‫چون تصمیم گرفتم ازدواج نکنم،
‫به یه درآمد نیاز دارم.
‫یه معلم سرخونه؟
‫از بین این همه آدم، برای آقای کلبورن؟
‫خوب به تصویر کشیدمت؟
‫کاملا.
‫"مردی که دنبال ثروتشه چارلز لاکهارته."
‫یه چیز دیگه هست که باید بدونی...
‫مادرت هنوز زنده هست.
‫ما اجازه دادیم احساساتمون ‫روی ما تاثیر بذارن.
‫ممنون که انقدر احساساتت رو واضح گفتی.
‫معرفی می‌کنم...
‫آقای رالف استارلینگ.
‫من و رالف قراره ازدواج کنیم.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫ببین، رالف.
‫الاناست که چشمت به دریا بیفته.
‫امیدوارم ذهنیت خوبی از خودم ایجاد کنم.
‫من دوست ندارم ناامیدت کنم.
‫نگران هیچی نباش.
‫ایشالا تولد صد و بیست سالگیت، جورجیانا!
‫اونا مال مادرم بودن.
‫امیدوارم ازشون خوشت بیاد.
‫ممنونم.
‫اونا رو توی مهمونی شنبه‌ام می‌پوشم.
‫البته، مطابق وصیت پدرت،
‫امروز تو مالک ارث خودت هستی.
‫ممنون.
‫من تا حالا این همه ‫بازدید کننده ندیده بودم.
‫تام باید خیلی خوشحال باشه.
‫- شارلوت! ‫- وای!
‫خیلی خوشحالم که تونستی بیای.
‫جورجیانا! تولدت خیلی مبارک باشه!
‫و همین‌طور از دیدن شما ‫خوشحالم، آقای استارلینگ.
‫لطف کردید که توی دعوت‌نامه ‫من هم نوشته بودید؛ دوشیزه لمب.
‫چطور می‌تونستم ننویسم؟
‫شما قراره با عزیزترین دوستم ازدواج کنید.
‫دکتر فوکس، باید بگم،
‫احتمالا این بهترین اختراع توئه!
‫خیلی ممنونم، خانم.
‫هرچند باید تاکید کنم
‫این درمان هنوز در مرحله‌ی آزمایشی هست.
‫با این حال خوبه!
‫فرضیه اینه که اون،
‫هر چه تنبیه بدنی بیشتری ‫رو بتونه که تحمل کنه...
‫ذهنش در برابر وسوسه بهتر مقاومت می‌کنه.
‫پمپاژ کنید!
‫بسه!
‫بسه دیگه.
‫هری، ببین!
‫خیلی قشنگه، نه؟
‫خیلی عجیب غریبه.
‫اهمیتی نداره!
‫ما اینجا نیستیم که از ‫این منظره تعریف کنیم.
‫فقط دعا می‌کنم شهرتمون ‫توی باث به اینجا نرسیده باشه.
‫اوه، من مال خودمو گذاشتم توی صندوقم.
‫نباید این کارو می‌کردم؟
‫بانو مونتروز، عالی‌جناب، بانو لیدیا.
‫آقای تام پارکر در خدمت شماست.
‫باعث افتخارمه که ورودتون به
‫شیک‌ترین استراحت‌گاه کشور رو خوشامد بگم.
‫آقای پارکر، خیلی لطف کردید.
‫ما مشتاقانه منتظریم ببینیم ‫سندیتون چی برای ارائه داره.
‫حرکت کن!
‫حرکت می‌کنیم!
‫من با شنوایی گوش‌هایم ازتو شنیده بودم،
‫اما اکنون چشمانم تو را می‌بیند.
‫بنابراین، من خودم را تحقیر می‌کنم،
‫و در خاک و خاکستر توبه می‌کنم.
‫خیلی خوبه، سر ادوارد.
‫به هر طرف که نگاه کنی وسوسه هست.
‫اگر می‌خواهی آمرزش رو به دست بیاری
‫باید با تمام وجود مقاومت کنی.
‫نه تنها از جانب عمه‌ی عزیزت،
‫بلکه از جانب خداوند، پدر مقدس.
‫آیا مایلی آغوش پدرانه‌ی او رو بپذیری؟
‫بله.
‫دکتر فوکس.
‫عصر بخیر. ‫[به زبان آلمانی]
‫دوشیزه؟ ‫[به زبان آلمانی]
‫من نمی‌دونستم شما به زبان من صحبت می‌کنید!
‫یه کمی بلدم، آقای دکتر. ‫[به زبان آلمانی]
‫اگر از قبل شما رو نمی‌شناختم،
‫فکر می‌کردم یه دوشیزه از راین هستید.
‫آقایون، من اینجام تا در مورد
‫پیشرفت سر ادوارد صحبت کنم.
‫خب، فکر می‌کنم بشه گفت
‫اون تحت تعلیم معنوی من ‫داره گام‌های بلندی برمی‌داره.
‫با احترام، درمان من علت ثابت شده‌تری در
‫بازپروری اونه.
‫با احترام، روح انسان ‫رو نمیشه با علم نجات داد.
‫وقتی صحبت از بیماری ذهنی میشه،
‫به دارو زودتر ایمان میارم تا دعا.
‫پس من بهتون پیشنهاد ‫می‌کنم انجیل رو بخونید، آقا،
‫و معجزات رو مطالعه کنید!
‫بیا، خواهر.
‫ما به اندازه‌ی کافی چرندیات شنیدیم!
‫رالف!
‫من خوبم، چیزی نیست.
‫آقای استارلینگ، اولین ‫قانون بازی اسنپ‌دراگونز:
‫تردید کشنده‌ست.
‫شارلوت همیشه توش ماهر بوده.
‫واضحه که من باید تمرین کنم.
‫عزیزم، همون‌طور که دیدی،
‫سندیتون، حالا جای دیدنی شده!
‫به نظرم برایتون و لندن کاملا خالی شدن.
‫و اگر قبلا روی نقشه نبودیم،
‫مهمونی جورجیانا قطعا ‫معرفی خوبی برای ورود ماست.
‫من مطمئنم
‫این بزرگ‌ترین مراسمی هست که
‫این شهر تا به حال دیده.
‫من می‌خوام رسیدنم به سن قانونی رو
‫باشکوه برگزار کنم.
‫تا خودم رو به جامعه معرفی کنم.
‫من فقط امیدوارم که تو
‫تمام ارثت رو
‫یه روزه خرج نکنی.
‫ما برنامه داریم برای مهمونامون
‫یه باغ تفریحی سرپوشیده بسازیم، خانم هیوود!
‫یا خدا!
‫و چه مهمونایی هم هستن!
‫نه تنها بانو مونتروز،
‫و پسرش، دوک باکینگهام‌شایر،
‫بلکه ما منتظر ورود دوست ‫تو بانو سوزان دی کلمنت هستیم.
