‫«آنچه گذشت...»
،‫با طوفانی که در راهـه .‫پلیس نمی‌تونه خودش رو به اینجا برسونه
،‫ما که خبر نداریم کی این کار رو کرده
‫خبر نداریم دلیلـشون چی بوده و .‫اصلاً نمی‌دونیم کارشـون تموم شده یا نه
.‫یه دستگاهِ علامت‌دهیـه
،‫فکر کنم بیل همون شب اولی که اینجا بود .‫یه چیزی رو برملا کرد
.‫منظورم یه رازه
‫«آخرین فرصت»
.‫اسم کشتیِ روهانـه
‫یکی اومده اینجا که ‫تک‌تکـمون رو بکشه؟
،‫خب بیشترین انگیزه رو لو می داره
...‫چون شرکت «آرتیفیشال اینسنیتی» بیل
.‫به معنای نابودیِ شهرهای هوشمند بود
.‫من به دیوید حس بدی دارم
.‫دختربچۀ باهوشی هستی
‫یه چیزی رو بهت می‌گم ولی ...‫اگه از اینجا زنده بیرون اومدیم
.‫نمی‌تونی به کسی راجع‌بهش بگی
!‫شاید این حلقه واسه قربانی اولشه
‫«ای. بل؟»
.‫می‌تونه ما رو صاف به قاتل برسونه
‫می‌شه راجع‌به یه چیز دیگه صحبت کنیم؟
‫چه غلطی می‌کردین؟
...‫صبر کن، من
‫- اون مورفینـه؟ ‫- چقدر اکسیژن داری؟
.‫دو دقیقه
‫می‌خوای بخوابونیش؟
.‫نه. وقت نداریم
.‫عافیت باشه
‫وقت از محیط تاریک .‫به آفتابی برم عطسه می‌کنم
.‫ارثیه
.‫پدرم هم این‌جوری بود
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::..
‫چیکار کردی؟
‫عطسه کردم.
‫سرما خوردی؟
‫نه، بهش می‌گن سندرم ‫بروز واکنش وراثت...
‫اتوزومال غالب چشم به نور.
‫وقتی نور بهم بخوره عطسه می‌کنم.
‫خدای من.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم بو می‌کنمت.
‫چرا داری منو بو می‌کنی؟
‫نمی‌دونم، شاید واسه ‫روزی که وقتی از دستت دادم،
‫بتونم پیدات کنم.
‫آره؟ مثل سگ؟
‫آره، مثل سگ.
‫- حالا چه بویی میدم؟ ‫- نمی‌دونم، بیا نزدیک‌تر.
‫بوی چوب میدی...
‫بوی بنزین.
‫توام بوی گل میدی.
‫صابون مسافرخونه.
‫کوکاکولا.
‫دود.
‫وای.
‫خدای من.
‫ترجمه از «iredprincess و امیر فرحناک»
‫باید بریم.
‫یه روزی می‌رسه ‫که دیگه جایی واسه رفتن نداریم.
‫چرا انقدر رفتارت عجیب شده؟
‫من دیگه باید برم.
‫- بیدار شده. ‫- مرسی، آقای دکتر.
‫شما دیگه برو.
‫بهتره دراز بکشی.
‫هروقت تو نشستی و...
‫جواب سؤال‌هامو دادی، ‫منم دراز می‌کشم و استراحت می‌کنم.
‫سرت ضربۀ بدی دیده.
‫- شان کجاست؟ ‫- تو اتاقش داره استراحت می‌کنه.
‫می‌خوام ببینمش.
‫ممکنه گردنش عفونت کنه.
‫باید استراحت کنه.
‫تو کی هستی؟ دایه‌ش که نیستی!
‫گفتم که، دکترم.
‫پس کل هتل رو دنبال یه ‫بچۀ پنج ساله راه می‌افتی؟
‫اون یه بچۀ پنج سالۀ معمولی نیست، مگه نه؟
‫صبر کن ببینم، زومر مریضـه؟
‫واسه همین اینجا پره از تجهیزات پزشکی؟
‫نه.
‫واسه موارد اورژانسیـه.
‫اینجا اندازۀ خوابوندن ۵۰تا اسب...
‫مورفین هست.
‫بابام توی پزشکی قانونی کار می‌کنه.
‫خب...
‫این داروها واسه دردهای شدیده. ‫یا یکی مریضه یا...
‫اگه پدرت سوگند پزشکی خورده باشه،
‫پس می‌دونی که نمی‌تونم ‫راجع‌به این مسائل باهات حرف بزنم.
‫مورفینی که باهاش بیل رو کشتن ‫واسه همین‌جا بود؟
‫اونی که پُر از راز و رمزه تویی!
‫هرچی بیشتر رازداری کنی،
‫خون بیشتری به گردنتـه.
‫مورفین واسه همین محفظه بود.
‫و یکی با این...
‫ضربان‌ساز رو روشن کرده بود.
‫آره، و بهش وصل شد.
‫از وقتی که اینجا دعوت شدیم،
‫کی توی این اتاق اومده؟
‫روحم هم خبر نداره.
‫داربی، خواهش می‌کنم. ‫ورم سرت...
‫چیزی نیست که بخوای شوخی بگیریش!
‫این آسانسور هرجایی که میره، ‫اندی و لی هم...
‫- همون‌جا هستن، مگه نه؟ ‫- تمومش کن.
‫- ممکنه بلایی سر خودت بیاری. ‫- بلا سر خودم بیارم؟
‫دو نفر مُردن!
‫نفر سوم یه سوراخ کوفتی توی گلوشـه!
‫من نگران ضربه‌ای که به سرم خورده نیستم.
‫نگرن اینم که شب رو صبح می‌کنم یا نه.
‫- توام باید نگران همین باشی. ‫- داربی!
‫کدوم طبقه؟
‫می‌تونیم دونه‌دونه همه‌شونو چک کنیم.
‫بفرما داخل.
‫بشین.
‫بیا یه چیزی بخور.
‫می‌خوام یه حرف‌هایی بزنم که...
‫مناسب یه بچۀ پنج ساله نیست.
‫متأسفم اندی، من...
‫موردی نداره. ‫می‌شه بری یه سر به شان بزنی؟
‫ما شما دوتا رو تنها می‌ذاریم.
‫بیا قشنگم.
‫والدین دیگه واسه بچه‌هاشون...
‫مدیر تشریفاتِ کشتی تفریحی خصوصی‌شون شدن.
‫ثمرۀ این چیزی جز یه...
‫- نسل چاق و تنبل از توریست‌ها نیست. ‫- من می‌خوام بمونم.
‫اوه، می‌دونم عزیزم.
‫ولی قراره بریم داستان شاه آرتور رو بخونیم.
‫- غذات هم خوردی. ‫- الان زوده واسه خواب.
‫- نه، بس کن! ‫- اون...
‫- نمی‌خوام، نه! ‫- می‌خواد واسه زومر داستان...
‫شاه آرتور رو بخونـه.
‫- نـه! ‫- ولی من...
‫می‌خوام یکی مثل شاه آرتور باشم!
‫شنیدم کلی واسه هیچ‌وپوچ ‫به خودت زحمت دادی.
‫کار هوشمندانه‌ای نبود!
‫من می‌دونم زومر پسر بیلـه.
‫و تا دیدی بیل داره ادعای پدری می‌کنه،
‫توام کُشتیش.
