دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫ارباب کجاست؟
‫تو اتاقشون.
‫بیمارستان مادرت آتیش گرفته!
‫مادر هنوز اونجاست.
‫- صبر کن منم بیام. ‫- تو باید همینجا بمونی ماهیتو.
‫باید تخلیه کنین!
‫همه‌تون!
‫وسایلتون رو ول کنین!
‫مادر.
‫- لطفا عقب وایستین! ‫- برگردین خونه!
‫سه سال بعد از شروع جنگ، مادرم فوت کرد.
‫و یه سال بعدش، ‫من و پدرم توکیو رو ترک کردیم.
«پسرک و مرغ ماهی‌خوار»
‫خودشه.
‫درست شبیه مادرم بود.
‫شرمنده دیر شد.
‫همین الان از قطار پیاده شدیم.
‫تو باید ماهیتو باشی.
‫من ناتسوکو هستم.
‫دلم می‌خواست زودتر اینجا باشم،
‫اما تو مسیر لاستیک‌مون پنجر شد.
‫واقعا بزرگ شدی.
‫می‌دونی، من یه بار تو رو دیده بودم.
‫وقتی که فقط یه بچه بودی.
‫اول میری به کارخونه؟
‫آره، اما واسه شام برمی‌گردم.
‫آه، چه زمان‌بندی فوق‌العاده‌ای.
‫پس بریم؟
‫مراقب باش. سنگینه.
‫سوار شو.
‫بریم به عمارت.
‫چشم خانم.
‫خب ماهیتو، از این به بعد ‫قراره من مادر جدیدت باشم.
‫خوب به نظر میاد؟
‫دستت رو بهم بده.
‫خودشه. همینجا.
‫حرکت کردنش رو حس می‌کنی؟
‫یه بچه.
‫قراره یه برادر یا خواهر کوچولو داشته باشی.
‫شگفت‌انگیز نیست؟
‫اوه. باید توقف کنیم.
‫رسیدیم. ‫اینجا خونه جدیدته.
‫اوه، میشه چمدون رو برام ببرین داخل؟
‫البته.
‫از این طرف ماهیتو.
‫ما اصولا از ورودی ‫اصلی استفاده نمی‌کنیم،
‫ولی چون اولین بارته، گفتم از اینجا بیایم.
‫نگاه کن. اون ساختمون رو می‌بینی؟
‫اونی که اون دور دسته؟
‫اون کارخونه جدید پدرته.
‫می‌تونیم یه وقتی بریم بهش سر بزنیم.
‫ای وای.
‫نمی‌دونم بقیه کجان.
‫اوه، کفش‌هات رو با خودت بیار.
‫اولین باره همچین چیزی می‌بینم.
‫اصولا فقط تو باغ‌های بیرون پرواز می‌کنه.
‫اون مرغ ماهی‌خوار خاکستری بومی‌مونه.
‫احتمالا داره بهت خوش‌آمد ویژه میگه.
‫بیا بریم.
‫خب، خب.
‫دوباره چمدون سوییچی رو گشتین؟
‫به هیچ وجه، بانو.
‫اینجا گذاشتش. آره. تاکسی سه‌چرخه‌ران
‫- همینجوری گذاشتش اینجا. ‫- درسته.
‫واسه همین باید نگاه ‫می‌کردیم ببینیم مال کیه.
‫درسته.
‫همه‌چی بوی خیلی خوبی میده.
‫یه بوی شیرین.
‫بذارین پسر سوییچی رو معرفی کنم. ماهیتو.
‫- چی؟ ‫- گوشت کنسروی!
‫اوه، با برنج خیلی خوشمزه میشه.
‫سالمون کنسرو شده. ‫استخون‌هاش رو بده به من.
‫نمی‌دونستم هنوز گوشت قورمه‌ای پیدا میشه.
‫یه چیز دیگه هم هست.
‫- شکر! ‫- اوه، می‌تونم کیک برنجی درست کنیم!
‫و رب لوبیای شیرین.
‫- کیک برنجی‌های شیرین! ‫- شکر سفید خالص.
‫من یکم می‌خوام!
‫بیا تنهاشون بذاریم.
‫پس بعضی جاها هنوز دارن.
‫با مادرش مو نمی‌زنه.
‫- اوه. ‫- چه پسر دوست‌داشتنی‌ای.
‫فقط امیدوارم در امان بمونه.
‫سیگار از کجا آوردی؟
‫میشه به من یه دونه بدی؟
‫اینجا اتاق جدیدته.
‫حتما خسته شدی.
‫برات یکم چایی میارم.
‫مامان!
‫ماهیتو.
‫خداحافظ.
‫مامان!
‫دارم میام!
‫ماهیتو.
‫دارم میام مامان.
‫ماهیتو!
‫پسر جون!
‫وقت برگشتنه!
‫بانو خیلی نگرانتونه!
‫ارباب جوان!
‫فکر کردم اونجا رو بستن.
