دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫«دکامرون»
‫ما نمی‌تونیم همینجوری ‫این بیرون بمونیم.
‫باید وحشت کنیم!
‫- سیریسکو! ما رو برگدون داخل اون ویلا. ‫- خدایا!
‫اون مرد تبر به‌دست دیوونه ‫سر از تنمون جدا می‌کنه.
‫می‌خوای چی کار کنم برات؟ ‫دست‌هامو تبدیل به شمشیر کنم؟
‫- بس کن! ‫- نمی‌دونم!
‫اگه ما رو برنگردونی داخل جیغ می‌زنم.
‫خب، دنبال راه حل از من نباشید، ‫چون واضحه که هیچ راه حلی ندارم!
‫- ول کن. ‫- نمازخونه.
‫کلیدهاش داخلن.
‫- احمق. ‫- باشه، لطفا اذیتم نکنید.
‫- پس احمق نباش. ‫- بیاید بریم اصطبل.
‫اون اصطبل‌های بدبو؟
‫مـ... مـ... مـ... من ‫به اسب حساسیت دارم.
‫و... و به چوب.
‫و به بوی گند!
‫به خاطر زنم باید برگردم.
‫من زنم رو نجات میدم.
‫وایسا ببینم...
‫زنش رو اونجا ول کرده؟
‫کدوم مردی همچین کاری می‌کنه؟
‫پانفیلو! رفیق، تو نمی‌تونی...
‫تو... نمی‌تونی این کار رو بکنی، میفتی.
‫بیفت، پانفیلو. بیفت!
‫ترسیدی؟
‫نه واقعاً.
‫به محض اینکه چشمم بهت خورد می‌دونستم.
‫که می‌تونستی منو داشته باشی؟
‫که دلت می‌خواد خیانت کنی.
‫ادامه بده پانفیلو.
‫وقتی مغزت ریخت رو زمین،
‫ذره‌ای دلم برات نمی‌سوزه.
‫ساکت! توجه‌شون رو جلب می‌کنی!
‫به من نگو ​​ساکت باشم! ‫تو نمی‌تونی بهم بگی چی کار کنم!
‫باشه، یه جیغ بلند برامون بکش. ‫بذار ببینیم چی...
‫هی!
‫ما اینجا داریم زحمت می‌کشیم.
‫بایست! مزاحم! متجاوز!
‫پانفیلو ام.
‫خب پس، اون طور که امیدوار بودیم ‫نیفتادی بمیری؟
‫اون حیوان‌صفت رو دیدی؟ ‫تو رو تیکه تیکه کرد؟
‫- دیدم دوباره وارد ویلا شد. ‫- زنت رو پیدا کردی؟
‫اون می‌تونه از پس خودش بربیاد.
‫عجب شوهری.
‫اوه، بحث شوهر شد، چه خوب ‫که امشب شوهر شما رو دیدم.
‫به گمونم اولین باری بود ‫که خودت هم دیدیش.
‫چجوری پیداش کردی؟ کاملاً... مُرده؟
‫- دکتر رو دیدی؟ ‫- نه.
‫و بانو فیلومنا چطور، نامزد من؟
‫من چیزی برای فاش کردن دارم که ‫احساساتش رو کاملاً جریحه‌دار می‌کنه.
‫- اوه. ‫- اون اصلا بانو نبود، ارباب.
‫- چی؟ ‫- فیلومنا هیچوقت فیلومنا نبود.
‫خب پس کی فیلومنا بود؟
‫- لیچیسکا. ‫- خدمتکار ـه.
‫کجا سیر می‌کنی؟
‫لیسیسکا خدمتکار بود، ‫فیلومنا بانو بود.
‫اون‌ها جاهاشون رو عوض ‫کردن و هر دو رونده شدن.
‫یعنی میگی من قربانی ‫یک تغییر مکارانه هستم؟
‫ما همه قربانی هستیم. ‫خود من بیشتر از همه!
‫ما رو چرا بیرون کردن؟
‫خب...
‫پانفیلو فکر کرد که اتفاق عالی ‫و مشعوف کننده‌ایه
‫که یه گروه قاتل شیطان پرست رو ‫به خونه‌مون دعوت کنه.
‫همه چیز از زمانی شروع شد که ‫پامپینه‌آ تظاهر به ازدواج
‫و باردار شدن به طرزی جادویی توسط ‫میزبان هفت کفن پوسونده‌ی ما کرد!
‫نکته اینه که ما الان ‫به خاطر پانفیلو اینجاییم!
‫بانو استراتیلیا پرسیدند چرا ‫ما همه رو بیرون کردن.
‫خب، ما همه اینجاییم.
‫چون سیریسکو جسد لئوناردو ‫رو هتک حرمت کرد.
‫پس لئوناردو توی ونتزیا نبود؟
‫تو اصلاً بارداری؟
‫آره! البته که من باردارم هیولا!
‫پس پدرش کیه؟
‫باید هر لحظه از تاریخ رو بازخوانی کنیم؟
‫کاری که شده، شده.
‫این اوضاع همش تقصیر منه!
‫من آوردمشون اینجا!
‫نکته‌ی خوبیه که همش تقصیر توئه.
‫فکر کردم بالاخره یه فرصتی دارم.