‫یا شاید هم به تاد گفتی زحمتش رو بکشه.
‫و روهان هم فقط شاهد قضیه بود.
‫بشین.
‫نه.
‫می‌خوای جوابِ اتهاماتت...
‫به قتل رو بدم یا نه؟
‫من عقیم‌ام.
‫من از وقتی که ۱۹ سالم بود ‫و به مشکلات مالی خورده بودم،
‫گفتم حتماً بانک اسپرم...
‫مشکلاتم رو حل می‌کنه.
‫ولی به هیچکس نگفتم، حتی به همسرم.
‫می‌تونم کارم رو توجیه کنم،
‫ولی واقعاً کار بی‌فایده‌ایه.
‫نکته اینه که...
‫من از روز اول...
‫می‌دونستم که زومر بچۀ تنیِ من نیست.
‫دروغ می‌گی.
‫بررسیش خیلی کار آسونیه.
‫ولی مورفینِ هتلِ تو بود که ‫به بیل تزریق شده بود.
‫و تو یه سوئیت کامل از تجهیزات پزشکی داری.
‫دایۀ بچه‌ت یه دکتر کوفتیـه.
‫نمی‌دونم مریضی یا...
‫یه بیماری جدی داری ‫که داری درمان می‌شی.
‫متوجه‌ای که اگه هر بیماری‌ای داشته باشم...
‫یا نداشته باشم، باعث زیرورو شدن...
‫اقتصاد جهانی می‌شه؟
‫این که جواب نشد.
‫مورفین رو دزدیدن.
‫ایوا صبح روز بعد متوجه شد.
‫پس اون‌وقت دوربین‌ها...
‫فقط بیل و دیوید توی دوربین‌ها بودن.
‫البته غیر از اعضای خانواده‌م
‫تاد و ایوا چطور؟
‫درسته.
‫ممکنه یکی دیگه اجیرشون کرده باشه.
‫یکی از یه دولت خارجی شاید!
‫ببین، به احتمال زیاد قاتل...
‫یکیه که به من نزدیکه.
‫ولی من قاتل نیستم، داربی.
‫وقتی بیل مُرد کجا بودی؟
‫درمانگاه؟
‫وقتی که خبر قتل بیل ‫به گوش ماریوس رسید، اون...
‫صاف سراغ من و ایوا اومد.
‫تحت درمان بودی.
‫آخرشب‌ها این کارو می‌کنم.
‫نمی‌خوام پسرم رو بترسونم.
‫و اون پسر منـه!
‫از همه لحاظ!
‫وقتی می‌افته دستش رو می‌گیرم.
‫وقتی می‌ترسه، بغلش می‌کنم.
‫اون بچه از همه لحاظ پسر منـه!
‫تنها حس من نسبت‌به بیل، حس قدردانیه.
‫اون کار سخت‌افزاریش رو کرد،
‫من کارهای نرم‌افزاریش رو.
‫و همه‌مون خوب می‌دونیم نرم‌افزاره که مهمـه.
‫تو و لی همه رو به اینجا دعوت کردین.
‫به‌نظرت کی می‌تونه ‫واسه کشتنِ بیل انگیزه داشته باشه؟
‫نقطه‌ضعفت همین‌جاست.
‫فکر نکنم نقطه‌ضعفی داشته باشم.
‫تو عاشقش بودی.
‫واسه همون فکر می‌کنی ‫همه‌چی راجع‌به بیلـه.
‫ولی این‌طور نیست.
‫یکی می‌خواد منو نابود کنه.
‫و بیل درگیر این ماجرا شد.
‫دارن خرابم می‌کنن.
‫برام پاپوش دوختن.
‫می‌ترسی.
‫دنیا از دورۀ ارباب‌رعیتی خیلی عوض نشده.
‫من یه شاه‌ام، داربی.
‫و اون‌ها قصد جونم رو کردن ‫تا قلمروی پادشاهیم رو تصاحب کنن.
‫نمی‌تونم به هیچ کدوم‌شون اعتماد کنم.
حتی درمانشناسم هم به‌خاطر چندر غاز سهام منو فروخت.
‫ولی تو فرق می‌کنی.
‫تو مثل عضو جدیدی توی این محفلی.
‫خیلی باهوشی.
‫چندین‌بار از منم یه قدم جلوتر بودی.
‫هم تو به درد من می‌خوری،
‫هم من به درد تو می‌خورم.
‫می‌گی باهم همکاری کنیم؟
‫اگه بخوای درِ تک‌تک مهمون‌ها رو بزنی،
‫و ازشون سؤال بپرسی ‫کیه که در رو برات باز کنه؟
‫هیچکس.
‫ولی اگه من در بزنم...
‫این اِسکنرِ لیداره که...
‫ساعت ۱۲:۰۶ وقتی که ‫بیل مُرد هتل رو اسکن کرد.
‫یه اسکنرِ لیزریـه.
‫یه نسخۀ سه بُعدی از هتل رو ‫برای امنیت نشون‌مون میده.
‫مثل یه تجربۀ سه بُعدی از امنیتـه؟
‫راستش مثل یه کامپیوتر سه بُعدیـه.
‫اینجا همه کاری می‌کنم.
‫بررسی بازار، درمان،
‫روی دیوار ایده‌های جدید رو ترسیم می‌کنم.
‫الان اونجا داره می‌رینه؟
‫الگریتمش جوریه که...
‫خودبه‌خود برهنگی رو تشخیص میده.
‫با این کار به حریم شخصی‌شون احترام می‌ذاری؟
‫ما داخل اتاق مهمون‌ها رو اسکن نمی‌کنیم.
‫فقط فضاهای عمومی و درمانگاه.
‫همون حرفی که خودم بهت زدم،
‫اینجا ایوا مشغول درمان منـه.
‫درمانِ طول عمر.
‫اسکنر حدوداً تا...
‫ده متر فضای بیرونی ‫دیوارهای هتل هم اسکن می‌کنه.
‫اوه، لعنتی.
‫متأسفم.
‫نباید می‌ذاشتم اینو ببینی.
‫پس یعنی...
‫موقعیت مکانی...
‫همه رو توی فضاهای عمومیِ داخل ‫و بیرونِ هتل داری؟
‫آره، به غیر از چند دقیقه‌ای که توش...
‫سیستم رأس ساعت ۱۱:۵۹ ‫به‌طور خودکار بک‌آپ می‌گیره.
‫دقیقاً لحظه‌ای که قاتل تزریق رو انجام میده.
‫پس یه نفوذی توی دایرۀ حراستت هست.
‫می‌تونم اسکنِ ساعت ۱۱:۳۰ رو ببینم؟
‫البته. ری؟
‫بله، اندی؟
‫تصاویر اسکنرِ لیدار ۱۱:۳۰ رو بیار.
‫پس، لی، لو می،
‫مارتین و ماریوس...
‫همگی توی پذیرایی ‫از ساعت ۱۰:۳۰ الی ۰۱:۰۰ بامداد
‫دارن پوکر بازی می‌کنن.
‫به خاطر اون چند دقیقه فاصله نمی‌تونیم...
‫اسم همه‌شون رو با اطمینان خط بزنیم.
‫درسته؟
‫ری؟
‫می‌شه تصاویر تمامی مهمان‌ها و...
‫پرسنل هتل رو نشون بدی؟
‫و ری، می‌تونی تمام پرسنلی که...