‫امیدوارم نبرنش.
‫ارباب جوان.
‫خدا رو شکر که سالمین.
‫ما کجاییم؟
‫اینجا کجاست؟
‫اون تو راه‌پله هست.
‫آم، خب...
‫بیاید زود برگردیم.
‫پرها دیگه نیستن.
‫می‌خواستم یکم صبر کنم تا ‫با اینجا بیشتر اخت بگیری
‫بعد این داستان رو برات تعریف کنم.
‫اینطور که گفته میشه، ‫اون برج رو
‫خیلی وقت پیش، ‫عموی مادر ما درست کرده بود.
‫اون تحصیل کرده و خیلی باهوش بوده،
‫اما میگن که زیادی کتاب خوند
‫و عقلش رو از دست داد.
‫یه روز، ‫خیلی قبل از اینکه من به دنیا بیام،
‫یهویی ناپدید شد،
‫و فقط یه کتابِ باز که خوندنش رو ‫تموم نکرده بود، از خودش به جا گذاشت.
‫همه‌جا رو دنبالش گشتن،
‫اما نتونستن هیچ ردی ازش پیدا کنن.
‫بعدها، طی یه سیل،
‫یه گذرگاه به خونه اصلی فرو ریخت
‫و زیر برج،
‫هزارتویی از تونل‌ها پیدا کردن.
‫اونقدر خطرناک بودن
‫که پدربزرگم ورودیش رو بست
‫تا کسی اون تو سرگردون نشه.
‫تو هم واسه امنیت خودت، ‫نباید به اونجا نزدیک بشی.
‫چشم. واسه چای هم خیلی ممنونم.
‫- شب بخیر خانم. ‫- شب بخیر.
‫صبح‌ها سرد میشه، ‫پس لباس گرم بپوش.
‫چشم.
‫ماهیتو، نجاتم بده.
‫به خونه خوش‌اومدی.
‫ممنون عزیزم.
‫اعضای نیرو دریایی آشفته شدن.
‫پز می‌دادن که سایپان یه سال دووم میاره.
‫با همه کسایی که دیگه ‫پیشمون نیستن، همدردی می‌کنم.
‫خب، حداقل کارخونه رو مشغول نگه داشته.
‫ماهیتو، با داتسون می‌رسونمت مدرسه‌ت.
‫دانش‌آموز انتقالی جدید با ماشین بیاد.
‫فک همه می‌افته.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫به معلم‌هات راجب وضعیتت گفتیم.
‫روز خوبی داشته باشی.
‫ماهیتو، می‌خوام راستش رو بهم بگی.
‫کی این کار رو با پسر من کرده؟
‫خوردم زمین. همین.
‫نگران نباش، باشه؟
‫بابایی مطمئن میشه که انتقامت رو بگیری،
‫اما باید بهم بگی کی این کار رو کرده.
‫بیا بذاریم استراحت کنه.
‫نمی‌ذارم از انجام همچین کاری با کسی که
از ‫گوشت و خون منه، قسر در برن.
‫این رو به مدرسه گزارش میدم!
‫ماهیتو، نجاتم بده.
‫ماهیتو! ماهیتو!
‫برو.
گم‫شو! برو!
‫ای وای.
‫- ماهیتو. ‫- کمکم کنین ببندمش.
‫مادر. مادر!
‫بانو، شما باید برین یکم استراحت کنین.
‫نگران نباشین.
‫ما نوبتی ازش مراقبت می‌کنیم.
‫تو دقیقا چی هستی؟
‫می‌دونم که یه ماهی‌خوار عادی نیستی.
‫کسی که همه منتظرش بودیم
‫بالاخره ظاهر شده.
‫حالا من تو رو به مادرت راهنمایی می‌کنم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫چطور جرات می‌کنی؟ ‫مادر من مرده!
‫معلومه که یه آدمیزاد همچین فکری می‌کنه،
‫اما مادرت نمرده.
‫حقیقت ماجرا اینه که
‫تو جسد مادرت رو ندیدی.
‫درست میگم؟
‫اون منتظرته تا نجاتش بدی.
‫لطفا به ما ملحق شو.
‫به ما ملحق شو. ‫به ما ملحق شو.
‫به ما ملحق شو. به ما ملحق شو.
‫- لطفا به ما ملحق شو. ‫- ماهیتو!
‫- هاه؟ ‫- لطفا به ما ملحق شو.
‫ماهیتو!
‫- ارباب جوان، کجایین؟ ‫- ارباب جوان!
‫حضورت درخواست شده.
‫اوه.
‫بالاخره بیدار شدین.
‫خدا رو شکر.
‫خیلی وقت بود بیهوش بودین.
‫داشتیم نگران می‌شدیم.
‫ماهی‌خوار خاکستری.
‫ماهی‌خوار خاکستری؟
‫هنوز اینجاست؟
‫شاید خواب دیدین که...
