ولمون کن.
‫خیلی‌خب، اِم...
‫بعدش دو قدم برو سمت راست خودت.
‫شنیدی؟ حالا برش‌دار.
‫چی کار می‌کنی؟
‫خب، حالا پنج قدم بزرگ بردار به سمت جلو.
‫خب، الآن آشتی؟
‫چه بدونم بابا.
‫آره، آره، بیا جلو.
‫دمت گرم.
‫آهو. بستگان جوان،
‫بیر و الورا رسیدن به خط پایان مقدس بازی!
‫انگاری حسابی به همدیگه اعتماد دارن.
‫خب، حالا شما شیرزنان بیایید جلو.
‫- ولمون کن. ‫- عمراً اگه بیام.
‫اضطراب روشیه که پروردگار ‫باهاش به انسان می‌گه...
‫که آمادۀ پیشرفته.
‫بیاید.
‫حالا تو این‌جوری وایستا.
‫تو هم دست‌هات رو این شکلی بیار جلو،
‫عین مسیح که دستانش رو برای ما باز کرد.
‫و آماده باش که خواهرت رو بگیری.
‫این سلیطه خواهر من نیست.
‫- این بی‌شعور ولم می‌کنه بیفتم. ‫- نه.
‫من کارت هدیۀ سونیکم رو می‌خوام، ‫واسه اونم که شده تحملت می‌کنم.
‫خیلی‌خب، با شمارۀ سه،
‫می‌خوام به خواهرت ویلی جک،
‫اعتماد کامل بکنی.
‫وانژی، نومپا،
‫یامنی.
‫عاقبت در افتادن با داداشم همینه آبجی.
‫معلوم هست چه مرگته؟
‫نمی‌دونم. لابد بهتره به داداشت بگی،
‫واست کمکی نصب کنه که نخوری زمین.
‫ویلی جک، خیلی حرکتت ناجور بود.
‫مگه چی کار کردم؟
‫داداشش مرده.
‫عین دنیل خودمون.
‫بابا یعنی چی؟ من که نمی‌دونستم.
‫واقعاً به شما جوانان افتخار می‌کنم.
‫همین که اینجا حضور دارید، ‫اقدامی در جهت استعمار زدایی بومیانه.
‫اِم، دقیقاً منظورتون...
‫- ...از «استعمار زدایی» چیه؟ ‫- خب،
‫استعمار زدایی یعنی از بین بردن استعمار.
‫معنیش رو که می‌دونم.
‫ولی سوالم این بود که...
‫کارهایی که امروز کردیم،
‫دقیقاً چه کمکی قراره بکنه؟
‫خب، به عقیدۀ من...
‫- اجازه بده من جات توضیح بدم خواهر جان. ‫- اوهوم.
‫ما اینجا در مقام مردمان بومی،
‫ریسمانی از نحوۀ سیرت ‫اجدادیان خودمون می‌سازیم.
‫استعمار زدایی یعنی همین.
‫آره، ولی اصلاً منطقی نیست.
‫آره. دقیقاً.
‫- مدام فکر کنید و سوالاتی بپرسید. ‫- آره.
‫خیلی خوشحالم که امروز تونستم ‫چنین موهبتی رو بهتون بدم.
‫قابلت رو نداشت برادر جوان من. ‫نمایش پایانی رو انجام بدیم؟
‫گوش بدید.
‫جوانان این فضا.
‫آره، منظورم فضای اینجاست.
‫ولی همچنین فضایی که درش ‫ستارگان و خورشید هستن.
‫این زمین، مال شماست.
‫این زمین، مال اون‌هاست.
‫زمین اجدادیان ماست.
‫- چه قدرتمند. ‫- اوهوم.
‫ما نمرده‌ایم. ما همچنان زنده‌ایم.
‫برخلاف اجدادیان خودمون.
‫ولی موفق شدیم کمی از ‫رویاهای اون‌ها رو محقق کنیم.
‫ما... همچنان... زنده‌ایم.