‫وای، من از دیدن دوباره‌ش خیلی خوشحال میشم.
‫بانو دی کلمنت؟
‫آره، اونا توی یه مهمونی ‫بالماسکه توی لندن همو دیدن.
‫آره عشقم؟ شارلوت تو کی لندن بودی؟
‫اون و مرحوم آقای پارکر
‫به‌خاطر من به اونجا سفر کرده بودن.
‫داستانش مفصله.
‫فکرمونو درگیرش نکنیم.
‫آره، خب، خلاصه،
‫آخرش اینکه همه توی مهمونی هستن!
‫همه نه.
‫کارفرمای سابقت، آقای کلبورن هم،
‫حضور نداره.
‫فکر کنم اون توی باث مونده.
‫طبق چیزی که شارلوت به ‫من گفته، مسئله مهمی نیست.
‫کاملا درسته، آقای استارلینگ، کاملا درسته.
‫ولی خیالت راحت باشه، هیچ کم و کاستی
‫در حضور آقایون واجد شرایط وجود نداره.
‫حالا که قراره ازدواج کنی، شارلوت،
‫ما باید امیدوار باشیم که ‫جورجیانا ازت الگو بگیره.
‫متاسفانه عروسی ما در مقایسه با
‫این مهمونی خیلی ساده به نظر بیاد.
‫من مطمئنم دوست داشتنی میشه.
‫آره، و چه موقع خوبی از سال برای ازدواجه.
‫آقای وردزورث چی گفته؟
‫فصل مه و ثمربخشی ملایم؟
‫به نظرم شلی اینو گفته.
‫- عه؟ ‫- هوم.
‫آقای استارلینگ، می‌تونی مسئله رو حل کنی؟
‫من... نمی‌تونم بهتون بگم.
‫متاسفانه من از شعر سر در نمیارم.
‫کیتس.
‫جان کیتس گفته.
‫کیتس.
‫آقای استارلینگ، بدونید که دارین
‫با یه زن فرهیخته ازدواج می‌کنین.
‫چطور می‌تونم غافل باشم از این؟
‫عصر دلپذیری بود؟
‫بگی نگی.
‫مردم اینجا ازم خوب استقبال کردن.
‫نباید این کارو بکنی، هری!
‫ما اومدیم این‌جا که از رسوایی ‫فرار کنیم، نه اینکه بیشترش کنیم!
‫نترس، مادر.
‫من حواسم هست.
‫تنها هدف تو توی اینجا بازگردوندن ثروتمون
‫از طریق پیدا کردن یه همسر ‫پول‌دار و آوردن یه پسر و وارثه.
‫می‌دونستم یه کاری هست که باید انجام بدم.
‫منو دست ننداز!
‫مادر رو دست ننداز، هری.
‫وقتشه که خودتون دست به کار بشین.
‫هر دوتون.
‫حالا، ما یه دعوت‌نامه داریم
‫برای مهمونی به سن قانونی رسیدن ‫دوشیزه لمب.
‫اون وارث ۱۰۰ هزار پونده،
‫پس هری، پیداش کن ‫و اونو شیفته‌ی خودت کن.
‫چند شیلینگ باهاتون شرط ‫می‌بندم اون اندازه‌ی یه نهنگه
‫با گواتر ورقلمبیده.
‫ما چند شیلینگ نداریم!
‫دقیقا به‌خاطر همینه که ‫ما توی این مخمصه افتادیم!
‫و تو، لیدیا،
‫کار راحتی نیست،
‫با توجه به این‌که تو تقریبا سی سالته...
‫من بیست و هفت سالمه.
‫... ولی ما برات یه شوهر پیدا می‌کنیم.
‫یه مناسبشو، این بار.
‫بله مادر.
‫تو این دنیای غم‌انگیز ‫چیزی بدتر از این نیست
‫که بااصالت باشی ولی فقیر.
‫مادرت چطور؟
‫واقعا نزدیک نشدی به پیدا کردنش؟
‫مامورانی رو توی هر دو قاره ‫به کار گرفتم، ولی بی‌فایده بوده.
‫هیچ سودی نداشته.
‫نباید امیدت رو از دست بدی.
‫من هنوز در تلاشم که بفهمم چرا
‫پدرم کاری کرد که باعث ‫شد باور کنم اون مرده.
‫شاید اون تلاش می‌کرده ازت محافظت کنه.
‫از چی؟
‫می‌بینم که طرفدارات مثل همیشه مشتاقن.
‫حالا که من صاحب ارثم شدم، اونا پیگیرترن.
‫تجربه‌ی من با لاکهارت عزمم رو جزم کرده
‫که به هر قیمتی با ازدواج مخالفت کنم.
‫نمی‌تونم سرزنشت کنم.
‫تا همین چند وقت پیش
‫قسم خورده بودی ازدواج نمی‌کنی.
‫ولی الان این‌جایی.
‫داری با مردی ازدواج می‌کنی که یه زمانی ‫برای فرار از اون به اینجا اومده بودی.
‫همه ثروت تو رو ندارن.
‫من به اندازه‌ی تمام ‫عمرم، رالف رو می‌شناسم،
‫برای پدرم، این
‫قابل پیش‌بینی و حتمی بود.
‫دوستش داری؟
‫رالف مرد مهربون و دلسوزیه.
‫من خیلی بهش علاقه دارم.
‫و به علاوه...
‫قبلا من عاشق بودم، ببین به کجا کشوندتم.
‫خانم‌ها، خوش برگشتید.
‫- قربان. ‫- حرکت کن.
‫ممنونم، خانم ویتلی.
‫خوش‌حالیم که توی خونه هستیم.
‫فکر کنم پیداش کردم، عزیزم.
‫خودشه.
‫اون نیم‌رخ رو از هرجایی میشه شناخت.
‫بانو دی کلمنت.
‫ما مشتاقانه منتظر برگشتن شما بودیم.
‫من از صمیم قلب خوشحالم ‫که برگشتم، آقای پارکر.
‫عزیز من،
‫دیدن دوباره‌ی صورتت چقدر انرژی بخشه!
‫برای منم همین‌طوره!
‫من از خبرایی که درموردت شنیدم ناراحت شدم.
‫می‌دونستید اون قراره ازدواج کنه، بانوی من؟
‫ابدا نمی‌دونستم!
‫چطور تونستی اینو از من مخفی کنی؟
‫من شدیدا دلخور شدم.
‫باید همه چیزو بهم بگی!
‫حالا که برگشتیم، شوهرخاله،
‫امیدوارم از تلاشت برای
‫پیدا کردن یه شوهر برای من دست برداری.
‫اگر این کارو بکنم توی ‫انجام وظیفه‌ام کوتاهی کردم.