‫طبق دوربین جلوی درشون وارد اتاق شدن...
‫اما بیرون نرفتن رو جدا کنی؟
‫متأسفم داربی، این اطلاعات محرمانه‌ست.
‫ری، پرسنلی که طبق دوربین جلوی درشون...
‫وارد اتاق شدن و بین ‫ساعات ۱۱:۳۰ الی ۱۲:۳۰...
‫اتاق رو ترک نکردن رو برام جدا کن.
‫حتماً، اندی.
‫می‌دونی بقیه چه دلیل موجهی دارن؟
‫توماس از ساعت ۱۱:۱۵ تا وقتی که...
‫جلوی در بیل اومد...
‫توی آشپزخونه بود.
‫مدرکی واسه بقیه نداریم.
‫کار هرکی که بود...
‫- دستگاه ضربان‌ساز روهان هم هک کرده. ‫- و لباس شان رو.
‫و تصویر خودش رو ‫از دوربین جلوی در بیل پاک کرده.
‫خب، تاد چنین مهارتی نداره.
‫- زیبا هم هکر سرّی‌ای نیست. ‫- نه.
‫دیوید؟
‫فکر کنم دیوید توی راهرو بود.
‫ری، امم...
‫می‌تونی تصاویر ساعت ۱۲:۰۶ ‫دیوید آلوارز رو نشون بدی؟
‫صبر کن، نه.
‫عجیبـه.
‫وایستادن وسط راهرو که جرم نیست.
‫نه، ولی وقتی که ایوا منو...
‫ساعت ۱۲:۱۵ از اتاق بیل بیرون برد،
‫دیوید توی راهرو بود.
‫یعنی ۱۰ دقیقه دیوید...
‫توی راهرو چیکار می‌کرده،
‫وقتی که شان داشت بیل رو احیا می‌کرد؟
‫اینکه زودتر سراغم نیومدین تعجب کرده بودم.
‫چون وسط یه بوکاکی (حمام منی) تاریخی گیر افتادیم.
‫داستان چیه؟
‫باید چندتا سؤال ازت بپرسیم.
‫«بپرسین؟»
‫شوخیـه دیگه؟
‫نه.
‫نمی‌دونم چرا انقدر باید به ‫یه شخصیت فرعی مثل داربی...
‫توجه کنی، در حالی که الان ‫باید با کی۲ و بلک‌راک...
‫تماس بگیریم تا جون‌‎مون رو نجات بدن.
‫من بعید بدونم جون تو در خطر باشه.
‫اونی پاش گیره منم،
‫و فقط تو و لی اینو می‌دونین.
‫داربی.
‫امم...
‫خب، شبی که بیل کشته شد،
‫من به پیشخدمت توماس...
‫توی راهرو خوردم.
‫و بعدش هم ایوا منو...
‫اتاقم برد.
‫و این وسط تو...
‫توی راهرو بودی.
‫داشتی چیکار می‌کردی؟
‫داشتم به یه اتاق دیگه می‌رفتم.
‫اتاق کی؟
‫نیازی نیست به این مزخرفات جواب بدم.
‫فکر کنم به نفعت باشه که بدی.
‫اتاق اولیور.
‫بعد از نیمه‌شب؟
‫ساعت من روی نیویورک تنظیمـه.
‫می‌خوای استعدادم رو بدزدی؟
‫«استعدادت رو بدزدم؟»
‫من توی یه تیم‌ایم!
‫آدم‌ها بعد از نیمه‌شب غیر از جاسوسی شرکت...
‫کارهای دیگه‌ای هم می‌کنن.
‫تا مارک نیاد...
‫یه کلمۀ دیگه هم نمی‌گم.
‫- مارک کیه؟ ‫- وکیلش.
‫آره، من و دیوید سکس کردیم.
‫واسه این دهنت باز مونده...
‫چون فکر نمی‌کردی معلول‌ها هم بتونن سکس کنن؟
‫اولیور...
‫می‌شه توضیح بدی اون شب چه اتفاقی افتاد؟
‫خب، اولین‌بار...
‫توی اتاق دیوید سکس کردیم.
‫حدوداً طرف‌های ۱۱:۳۰ بود.
‫یکی باهاش تماس گرفت، ‫یه‌جورهایی پریشون شد.
‫بعدش بهم گفت که...
‫باید برم، منم رفتم.
‫نیم ساعت بعدش در اتاقم رو زد.
‫گفت می‌خواد یه‌دور دیگه سکس کنیم.
‫چطوری بود؟
‫- حالش منظورمـه. ‫- آشفتـه بود.
‫ولی حشری بود.
‫ازش پرسیدی چی تو سرش می‌گذره؟
‫چرا انقدر مضطرب بود؟
‫نه.
‫ولی خیلی راجع‌به لو می صحبت کرد.
‫گفت فکر می‌کنه اون ‫یه جاسوس چینی‌ای چیزی باشه.
‫منم بهش گفتم اون نژادپرستـه.
‫پس وقتی که بیل کشته شد...
‫تو در واقع تنها بودی.
‫ببین، من فکر می‌کردم بیل...
‫یه جنگجوی دغلبازِ اخلاق‌مداره.
‫خیلی راحتـه ضد تکنولوژی باشی ‫وقتی که یه پسر سفیدپوست...
‫سالم و خوشتیپِ پرجذبه‌ای.
‫ولی من اونو نکشتم.
‫کتونی‌هات...
‫امم...
‫کف کتونیت داغون شده.
‫تو که فلج نیستی؟
‫اگه مجبور باشی می‌تونی راه بری؟
‫خیلی نمی‌تونم راه برم.
‫و خیلی هم دَووم نمیارم.
‫اینو گذاشته بودم باهم بخوریم.
‫گفتم بالاخره بهم می‌گی...
‫چرا اینجا دعوتم کردی، ‫و باهم یه مشروبی می‌خوریم.
‫متأسفم لو می. روزهای...
‫- سختی رو گذروندیم. ‫- من از انقلاب فرهنگی چین...
‫جون سالم به‌در بردم، ‫این برام چیزی نیست.
‫برای تو هم همین‌طور.
‫بعد از جکوزی،
‫با همسرت و اون فیلمسازه پوکر بازی کردم.
‫لی پوکرباز ماهریـه.
‫کلی شرط بهش باختم.
‫ما از ساعت ۱۱:۰۰...
‫تا نزدیک‌های ۰۱:۰۰ بامداد بازی کردیم.
‫و بعدش صاف رفتم خوابیدم.
‫کسی حین بازی از روی میز بلند نشد؟
‫از روی میز چرا، ولی از اتاق بیرون نرفت.
‫البته، شاید لی یه لحظه بیرون رفته باشه.
‫یه مقداری مست بودم.
‫تو هک بلدی، مگه نه لو می؟
‫من مغز متفکر تشکیلاتم نیستم، ‫من نیروی محرکشم.
‫نه، ولی تو شهرهای هوشمندی ساختی که...
‫که توسط کامپیوترها کنترل می‌شن، پس...
‫حتماً یه چیزهایی ازش می‌دونی.
‫خیلی‌خب.
‫بعد از مرگ روهان، حواسم رو جمع کردم.
‫فایروال رو هک کردم.
‫می‌خواستم ببینم می‌تونم با تیم حراستم توی...
‫سیکلوفیوذور ارتباط برقرار کنم یا نه، و...
‫می‌خواستم منو از این...