‫اما من فقط یه ابله‌ام. ‫من فقط یه ابله‌ام.
‫- تو ابله نیستی، فقط احمقی. ‫- آره احمقم.
‫موافقم.
‫من احمقم.
‫خداوندا، به ما نظر کن...
‫اینجا در این سرما...
‫بدون بالش.
‫پاهای من بالش شما خواهند بود.
‫پاهای تو بالش نیست. ‫پاهای تو پائن.
‫متاسفم که پاهام بالش نیستن.
‫کاش می‌تونستن بالش باشن.
‫امتحانش می‌کنیم.
‫من حتی میان وعده‌ی عصرم رو هم نخوردم.
‫آه، ببند بابا.
‫تو باید بیشتر از همه گریه کنی.
‫زنت توی اون خونه‌ی ‫پر از قاتل گیر افتاده...
‫و تو نتونستی نجاتش بدی.
‫تاریک، تاریکه. خیلی تاریـ...
‫- اوه! ‫- خدای من، برو! برو واینسا!
‫باورم نمیشه باز این بیرونم. ‫روحت هم خبر نداره که چجوریه.
‫سرمای منجمد کننده، ‫گدایان در حال مرگ،
‫کسایی که عاشق خفه کردن زنان زیبان.
‫- ما تو جهنمیم لیچیسکا. این جهنمه! ‫- تو خودت جهنمی.
‫- اوه. ‫- اون تونل ما رو کجا انداخته؟
‫من باید الان جلوی آتیش بشینم و ‫انگشت‌های پام اونقدر داغ بشن که دود کنن.
‫تو باید هر چیزی که می‌خوای رو همون ‫لحظه که به ذهنت خطور می‌کنه داشته باشی.
‫تفکراتت در مورد اینکه چی باید ‫باشه، همیشه خیلی کمک می‌کنه.
‫- اصلا کجا داریم می‌ریم؟ ‫- فکر می‌کنی کجا داریم می‌ریم؟
‫داریم برمی‌گردیم فلورانس.
‫الان؟
‫نه، گفتم همین اطراف یه دوری بزنیم
‫تا ببینیم چه نوع موجوداتی ‫این وقت شب سراغمون میان.
‫- بس کن. هیس. ‫- نه، من نمی‌تونم تو تاریکی هی راه برم!
‫- مجبورم نکن این کارو بکنم! ‫- باشه، باشه. باشه.
‫یه جایی برای موندن پیدا می‌کنیم ‫تا هوا روشن بشه.
‫- این بیرون؟ ‫- معلومه که نمی‌تونیم برگردیم.
‫تو می‌تونی. تنها.
‫- چجوری انقدر آرومی؟ ‫- من آروم نیستم.
‫من وحشت کردم.
‫اما طبق معمول، ‫احساسات تو اولویت داره.
‫در حال حاضر، داری همه‌ی ترس‌ها رو ‫مصرف می‌کنی. چیزی برای من نمونده.
‫عالیه. تاریک‌ترین جا توی جنگل.
‫نمی‌خوای راه بری، ‫نمی‌خوای دست برداری.
‫از این وضع متنفرم.
‫از این وضع متنفرم، ‫و از تو متنفرم.
‫اوه. عصبانیت بچگانه، عالی شد.
‫اگه پدرت اینجا بود، از این رفتار ‫مخش سوت می‌کشید.
‫می‌دونی، تقصیر تو و بازی کوچیک تغییر ‫لباست بود که ما رو به این وضع انداخت.
‫- من تو ویلا جونت رو نجات دادم. ‫- میسیا جونم رو نجات داد.
‫اگه اون حرف نمی‌زد، ‫تو ساکت می‌موندی.
‫منم حرف می‌زدم... زودتر.
‫مـ... مـ... من فقط... ‫داشتم یکم صبر می‌کردم.
‫این سمت غار مال منه. ‫اینجا نیای.
‫باشه.
‫چرا باید بیام وقتی این سمتِ ‫خیلی بهتر غار رو دارم؟
‫اوه، نگاه.
‫یه جای دوست داشتنی، راحت و صاف.
‫چقدر دوست داشتنی. ‫ممنون که هموارش کردی، غول غارنشین.
‫این غار امن و بدون غوله.
‫امیدوارم اینطور باشه.
‫و می‌دونم که فکر می‌کنی ‫من به‌دردنخورم،
‫همونطور که پدرم ‫این فکر رو می‌کرد،
‫اما من به‌دردنخور نیستم!
‫من هیچوقت همچین حرفی نزدم،
‫پدرت هم همینطور.
‫اوه، غوله برگشت.
‫من می‌کشمت.
‫خانوم، این طاعونه؟
‫هیچوقت ندیده بودم انقدر سریع ‫عمل کنه، ولی... باید همین باشه.
‫شاید بیماری داره قوی‌تر میشه.
‫مهمه که ما همه‌مون آروم بمونیم.
‫- پیازها رو بیارید! ‫- نه نه!
‫دیونئو کجایی؟
‫- اوه خدای من! ‫- خیلی نزدیکی!
‫پرنده کجاست؟ ما یه پرنده لازم داریم!
‫یه پیاز بده به من! پیاز!
‫پیازها رو بیارید.
‫- دستت رو بده، نیفیلی. ‫- خدایا!
‫- اوه. ‫- خدایا.