‫چرا باید ازدواج کنه
‫وقتی نمی‌خواد؟
‫برای تضمین موقعیت و امنیتش.
‫متاسفانه جامعه این‌طوره، لئو.
‫پس، من مجبورم یه صف از
‫پسرای احمق، سطحی و خودنما رو تحمل کنم.
‫اگر ازدواج انقدر مهمه،
‫پدر، چرا خودت یه همسر پیدا نمی‌کنی؟
‫چون پدرت حتی از منم خاص‌تره.
‫توی هر مجلس رقصی که در باث حضور داشتیم،
‫اون می‌تونست برای خودش انتخاب کنه.
‫این‌طور نیست.
‫اما هیچ‌کدوم به اندازه‌ی کافی برای
‫آقای الکساندر کلبورن خوب نبودن.
‫من حدس می‌زنم شما دنبال
‫یه فرد ایده‌آل دست نیافتنی هستید.
‫یه زن با زیبایی بی‌نظیر
‫که می‌تونه اسب سواری کنه و شعر بخونه.
‫آگوستا، برای من یه همچین زنی ‫پیدا کن، ممکنه بهش فکر کنم.
‫خوشحالم که انقدر حس رضایت پیدا کردی.
‫اگرچه اعتراف می‌کنم که این اون زندگی نیست
‫که من برات انتظار داشتم.
‫اینکه با یه کشاورز ازدواج کنی ‫و برگردی به روستای خودت.
‫چرا که نه؟
‫برای پدر و مادرم به ‫اندازه‌ی کافی خوب بوده.
‫چرا نباید برای من خوب باشه؟
‫بیاین!
‫بانو دی کلمنت!
‫اوه...
‫بانو مونتروز.
‫ما همدیگه رو توی مراسم عروسی ‫پرنسس شارلوت مرحوم دیدیم.
‫هوم.
‫چطور می‌تونستم فراموش کنم؟
‫ایشون دختر من هست، بانو لیدیا مونتروز،
‫و پسرم، لرد مونتروز، دوک باکینگ‌هام‌شایر.
‫دوست من دوشیزه هیوود.
‫به نظر می‌رسه که کل
‫طبقه‌ی بالای جامعه اینجا توی سندیتون هستن.
‫موندم پادشاه تازه تاج‌گذاری کرده ‫هم ممکنه یه بازدید داشته باشه یا نه.
‫کسی چه می‌دونه؟
‫البته به نظرم بعید نیست اون بیاد.
‫خانم هیوود!
‫وای!
‫من فکر کردم تو باث هستی.
‫ما بودیم.
‫شوهرخاله‌م بعد از رفتن تو خیلی ‫زود هیریک‌پارک رو ترک کرد.
‫بانو دی کلمنت، ایشون خانم ویتلی هستن،
‫دوشیزه مارکام، و دوشیزه کلبورن.
‫از آشنایی با شما خوشوقتم، بانوی من.
‫چرا انقدر یهویی رفتی؟
‫تو حتی خداحافظی نکردی!
‫لئو، من خیلی دلم می‌خواست،
‫ولی...
‫سخت بود.
‫من از نحوه‌ی رفتنم پشیمونم.
‫ولی حالا برگشتی،
‫دوباره معلم ما میشی؟
‫متاسفم، لئو.
‫چرا نمیشی؟
‫دوشیزه کلبورن!
‫من فقط برای مهمونی فردای ‫دوشیزه لمب اینجا هستم،
‫و بعد برمی‌گردم خونه.
‫ولی از دیدن دوباره‌ی شماها خیلی خوشحالم.
‫دلم برای همتون تنگ شده.
‫توی هیریک‌پارک هم غیبت شما
‫خیلی محسوسه، دوشیزه هیوود.
‫من قبل از اینکه آقای ‫پرایس برسه باید خونه باشم.
‫آقای پرایس کیه، تام؟
‫تو زیادی آشفته‌ای.
‫مری، رولی پرایس یه سرمایه‌گذار
‫خیلیی مشهوره
‫که به طرح‌های من برای هتل علاقه نشون داده.
‫اگر من بتونم مجابش ‫کنم که سرمایه‌گذاری کنه،
‫این دستاورد خیلی بزرگی میشه.
‫ولی با این اوصاف، اون مردی نیست ‫که به راحتی تحت تاثیر قرار بگیره.
‫کی می‌تونه تحت تاثیر تو قرار نگیره، تام؟
‫خیلی ممنون، مری.
‫این همون چیزیه که مدام به خودم میگم.
‫من سقف کلیسا رو تعمیر کردم،
‫زنگ‌ها رو برای دعای ‫صبح‌گاهی به صدا درآوردم.
‫اسب خانواده هنکینز رو تر و تمیز کردم.
‫و چیزهای بزرگی به دست آوردم
‫باید ازت تشکر کنم، عمه.
‫وقتی حقارتی که زمانی در اون بودم رو
‫به یاد میارم، فقط احساس شرم می‌کنم.
‫ولی حالا،
‫انگار دوباره متولد شدم.
‫من فقط امیدوارم خودت شواهدش رو ببینی.
‫من هنوز باور نکردم.
‫و به نظر می‌رسه هم دکتر فوکس...
‫هم آقای هنکینز فکر می‌کنن
‫که پیشرفت کمی داشتی.
‫من از هر دوی اون آقایون سپاس‌گزارم.
‫اگر می‌تونستم، خودم رو برای همیشه
‫در خدمت اونا قرار می‌دادم.
‫خب، من سر شرایط اصلی قرارمون هستم.
‫وقتی شواهدی رو مبنی بر اصلاح تو
‫پیدا کردم، بهت مقرری میدم.
‫عمه‌ی عزیزم،
‫تو خیلی مهربونی.
‫اما در عین حال،
‫اگر مبهم‌ترین نشانی از ‫هرچیز غیراخلاقی پیدا کنم،
‫یا تو رو درحال انجام کارای قدیمیت ببینم،
‫قراردادمون رو فسخ شده در نظر بگیر.
‫و حالا، می‌تونی توی شهر منو همراهی کنی.
‫من یکی رو می‌خوام که خریدهام رو حمل کنه.
‫آقای پرایس؟
‫پارکر؟
‫بله، قربان.
‫آقای تام پارکر در خدمت شما هستم.
‫تو منو نزدیک نیم ساعت
‫منتظر گذاشتی، پسر!
‫از صمیم قلب عذرخواهی می‌کنم، قربان.
‫سفرتون چطور بود؟
‫طولانی، گرم، جای تنگ،
‫و بطور کلی طاقت‌فرسا.
‫پس، بهتره این کار ارزشش رو داشته باشه!
‫من بهتون اطمینان میدم که داره، قربان.
‫این...