‫خراب‌شده بیرون ببرن.
‫ولی نتونستم.
‫ممنون بابت صداقتت.
‫من اینجا اومدم چون می‌خوام کمک کنم.
‫و اندی، حتی بعد از ‫این ماجراها هم کمکت می‌کنم.
‫تیم من نرم‌افزاری رو طراحی کرده...
‫تا ساکنین شهرهای هوشمندمون رو ‫در امنیت نگه داریم.
‫این نرم‌افزار الگوهای سوابق سلامتِ روان،
‫سوءپیشینه و داده‌های ‫تلفن همراه رو تشخیص میده...
‫تا صفحه‌ای برای...
‫رفتارهای مجرمانه بسازه.
‫مشخصاً چنین چیزی اینجا می‌تونست کمکمون کنه.
‫موافق نیستی؟
‫فکر کنم نفر بعد باید با لی صحبت کنیم.
‫چرا؟
‫خب، لو می گفت لی از اتاق پوکر بیرون رفت.
‫- ممکنه چیزی دیده باشه. ‫- نه. اگه می‌دید بهم می‌گفت.
‫الان باید بفهمیم اون تماسی که..
‫با اتاق دیوید گرفتن چی بوده. ‫ری؟ ممکنه...
‫لیست تماس‌های دریافتی...
‫اتاق دیوید آلوارز رو توی سوم فوریه چک کنی؟
‫دو تماس دریافتی وجود داره.
‫ساعت ۰۹:۱۵ پذیرش تماس گرفت.
‫تماس بی‌پاسخ بود. ساعت ۱۱:۰۷...
‫دیوید یه تماس دریافتی داشت.
‫از طرف کی؟
‫تماس از اتاق ویلیام فراح بود.
‫بیل به دیوید زنگ زد!
‫ری، مدت زمان تماس چقدر بود؟
‫۲۷ ثانیه.
‫بیل حتی دیوید رو نمی‌شناخت، درسته؟
‫رونوشتِ تماس‌ها رو نگه می‌دارین؟
‫نه، مگه اینکه حرف خطرناکی زده شه...
‫که باعث فعال شدن سیستم ضبط مکالمه بشه.
‫اندی؟
‫- نه. الان نه. ‫- اندی...
‫بهتره جواب این یکی رو بدی.
‫وال استریت ژورنالـه.
‫اون‌ها خبر دارن که روهان مُرده.
‫می‌دونن اینجا گیر افتادیم.
‫- چطور؟ ‫- اون‌ها روی خط شرکت سَپ‌ان.
‫از کجا خبردار شدن؟
‫کی بهشون گفته؟
‫نـ... نمی‌دونم.
‫به‌نظرت کار کی بوده؟
‫این مردم...
‫چه مرگشونـه؟
‫حتی نمی‌تونم به یه نفر...
‫اعتماد کنم.
‫الو؟
‫سلام، سوزان. اندی‌ام.
‫آره، درسته.
‫چیزی دستگیرت نشد؟
‫نه.
‫خب، چرا... ولی نمی‌دونم.
‫انگار تازه گوشه‌های پازل رو چیدم، ولی...
‫وسطش خالیـه.
‫می‌تونم یه سؤالی ازت کنم؟
‫آره، البته.
‫لو می گفت یه لحظه وسط پوکر غیبت زد.
‫کجا رفتی؟
‫رفتم یه سر به زومر بزنم.
‫می‌دونی دقیقاً چه زمانی بود؟
‫امم... نمی‌دونم.
‫شاید چند دقیقه‌ای بعد از ساعت ۱۱ بود.
‫متوجۀ چیز عجیبی نشدی؟ ‫چیزی مثلاً سر جاش نباشه.
‫من سوار آسانسوری که توی درمانگاه بود شدم.
‫کسی توی راهرو نبود.
‫اندی کجاست؟
‫داره با تلفن صحبت می‌کنـه.
‫ببین، لی من یه عذرخواهی بهت بدهکارم.
‫واسه چی؟
‫من یه سری چیزهایی که ‫فکر می‌کردم واسه قتل...
‫بهت انگیزه میده رو سرهم کردم، و...
‫مستقیم رفتم به اندی گفتم.
‫ولی باید اول پیش تو می‌اومدم.
‫خب، چی بهش گفتی؟
‫امم... بیل یه عادتی داشت...
‫که پشت سرهم خیلی سریع عطسه می‌کرد.
‫می‌گفت به‌خاطر تغییر نوره.
‫اسمش رو «سندرم اَچوو» گذاشته بود.
‫و همیشه فکر می‌کردم که الکیه.
‫ولی زومر هم این سندرم رو داره.
‫و ارثیـه.
‫می‌دونم که بیل پدر تنی زومره.
‫چی؟
‫داربی، تو رفتی اینو به همسرم گفتی؟
‫آره، ولی لی...
‫اون خودش اینو می‌دونست.
‫منظورت چیه که «خودش می‌دونست؟»
‫فکر کنم بهتره خودش اینو بهت توضیح بده.
‫چی رو بهم بگـه؟
‫داربی، چی رو بهم بگـه؟
‫اون عقیمـه.
‫لی؟
‫نه، چیزی نیست.
‫یه لحظه بهم فرصت بده.
‫ماری؟
‫[ماری لارسن]
‫[نام: ماری لارسن، ملیت: آرژانتینی]
‫[تولد: ۸ سپتامبر ۸۴، محل تولد: اسلو، نروژ]
‫ببخشید داشتم...
‫متأسفم، می‌خواستم...
‫فکر کنم حق با ایوا بود. فکر کنم...
‫بهتره که برم استراحت کنم.
‫من از دستت دلخور نیستم، داربی.
‫اصلاً خوب نیست که این‌همه راز توی دلت باشه.
‫و منم کلی راز توی دلمـه.
‫فکر کنم باید باهم حرف بزنیم.
‫واسه خودت یواشکی رفتی ‫از همسرم بازجویی کردی؟
‫نه.
‫چرا، خب... یه سؤالی ازش پرسیدم...
‫- ناراحتت کرده؟ ‫- نه، من خوبم.
‫گمونم بهتره برم استراحت کنم. ‫سرم داره می‌ترکه.
‫ایوا رو می‌فرستیم ‫بیاد پیشت بمونه.
‫نه، می‌خوام برگردم اتاقـم.
‫وسایلـم رو لازم دارم...
‫نه، بهتره همینجا بمونی
‫به تاد می‌گیم وسایلت رو برات بیاره.
‫ری، می‌تونی تاد رو خبر کنی؟
‫البته اندی.
‫اندی...
‫بهتره که یکم تنهاش بذاریم،
‫و بهش فضا بدیم.
‫عزاداره.
‫اگه بخاطر خانمم نبود، ‫دست از سرت برنمی‌داشتم.
‫راحت باش.
‫و بعدش، ‫به کارمون ادامه می‌دیم.
‫اونـم با همدیگه.
حواست باشه ‫صحیح و سالم به اتاقـش برسه، تاد.
‫سرد شده.
‫برای ذخیره کردنِ انرژی، ‫یکی از ژنراتورها رو قطع کردیم، واسه همینـم...
‫سیستم گرمایشی خاموشـه.
‫می‌خواستم بهت بگم،
‫بابت رفیقت واقعاً متاسفم.
‫وقتی که دبیرستانی بودم، ‫برادرم رو از دست دادم.