‫ماهیتو. بیدار شدی.
‫نگران نباش.
‫فقط منتظر باش... اونی که ‫این کار رو باهات کرده گیر میارم.
‫سر به هوایی خودم بود. همین.
‫نیاز نیست نگران مدرسه رفتن هم باشی.
‫300 ین به مدرسه اهدا کردم.
‫باید صورت مدیر رو می‌دیدی.
‫اون معلم‌ها در هر صورت وقت تدریس ندارن.
‫کار داوطلبانه زمان جنگ.
‫هممم.
‫ممکنه از جای زخمت دیگه مو درنیاد.
‫می‌تونی موهات رو بلند کنی که بپوشونیش.
‫ناتسوکو الان حالش خوب نیست.
‫احتمالا فقط خسته شده.
‫پس سعی کن نگرانش نکنی، باشه؟
‫خطوط راه‌آهن دوباره بسته شدن.
‫همش تصادف داره رخ میده.
‫می‌خوام که زود خوب بشی، باشه؟
‫- ازش خوب مراقبت کنین. ‫- چشم.
‫اوه، ارباب جوان، ‫باید استراحت کنین.
‫لطفا دوباره دراز بکشین.
‫دستشویی.
‫اما واسه‌تون لگن آوردم.
‫کلی اتفاقات عجیب اینجا میفته.
‫یه خروار.
‫هممم؟ مطمئنی واسه سرپا بودن مساعدی؟
‫آره.
‫شکوهمندن، مگه نه؟
‫نمی‌تونیم توی ایستگاه بذاریمشون،
‫واسه همین فعلا اینجا نگهشون می‌داریم.
‫واقعا زیبان.
‫ناتسوکو نگرانت بود.
‫بهش یه سری بزن.
‫باشه.
‫خیلی خب، همگی خسته نباشین.
‫می‌تونین قبل برگشتن به ‫کارخونه استراحت کنین.
‫مشکل چیه ارباب جوان؟
‫از غذا خوشتون نمیاد؟
‫مزه بد میده.
‫اوه، به نظر میاد ارباب جوان ‫دوست دارن رک حرف بزنن.
‫هی، صبر کن ببینم.
‫تنباکو گیر آوردی؟
‫دارم برگ هفت‌بند استفاده می‌کنم. ‫یه پُک می‌خوای؟
‫معلومه که نه! به نظرت کرم ابریشمم؟
‫تنباکو این روزها خیلی کمیاب شده.
‫با اجازتون.
‫بانو چند بار به این اشاره کردن
‫که دوست دارن ببینن‌تون،
‫پس اگه وقت بذارین و به دیدنشون برین،
‫براشون ارزش زیادی داره.
‫مشکلی براشون پیش اومده؟
‫دچار تهوع صبحگاهی شدن.
‫برای بعضی زن‌ها، ‫حمل کردن یه بچه تو شکمشون،
‫می‌تونه به بدنشون فشار زیادی وارد کنه.
‫شما هم همینطور بودین.
‫وقتی به دنیا اومدین، ‫مادرتون زمان سختی رو گذروند.
‫اومدم یه سری بزنم.
‫بانو.
‫ببخشید.
‫باید بهتر ازت مراقبت می‌کردم.
‫من رو بخاطر کوتاهیم ببخش، خواهر.
‫نباید ناراحت بشین بانو.
‫الان ضعیف هستین.
‫از خودتون مراقبت کنین و زودتر خوب بشین.
‫حضورت درخواست شده.
‫هممم؟
‫تنباکو؟
‫وای، دروغگوی پنهان‌کار بی‌خاصیت.
‫ارباب جوان. ارباب جوان.
‫این طرف. این طرف.
‫الان وسط کاری‌ام.
‫یه چیزی دارم که ممکنه بهتون کمک کنه.
‫بیاین این طرف. بیاین.
‫خب، دوست دارین از ‫تیر و کمان واقعی استفاده کنین؟
‫ممکنه بدونم کجا میشه گیرش آورد.
‫منظورم اصل جنسه.
‫یکم پیکان فولادی دوست دارین؟
‫یه کمان که حرفه‌ای ساخته شده چطور؟
‫می‌تونین قرض بگیرین.
‫هیچکس متوجه نبودشون نمیشه.
‫در ازای سیگار؟
‫درسته.
‫در ازای یه بسته بهتون میگم.
‫دادمشون به سرایدار.
‫تازه،
‫توی بسته فقط دو تا سیگار مونده بود.
‫اونوقت دادینش به اون احمق پیر چروک؟
‫هی، ارباب جوان، برگردین!
‫هممم؟
«برای وقتی ماهیتو بزرگ شد»
«از طرف مادرت، پاییز 1937»
‫این دست‌خط مادره.
«چطور زندگی می‌کنی؟»
‫احتمالا مادر این رو برای من گذاشته.
‫- بانو! ‫- بانو!
‫بانو!
‫- بانو! ‫- بانو!