‫برای من افتخاره که اومدنتون به سندیتون،
‫بهترین استراحت‌گاه کل...
‫خزعبلاتت رو تموم کن، ‫پسر، برو سر اصل مطلب!
‫عجب بالاخره باز شد!
‫من نمی‌تونم تصمیم بگیرم بین ابریشم چینی
‫سبز و طلایی
‫یا تافته‌ی زرد کدومو بگیرم.
‫به نظرت کدوم جذابیت ‫بیشتری رو ایجاد می‌کنه؟
‫به نظر من زیبایی تو به زینت کمی نیاز داره.
‫اونایی از ما که می‌شناسیمت ‫تو رو به خاطر
‫صفات خوب خودت تحسین ‫می‌کنیم، نه به‌خاطر لباسات،
‫یا میزبانی یه مهمونی پرریخت و پاش.
‫لازم نیست خودت رو به کسی ثابت کنی.
‫ممنونم.
‫شاید بشه هر دو رو سفارش ‫بدم و اون شب تصمیم بگیرم.
‫عصر بخیر، دوشیزه لمب.
‫چرا اونا نمی‌تونن درک کنن ‫که من ذره‌ای بهشون علاقه ندارم؟
‫من به این امید زنده‌ام که تو
‫کسی رو ببینی که ذهنیتت رو تغییر بده.
‫به نظرم وارثت رو پیدا کردم.
‫استفاده‌ت از ضمیر مالکیت
‫کمی متکبرانه به نظر میاد.
‫ظاهرا اون هم زیباست هم پولدار.
‫پس هیچ بهونه‌ای نداری، هری.
‫باید به دستش بیاری،
‫قبل از اینکه کسی دیگه این کارو بکنه.
‫من فقط برای خدمت به تو زنده‌ام، مادر.
‫چند وقت معلم سرخونه بودی؟
‫چند ماه.
‫من متوجه شدم که تو هیچ اشاره‌ای
‫به عروسیت به اونا نکردی.
‫به نظر ربطی نداشت.
‫شارلوت!
‫رالف.
‫آه، بانو دی کلمنت رو معرفی می‌کنم.
‫آقای رالف استارلینگ.
‫از دیدنتون خوش‌وقتم، بانوی من.
‫خیلی تبریک میگم آقای استارلینگ.
‫انتخاب همسرت عالی بود.
‫برات یه هدیه خریدم.
‫این کار جدید آقای کیتس هست.
‫لازم نبود این کارو بکنی.
‫دوست داشتم.
‫شاید خوب باشه با هم بخونیم.
‫متاسفانه ناامیدت کردم.
‫من توی کل ساحل پرس و جو کردم،
‫و هیچ کبوتربازی رو پیدا نکردم.
‫ممنون، آرتور، ولی من ‫می‌تونم بدون پرنده‌ها زندگی کنم.
‫صحبت پرنده‌ها شد، یه طاووس داره میاد.
‫دوشیزه لمب.
‫لرد مونتروز هستم، دوک باکینگ‌هام شایر.
‫من باید از شما برای دعوت ‫صمیمانه‌تون تشکر کنم.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫آقای پارکر مهمونی رو برنامه‌ریزی می‌کنن.
‫من خیلی درجریان دعوتتون نیستم.
‫ممکنه جسارتا ازتون بخوام که فردا
‫در تفرج‌گاه یه هوایی بخوریم؟
‫متاسفانه دوشیزه لمب
‫مشغول کار دیگه ای هستن.
‫حتی اگر نباشم،
‫جواب همون خواهد بود.
‫هوم، پس با کمال احترام کنار می‌کشم.
‫به طرز مشکوکی راحت کنار کشید.
‫ببین.
‫بانوی عزیزم...
‫لطفا من رو ببخشید.
‫من بانوی عزیز شما نیستم.
‫شعر؟
‫شما نویسنده هستی؟
‫امیدوارم صدمه ندیده باشید.
‫اتفاقا خیلی صدمه دیدم.
‫ادوارد!
‫روزتون بخیر، خانم.
‫اون دختر خواهرزن آقای کلبورن بود؟
‫بهتره دلیل خوبی برای صحبت ‫کردن با اون داشته باشی.
‫حرف زیادی نزدیم، عمه.
‫اون کتابش رو انداخت، من بهش دادمش.
‫کاملا معصومانه بود.
‫بهتره از اون مرد دوری کنی، دوشیزه مارکام.
‫تو نمی‌تونی با اولین مانع بکشی کنار، هری!
‫معلومه به اندازه‌ی کافی دلربایی نکردی!
‫فردا دوباره تلاشتو می‌کنی.
‫پیشنهادت رو تکرار می‌کنی.
‫و در مورد تو لیدیا، جست‌وجو ادامه داره.
‫آقای آرتور پارکر مجرده، ‫ولی دارایی زیادی نداره.
‫سر ادوارد دنهام بدنامه، ‫همین‌طور بی پولم هست.
‫و آقای هنکینز...
‫قابل ذکر نیست.
‫این شهر کوچک‌تر از چیزیه که انتظار داشتم.
‫خب، ممکنه از این نظر این‌طور به نظر بیاد،
‫آقای پرایس، ولی اگر منو به سمت
‫ساحل همراهی کنی...
‫نه، نه، نه، من از شن متنفرم.
‫خب، عه، مایلید باهم نهار بخوریم؟
‫من یه شراب کلارت نسبتا خوب دارم.
‫لازم نکرده پاچه‌خواری کنی، پارکر.
‫من فقط با گوش دادن به ‫دلم ثروتم رو به دست آوردم.
‫و در این لحظه به من میگه
‫که من باید یه احمق باشم
‫اگر توی هتلت سرمایه‌گذاری نکنم.
‫این خبر فوق‌العاده‌ایه، آقای پرایس.
‫تنها چیزی که باقی می‌مونه ‫تایید بانو دنهام هست.
‫ولی این فقط تشریفاته.
‫من باید شما رو فردا معرفی کنم.
‫بابا! بابا!
‫تو عمرا حدس بزنی کی برگشته به سندیتون!
‫نه!
‫من نمی‌دونم.
‫خانم هیوود!
‫اون گفت که چقدر دلش برای همه‌مون تنگ شده.
‫چقدر از اون‌طور رفتنش پشیمونه.
‫واقعا؟
‫تو همیشه به ما می‌گفتی ‫تصمیم اون بود که بره.
‫این برداشت من بود.
‫خانم ویتلی، نمی‌تونی اونو انکار کنی.
‫دیدی که چه واکنشی نسبت به اسمش داشت.
‫من هیچی نمیگم.
‫در مورد چی صحبت می‌کنین؟
‫پدرت و خانم هیوود عاشق هم هستن.
‫خیلی وقته بهش شک داشتم.