‫- بذار کمکت کنم. ‫- نه، نه، نه، نه. دارمش. نه. دارمش.
‫همشو جمع می‌کنم. دارمش.
‫باشه. هرجور راحتی.
‫بیا بریم باغ نیفیلی. ‫نمی‌خوام تو این خونه‌ی آلوده باشی.
‫- من کل شب اینجا بودم. ‫- آره، می‌دونم.
‫برگشتی! کجا بودی؟
‫بندازشون رو این.
‫نیفیلی، دعای شکر بخون ‫برای خداوند نجات‌بخش ما،
‫که دشمنان‌مون رو شکست داده
‫و از همه‌ی ما در زمان ‫نیاز شدید محافظت کرده.
‫نه...
‫نمی‌خونم.
‫نمی‌تونی به زن من بگی چی کار کنه. ‫تو وارث ویلا نیستی.
‫تو هم نیستی.
‫هیچ وارثی نیست!
‫چرا، هست.
‫چی؟
‫- با شمارش من. ‫- موفق نمی‌شیم.
‫- هیش! ‫- ساکت!
‫- هیش. ‫- خدای من.
‫سه،
‫دو،
‫یکی
‫چه گوهی دارید می‌خورید؟
‫اوه خدای من.
‫هی! کور خوندی!
‫وای نه! خدایا!
‫محکم‌تر بزنش!
‫عقب‌نشینی! عقب‌نشینی!
‫- دکتر رو ندیدی؟ ‫- ازت ناامید شدم دوست قدیمی.
‫ایول.
‫حالش خوبه؟
‫چیزیش نمیشه. بیاید سریع ببندیمش.
‫- میسیا، کمک کن. ‫- نه، کار دارم.
‫وای خدایا.
‫- چه کاری؟ ‫- محافظت از شما.
‫باید از اول با خشونت شروع می‌کردیم.
‫اون هنورم وارث ویلاست.
‫آره...
‫هست.
‫و سزاوار احترامه.
‫نهایت احترام.
‫میسیا، پیراهنش رو بیار.
‫پیرهن، پیرهن، پیرهن...
‫باید بری اونور. برو.
‫آقای تیندارو.
‫می‌تونم تکون خوردنش رو ‫این تو حس کنم.
‫بیا با یکم دیگه قدم زدن آرومش کنیم.
‫سوگ، تاثیر خودش رو می‌ذاره.
‫اونقدر رئوفید که سوگوارش هستید؟
‫چه جور آدمی باید می‌بودم ‫که سوگوار شوهرم نباشم؟
‫به نظر می‌رسه داستان کوچک ‫عاشقانه‌ی من در شرف پایانه.
‫دلم براش تنگ میشه.
‫منظورم دیونئو بود.
‫اوه.
‫آره، البته که سوگوار اون هم هستم.
‫هر چند که یه آدم رذل بود.
‫تاثیر خوبی روی پسرتون می‌ذاره،
‫این پیاده روی‌های دوست داشتنی.
‫من مطمئنم که می‌تونه ‫فداکاری شما رو به طور کامل...
‫حس کنه.
‫و نه ناراحتی من رو، ‫اینطور دعا می‌کنم.
‫من از اون مرد بدجنس متنفرم، ‫از پانفیلو.
‫سعی می‌کنه همه به جز خودش رو ‫برای این وضعیتی که توشیم مقصر کنه.
‫بارها به من حمله کرد.
‫واقعاً رقت‌انگیز بود، مگه نه؟
‫اون رقت‌انگیزه، موافقم.
‫انگار که تقصیر اون نبوده که ‫اون قاتل به خونه‌ی من حمله کرد.
‫یعنی من هیچ متحدی به دست نیاوردم؟
‫من یه بیوه‌ی عزادار نیستم؟
‫هیچ کس درک نمی‌کنه.
‫به گمونم تو درک می‌کنی،
‫تا یه حدی.
‫خانوم خوبی بود؟
‫اوه بله، اون... خوب بود.
‫و اون خیلی مهربون بود، و اون...
‫ویکنتس؟
‫لطفا اجازه بدید از اینجا بریم.
‫اجازه بدید به فلورانس برگردیم. ‫اینجا چیزی برای ما نیست.
‫شاید به عنوان آخرین راه حل.
‫اما نترس،
‫هنوز یه حرکت دیگه ‫برای انجام دادن هست.
‫فعلا دست از این ویلا نمی‌کشیم.
‫هوم.
‫چند روز بود فقط ریواس می‌خوردم.
‫آره یادمه.
‫اینجا خیلی به‌هم‌ریختست، نه؟
‫آه. آشپزخونه.
‫مکانی فوق‌العاده برای فکر کردن.
‫اوه، سلام، استرتیلیا.
‫تو هم اومدی اینجا که فکر کنی؟
‫سلام!
‫سلام.
‫به پزشکم دیونئو، که زمانی ‫زنده بود، فکر می‌کردم.
‫و فراز و نشیب‌های بی‌رحمانه‌ی زندگی.
‫و بگذریم استرتیلیا، ‫اتاق من کاملاً کثیفه،
‫و برام سوال بود استرتیلیا، ‫ممکنه بخوای فوراً تمیزش کنی؟
‫بلافاصله، اگه متوجه منظورم هستی.