‫چند تا بچه به‌خاطر اینکه ‫تاج گُل درست کرده بود،
‫با یه چوب زدنـش و ‫پرتـش کردن توی رودخونه.
‫توی نیم متر آب غرق شد.
‫خیلی متأسفم.
‫از قرار معلوم اتفاقی بوده.
‫ولی تک‌تکـشون رو پیدا کردم،
‫تا سر حد مرگ کتکـشون زدم.
‫ببین...
‫روحمم خبر نداره ‫که اینجا چه خبره،
‫یا کی مسئولِ این جریاناتـه،
‫ولی طعم انتقام رو چشیدم.
‫و وفاداریت رو تحسین می‌کنم.
‫خودم به این خونواده وفادارم.
‫خیله‌خب.
‫داربی،
‫ضربان قلبـت بالا رفته.
‫با توجه به آسیبی که دیدی،
‫- خیلی مهمه که استراحت کنی. ‫- آره.
‫می‌دونم، ری. فهمیدم. فهمیدم.
‫داربی؟
‫باشه ری. می‌دونم. می‌دونم.
‫می‌دونم، ‫قلبـم تند تند می‌زنه.
‫آخه، من... یعنی، ‫نمی‌دونم بهت چی بگم.
‫اوضاع اینجا خیلی ریدمانـه.
‫معلومه که ‫ضربان قلبـم بالا می‌ره.
‫اگه استراحت نکنی، ‫ضربۀ وارد شده مسبب احساس سرگیجه،
‫- کرختی... ‫- ای بابا، خفه شو دیگه ری!
‫[اتاق دو: دیوید، اتاق سه روهان...]
‫بله؟
‫- دیوید؟ ‫- پشم‌هام. چیه باز؟
‫ببین می‌دونم ‫دلت نمی‌خواد حرف بزنی،
‫ولی می‌شه ‫یه چیزی ازت بپرسم؟
‫آم، لحنت مسخره به نظر میاد.
‫چیزی زدی؟
‫دیوید،
‫چرا بیل شبی که مُرد، ‫به تو زنگ زد؟
‫آم...
‫خواهش می‌کنم دیوید.
‫دیوید آلوارز اتاق خود را به حال...
‫«مزاحم نشوید» تغییر داده است.
‫ری، می‌تونی شومینه رو روشن کنی، لطفاً؟
‫شرمنده داربی.
‫فعلاً داریم گاز و برق رو ذخیره می‌کنیم.
‫[چرا بیـل
‫[چرا بیـل به...
‫[چرا بیـل به دیوید زنگ زد؟] ‫[قایق زودیاک به چه...
‫[چرا بیـل به دیوید زنگ زد؟] ‫[قایق زودیاک به چه دردی می‌خوره؟]
‫[لی داره...
‫[لی داره چی رو پنهون می‌کنه؟]
‫ورم مغزی خیلی خطرناکـه.
‫تجمع مایعات در مغز شما ‫ممکنه در هرجایی از بدن...
‫ای داد بی‌داد، ری!
‫خیله‌خب داربی.
‫حالت خوبه.
‫فقط باید نفس بکشی. ‫باید خوب فکر کنی.
‫همۀ تکه‌های این پازل تو مُشتتـه.
‫صرفاً باید سرهم کنیـشون.
‫بله؟
‫خانم هارت؟
‫چیزی میل دارید؟
‫آم...
‫آم، نه تشکر.
‫راستش چیزی دارید ‫که بسته‌بندی باشه؟
‫مثل چیپسی چیزی؟
‫بله، چیپس ماهی داریم.
‫لیکوریش هم هست.
‫آم...
‫آره، لیکوریش خوبه.
‫همچنین رایس‌کیک مونا هم داریم ‫که بدون گلوتن هست.
‫آم، آره.
‫به نظر خوبه. ‫ممنون آقا.
‫می‌شه پشت در بذاریـشون؟
‫این هزارتو به جایی ختم نمی‌شه.
‫اگه بتونی به تهش هم برسی، ‫بیل زنده نمی‌شه.
‫دلم نمی‌خواد ‫دوباره دستـم به خون کسی آلوده بشه.
‫مجبورم نکن.
‫♪ آهنگ Texas Sub ‫از Khruangbin & Leon Bridges ♪
‫♪ می‌گی باد رو دوست داری ♪
‫♪ وقتی لای موهات می‌پیچه... ♪
‫هی، اولین باری که ‫فهمیدی عاشقـمی کِی بود؟
‫نه، من رو وارد این بازی کثیف نکن.
‫وای بیخیال. ‫می‌خوای اصلاً خودم شروع کنم؟
‫آره، خودم می‌گم.
‫جواب من سه قسمت داره.
‫- سه قسمت؟ ‫- آره.
‫- ناموساً؟ ‫- آره، اولین قسمتـش...
‫موقعی بود که ‫بهم گفتی «مُرده‌ها باهات صحبت می‌کنن».
‫جدی؟
‫آره، چون منظورت رو فهمیدم.
‫واقعاً؟
‫اکثر آدم‌هایی که پاشون به صحنۀ جُرم وا می‌شه، ‫یا حالـشون بد می‌شه...
‫یا ماتـشون می‌بَره و نمی‌دونم، ‫شاید حتی حشرشون بالا بزنه،
‫اما تو با دیدنِ یه جسد،
‫زندگیِ اون شخص به چشمت میاد.
‫- اصلاً حواست به من نیست. ‫- چرا بابا، هست.
‫نیست دیگه. ‫بگو چی گفتم خب؟
‫«زندگی اون شخص به چشمت میاد.»
‫قسمت دومش چیه؟
‫آم، قسمت دومش...
‫آم، موقعی بود که برای اولین بار ‫توی غذاخوری همدیگه رو دیدیم.
‫آم...
‫وقتی که وارد شدی، ‫یه حسی بهم گفت...
‫دیگه تا ابد پیش همدیگه‌ایم و...
‫فقط هم... ‫مرگ می‌تونه راهـمون رو از هم جدا کنه، من...
‫زیاده‌روی شد، نه؟
‫- قسمت سومـش چی؟ ‫- اوه، هنوز اتفاق نیفتاده.
‫- جدی؟ ‫- آها.
‫- واقعی می‌گی؟ ‫- آره.
‫نه، اتفاقی نیـفتاده... ‫هنوز اتفاقی نیفتاده.
‫ولی حس می‌کنم ‫یه اتفاقاتی داره میفته.
‫حسم می‌گه در شُرُف...
‫وقوعـه.
‫آره. حالا تو بگو ببینم.
‫نوبت توئه.
‫نه، خجالتم نده.
‫حرف‌های تو خیلی خوب بوده. ‫واسه من خیلی مسخره‌ست.
‫نه بگو دیگه، می‌خوام بدونم ‫چی شد که دلت رو بُردم.
‫چی باعث شده فکر کنی ‫که دلم رو بُردی؟
‫وای خدا.
‫- وای خدا، ببین چی شده. ‫- چیه؟
‫یادته سعی داشتم ‫ردِ ای. بل رو بزنم؟
‫- آره. ‫- این یارو فِرد الان پست گذاشته.
‫که به نظرش حلقه واسه سال ۱۹۲۰ـه.
‫- خب، این یعنی چی؟ ‫- یعنی قدیمیـه.
‫حول و حوش صدسال اینا قدمت داره.