‫بانو!
‫چه خبر شده؟
‫بانو ناتسوکو توی اتاقش نیست ‫و نمی‌تونیم پیداش کنیم.
‫کمک می‌کنم دنبالش بگردین.
‫یکم پیش دیدم که داشت سمت جنگل می‌رفت.
‫واسه چی باید همچین کاری بکنه؟
‫یکم پیش بود، ‫که هنوز هوا روشن بود.
‫سمت جنگل رفت. ‫مطمئنم.
‫امکان نداره.
‫امروز ماهی‌خوار خاکستری رو این اطراف ندیدم.
‫یه چیزی درست نیست. بیا بریم.
‫فکر کنم باید برگردیم.
‫امکان نداره از این طرف اومده باشن.
‫چطوری اونجا چیزی می‌بینین؟
‫برگردین بیرون!
‫این‌ها رد صندل‌ان.
‫ارباب جوان!
‫نگاه کنین.
‫سنگ‌فرش شده.
‫تشخیص نمیدم چیه.
‫تو تاریکی خیلی خوب نمی‌بینم.
‫باید بخشی از یه مسیر قدیمی باشن.
‫میشه حالا برگردیم؟
‫همونطور که گفتم، ‫امکان نداره بانو بیان اینجا.
‫فکر می‌کنم حق انتخابی نداشته.
‫«من با قدرت الهی خلق شدم»
‫چراغ‌ها روشن شدن.
‫نه، نرین! این یه تله‌ست.
‫خودت رو نشون بده ماهی‌خوار.
‫بیا بیرون و با من رو در رو شو، ‫ناتسوکو رو هم همین الان پس بده.
‫از حضورت استقبال میشه.
‫وارد شو.
‫شما می‌تونین برگردین خونه خانم.
‫خودم میرم داخل.
‫نمی‌تونین برین اون تو!
‫خدمتکارهایی مثل من نمی‌تونن ‫صدای ارباب برج رو بشنون.
‫فقط افراد خاندان شما می‌تونن بشنونش.
‫اینم یه دلیل دیگه که باید تنها برم.
‫خاله ناتسوکو رو برمی‌گردونم، قول میدم.
‫آه، محض رضای خدا،
‫می‌دونم حستون اینه که بدون ‫ایشون اوضاع بهتری دارین.
‫مگه به همین فکر نمی‌کنین؟
‫دلیل واقعی‌تون واسه رفتن ‫داخل اون مکان عجیب چیه؟
‫بهم گفت که مادرم زنده‌ست.
‫قطعا یه دروغه، ‫ولی باید مطمئن بشم.
‫نه!
‫صبر کنین! نه.
‫آخ کمرم!
‫از حضورت استقبال میشه.
‫وارد شو.
‫از این طرف. من راهنماییت می‌کنم.
‫به اون اعتماد نکنین.
‫- این یه تله‌ست. ‫- خودم می‌دونم.
‫پس هنوز اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫می‌بینی؟
‫مادرت، همونطور که قول داده بودم.
‫چرا نمیای نزدیک‌تر تا بهتر ببینی؟
‫یه تله‌ست.
‫یه تله.
‫صبر کنید ارباب.
‫مادر.
‫مادر؟
‫مادر.
‫عاو، اون یکی از بهترین آثارم بود.
‫واقعا که حیف شد.
‫اگه بهش دست نمی‌زدی، بیشتر دووم می‌آورد.
‫چطور می‌تونی همچین کار ظالمانه‌ای بکنی؟
‫اگه بخوای، ‫می‌تونم دوباره درستش کنم.
‫تمومش کن! داری خاطره‌ش رو لکه‌دار می‌کنی!
‫بهم شلیک کن. ‫قلبم درست همینجاست.
‫اما فقط یه تیر داری، ‫پس خطا نزن.
‫بعدش نوبت من میشه.
‫و وقتی بشه، ‫قلب گستاخ، دروغگو
‫و متورمت رو از بدنت بیرون می‌کشم!
‫بدبخت ضعیف، تمام تلاشت رو بکن.
‫موفق نشدی!
‫هاه؟
‫ازم دور شو!
‫اون یکی از پرهای ریخته منه.
‫اوه، این اصلا خوب نیست.
‫شلیک خوبی بود.
‫خوب گیرش انداختین.
‫کار من نبود. ‫تیر خودش پرواز کرد.
‫هممم؟
‫صبر کن!
‫شاهپر هفتمم نه.
‫لعنتی! ‫این تقلبه!
‫نخند!
‫شاهد ترسناک بودنم باش.
‫لطفا آروم...
‫خیلی خب، تو بردی. میشه حالا تمومش کنیم؟
‫بهم بگو ناتسوکو کجاست.
‫انجامش بدین! ‫این بوقلمون وراج رو به صلابه بکشین.
‫صبر کن. تسلیم میشم.