‫من الان بهت نیاز دارم.
‫که دوباره منو ‫خوک کوچولوی بدبخت صدا کنی.
‫در خفا.
‫من واقعا خیلی ناراحتم.
‫- نه. تموم شد دیگه. ‫- چرا؟
‫چون اشراف باید با اشراف باشن، ‫نه خدمتکارها.
‫چرا؟
‫من رو ارباب خونه استخدام کرده، ‫و ارباب خونه مُرده.
‫می‌فهمی؟
‫من هیچوقت نباید این، ‫یا تو رو سرگرم می‌کردم.
‫باید عاقل‌تر باشم.
‫- خب پس در این صورت عزل شدی. ‫- دارم نظافت می‌کنم.
‫پس من خودم رو عزل می‌کنم.
‫من میرم.
‫و هرگز نخواهی شنید که ‫فکر دیگه‌ای رو شروع کنم،
‫یا تموم کنم.
‫و این واقعاً ضایعه‌ی بزرگیه.
‫به من نگاه نکن!
‫چیزی لازم داری؟ ‫چون هر چی هست من ندارمش.
‫من به هیچ چیزی نیاز ندارم.
‫من از پس خودم برمیام.
‫میشه ما رو اینجا تنها بذاری؟
‫میشه شما رو اینجا تنها بذارم؟
‫- می‌تونه بمونه. ‫- نه نمی‌تونه.
‫نه! نمی‌تونه.
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبم.
‫خب، من یه نقشه‌ای برای روجیرو دارم.
‫آخرین نقشه‌ات، آوردن اون مردها ‫به اینجا، پایان خوشی نداشت.
‫تو که غمگین به نظر نمیای.
‫ببین، بیا در مورد گذشته ‫بحث نکنیم، خب؟
‫- الان به کمکت نیاز دارم. ‫- تو چه کاری؟ نقشه‌ی کوچیکت چیه؟
‫مهم نیست روجیرو چه فکری می‌کنه، ‫طاعون نمی‌تونه تا ابد دووم بیاره.
‫وقتی تموم شد، این ویلا ‫می‌تونه مال ما باشه.
‫اما مال روجیرو ـه.
‫اون اهمیتی نمی‌ده. ‫فکر می‌کنه دنیا داره به آخر می‌رسه.
‫من می‌خوام متقاعدش کنم ‫که بدتش به ما.
‫- اون از تو خوشش نمیاد. ‫- ولی از تو خوشش میاد.
‫مگه نه؟
‫ما باید جاده رو پیدا کنیم.
‫ما جاده رو نمی‌خوایم.
‫پر از چیزهای وحشتناکه.
‫ما رد قدم‌های من رو ‫در این مسیر دنبال می‌کنیم.
‫این سفر در روح من حک شده.
‫یادم میره که تو اونی بودی که ‫حکاکی‌های روحت رو دنبال می‌کنی.
‫باش. یه بار هم تو راه رو نشون بده.
‫تو نمی‌دونی چطور بود.
‫می‌دونی دیشب یاد چی افتادم؟
‫اصول اخلاقی‌ای که ترک کردی؟
‫ویتروکیای خبیث.
‫- من هیچوقت باور نکردم. ‫- چرا کردی.
‫نه، نکردم.
‫«ویتروکیا، ویتروکیا، شیطان ‫اسم تو رو نفرین کرده.»
‫و بعد شمع‌ها رو فوت می‌کردیم ‫و منتظر می‌موندیم.
‫هوم، اون هیچوقت دندون‌هامون رو ‫در نیاورد پودر کنه بریزه تو سوپش.
‫مهم نبود. همیشه همچین ‫ترسی به ما می‌داد.
‫تو دیشب با حرف زدن از غول‌ها، ‫منو زهره ترک کردی.
‫آره، می‌دونم. یه جورایی ‫خودم رو هم ترسوندم.
‫نزدیک بود واسه تنها نبودن بیدارت کنم.
‫ولی نکردم.
‫انتخاب درستی کردی چون من اینجا ‫نیستم که تو رو از تنهایی در بیارم.
‫ما دوست نیستیم احمق.
‫می‌دونم اینو.
‫آه! نگاه! یه درخت لیمو.
‫من یه نابغم.
‫خراب شده.
‫اوه...
‫هوم؟
‫اوه... خدایا.
‫اوه، سلام.
‫در ضمن، پزشک من باید ‫تدفین درخوری داشته باشه،
‫جدا از اراذل و فاحشه‌ها.
‫واقعاً؟
‫دیونئو دوست یک نجیب‌زاده‌ی بزرگ بود.
‫و مسموم کننده‌ی یکیشون.
‫مسموم کننده، دوست،
‫همش یکیه.
‫یکیه؟
‫بیل رو بده من.
‫من واقعا یه خوک کوچولوی بدبختم.
‫منم همینطور.
‫تویی.
‫داشتم ورزشم رو می‌کردم.
‫خفه شو...
‫...خوک کوچولوی بدبخت.
‫- فوق‌العادست. ‫- رقت انگیزی، ضعیف، احمق.
‫لب‌هات...
‫... فوق‌العادست.
‫بزن تو گوشم.
‫محکم‌تر.
‫خوک کثیف.
‫زیبایی.
‫ازت بدم میاد.