‫به‌خاطر همینه اون یهویی رفت.
‫منطقی به نظر میاد.
‫خب معنیش چیه؟
‫این معنیش اینه که قبل از ‫اینکه اون سندیتون رو ترک کنه،
‫ما باید اونا رو مجبور ‫کنیم که به احساساتشون
‫نسبت به همدیگه اقرار کنن.
‫و چطور می‌خوای این کارو انجام بدی؟
‫شاید
‫اگر می‌تونستیم کاری کنیم اونا با هم برقصن.
‫اگر یه نفر یه مهمونی برگزار می‌کرد.
‫بله، ببینید، خب، همه‌ی ‫آپارتمانها، حالا گرفته شدن،
‫ما باید بازدیدکنندگان ‫جدید رو رد کنیم... ممنونم.
‫به خاطر همین به یه هتل جدید نیاز داریم.
‫من مات و مبهوتم که تو بالاخره
‫به قولت عمل کردی، آقای پارکر.
‫تو شهر رو به یه استراحت‌گاه ‫پررونق تبدیل کردی.
‫ممنونم.
‫و فکر کنم یه سرمایه‌گذار گرفتی.
‫خب، سرمایه‌گذار معمولی نه، بانوی من.
‫یه "پادشاه میداس" واقعی.
‫این آقای محترم اسمش چیه؟
‫به نظرم خودشه.
‫لطفا منو ببخشید.
‫آقای پرایس، صبح بخیر!
‫نه بابا؟ چرا؟
‫گفت پرایس؟
‫بله، آقای رولی پرایس.
‫من یهو حالم بد شد.
‫- ورودی خدمتکارانت کجاست؟ ‫- چی؟
‫ورودی خدمتکارات کجاست؟
‫اوه، از این طرف، این طرف.
‫لطفا از این طرف، آقای پرایس.
‫همسر عزیزم، خانم مری پارکر هم حضور دارن.
‫بانو دنهام اجازه بدید شما رو با...
‫اوم... متاسفانه،
‫بانو دنهام خیلی غیرمنتظره رفتن.
‫من معمولا این موقع از روز چرت می‌زنم.
‫به بانو دنهام، هر کی که هست، میگید که
‫من نمی‌خوام بدون دلیل ‫برنامه‌ی خوابم بهم بخوره!
‫گستاخ!
‫آقای پرایس، من...
‫و اون فرار کرد؟
‫من ندیده بودم زنی تو سن ‫اون به این چابکی حرکت کنه.
‫نمی‌تونم بهش فکر نکنم!
‫خب، مهم نیست.
‫امشب آقای پرایس رو به مهمانی ‫جورجیانا دعوت می‌کنیم.
‫ما اونارو کنار هم میشونیم، ‫بعد دیگه اون نمی‌تونه فرار کنه.
‫با توجه به توصیف شما از آقای پرایس،
‫اونا مثل آتیش و پنبه نمیشن؟
‫خب، تا وقتی که اونا در ‫مورد منفعت حرف بزنن،
‫- به نظرم اون سراپا گوشه. ‫- شارلوت و من
‫به دیدن خانم فیلکینز توی اولدتاون میریم.
‫- تو و آقای استارلینگ رو توی ساحل می‌بینیم. ‫- عزیزدلم.
‫نمی‌تونم تا اون موقع صبر کنم.
‫چند وقتیه که به اولدتاون نیومدم.
‫همیشه فکر می‌کردم مسخره‌ست که
‫خود افرادی که سندیتون رو ساختن
‫و کسانی که به بازدیدکننده‌هاش خدمت می‌کنن
‫باید خودشون انقدر ساده زندگی کنن.
‫تا حالا اینطوری بهش فکر نکرده بودم.
‫و خانم فیلکینز یه وقتی خدمتکار شما بوده؟
‫آره.
‫اون با آقای فیلکینز ‫ازدواج کرد و بچه‌دار شدن
‫و از اون زمان همش درحال بچه‌دار شدنن.
‫تا جایی که بتونم با چند تا ‫هدیه یا آذوقه به دیدنشون میام.
‫این از لطفتونه.
‫این فقط یه لطف نیست.
‫خوبه که آدم یه مشغله‌ای داشته باشه
‫به‌غیر از اینکه همسر و مادر باشه.
‫البته اونم کار به این خوبی.
‫خانم پارکر، شما خیلی بخشنده‌اید.
‫راستش، خانم فیلکینز، این ‫کم‌ترین کاریه که می‌تونم انجام بدم.
‫ببخشید اینجا بهم ریخته‌ست.
‫اگه می‌دونستم میاین...
‫نه بابا.
‫جوناس، این کارو نکن!
‫مشکلی نداری اینو بگیری، خانم؟
‫سلام!
‫راستش رو بخواین، یکمی اوضاع سخت بود.
‫همیشه فکر می‌کنی یه ‫بچه بیشتر خیلی فرقی نمی‌کنه.
‫می‌فهمم، من خودم ۱۲ تا خواهر برادر دارم.
‫اسم تو چیه؟
‫تس.
‫و این خواهرم دوراست.
‫وقتی دفعه‌ی بعدی بیام بهتون ‫سر بزنم، چند تا کتاب میارم.
‫خوندن اونارو بهم یاد میدی؟
‫حیف، خانم هیوود فردا از اینجا میره.
‫بعدش قراره ازدواج کنه.
‫تبریک میگم خانم.
‫تا به خودت بیای، مثل من میشی.
‫تا حالا انقدر دلهره نداشتم.
‫حس می‌کنم یه بازیگریم که ‫قراره نقش هملت رو بازی کنه.
‫مطمئنم یه جزئیاتی هست ‫که از زیر دست من در رفته.
‫من هیچ‌وقت قصدم این نبود که
‫چنین بار سنگینی روی دوشت باشه، آرتور.
‫این فقط یه مهمونیه.
‫برای من بیشتر از یه مهمونیه.
‫شاید من امیدوار بودم با این کار کوچیک،
‫سهمم رو توی قضیه‌ی لاکهارت جبران کنم.
‫اونو فراموش کن.
‫تو یه دوست عزیز واقعی هستی.
‫و امشب عالی پیش میره.
‫اوه، اوه، آقای پرایس!
‫شما دعوت‌نامه رو گرفتین؟
‫امیدوارم امشب بیاید.
‫مهمونی‌ها برای من اهمیتی ندارن، پارکر.
‫زیادی پر هیاهو هستن.
‫از همتون ممنونم.
‫بانو دنهام
‫به‌طور ویژه خواستار حضور شما شده، قربان.
‫خیلی بابت اینکه دیروز شما ‫رو ندیده عذرخواهی کرد.
‫اوه، خیلی خب.
‫می‌تونم یه حضور کوتاه داشته باشم..
‫ولی از من انتظار رقص نداشته باش!