‫بهم بگو، از کجا می‌دونستی که نقطه ضعفم
‫شاهپر هفتممه؟
‫یادت نیست؟ ‫خودت همین الان گفتی.
‫شاهپر شماره هفتت.
‫اوه، درسته.
‫دهن لقم دوباره تو دردسر انداختم.
‫به نفعته من رو ببری پیش ناتسوکو، ‫وگرنه دخلت رو میارم.
‫باشه، ولی من جای تو بودم نمی‌رفتم.
‫کافیه پرنده احمق.
‫بهت دستور میدم که پسرک رو راهنمایی کنی.
‫دیگه راه برگشتی وجود نداره.
‫بعدا نگی بهت اخطار ندادم.
‫خدا به همراهت سرباز.
‫من نمی‌خوام برم!
‫دارین اشتباه می‌کنین!
‫من رو نیاز ندارین!
‫«تمام کسانی که ‫دنبال دانش من هستند، خواهند مرد.»
‫بیا بریم. بیا بریم.
‫بیا بریم غذا بخوریم. بیا بریم.
‫بیا بریم.
‫بیا بریم غذا بخوریم.
‫بلند شو.
‫راه برو. راه برو.
‫اوه، نه. یکی دروازه گورستان رو باز کرده.
‫از اینجا برین! ‫پرنده‌های لعنتی گم‌شین!
‫بلند شو.
‫بیا.
‫تکون بخور، قبل اینکه خاک‌شده‌ها بیدار بشن.
‫کنار من وایستا.
‫ناپدید شد.
‫حالا عقب عقب راه بیا. ‫پشت سرت رو نگاه نکن.
‫چرا دروازه گورستان رو باز کردی؟
‫ماهی‌خوارها هلم دادن سمتش.
‫تیری که دستته رو نشونم بده.
‫اون پر ماهی‌خوار خاکستریه؟
‫تعجبی نداره که ماهی‌خوار‌ها نتونستن بخورنت.
‫باد شدت گرفته.
‫این یعنی ارتفاع موج‌ها هم بالا میره.
‫خیلی خب. ‫دنبال من بیا.
‫هل بده!
‫موفق شدیم باد بگیریم. ‫بیا اینجا و کمک کن.
‫ماجرای زخمت چیه؟
‫احتمالا بانداژم باز شده.
‫منم یکی عینش رو دارم، می‌بینی؟
‫یه باسترک باتلاق این زخم رو درست کرد.
‫باسترک باتلاق؟
‫خیلی هم گنده بود.
‫تهش خوردمش.
‫یه موج بزرگ داره میاد.
‫بعدش، سفر ملایمی خواهیم داشت.
‫حالا بگو ببینم از کجا اومدی؟
‫از اون بالا.
‫اونوقت، اون بالا جای خوبیه؟
‫خیلی ازش خوشم نمیاد.
‫دنبال ناتسوکو می‌گردم.
‫می‌شناسیش؟
‫شاید. ‫ازش خوشت میاد؟
‫من نه، ولی بابام خوشش میاد.
‫من فقط سعی دارم جاش رو پیدا کنم.
‫و تو چی، اسمت چیه؟
‫ماهیتو.
‫به معنی «بی‌ریا».
‫خب، با عقل جور درمیاد.
‫توضیح میده که چرا بوی گند مرگ میدی.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫اونا فقط یه مشت روح‌ان.
‫این دنیا از مرده‌ها پر شده.
‫خیلی خب، دیگه پارو نزن.
‫اون آدم‌ها کی‌ان؟
‫می‌تونی خریدار حسابشون کنی،
‫چون اومدن چیزهایی که گرفتیم رو بخرن.
‫احتمالا پرچم‌مون رو دیدن.
‫اونا نمی‌تونن چیزی رو بکشن،
‫واسه همین مسئولیتش افتاده گردن من.
‫هان؟
‫پیاده شو. کمکم کن.
‫واراواراها به‌زودی میان اینجا.
‫نباید فس فس کنیم.
‫اون ماهی قرار نیست خودش، خودش رو ببره.
‫بگیر. شروع کن.
‫امتحان کن.
‫همونجا.
‫عمیق‌تر فرو کن.
‫محکم‌تر! بکش!
‫نذار دل و روده‌ش بریزه بیرون.
‫واراواراها به مواد مغذیش ‫نیاز دارن تا بتونن پرواز کنن.
‫هی. وقت غذا خوردنه.
‫فقط حواست باشه به اون عروسک‌ها نخوری.
‫این عروسک‌ها خیلی شبیه پیرزن‌هایی‌ان
‫که تو خونه جدیدمن.
‫گذاشتم‌شون اونجا تا ازت محافظت کنن.
‫اگه آب خواستی، اونجاست.
‫کیریکو.
‫اسم من رو از کجا می‌دونی؟
‫من که بهت نگفتم کی هستم.
‫اسمتون کیریکوئه درسته؟
‫با اینکه این دنیا هیچیش
‫شبیه دنیایی که من ازش میام نیست،
‫یه چیزهایی هست که توش مشابهه.