‫و نوشته احتمالش وجود داره ‫که «ای. بل جین دوِ شما نباشه
‫بلکه صاحب اصلی ‫آدمیه که دنبالشید.»
‫خیله‌خب.
‫واقعاً یه چیز بدردبخوره.
‫آره.
‫- آره، عالیـه. ‫- لعنتی.
‫- عالیـه. ‫- ایول فرد.
‫- بیست چهاری تو فکرِ پرونده‌ای دیگه نه؟ ‫- ها؟
‫- می‌ذارمش توی «ردیت». ‫- آره، حتماً بذار.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫گاهی‌اوقات به سرم می‌زنه ‫این کوفتی رو بندازمش توی آب.
‫گمونم خیلی‌ها ‫همچین چیزی به سرشون می‌زنه.
‫کاری رو از پیش نمی‌بره.
‫- بهشون نیاز داریم. ‫- واقعاً؟ گمون نکنم.
‫آخه اگه به عنوان کامپیوترهای ‫ریز جا می‌زدنـشون،
‫که واقعاً هم همچین چیزی هستن، ‫دیگه نمی‌شه اسمشون رو گوشی گذاشت...
‫آخه اصلاً همچین کاربردی ‫هم واسه‌ـمون ندارن...
‫فکر نمی‌کنم می‌تونستن انقدر راحت ‫برای خریدشـون قانعـمون کنن.
‫به عکس سینماهای ‫سال ۱۹۴۰ که نگاه بکنی،
‫عملاً همه دارن سیگار می‌کشن.
‫کل فضا پُر شده ‫از دود سیگارهاشـون...
‫الان ببینی شاید با خودت بگی ‫که «اَه چقدر چندشـن»، ولی...
‫عکس الانـشون رو ببین، ‫کل ملت...
‫سرشون توی گوشیـشونه.
‫هیچ فرقی با سیگار نداره، ‫اعتیاد اعتیاده.
‫حتی بدتره.
‫حداقل موقعی که معتاد به سیگاری، ‫درسته که ذره ذره ریه‌هات...
‫رو به چوخ می‌دی، ‫ولی حداقل خودِ واقعیت می‌مونی.
‫ولی این ماسماسک، ‫باعث شده خودمون رو گم کنیم.
‫حالم ازش به هم می‌خوره.
‫اولین باری که دلم رو بُردی...
‫از پشت گوشی بود.
‫الان نه، داربی.
‫نه.
‫فکر نمی‌کردم سروکله‌ات پیدا بشه.
‫حالت چطوره؟
‫گلوم بدجور می‌سوزه.
‫کاری از دستـم برمیاد؟
‫یه پتوی دیگه می‌خوای بدم؟
‫اون یکی واسه توئه.
‫خیلی شرمنده‌ام شان.
‫تقصیر من بود ‫که توی اون طوفان رفتیم بیرون.
‫- فکر خودم بود. ‫- نه.
‫نه، باید بیشتر...
‫- نمی‌دونم. ‫- این کار رو نکن.
‫احساس گناه خیلی ساده‌ست.
‫سرزنش کردن خودت راحت‌تر از...
‫اینه که با حقیقت بجنگی.
‫چیزی دستِ تو نبود.
‫در مقابل سرما، باد و بوران...
‫و ظلم و محنت...
‫ما عاجزیـم.
‫تا دلت بخواد آدم‌های درست ‫با بدبیاری دست‌وپنجه نرم می‌کنن.
‫آدم‌های کاردرست رو می‌گم.
‫بخاطر بیل، روهان یا من...
‫نباید خودت رو سرزنش...
‫بکنی.
‫حتماً با خودت می‌گی ‫که ای کاش به همین سادگی‌ها بود.
‫دقیقاً.
‫دیگه چی؟
‫- ایوا؟ ‫- هوم؟
‫- یه لحظه تنهامون می‌ذاری؟ ‫- البته.
‫ولی فقط سه دقیقه.
‫یکی دزدکی واردِ اتاقـم شد.
‫بهم حمله کرد.
‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- کی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫صرفاً تونستم ‫چرم دستکشش رو روی صورتـم حس کنم.
‫با یه صدای الکترونیکی...
‫رسماً بهم گفت ‫که دست از این کارها بردارم.
‫خدای من...
‫شان؟
‫خبر داشتی که ‫زومر پسرِ بیلـه؟
‫نه.
‫اون بچه همۀ زندگیِ اندی‌ـه.
‫لی چطور؟
‫نمی‌دونم لی دنبال چیـه.
‫قبلاً فکر می‌کردم عاشقِ پولـه.
‫با وجودِ زومر، ‫روزانه صدها هزار دلار درآمد داره.
‫حساب بانکیش.
‫تا وقتی که با اندیـه، ‫ثروتـشون مشترکـه.
‫خوبی تو؟
‫- یکم آب می‌دی؟ ‫- آب؟
‫آره.
‫عجب مسیری رو در پیش داری.
‫کوتاه نیا، داربی.
‫آدم‌هایی که می‌تونی ‫بهشـون اعتماد کنی رو پیدا کن.
‫نباید تنهایی توی این مسیر قدم برداری.
‫واسم آب بیار.
‫آخه این حرفت درموردش ‫با اعلامیه‌ای که...
‫لی نوشته جور درنمیاد، ‫می‌دونی چی می‌گم؟
‫ولی نمی‌شه...
‫چیکار کردی تو؟
‫چه غلطی کردی داربی؟!
‫ری توی اتاق چهار، ‫وضعیت اورژانسی پیش اومده.
‫شان.
‫اندی خبر داره؟
‫چرا هر وری که می‌ری، ‫عزرائیلـم دنبالت میاد؟
‫گمونـم حق با تو بود.
‫طرف یکی از نزدیکانتـه.
‫ولی گمونم هنوز نفهمیدی ‫که چقدر بهت نزدیکـه.
‫می‌دونی، لی یه پاسپورت جعلی...
‫توی کوله‌پُشتیـش داره؟
‫دچار ضربۀ مغزی شدی
‫و حرف‌هات منطقی نیست.
‫بهت توصیه می‌کنم ‫بری توی اتاقت دراز بکشی
‫و منتظر بمونی ‫تا متخصصین از راه برسن.
‫ولی خواسته‌ات هم همین بوده دیگه، مگه نه؟
‫که پلیس بازجوییت کنه؟
‫شان مُرده.
‫سر میز شام خوش‌آمدگویی، ‫شان بهم گفت،
‫«شنیدی که می‌گن ‫توی سنگر جنگی، خبری از بی‌خدایان نیست؟»
‫«توی کرۀ ماه هم ‫همچین آدم‌هایی وجود ندارن.»
‫موقعی که...
‫به کرۀ زمین برگشته بود، ‫دیگه اصلاً عنکبوت نمی‌کشت.
‫اگه می‌دونستی که چقدر ‫این تاریکی گسترده و پهناوره
‫و زندگی چقدر ارزشمنده، ‫هیچوقت آزارت به یه مورچه هم نمی‌رسید.
‫و می‌بینی چه نمایشِ کثافتی ‫روی این کرۀ خاکی راه انداختن؟
‫چهار نفری شاید بتونیم ‫به نقطۀ عطفِ خوبی برسیم.
‫نقطۀ عطف چرا؟
‫واسه انقلاب.