‫اشراف‌زاده کوچولو‌ی احمق حریص.
‫مردان شما مُردند.
‫مُردن؟
‫اوم...
‫خب گمونم یه چندتا از اون فاحشه‌ها ‫یکم ناخوش احوال بودن.
‫کالاندرینو بودی، درسته؟
‫میشه دست‌هامو باز کنی ‫و برام شراب بیاری؟
‫[اقبال به جسوران رو می‌کند]
‫دنیا بوی یه دروازه‌ی جهنمی می‌داد. ‫دنیا بوی یه دروازه‌ی جهنمی می‌داد.
‫ضیافت در قحطی، ‫قحطی در خشکسالی.
‫اوه، اینجا...
‫بنونتو ـه.
‫سینه‌ها؟
‫مثل هلوی پیچیده شده در ابریشم.
‫خب پس.
‫از بنـ...
‫بارباتوس از بنونتو.
‫جواهرات لطفا.
‫بارباتوس.
‫بنونتو.
‫سلام.
‫بارباتوس...
‫- هی! هی! ‫- كالاندرينو، بذار برم داخل.
‫نه. نه، نه نذار بره داخل.
‫- من رئیس خونه هستم، کالاندرینو. ‫- نه، اون رئیس خونه نیست.
‫- اون هم نیست. ‫- اون کمتر از من رئیسه.
‫رو چه حسابی؟ ‫خواهش می‌کنم توضیح بدی.
‫از جنبه‌ی شخصیت، روحیات، ‫صداقت، دروغ نگفتن.
‫خیلی خوب نیستی. ‫كالاندرينو، بايد اصرار كنم.
‫- می‌شنوی چی داری میگی؟ ‫«باید اصرار کنم»؟ ‫- خودت می‌شنوی چی میگی؟
‫ای کرکس خون‌خوار.
‫کلاهت رو دیدی خروس جنگی؟
‫- اوه، تو... ‫- ای زن احمق.
‫بگیر... لباسه رو بگیر، نیفیلی.
‫- نکن... ‫- موفق باشی.
‫- این ابریشم ونیزیه، هیولا!
‫بلافاصله از این قسمت ویلا برو.
‫- نه. ‫- آره!
‫اون رئیس خونه نیست!
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم؟
‫هوم
‫لازمه بگم تو مود حرف‌های خصوصی نیستم.
‫اوه.
‫آره. خب، پس...
‫یه پیشنهاد چطور؟
‫یه پیشنهاد؟
‫ازدواج با من در ازای آزاد شدنت.
‫می‌تونی به عنوان مالک واقعی ویلا رو پس بگیری ‫و من رو به عنوان عروست داشته باشی.
‫و منم...
‫با یه جهیزیه‌ی سنگین میام.
‫جدا از زمان عقدمون، هیچوقت ‫لازم نیست با هم حرف بزنیم.
‫راستش ترجیح میدم حرف نزنیم.
‫بیا ویلا رو از وسط تقسیم کنیم. ‫تو یه طرف، من یه طرف.
‫- اون بچه‌ی کیه؟ ‫- می‌تونیم بگیم مال توئه.
‫و تو قبول می‌کنی صحبت نکنیم؟
‫اصرار می‌کنم.
‫پس چرا سرخاب مالیدی؟
‫ممکنه بهتون یادآوری کنم ‫که سرنوشت شما در دست منه؟
‫سرنوشت من مثل سرنوشت توئه.
‫که همون سرنوشت استکی، ‫برونو، لورنزوه،
‫همه‌ی دوستان و همه‌ی دشمنان منه.
‫- به خیالم حتی اون فاحشه‌ها. ‫- اون‌ها به چیزی که حقشون بود رسیدن.
‫من اصلاً علاقه‌ای به تو ندارم.
‫تو یه زبون‌بازی.
‫من زبون‌بازی نمی‌کنم.
‫من به اندازه‌ی یه کشیش صادقم.
‫تو توخالی هستی. پیری.
‫حرومزاده‌ی یه مرد ‫بیچاره‌ای رو حامله ای.
‫مال سیریسکو ـه؟
‫اما بیشتر از همه، شخصیتت بده.
‫لئوناردو هیچوقت با تو ازدواج نمی‌کرد.
‫البته که می‌کرد.
‫چه گستاخی احمقانه‌ای ‫که همچین ادعایی کنی.
‫هرچند واقعاً می‌بینم که چرا ‫تنها چیزی که می‌خوای عشقه.
‫اما هیچوقت به دست نیاوردیش ‫و هیچوقت هم به دست نخواهی آورد.
‫نه به خاطر اینکه خوشگل نیستی، ‫خب، نه فقط به این خاطر که خوشگل نیستی.
‫بلکه به این خاطر که تو یه مغرور ‫رقت انگیز و خود محوری.
‫ببین چطور همه توی ویلا ‫ازت نفرت دارن.
‫و من کاملاً مطمئنم که ‫توی فلورانس هم همین بوده.
‫هر مردی که تو رو دیده ‫بلافاصله متوجه شده
‫چه سلیطه کوچولوی‌ی کون‌باریک ‫و غرغرویی هستی و فرار کرده.
‫پس در جواب به... پیشنهادت،
‫ترجیح می‌دم یه بوته‌ی خار رو بکنم ‫تا یه بدن خشک و درمونده رو.