‫خب، من از وقتی یادمه اینجا بودم.
‫کیریکویی که من می‌شناسم یه پیرزنه،
‫درست مثل یکی از این عروسک‌ها.
‫غذات داره یخ می‌کنه.
‫دستشویی‌تون کجاست؟
‫بیرون، پشت خونه، آخر خیاط.
‫ممنون.
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫وقتی که بالغ بشن، پرواز می‌کنن.
‫مدتی می‌شد که پرواز کردنشون رو ندیده بودم.
‫کوچولوها جمع میشن که بدرقه‌شون کنن.
‫اما دارن به کجا پرواز می‌کنن؟
‫- میرن که متولد بشن. ‫- هان؟
‫حدس می‌زنم، جایی که تو ازش میای.
‫پرواز می‌کنن تا اون بالا متولد بشن.
‫- به عنوان انسان؟ ‫- آره، معلومه که به عنوان انسان.
‫فقط خیلی خوشحالم که تونستیم ‫بهشون یه غذای خوب بدیم.
‫نه، ماهی‌خوارها! لعنتی.
‫الان همه‌شون رو می‌خورن.
‫بانو هیمی!
‫واراواراها دارن می‌سوزن!
‫هی، تمومش کن!
‫داری واراواراها رو می‌سوزونی!
‫گفتم تمومش کن!
‫حقشونه.
‫تا یه مدت فکر همچین کاری به سرشون نمی‌زنه.
‫اگه بخاطر بانو هیمی نبود،
‫همه واراواراها خورده می‌شدن.
‫ممنون بانو هیمی!
‫خب، دیگه خبری از پرواز کردن نیست.
‫بریم غذامون رو بخوریم.
‫مادربزرگ‌ها، متاسفم.
‫جوونک، ‫من رو از درد خلاص کن.
‫بالم شکسته. نمی‌تونم پرواز کنم.
‫وقتی به واراواراها حمله می‌کنی، ‫همین گیرت میاد.
‫ما این زندگی رو انتخاب نکردیم.
‫گونه من به این جهنم‌دره آورده شده
‫تا بتونیم واراواراها رو بخوریم.
‫این دریا ماهی زیادی نداره که بتونیم بخوریم.
‫همه گونه من دارن از گشنگی می‌میرن.
‫ما در بالاترین ارتفاع ممکن پرواز کردیم.
‫تا بالاترین و دورترین جایی ‫که بال‌هامون می‌بردنمون رفتیم.
‫اما همیشه به یه چیز ختم شد.
‫فقط تونستیم به این جزیره برسیم.
‫حالا تازه متولد شده‌هامون دارن ‫پرواز کردن رو فراموش می‌کنن.
‫ما واراواراها رو می‌خوریم.
‫بانوی آتش، می‌سوزوندمون.
‫دریای اینجا، نفرین‌شده‌ست.
‫آسوده بخواب.
‫چه مرغ ماهی‌خوار نجیبی بود.
‫هنوز اون پر قدیمی پیشته؟
‫هی، صبر کن!
‫امیدوارم بدونی که قرار نیست ‫ناتسوکو رو اینجا پیدا کنی.
‫می‌دونم.
‫لب تر کنی، ‫مستقیم می‌برمت پیشش.
‫خودم پیداش می‌کنم.
‫هی، صبر کن رییس.
‫داری کجا میری؟
‫چه بچه گستاخی.
‫بیل؟
‫خیلی خب، برو.
‫من چرا انقدر توسری‌خورم؟
‫همونجا وایستا.
‫خیلی دور شدی.
‫یکم برگرد.
‫خیلی خب.
‫نمی‌تونم خیلی این اوضاع رو تحمل کنم.
‫اگه ناتسوکو جونت خورده شد، من رو مقصر ندون.
‫خب، تو بهم گفتی قلبم رو می‌خوری،
‫ولی هنوز سر جاشه.
‫ببخشید.
‫دردم گرفت!
‫بهتره راستش رو بهم بگی.
‫ناتسوکو کجاست؟
‫از وسط جرش میدم!
‫بفرما، تلاشت رو بکن!
‫اونوقت من تو رو از وسط جر میدم.
‫نه، وایستا، وایستا، وایستا!
‫لطفا، لطفا تمومش کن!
‫حالت خوبه؟
‫یه ذره بیشتر جر ندادم که.
‫خب، الان دیگه جر خورد.
‫چای خاصی نیست،
‫اما بخورینش و با همدیگه آشتی کنین.
‫نمی‌تونیم آشتی کنیم چون ‫اصلا با هم دعوا نکردیم.
‫آره؟ اون یه دروغگوئه، ‫پس نمیشه به حرف‌‌هاش اعتماد کرد.
‫می‌دونم که اون ناتسوکو رو دزدیده.