‫آره، خیلی خوبه!
‫رالف، بازی می‌کنی؟
‫تماشاگر باقی بمونم بهتره.
‫بیا آقای استارلینگ، من ازت می‌خوام!
‫شرط می‌بندم تو خیلی استعداد داری.
‫من خیلی مطمئن نیستم.
‫متاسفانه طاووسه برگشت.
‫ای بابا!
‫به نظرم که خیلی واضح گفتم
‫- هیچ علاقه‌ای ندارم. ‫- منم همینطور.
‫حتی ذره‌ای.
‫ولی اگر انقدر لطف کنی...
‫که فقط یه دقیقه وانمود کنی،
‫که من خیلی برات سرگرم‌کننده هستم،
‫بهت قول میدم، دست از سرت بردارم.
‫تام، ما اون مرد رو می‌شناسیم؟
‫اون، عزیزم...
‫...دوک باکینگهام‌شایره.
‫بانو دنهام، بانو دکلمنت، و حالا یه دوک.
‫نمی‌دونستم تو با همچین ‫افراد خاصی مصاحبت می‌کنی.
‫به‌خاطر همین به تو نیاز ‫دارم، که هوا برم نداره.
‫بیا، آقای استارلینگ.
‫ممنون برادر.
‫خانم هیوود!
‫خدمتکار خانم لمب
‫به ما گفت اینجا اومدین پیک‌نیک.
‫ما یه چیزی براشون آوردیم.
‫جورجیانا!
‫دوشیزه مارکام رو یادته و ‫ایشون دوشیزه کلبورن هستن.
‫امیدوارم تولد صد و بیست ‫سالگیتون رو جشن بگیرین!
‫ما برای شما یه هدیه آوردیم.
‫خیلی ممنون!
‫امیدواریم که مهمونیتون
‫به خوبی برگزار بشه، دوشیزه لمب.
‫منو ببخشید.
‫وقتی دعوت‌نامه‌ها رو فرستادم، ‫فکر کردم شما باث هستید.
‫چه حیف.
‫خیلی دلم می‌خواست که منم حضور داشتم.
‫من مطمئنم که یه مهمون بیشتر
‫تفاوت زیادی ایجاد نمی‌کنه.
‫درسته، شارلوت؟
‫مهمونی توئه.
‫شما خیلی لطف دارین، ولی...
‫من به یه همراه نیاز دارم،
‫که معنیش آوردن شوهرخالمه.
‫متاسفانه این زیاده‌رویه.
‫نه اصلا.
‫هردوتون خیلی خوش اومدین.
‫خیلی ممنونم!
‫خوب بازی کردی، آقای استارلینگ.
‫به نظر می‌رسید تو و دوک باکینگهام‌شایر
‫خوب پیش می‌رفتین، جورجیانا.
‫هنوزم خوشم نمیاد ازش.
‫خب، از دید من...
‫این‌طور به نظر نمی‌رسید.
‫الان، اگر می‌دیدم تو یه دوشس شدی،
‫حس می‌کنم وظیفه‌ام رو به ‫عنوان یه قیم خوب انجام دادم.
‫تام، بیا حرف پیشکی نزنیم.
‫ما هیچی در مورد اون نمی‌دونیم.
‫به نظرم، حداقلش این بود که
‫منو از دست شکارچیان ثروت نجات بده.
‫بریم ببینیم می‌تونیم صدف‌های بزرگتری
‫برای گردنبنداتون پیدا کنیم؟
‫مادرم یه گردنبند از صدف برام به جا گذاشته.
‫دوشیزه لمب از اول می‌خواسته
‫ما رو دعوت کنه ولی تصور ‫کرده ما توی باث هستیم.
‫مهمونی چند ساعت دیگه شروع میشه.
‫من شک دارم که توی چنین مدت ‫کوتاهی بتونم آماده بشم.
‫آگوستا دعوت رو قبول کرده.
‫اول باید با من مشورت می‌کردی.
‫خب، من می‌دونستم که شما ‫مشتاق هستید که شرکت کنید
‫از اونجایی که اونجا ‫خواستگاران احتمالی زیادی هستن
‫که من ببینم.
‫چطور می‌تونیم چنین فرصتی رو از دست بدیم؟
‫ظاهرا یهویی تغییر عقیده دادی.
‫هوم، شاید فهمیدم اشتباه کردم.
‫خانم هیوود هم میاد.
‫اون نسبت به حضور شما ابراز امیدواری کرد.
‫از اونجایی که شما قبلا قبول ‫کردین، ظاهرا من انتخابی ندارم.
‫هوم.
‫من اومدم که...
‫ازتون بپرسم ممکنه یه ‫راهی وجود داشته باشه...
‫که هرچیزی که امروز توی ساحل مشاهده کردین
‫رو فراموش کنید.
‫من چیزی ندیدم.
‫عالی‌جناب.
‫ممنون، دوشیزه لمب.
‫به عنوان یه دوک، من باید حفظ ظاهر کنم،
‫درک می‌کنید که.
‫کاملا.
‫با این حال، من یه پیشنهاد دارم.
‫اون به من افتخار داده که
‫توی مهمونیش همراهیش کنم، و...
‫و رقص آغازین رو باهاش باشم.
‫وای، پسر عزیزم، این منو آروم کرد!
‫می‌دونستم وقتی خودت بخوای
‫اون نمی‌تونه در مقابلت مقاومت کنه.
‫جدا از این خبر خوب...
‫لیدیا، فکر کنم برات یه همسر پیدا کردم.
‫اون یه مرد بیوه‌ی پولداره
‫که تازگی از باث برگشته، ‫و کاملا مناسب به نظر میاد.
‫اسمش الکساندر کلبورنه.
‫من خوبم؟
‫شما امشب باید به بهترین ‫شکل دیده بشید، قربان.
‫در زندگی فرصت‌های مجدد کمی پیش میاد.
‫کاملا آگاهم.
‫خب شوهرخاله من آماده‌ام.
‫شما چطور؟
‫هیجان‌انگیز نیست، مری؟
‫هرطرف رو نگاه می‌کنی ‫یه لرد یا یه بانو هست.
‫عزیزم، نباید یادت بره ‫امشب برای جورجیاناست.
‫نه برای سندیتون.
‫نمیشه برای هر دو باشه؟
‫شارلوت، تو خیلی عالی شدی!
‫امیدوارم فهمیده باشی که چقدر ‫خوش شانسی، آقای استارلینگ.
‫نمی‌تونم انقدر خوش‌شانس بودنم رو باور کنم.
‫اگرچه فکر کنم شارلوت در ویلینگدن...
‫به چنین چیزایی نیازی نداره.
‫هوم.
‫بله لطفا.
‫متاسفانه امشب بین یه مشت ‫عیاش هستیم، بئاتریس.