‫ترجیح میدم تا وقتی که طاعون سراغ ‫همه‌مون میاد تو این اتاق بپوسم
‫تا اینکه یک سانت به تو نزدیک‌تر بشم.
‫جواب من «نه»ـه.
‫- تو داری... ‫- جوابت رو گرفتی. حالا برو
‫از دیدن قیافه‌ی آویزونت خسته‌تر از ‫اونم که بخوام بحث رو بیشتر باز کنم.
‫چی شد؟
‫بهش چی گفتی؟
‫پانفیلو. نیفیلی.
‫چطور می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫پامپینه‌آ بهت چی گفت؟
‫پامپینه‌آ بهم پیشنهاد ‫آزادی در ازای ازدواج داد.
‫اوه...
‫و جواب شما چی بود؟
‫خب، صد البته گفتم بهش فکر می‌کنم.
‫مگه اینکه پیشنهاد بهتری داشته باشید؟
‫داریم در واقع.
‫ما رو مباشر خودتون قرار بدید.
‫شما دو تا رو؟ تو و زنت؟
‫آره. تا ویلا مال شماست.
‫اما مطمئناً، هیچوقت نمی‌خواید زمان ‫کمی که باقی مونده رو
‫تو این سوراخ بدون دوستاتون صرف کنید.
‫ما در غیاب شما ‫اینجا رو مدیریت می‌کنیم.
‫اگر روزی برگشتید، ما همه چیز رو ‫براتون آماده می‌کنیم.
‫هوم.
‫می‌دونی من باهاش ​سکس داشتم، درسته؟
‫این تو رو اذیت نمی‌کنه؟
‫همین‌جا اتفاق افتاد. احتمالا ‫هنوز هم می‌تونی بوش کنی.
‫اذیتش نمی‌کنه که ما عشق بازی کردیم؟
‫اذیتت نمی‌کنه؟
‫اذیتم می‌کنه.
‫اما به این دلیل اینجا نیومدم.
‫- من زن خوبی برات بودم. ‫- مگه من شوهر خوبی برات نبودم؟
‫- چیزهایی هست که الان بحث نمی‌کنیم. ‫- اوه، بحث کنید، خواهش می‌کنم.
‫تو بهم گفتی که خدا ‫برام دیونئو رو فرستاده.
‫تو در مورد خدا بهم دروغ گفتی.
‫نیفیلی خواهش می‌کنم. ‫تو با این قاتل خوابیدی
‫و تو وفادار بودی؟
‫چکمه‌ساز چطور؟
‫تو و لرد پتی چطور؟
‫اون‌ها... فعالیت‌های برادرانه بودن.
‫- فکر می‌کنی من بچم. ‫- چرا فکر می‌کنی اینجوریه؟
‫تو انگشت پای کاردینال رو دزدیدی ‫نیفیلی. تو افتادی توی یه چاه.
‫منو همینطور که هستم دوست نداری؟
‫البته که دوستت دارم.
‫تو شریک زندگی منی.
‫و دوست من.
‫و همسرم.
‫یه سری عیب‌هایی در من هست.
‫یا نگم عیب، بلکه تفاوت.
‫که جبرانشون می‌کنم، نمی‌کنم؟
‫پیشبینی نمی‌کردم در حضور ‫یکی دیگه در موردش صحبت کنیم.
‫قصد نداشتی هیچوقت ‫در موردش صحبت کنی.
‫فقط می‌خواستی دروغ بگی.
‫وقتی تو رو با روجیرو دیدم...
‫چی؟ ما رو دیدی؟ کجاشو؟
‫ساکت!
‫وقتی تو رو دیدم...
‫دیدن خوشحالیت باعث خوشحالیم بود.
‫متاسفم که خودم نتونستم ‫این رو بهت بدم.
‫باشه، قبوله.
‫شما دو تا می‌تونید اینجا رو اداره کنید.
‫در واقع، می‌تونید داشته باشیدش. ‫هر چی بخواید رو امضا می‌کنم.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫یه دفتر اسناد رسمی ‫یا هر چی لازمه گیر بیارید.
‫می‌دونی،
‫این چیزی که داری ‫عشق واقعیه، یه جورایی.
‫تو و این مرد شیک‌پوش.
‫تا وقت هست ازش لذت ببرید.
‫درسته.
‫می‌خوای دست منو باز کنی ‫و دوباره سکس کنیم؟
‫یا دست منو باز نکنی و...
‫نه.
‫ممنون.
‫حالت خوبه نیفیلی؟
‫یکم رنگ پریده به نظر میای.
‫من خوبم.
‫جای تأسفه.
‫چه آزادی‌ای بود،
‫گفتن چیزهایی که ناگفته گذاشته بودیم.
‫آره.
‫احساس...
‫سبکی می‌کنم.
‫- موافقت کرد! ‫- چی؟
‫واقعاً؟
‫بهت قول میدم عشقم،
‫در این فصل بعدی از ‫زندگی مشترکمون...
‫چیزی رو ناگفته نمی‌ذارم.
‫تو بهترین دوست منی.
‫- و تو مال منی. ‫- و تو سزاوار صداقت منی.
‫تو مال منی.
‫شروع کنیم.