‫از اعتراف کردن بهش متنفرم،
‫اما من اصلا همچین قدرتی ندارم.
‫در ضمن افراد عاقل همیشه تقلب می‌کنن. ‫اینجوری زنده می‌مونن.
‫یه ماهی‌خوار خاکستری یه بار بهم گفت ‫که همه ماهی‌خوارهای خاکستری دروغگوان.
‫حالا این حقیقت بود یا دروغ؟
‫- دروغ. ‫- حقیقت.
‫من بهتر از تو می‌دونم.
‫حقیقت اینه که، ‫همه ماهی‌خوارهای خاکستری دروغگوان.
‫اونوقت، همین جمله هم باید دروغ باشه.
‫ولی این دروغ حقیقته.
‫جفتتون چه به هم میاین.
‫به نظرم باید با هم برین ‫دنبال ناتسوکو بگردین.
‫من باید بمونم و از واراواراها مراقبت کنم.
‫و ارباب برج هم به تو گفت ‫که پسره رو راهنمایی کنی.
‫فقط گوش به زنگ باشین ‫و با همدیگه همکاری کنین.
‫حالا هم راه بیفتین.
‫این یکی کیریکوئه.
‫بچسب بهش تا برات خوش‌شانسی بیاره، ‫شنیدی چی گفتم؟
‫بازم همدیگه رو می‌بینیم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫ممنون.
‫برو و تمام تلاشت رو بکن، باشه؟
‫- بانو ناتسوکو، کجایین؟ ‫- بانو ناتسوکو!
‫- هی! صدامون رو می‌شنوین؟ ‫- بانو ناتسوکو!
‫- کجایین؟ ‫- حالتون خوبه؟
‫بعضی از افراد می‌تونن اینجا بمونن ‫و به جست و جو ادامه بدن.
‫نه. نمی‌تونیم سرعت تولید رو پایین بیاریم.
‫همه رو برگردون به کارخونه.
‫هرطور که بخواین، اما اگه چیزی خواستین، ‫تو حالت آماده‌باشیم.
‫از همه‌تون ممنونم. برام خیلی ارزش داره.
‫دریاچه و تپه‌ها رو گشتیم.
‫اساسا هرجایی که ‫به ذهنمون می‌رسیده رو گشتیم.
‫ناتسوکو، ماهیتو، کیریکو هم همینطور.
‫خیلی عجیبه که سه نفر ‫یهویی با هم غیبشون بزنه.
‫- ارباب سوییچی؟ ‫- هممم؟
‫باید بدونین که هر از گاهی،
‫اتفاقات عجیبی اینجا رخ میده.
‫من خوش شانس بودم که 60 سال،
‫در خدمت این خانواده باشم.
‫و یه چیزی راجب اون برج توی حیاط پشتی هست
‫که درست نیست.
‫اون لعنتی توسط آدم‌ها ساخته نشده،
‫می‌تونم این رو بهتون قول بدم.
‫حرف‌های خاله‌زنکی. خودتون که می‌دونین.
‫اما درست قبل از جنبش مِی‌جی،
‫از آسمون افتاد.
‫آه... بوم!
‫با یه سقوط تکان‌دهنده پایین اومد.
‫مطمئنی رعد و برق نبوده؟
‫خیلی وقت پیش،
‫یه دریاچه خیلی بزرگ اونجا بود،
‫اما تمام آبش خشک شد.
‫حالا فقط اون برج باقی مونده.
‫همیشه بهم گفتن که عمو بزرگه نابغه بانو
‫اون رو ساخته.
‫درست نیست.
‫از آسمون به اینجا سقوط کرد.
‫و همه خیلی می‌ترسیدن که نزدیکش بشن.
‫بعد از تقریبا 30 سال،
‫جنگل دوباره رشد کرد ‫و کلش رو پوشوند.
‫تقریبا همون موقع‌ها بود
‫که عمو بزرگه بانو پیداش کرد.
‫خیلی زود، فکر و ذکرش درگیر اون شد.
‫و چون اون چیز خیلی نادر به نظر می‌اومد،
‫تصمیم گرفت که اطرافش یه برج بسازه.
‫آدم‌های زیادی شدیدا مجروح شدن، ‫و حتی بعضی‌‌هاشون جونشون رو از دست دادن.
‫و نباید فراموش کنیم که عمو بزرگه بانو،
‫توی اون برج ناپدید شدن.
‫درسته.
‫تازه یه بار هم بود که
‫مادر ماهیتو، بانو هیساکو هم گم شد.
‫هممم؟
‫ما کل روستا رو دنبالش گشتیم
‫ولی نتونستیم پیداش کنیم.
‫اما، بعد یک سال،
‫شاد و سالم و سرحال برگشت اومد.
‫با روزی که گم شده بود مو نمی‌زد.
‫یادش نمی‌اومد چه اتفاقی براش افتاده
‫و نیشش تا بناگوش باز بود.
‫اوه.