‫دعا می‌کنیم ما از شرشون
‫در امان بمونیم.
‫هوم.
‫بله، اگه میشه این دو تا رو عوض کن.
‫- بله قربان. ‫- ممنون، برو، برو.
‫خوش آمدید!
‫این خیلی عالیه، آرتور!
‫- تو جورجیانا رو سربلند کردی! ‫- ممنونم!
‫واقعا به نظرت خوشش میاد ازش؟
‫مطمئنم!
‫بله!
‫می‌تونم نامزدت رو ببرم که
‫یه دور توی اتاق بزنیم، آقای استارلینگ؟
‫با کمال میل، بانوی من.
‫به شرطی که بهم برگردونیش.
‫اگر آقای پرایس تصمیم بگیره نیاد چی؟
‫صبور باش، تام.
‫اون میاد، همه چی هم خوب پیش میره.
‫چه نمایش مبتذلی.
‫ظاهرا به ارث بردن ثروت، سلیقه و
‫احتیاط دوشیزه لمب رو ربوده.
‫متاسفم، بانوی من،
‫من هفته‌ی آینده باید در ‫یک همایش توی لندن باشم،
‫بنابراین ما باید یه توقف مختصر
‫برای آب‌درمانی سر ادوارد داشته باشیم.
‫وای خیلی حیف شد.
‫دلیلی برای وقفه نمی‌بینم.
‫من کاملا توانایی نگه داشتن ‫یه شلنگ رو دارم.
‫ها!
‫امیدوارم آقای کلبورن اینجا باشه.
‫این یه لباس قدیمیه، ولی...
‫بله، تو خوب به نظر میای.
‫زیاد تعریف نکن، مادر.
‫منو مغرور می‌کنی.
‫اولین باری که همدیگه ‫رو دیدیم، تو یه مهمونی
‫بود که خیلیم بی شباهت به این یکی نبود.
‫هیچ‌وقت انقدر احساس غریبی نکردم.
‫ببین تا کجا اومدی!
‫خانم هیوود.
‫بانو دی‌کلمنت، آقای ‫کلبورن رو معرفی می‌کنم.
‫بانوی من.
‫و قبلا افتخار آشنایی با
‫دوشیزه مارکام رو داشتم.
‫از مهمونی لذت می‌برید، بانوی من؟
‫شما فوق‌العاده شدید، دوشیزه هیوود.
‫ممنونم.
‫به گمانم دوشیزه مارکام ‫شما رو متقاعد کرده که بیاید.
‫نه، نه، برعکس، من...
‫من با کمال میل اومدم.
‫من امیدوارم بودم که بتونیم
‫فرصت صحبت کردن داشته باشیم.
‫بانو دی‌کلمنت،
‫لطف می‌کنید ما رو معرفی کنید؟
‫ایشون آقای کلبورن معروف هستن؟
‫ظاهرا حالا دیگه معرفی ضروری نیست، درسته؟
‫نه برعکس، ممکنه آقای کلبورن ندونن که
‫من دوشس بیوه، بانو مونتروز هستم،
‫و ایشون دخترم هستن،
‫بانو لیدیا.
‫علیاحضرت، بانو لیدیا.
‫دختر خواهرزنم، دوشیزه مارکام.
‫خانم هیوود.
‫احوالتون چطوره، دوشیزه مارکام؟
‫خوشحالم که دوباره ‫می‌بینمتون، دوشیزه هیوود.
‫منم همینطور، بانو لیدیا.
‫و اون پسر منه،
‫لرد مونتروز، دوک باکینگ‌هام‌شایر، و...
‫البته دوشیزه لمب.
‫من هیچ‌وقت انتظار چنین ‫استقبال گرمی رو نداشتم.
‫به خاطر تو نیست.
‫به‌خاطر اینه که من اومدم.
‫منو ببخشید، عالی‌جناب.
‫نمی‌دونستم شما و جورجیانا ‫انقدر با هم آشنا بودین.
‫عه!
‫خب ما خیلی وقت نیست که همو می‌شناسیم،
‫ولی سریع با هم جور شدیم.
‫جورجیانا، یه حرفی باهات دارم.
‫من نمی‌تونم ببینم تو تسلیم ‫یه شکارچی دیگه شدی.
‫به من گفته شده اون کاملا بدنامه.
‫و همینطور اینکه
‫پدرشون همه‌ی ثروتشون رو قمار کرده.
‫من می‌دونم دارم چکار می‌کنم.
‫تاریخ خودش رو تکرار نمی‌کنه.
‫امشب
‫بی‌نقصه.
‫تو فراتر از انتظار ظاهر شدی.
‫شارلوت به من میگه
‫شما از بچگی همدیگه رو می‌شناسید.
‫بانوی من، من کل زندگیم ‫اونو می‌شناسم و دوستش داشتم.
‫اگرچه باید اعتراف کنم، اون اینجا
‫توی سندیتون یه آدم ‫کاملا متفاوت شده.
‫یکی که من به سختی می‌شناسم.
‫بهتره یا بدتر؟
‫من نمی‌تونم اینو بگم.
‫وای، منم باهاتون موافقم،
‫بانو دنهم، عجب بی‌حرمتی.
‫ما می‌دونیم این نجیب‌زاده‌ی گریزپا کیه؟
‫خب هرکسی که هست، معلومه...
‫مردیه که رفتارهای زننده ‫داره و نتیجه‌ی تربیت بده.
‫چشماتو به آقای کلبورن ‫بدوز مبادا یه نگاهی اینجا بندازه.
‫ولی اگه این کارو کرد، ‫سریع نگاتو ببر جای دیگه.
‫خواستگار واجد شرایطی به چشمت خورده یا نه؟
‫هوم، هنوز زوده که بگم.
‫و شما چی، شوهرخاله؟
‫خب، پس سر ادوارد،
‫الان باید به من نگرانی‌هاتو بگی.
‫بعضی وقتا برام سواله ‫که عمه‌ام دلش به رحم میاد.
‫اگر سال‌ها رو با درمان اون بگذرونم...
‫ولی هنوز باهام سرد باشه چی؟
‫ولی روحت همچنان در امان می‌مونه.
‫این یه همایش هفتگی در مورد
‫پیشرفت‌های اخیر پزشکی هست.
‫من مطمئنم که جذابیت خاصی برای شما نداره.
‫برعکس، دکتر،
‫من یه شخص خودآموز با پشتکارم.
‫دوشیزه، لیوانتون رو پر کنید.
‫ایشون به اندازه‌ی کافی
‫نوشیدن، متشکرم، دکتر فوکس.
‫الانم نمیومدی.
‫فکر کردیم مردی.
‫می‌بینی که زنده‌ام و نفس می‌کشم.
‫لوئیزا بررتون!