‫اون مُرد و من زنده موندم.
‫حس می‌کنم درست نیست، اما یاد ‫گرفتم که به احساساتم اعتماد نکنم.
‫سیریسکو، لطفا یک مجسمه‌ی بزرگ ‫از دیونئو بتراش و اون رو اینجا بگذار.
‫بگذار در پایین آن نوشته شود...
‫«دیونئو از جنوا.»
‫«او به هزاران زن حال داد، ‫از نظر جنسی.»
‫فکر کنم از این خوشش بیاد.
‫و بعد اضافه کن،
‫«با این حال هرگز عشق را نیافت.»
‫زیادی بی‌رحمانست؟
‫همون با «به هزاران زن حال داد، ‫از نظر جنسی» تموم کن.
‫مردی با روح عیب‌دار در بدنی جایزالخطا.
‫من هیچی نیستم.
‫اینطور نیست.
‫شما خیلی باارزشید.
‫من هیچی ندارم.
‫من کسی رو ندارم.
‫شما منو دارید.
‫تو.
‫تو همیشه دوست من بودی.
‫تو منو دوست داری؟
‫البته که دوستتون دارم.
‫دوستت دارم میسیا.
‫اوه...
‫من هم دوستتون دارم، ویکنتس. ‫من هم شما رو دوست دارم.
‫البته که دوستتون دارم.
‫تو معشوقه‌ات رو از دست دادی،
‫و ما براش سوگواری نکردیم.
‫- نه. ‫- ما برای پارمنای تو سوگواری نکردیم.
‫خیلی متاسفم.
‫- اوه، اشکالی نداره. ‫- نه.
‫اوه، اشکالی نداره، ویکنتس.
‫- اشکالی نداره. ‫- نه. خیلی متاسفم.
‫می‌تونیم الان این کارو کنیم. ‫می‌تونیم الان این کارو کنیم.
‫چی؟
‫درست از اینجا. ‫این شاخه آشنا به نظر میاد.
‫مدام اینو میگی. چرا وقتی ‫می‌تونستیم جاده رو پیدا نکردیم؟
‫تو واقعا فکر می‌کنی ‫من از پس کاری بر نمیام. درسته؟
‫آره.
‫دیدی؟
‫تو این رو توی راه ویلا پیدا کردی؟
‫نه، اما بازم اعتبار ‫الان پیدا کردنش رو می‌گیرم.
‫اوه،
‫سلام؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام مسافران عزیز. حالتون چطوره؟
‫اوه خیلی گرسنه‌ایم. ‫معدم تقریباً خودش رو خورد تموم شد.
‫چرا نمیاید داخل؟ تازه می‌خواستیم ‫غذا بخوریم. شمام بیاید.
‫- خیلی لطفتون رو می‌رسونه. ‫- نه بابا.
‫خوبه چند نفر دورمون باشن.
‫ماریو، مهمون داریم!
‫چه کلبه‌ی کوچولوی زیبایی دارید.
‫شگفت انگیزه که چطور ‫تنهایی سرپا مونده.
‫خیلی لطف کردید.
‫یه چیز معمولیه، ولی گرمتون می‌کنه.
‫- عالیه. ‫- من تا آخرین قطره ازش لذت می‌برم.
‫بیاید داخل و بشینید.
‫- بقیه منتظرن. ‫- اوه.
‫بوی خیلی خوبی میده.
‫ماریو، بی ادب نباش. سلام کن.
‫اوه خدای من.
‫- چی شده؟ چه خبره؟ ‫- نه.
‫چـ...
‫- اوه خدای من. ‫- نه نه!
‫- یه لحظه صبر کنید. اوه خدای من. ‫- اوه خدای من.
‫- اونا مُردن! ‫- برگرد.
‫- برگرد. برگرد! ‫- اوه خدای من.
‫- همشون مُردن! ‫- برگرد!
‫- ماریو! ‫- این چه بلایی بود؟
‫سوپه خوبه! سوپه خوبه!
‫از آشنایی باهاتون خوشحال شدم!
‫می‌خوام چشمام رو ببندم و دیگه ‫هیچی نبینم، اما زنده باشم.
‫وحشتناک بود اما حداقل ‫تونستیم یه چیزی بخوریم.
‫«حداقل تونستیم یه چیزی بخوریم؟»
‫فیلومنا، با اون نقشه‌ی پربرکتت ‫برای دور موندن از جاده،
‫ما اینجا بین دیوونه‌ها ‫و مرده‌ها گیر افتادیم.
‫جاده، به خاطر طبیعتش، ‫امکان موفق نشدن نداره.
‫خطیه که تو رو به همون جایی ‫که می‌خوای بری هدایت می‌کنه.
‫این تقصیر توئه.
‫تو شکست خوردی.
‫چطور جرات می‌کنی؟
‫اگه تو منو از اون پل هل نمی‌دادی...
‫- و اگه تو می‌ذاشتی نونم رو تقسیم کنم! ‫- اوه، باز شروع شد...
‫اما نه، ظاهراً تو تا ابد رئیسی.
‫پادشاه نان، پادشاه من!
‫من برمی‌گردم ویلای سانتا.
‫برگرد پیش اون مرد تبر به‌دست ‫و همه‌ی اوندوست‌های فرضی
‫که بهمون گفتن ‫یا بریم یا بمیریم؟ هوشمندانست.