‫من که دیگه نمی‌خوام باشم.
‫شما...
‫همچنان...
‫زنده‌اید.
‫آهو.
‫یادتون نره دنبالم کنید.
‫با شناسۀ «آگوستوفایرکیپر» با علامت تعجب.
‫و همچنین من، با شناسۀ «خانم ماتری‌1رک»،
‫که برای الفش عدد 1 رو باید بنویسید،
‫چون اون یکی شناسه رو برداشته بودن.
‫سلام.
‫شرمنده...
‫که اون‌جوری رفتار کردم.
‫نمی‌دونستم داداشت مرده.
‫کارم ناجور بود.
‫پس بگو چرا همیشه انقدر روی پای خودتی.
‫خیلی باحاله که یادت داده ‫چطوری دوچرخه سواری و...
‫از این کارها کنی.
‫پشت سرت دو تا چشم بکار.
‫همچنین کون لق شما.
‫به‌نظرت توی ظرف گنده‌اش ‫چند تا سیب‌زمینی قلقلی داره؟
‫نمی‌دونم. شاید بیست یا بیست و پنج تا باشه.
‫هوم...
‫- سلام. ‫- سلام الورا.
‫شما جکی رو ندیدین؟ قرار بود من رو برسونه.
‫- نه. ‫- نه.
‫- جینکس. ‫- جینکس.
‫لابد دیگه رفته.
‫البته حقم داره. واقعاً زشت بود.
‫چی واقعاً زشت بود؟
‫ویلی جک رو می‌گم. که ولش کرد و...
‫پشت سر برادر مرده‌اش حرف زد.
‫ناجوره دیگه.
‫الآن جدی هستی؟
‫آخه بی‌خیال دیگه.
‫ویلی جک که خبر نداشت.
‫دیگه هیچی نشده خود به خود ‫طرف جکی رو می‌گیری؟
‫مگه بحث طرف گرفتنه؟
‫نه، آخه... کارش ناجور بود.
‫بی‌خیال. چون ویلی جک بهمون وفاداره ‫نمی‌شه گفت که مقصر اونه.
‫اصلاً تو از وفاداری چیزی می‌دونی؟
‫راستش رو بگم حتی نمی‌دونم...
‫چرا امروز اومدی اینجا.
‫تو فقط یهویی ظاهر می‌شی و انتظار داری،
‫که همه با همدیگه جور بشن. آخه...
‫ولمون کن دیگه. حتی یک بارم ‫«ببخشید بیر»،
‫یا «واقعاً گند زدم»، یا «مرسی که ‫کنارم بودی» از دهنت در نیومد.
‫هر کاری که کردی...
‫به قصد ریدن به دوست‌هات بوده ‫بعد انتظار داری ما کنارت باشیم.
‫راستش به نظرم قراره ‫دقیقاْ عین مادربزرگت بشی.
‫انقدر تنها بمونی که دیگه کار از کار بگذره.
‫چقدرم آدم بالغ‌تری هستی.
‫انصافاْ بیر...
‫تو فقط عین بچه‌ها مسائل رو بزرگ می‌کنی.
‫شاید علت اینکه نمی‌تونی ببینی ‫که من چقدر شرمنده‌ام،
‫اینه که جز خودت به کسی اهمیت نمی‌دی.
‫ببخشید که اذیتت کردم.
‫واقعاً می‌گم. ولی با شنیدن این حرف‌هات،
‫واسه اینکه ولت کردم شرمنده نیستم.
‫الورا؟
‫الورا!
‫حداقل... مدتی باهام صحبت نکن بیر.
‫عجب.
‫من واقعاً این وسط معذب شدم.
‫چیز، الآن زر نزن داداش.
‫باشه.
‫من شاید ندونم...
‫[جکی: شرمنده یهویی رفتم. چی کارها می‌کنی؟]
‫که سوئیچم رو کجا گذاشتم،
‫ولی خوب می‌دونم ماشینم رو کجا پارک کردم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.