‫بانو دنهام صدام کن.
‫بهت گفتم همه چی درست میشه.
‫اونا با هم دوستانه رفتار می‌کنن.
‫انتظار داری که من باور کنم
‫که این تصادفی بوده؟
‫به جون خودم آره.
‫اگر می‌دونستم تو بانو دنهام هستی،
‫از ۱۰۰ کیلومتری اینجام رد نمی‌شدم.
‫چرت و پرت نگو!
‫دوشیزه کلبورن.
‫خیلی از وقت خوابت گذشته، مگه نه؟
‫چطور می‌تونم بخوابم، خانم ویتلی،
‫با علم به اینکه اونا ‫ممکنه الان با هم برقصن؟
‫می‌تونی بخوابی که خوابشو ببینی.
‫ولی اگه حق با آگوستا باشه ‫و اونا عاشق هم باشن چی؟
‫خانم هیوود مادر من میشه.
‫تصور کن!
‫بیا حرف پیشکی نزنیم، باشه؟
‫دوشیزه هیوود.
‫وقتی شنیدم که به سندیتون برگشتی،
‫گمان می‌کردم که...
‫می‌خوای فاصله‌تو حفظ کنی.
‫ولی وقتی شنیدم که حرف از پشیمونیت از...
‫نحوه‌ی رفتنت زدی، جرات کردم...
‫امیدوار باشم که هنوز یه ‫فرصت وجود داشته باشه
‫- که بهت بگم... ‫- شارلوت.
‫آقای کلبورن، ایشون آقای استارلینگ هستن.
‫ایشون و من قراره ازدواج کنیم.
‫پس باید به هردوتون تبریک بگم.
‫ممنونم آقا، ولی من صحبتتون رو قطع کردم!
‫نه اصلا، من...
‫فقط کنجکاو بودم که آیا
‫می‌تونم دوشیزه هیوود رو متقاعد کنم ‫که به عنوان معلم سرخونه‌ی ما برگرده.
‫ولی الان می‌بینم که شدنی نیست.
‫شما ثابت کردید که کاملا منحصربه فرد هستید.
‫دوشیزه هیوود.
‫آقای استارلینگ.
‫این درسته که پدرت همه چیتونو نابود کرده؟
‫متاسفانه.
‫ما فقیریم ولی با یه ‫عنوان و یه خونه‌ی بزرگ.
‫خوشحالی مادرم برای ‫این ازدواج به خاطر همینه.
‫قیم‌های من هم به همون اندازه خوشحالن.
‫خواستگارام کاملا منصرف شدن.
‫تو خیلی سرحالی!
‫تعجب داره؟
‫جورجیانا یه دوک داره،
‫ما یه سرمایه‌گذار جدید داریم،
‫و به زودی سندیتون یه هتل داره.
‫آقای کلبورن واقعا اون ‫غولی که توصیف کردی نیست.
‫خوشحال نیستی که من از ‫معلم سرخونه بودن نجاتت دادم؟
‫خیلی زیاد.
‫آقای کلبورن، یه قیافه‌ی
‫دلنشین داره، اینطور فکر نمی‌کنی؟
‫خیلی.
‫اگرچه به نظرم اون برای شما یکمی جوونه.
‫می‌بینم که آقای کلبورن از باث برگشته.
‫میگن دختر خواهرزنش، اون یتیم طفلکی...
‫یه ثروت کمی از والدینش به ارث برده.
‫تسلی کمیه برای از دست دادنشون.
‫بانوی من، شما بالاخره افتخار ‫دیدار آقای پرایس رو داشتین.
‫"افتخار" لغتی نیست که من به کار ببرم.
‫من اعتماد ندارم که اون مرد یه چادر بزنه،
‫چه برسه به یه هتل.
‫تو یک پنی از پول ‫اون مرد رو قبول نمی‌کنی.
‫نه حتی کمتر از یه پنی!
‫چرا به من نگفتی
‫داشتی ازدواج می‌کردی؟
‫- فکر کردم گفتم. ‫- مگه میشه چنین چیزی...
‫رو یادت بره که بگی.
‫باید به رقص بعدی ملحق بشین، یه رقص گروهیه.
‫متاسفانه مراحلشو بلد نیستم.
‫پس اگه من شارلوت رو ببرم اشکالی نداره.
‫تو و دوک باکینگهام‌شایر؟
‫بعدا توضیح میدم.
‫تو و آقای کلبورن چی شدین؟
‫حرفی برای گفتن نیست.
‫با اجازه‌ی شما،
‫می‌خوام بدونم ممکنه از ‫لندن براتون نامه بنویسم.
‫چی بهتر از این، آقای دکتر.
‫دوشیزه مارکام.
‫سر ادوارد، به من در ‫مورد شما هشدار داده شده.
‫آوازه‌تون کاملا پیچیده.
‫پس نباید هر چیزی که می‌شنوی رو باور کنی.
‫خب، من خودم می‌تونم ‫در مورد همه چی نظر بدم.
‫براتون آرزو می‌کنم در پیدا ‫کردن معلم جدید موفق باشید.
‫من برای تو خوشبختی در ‫ازدواجت رو آرزو می‌کنم.
‫امیدوارم اون لیاقتت رو داشته باشه.
‫من متوجه شدم که شما اصطبل ‫خوبی داری، آقای کلبورن.
‫من خودم به سوارکاری علاقه‌مند هستم.
‫پس باید به سوارکاری در هیریک‌پارک بیای.
‫هروقت آمادگیشو داشتی.
‫طبق قرارمون ادامه بدیم؟
‫دلیلی نمی‌بینم که ادامه ندیم.
‫موسیقی رو قطع کنید!
‫دوشیزه لمب.
‫من باید تنها باهات حرف بزنم.
‫جورجیانا.
‫اوه...
‫آقای پارکر؟
‫رهبر ارکستر، شروع کن لطفا!
‫معنی این کار چیه؟
‫تو دعوت نشدی.
‫تو آخرین نفر روی زمینی که بخوام ببینمت.
‫راستش، برام سخته که جشنت رو خراب کنم،
‫ولی متاسفانه چیزی که باید بهت بدم فوریه.
‫این چیه؟
‫به وسیله‌ی این سند من...
‫وارث برحق ثروت پدرت هستم.
‫بهت پیشنهاد میدم برای ‫خودت یه وکیل پیدا کنی.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫وکیل دیگه‌ای اونو رد کرده؟
‫اگه ارث پدرم رو از دست بدم،
‫استقلالم رو از دست میدم.
‫وایسا!
‫ما می‌شناسیمت؟
‫نه، اما من تو رو می‌شناسم.
‫جورجیانا به من نیاز داره.
‫مطمئنی که اون فقط یه بهانه نیست...
‫که به ویلینگدن برنگردی؟