‫من یه دوست واقعی اون‌جا دارم، میسیا.
‫اون یدونه دوستم که بالاخره پیداش کردم. ‫همون اولین دوستم.
‫اولین دوستت؟ اوه، چه دستاوردی.
‫یعنی چی؟ من تا حالا ‫دوست واقعی نداشتم.
‫- پناه بر خدا. ‫- چیه؟
‫من! تو من رو داشتی!
‫ما تا دوازده سالگی با هم دوست ‫بودیم که به دلایلی نامشخصی
‫تو توی سومین عید فرشته‌ی میکائیل ‫موهام رو بریدی.
‫- من این کارو نکردم. ‫- چرا کردی.
‫بریدیش،
‫بعدش به لورتا و ویولتا نشونش دادی و ‫دیگه هیچوقت به عنوان دوست با من حرف نزدی.
‫- خب، این اتفاق باید یه جایی می‌افتاد. ‫- چرا؟
‫چون من متوجه شدم ‫که تو خدمتکار منی.
‫پدرت اینجوری نبود.
‫اون مهربون بود.
‫تو همیشه بیشتر از من ‫شبیه اون بودی.
‫تو هم اینطور فکر می‌کنی؟
‫آره.
‫پس...
‫تو هیچوقت نمی‌تونی با من دوست بشی،
‫اما می‌تونی با میسیا دوست باشی.
‫فرقش چیه؟
‫نمی‌دونم.
‫اما می‌دونم که خورشید ‫داره غروب می‌کنه،
‫و نمی‌خوام دوباره ‫این بیرون تو تاریکی باشم.
‫این بار تنها نیستی.
‫با منی.
‫و ویتروکیا.
‫- اونی که دیدیمش بود. ‫- اینو نگو.
‫♪ ما از درون ریشه‌هایی عبور می‌کنیم ♪
‫♪ که از خاک‌ریز نقشه برداری کرده‌اند ♪
‫♪ تا زمانی که ما فقط بریده‌های کوچکی ♪
‫♪ از زمین باشیم ♪
‫♪ باد بدن ما رو از بین می‌برد ♪
‫♪ و در ارتفاعات پراکنده می‌کند♪
‫♪ و با احتیاط فراوان آن‌ها را برمی گرداند ♪
‫♪ به خاک ♪
‫ممنون که اجازه دادید ‫بهش ادای احترام کنم.
‫ممنون که به من اجازه دادی ‫بخشی ازش باشم.
‫دوست؟
‫دوست.
‫دوست‌ها حال همدیگه رو خوب می‌کنن.
‫چی حال تو رو خوب می‌کنه؟
‫دوست دارم از اینجا برم ‫و هیچوقت برنگردم.
‫شاید این بهترین کار باشه.
‫روجیرو رو ببوس بذارش کنار.
‫عزیزترین دوست من،
‫دوست واقعی من...
‫با من در هر لحظه.
‫بله.
‫اوه، چی شده؟
‫تو یه چیزی بهم کمک می‌کنی؟
‫خب، من میرم به خوک‌ها برسم. ‫من رفتم.
‫دنبالم نیا.
‫- می‌تونم کمکت کنم؟ ‫- نه.
‫چرا نه؟ از چیزی که به نظر میاد ‫قوی‌ترم. انگار که خودت ندونی.
‫خیر
‫ما همو دیدیم.
‫من زندگی خودم رو دارم ‫و تو زندگی خودت رو.
‫به این فاصله احترام بذار.
‫بانوی غمگینت چطوره؟
‫اوم، اون...
‫می‌خواد من شما رو بکشم...
‫تا هیچی بین اون و ویلا قرار نگیره.
‫خب، این مایه‌ی تاسفه.
‫من نمی‌خوام.
‫به هر حال هیچ خیری ‫از ما به اینجا نمی‌رسه.
‫درحالی که کشتن شما...
‫چی؟
‫من ازش جون سالم به در نمی‌برم.
‫پس این کار رو نکن.
‫اون بانوی منه.
‫می‌خوای چی کار کنم برات؟
‫دعای خیر کنم؟
‫مـ... می‌کنید؟
‫اوه. بیا حالا داری ازم ‫اجازه می‌گیری منو بکشی،
‫و من حتی وارث ویلا نیستم.
‫آفرین.
‫- شنیدی چی گفتم؟ من وارث نیستم. ‫- فقط بخوریدش.
‫- یکم بخورید. ‫- من وارث نیستم. من وا...
‫خوب برنامه‌ریزی کردی.
‫تو ذهنم سم بود.
‫گفتم شاید شما...
‫من وارث نیستم.
‫چی؟ چی؟
‫از روم بلند شو.
‫من وارث نیستم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫♪ و اون برگشت و دستم رو گرفت ♪
‫♪ و گفت من دوباره کنترلم رو از دست دادم ♪
‫♪ و خشکم زد، فکر کردم که مُرده ♪
‫♪ اون گفت کنترلمو از دست دادم ♪
‫♪ اون دوباره کنترلش رو از دست داده ♪
‫♪ اون کنترلش رو از دست داده ♪
‫♪ اون دوباره کنترلش رو از دست داده ♪
‫♪ اون کنترلش رو از دست داده ♪