‫واسه انقلاب این کار رو کردید؟
‫اولین نفری که ‫از قرنطینه پاش رو بذاره بیرون
‫و وسط حیاطِ هتل، ‫آتش راه بندازه می‌شه یه آدم مجنون.
‫ولی موقعی که نفر دوم از راه می‌رسه، ‫انتخاب قابل قبولی می‌شه.
‫و می‌شی «دومین پذیرنده».
‫لازمۀ یک انقلابـه.
‫حقیقت داره؟ مرگ شان؟
‫آره.
‫وای بر من.
‫- قهوه‌ست؟ ‫- ویسکیـه.
‫- من و لو می... ‫- ممنون.
‫- ...توی اتاق اندی بودیم. ‫- آره، امروز صبح بود.
‫یا خونه‌اش بود.
‫ولی منظورم اینه که ‫مثل یه پناهگاهـه.
‫دارم از...
‫ده طبقه زیر زمین حرف می‌زنم‌ها.
‫گمونم اون ربات‌هایی که دیدیم،
‫دارن همچین چیزی حفر می‌کنن.
‫به نظرم ساختمون اندی ‫یه جایی مثل همینجاست.
‫برای همینـم من...
‫کم کم دارم حس می‌کنم ‫که اینجا اصلاً هتل نیست.
‫اقامتگاهِ مشترکِ آخرالزمانیِ
‫میلیونرهاست.
‫اتاقکی در کشتی نوح بخرید ‫تا در بحران آب‌وهوایی
‫که ثروتمندها به بار آوردن، ‫جان سالم به در ببرید.
‫- شرمنده لو می. ‫- شرمنده نباش.
‫خودم کمونیست بار اومدم.
‫پس این دورهمی واسه چیه؟
‫مثل یه مصاحبه‌ست ‫برای اینکه قبول بشیم؟
‫آره، پس یعنی الان... ‫ما کاندیدهای بورسیه به حساب میایم؟
‫واسه یه دورۀ طولانی
‫زیر زمین می‌مونن.
‫سرگرمی هم لازمـشون می‌شه.
‫خب مردم من که از آخرالزمان‌های ‫زیادی جون سالم به در بردن، پس...
‫این داستان مثل یه زنگ تفریحه واسه ما.
‫ولی بگید، بهم بگید ‫چرا برای افرادی
‫مثل اندی تصور ‫این همه‌ جلال و جبروت آسون‌تر از
‫تصور پایانِ نظام سرمایه‌داریـه؟
‫ناسلامتی میراث پسرشـه‌ها.
‫حتماً برای امپراتوریـش یه برنامه‌ای داره ‫که بتونه از هر شری حفظش کنه.
‫اگه یه شهاب‌سنگ ‫به سیارۀ زمین برخورد کنه،
‫یا تغییرات آب‌وهوایی انقدری سریع رخ بده ‫و بقای بشریت محک زده بشه،
‫باعث خرسندیه که یه شخصی ‫بیاد و همچین پناهگاه امنی بنا کنه.
‫باعث خرسندیِ من نمی‌شه.
‫- تا اون موقع من می‌میرم. ‫- خب نوه‌هاتون که هستن.
‫شک دارم اصلاً به ‫مصاحبه دعوت بشن.
‫کل زمانـشون رو ‫صرفِ تیک‌تاک می‌کنن.
‫توصیه می‌کنم ‫همگی بیاید داخل.
‫یه موج هوایی دیگه تو راهـه. ‫خیلی خطرناکـه.
‫و نباید توی حیاط آتش روشن...
‫کیرم دهنت، ماریوس.
‫قیافه‌اش رو دیدید؟
‫به نظرتون ‫با این کارم واسه بورسیه رد بشم؟
‫وای غم و غصه ولـم نمی‌کنه.
‫می‌دونی، ‫من و مردمم قشقایی‌های
‫جنوب غربیِ ایرانـیم.
‫کوچ‌نشین بودیم.
‫بعضی‌هامون هنوزم هستن.
‫ولی حتی اگه ‫ساکن شهرهای بزرگ هم باشیم،
‫هیچوقت دست از کوچ برنمی‌داریم.
‫درست مثل باد.
‫توی خونِ ماست.
‫ولی زمانی که کسی رو از دست می‌دیم، ‫قبول می‌کنیم که ساکن بمونیم.
‫و عزاداری کنیم.
‫و چند روزی رو غرق غم و غصه بگذرونیم.
‫ولی لعنتی.
‫وای خدا.
‫به نظرم ‫باید اسم مُرده‌ها رو به زبون بیاریم.
‫و براشـون طلب مغفرت کنیم ‫تا به دست باد بسپُریمـشون.
‫چی؟ «طلب مغفرت با باد»؟
‫دقیقاً یه همچین چیزی رو
‫توی کلیسای متدیست آفریقایی‌های نخستین داریم.
‫یه جورایی مثل هم‌نوایی می‌مونه.
‫خوبه که.
‫روهان راوجیت.
‫یک انقلابی.
‫روهان راوجیت.
‫یک انقلابی.
‫شان کروز. یک مکتشف.
‫شان کروز.
‫یک مکتشف.
‫اگه اسمش رو به زبون بیارم...
‫...زنده نمی‌شه.
‫بیل. بیل.
‫بیدار شو.
‫- هنوز صبح نشده. ‫- آره می‌دونم ولی موفق شدم.
‫- موفق چی؟ ‫- پیداش کردم.
‫قاتل رو پیدا کردم.
‫نگاه کن.
‫- همه‌اش رو خودت انجام دادی؟ ‫- آره.
‫آره ببین، ردّش رو زدم،
‫مستقیم ردّش ‫رو تا ای. بل زدم.
‫مالک اصلی، یونیس بل.
‫سال ۱۹۲۹، ‫توی ساکرامنتو فوت کرده.
‫رسماً کل شجره‌نامه‌اش ‫رو از سایت انسستری
‫و با استفاده از ‫مقالاتِ، آم...
‫ساکرامنتو بی سرهم کردم.
‫حالا، این یونیس بلِ داستان، ‫این حلقه رو به پسرش ادوارد می‌ده،
‫بعدش ادوارد حلقه رو به خانمـش می‌ده ‫که بر اثر سرطان از دنیا می‌ره.
‫ولی ادوارد دیگه به فکر تجدید فراش نمیفته، ‫بخاطر همینـم حلقه رو می‌ده به پسرش،
‫سال ۱۹۸۰، ‫واردِ نیروی انتظامی می‌شه.
‫سال ۱۹۹۰ هم با یه خانمی ‫به اسم پاتریشا ازدواج می‌کنه که...
‫می‌میره؟
‫ناپدید می‌شه.
‫یعنی ‫بعد از اینکه به خونه‌اش نقل مکان می‌کنه،
‫آب می‌شه می‌ره توی زمین.
‫حالا اینجاش رو گوش کن: ‫بعد از اینکه به جرم تیراندازیِ بی‌دلیل
‫از طرف دادگاه آزادی مشروط می‌خوره،
‫زودتر از موعد بازنشسته می‌شه.
‫- عجب. ‫- آره.
‫و یه آدرس پیدا کردم.
‫آدرس کی؟
‫خودش.
‫آخرین آدرسش واسه زمانی‌که با ‫پاتریشا زندگی می‌کرد رو دارم.
‫و الانـم واسه فروش گذاشتنـش ‫که عملاً درش به روی همه بازه.
‫یعنی ما باید...
‫باید بریم توی اون خونه ‫تا بفهمیم پاتریشا بل اونجا دفن شده یا نه؟
‫بخاطر همینـه که عاشقتـم.
‫آره.
‫پشم‌هام.
‫چیزی زدی؟
‫همه‌چیز موثقـه. ‫خودت می‌تونی ببینی اصلاً.
‫نه، کلاً دارم می‌گم، ‫چیزی مصرف کردی تو؟
‫آره، آدرال. ‫من... رو مود بودم، واسه همینـم...
‫- آدرال از کجا گیر آوردی؟ ‫- ایستگاه کامیون‌ها.
‫یه لحظه میای پیشـم بشینی؟
‫باشه.
‫خب؟
‫به نظرم باید برگردیم خونه. ‫من...
‫حس می‌کنم ‫داری قاتی می‌کنی داربز.
‫چی؟
‫قاتی می‌کنم؟ ‫ناسلامتی پرونده رو حلـش کردم‌ها.
‫ته و توی همه‌چیز رو درآوردم.
‫چته، بخاطر اینه که ‫خودت نتونستی سر از این مسئله در بیاری؟
‫نه، به تخمم هم نیست.
‫چیه پس؟ یعنی دیگه ‫برات اهمیتی نداره؟
‫نه، معلومه که واسم مهمـه. ‫فقط نگرانِ توئم.
‫آخه اصلاً... از خودِ یوتا تا اینجا، ‫اصلاً انگار تو حال خودت نیستی.
‫کل وقتت رو صرفِ ‫این پرونده کردی. انگار...
‫نگران‌کننده‌ست خب. آخه ‫زمین و آسمون رو داری به هم وصل می‌کنی.
‫نه می‌خوابی، نه چیزی می‌خوری.
‫عملاً حاضری دزدکی واردِ خونۀ
‫یه قاتل سریالیِ تموم عیار بشی
‫که چی؟ که نجاتـشون بدی؟
‫آخه اصلاً نمی‌تونی. ‫همه‌ـشون مُردن.
‫می‌دونی چیه؟ واقعاً من...
‫من واقعاً فکر می‌کردم ‫با بقیه فرق داری.
‫ولی شاید در اشتباه بودم ‫و مثل بقیه چیزهایی.
‫- «بقیه چیزها»؟ ‫- منظورم همۀ آدم‌هاست.
‫خواب لازمی داربی.
‫بعد از ۴۸ ساعت بی‌خوابی، ‫عملکرد مغز کاهش پیدا می‌کنه. آم...
‫چیه خب؟ حتماً می‌خوای ‫ببریم آب‌درمانی؟
‫یا بریم تیمارستان معاینه‌ام کنن؟
‫لعنتی، ‫اتفاق دور از انتظاری هم نیست.
‫میلیون‌ها زن وجود دارن ‫که صرفاً بخاطر اینکه دل و جرئتِ
‫متفاوت فکر کردن رو دارن، ‫محبوس شدن.
‫بعدش می‌خوای چیکار بکنی، ‫حتماً یه قسمتی از...
‫- مغزی چیزیم رو تکه تکه کنی؟ ‫- وای، منظورت لوبوتومی‌ـه؟
‫وای خدا، داربی خودتـم می‌دونی ‫که اصلاً چنین منظوری نداشتم.
‫- من نمیام خونه. ‫- باشه، ولی منـم نمیام
‫- خونۀ یه قاتل سریالی... ‫- خونۀ سابقـشه بیل. خونۀ سابق.
‫بعدشـم به نظر خودت، ‫فکر نمی‌کنی این موضوعات
‫- یکمی زیادی ساده کنار هم جور دراومدن؟ ‫- ساده؟
‫- لعنتی، اگه به این می‌گی ساده، پس... ‫- باشه باشه، ساده نبود،
‫ولی به نظر میاد ‫با پاهای خودمون، خودمون رو
‫توی چاهی می‌اندازیم که برامون کندن.
‫حس می‌کنم این یارو ‫داره می‌میره بلکه یکی بره سراغـش.
‫داره بال‌بال می‌زنه تا یکی پیداش بکنه، ‫و منـم نمی‌خوام کسی باشم که دنبالـشه.
‫پس یعنی به همین سادگی ‫می‌خوای برگردی بری خونه؟
‫- نه. ‫- بخاطر اینکه یه ترسوی بدبختی.
‫حتی با دونستن اینکه زن‌ها رو می‌گیره ‫و نابودشـون می‌کنه، می‌خوای پا پس بکشی؟
‫ولی وقتی اجازه می‌دیم یک انسان ‫بی‌نام و نشون از دنیا بره،
‫یعنی عملاً داریم اعلام می‌کنیم ‫که مشکلی با این قضایا نداریم.
‫یعنی، این کشور،
‫کل دنیا، ‫شده یه گور دسته‌جمعیِ کیری،
‫که هیچکسی هم هیچ مشکلی باهاش نداره، ‫ولی من مثل شما نیستم.
‫- نمی‌خوامم مثل شما باشم. ‫- داربی، داربی، داربی.
‫وایسا حوله بیارم.
‫لعنتی. خاک عالم بر سرم.
‫حس می‌کنم باید واست بمیرم ‫تا عاشقـم باشی.
‫- خوبی؟ ‫- شرمنده.
‫نفس عمیق بکش. ‫نفس عمیق بکش.
‫نه، ببخشید...
‫داربی!
‫ری؟
‫چه کمکی از دستـم برمیاد داربی؟
‫پروژکتور رو فعال می‌کنی؟
‫گمونم نیاز دارم ‫با یکی صحبت کنم.
‫می‌تونی با من صحبت کنی داربی.
‫من...
‫فکر کنم دیگه دلم نمی‌خواد ‫زندگی کنم.
‫همه‌چیز دردناکه.
‫چرا همه‌چیز دردناکـه داربی؟
‫گمونم تا جایی که یادم میاد، ‫همه‌چیز دردناک بوده و هست.
‫به نظر عذاب‌آور میاد.
‫بیشتر توضیح بده.
‫آم، به نظرم زندگی مثل اسکاچـه.
‫که پوستت رو می‌بَره.
‫به تدریج.
‫واسه همینـم اولـش ‫چیزی به چشمت نمیاد اما بعدش...
‫ولی بعدش یهویی، ‫می‌بینی که قافله از دستت در رفته.
‫و به خودت میای ‫می‌بینی دیگه هیچ پوستی واست نمونده.
‫و هیچ مرزی بین تو و ‫دنیای بیرون وجود نداره.
‫هیچ پوستی واست نمونده.
‫چه احساسی بهت دست می‌ده داربی؟
‫اینجوری حرف زدنـم با تو ‫یعنی خل شدم؟
‫نه داربی.
‫«الایزا» اولین ربات درمانگری بود ‫که سال ۱۹۶۴ توی دانشگاه ام‌آی‌تی ساخته شد.
‫بخاطر اینکه شنوندۀ خوبی بود، ‫افراد زیادی باهاش درد دل می‌کردن.
‫من هم شنوندۀ خوبی هستم.
‫[من می‌دونم...
‫[من می‌دونم که چرا...
‫[من می‌دونم که چرا بیل...
‫[من می‌دونم که چرا بیل به دیوید زنگ زد.]
‫«ساعت ده، کنار استخر»
‫آهای؟
‫لعنتی، چقدر سرده.
‫ریدم توش.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.