‫خیلی عجیب و غریبه، مگه نه؟
‫هممم؟
‫کلید برج رو داریم؟
‫بله، اما قربان...
‫می‌خوام با چشم‌های خودم ببینم.
‫نمی‌تونم. از کت و کول افتادم.
‫قطعا واسه راه رفتن ساخته نشدم، کاملا واضحه.
‫اینطوری پیش بره، نمی‌تونم به جایی که
‫ناتسوکو هست برسم.
‫اگه می‌تونستم یه راهی واسه ‫پر کردن این سوراخ پیدا کنم،
‫شاید می‌تونستم پرواز کنم.
‫یه تیکه چوب یا همچین چیزی بکن توش.
‫آه، نه، گفتنش واسه تو راحته!
‫کسی که این سوراخ رو درست کرده،
‫باید پرش کنه، ‫وگرنه جواب نمیده!
‫اون وقت این دروغ حقیقت داره یا نه؟
‫من هیچوقت تو زندگیم دروغ نگفتم.
‫آروم.
‫اون تیکه رو یکم دیگه صاف کن لطفا.
‫میشه خفه‌شی؟
‫همین الانش هم رد شده. ‫نیاز نیست انقدر محکم فشارش بدی.
‫اگه مراقب نباشی، منقارت رو می‌شکونی.
‫چطوره؟
‫اوه!
‫من رو نگاه کن.
‫دوباره شدم خود خوشگل و قدرتمندم!
‫پس الان می‌تونی پرواز کنی؟
‫من و تو دوست یا متحد نیستیم، بچه‌جون.
‫فهمیدی؟
‫خدانگهدار.
‫خودت باید تنهایی
‫ناتسوکو رو پیدا کنی و بفهمی
‫چطوری از اینجا خارج بشی...
‫داره درمیاد؟
‫نه، ببین، قضیه اینه که، آم...
‫یکم زده بیرون.
‫درست همینجا!
‫داره میره رو مخم.
‫همونجا.
‫صبر کن. خیلی ازش نبُر.
‫لطفا خفه‌شو.
‫خونه یه نفره.
‫آهنگر اینجا زندگی می‌کنه.
‫هیس! بیا پاییین وگرنه می‌بیننت.
‫- چه طوطی دم‌دراز بزرگی. ‫- همم، این عجیبه.
‫واسم سواله که این اطراف چیکار می‌کنن.
‫اوه، شاید آهنگر رو خوردن. هممم.
‫صبر کن ببینم. اون‌ها آدم می‌خورن؟
‫اون‌ها می‌تونن حتی یه فیل رو هم بخورن.
‫طوطی‌های دم‌دراز مثل ‫مرغ‌های ماهی‌خوار می‌مونن.
‫اون‌ها رو ارباب به اینجا آورده.
‫تو باید از اونجا رد بشی تا بتونی
‫به برجی که ناتسوکو توشه برسی.
‫من می‌کشونم‌شون یه سمت دیگه.
‫بعد تو می‌تونی بدویی داخل.
‫خیلی خب. بیا اینجامش بدیم.
‫منتظرت بودیم.
‫خبر داری یه زن به اسم ‫ناتسوکو اینجا هست یا نه؟
‫خیلی وقته دارم دنبالش می‌گردم.
‫از این طرف.
‫شما همه‌تون هیولایین!
‫می‌خواین همونطور که ناتسوکو رو خوردین، ‫منم بخورین؟
‫ناتسوکو توی شکمش بچه داره.
‫ما بچه‌ها رو نمی‌خوریم.
‫تو که بچه نداری.
‫قابل خوردنی. قابل خوردنی.
‫هیمی!
‫تو یا احمقی یا شجاع.
‫نزدیک بود تبدیل به خورشتت بکنن.
‫تو باید هیمی باشی.
‫جونم رو نجات دادی. ‫باید ازت تشکر کنم.
‫حدس می‌زنم توام همون بچه پررویی هستی
‫که اون شب پیش کیریکو بودی.
‫اسمم ماهیتوئه.
‫دنبال یه نفر می‌گردم. ‫اسمش ناتسوکوئه.
‫ناتسوکو؟ منظورت خواهرمه؟
‫اون خواهرته؟
‫بیا بریم.
‫باید عجله کنیم.
‫به خونه من خوش اومدی.
‫این درست شبیه برج دنیای منه.
‫خب، صد البته. ‫چون همونه.
‫اون برج که اونجاست قابلیت این رو داره
که ‫هر نوع دنیایی رو احاطه کنه.
‫حالا بیا.
‫بخورش.
‫زود باش، تا مربا نریخته.
‫می‌دونی، کیریکو هم نونی که ‫من می‌پزم رو خیلی دوست داره.
‫خیلی خوشمزه‌س!
‫دقیقا مزه نونی رو میده
‫که مادرم وقتی بچه بودم می‌پخت.
‫اوه، پس این یعنی ناتسوکو مادرته؟
‫نه نیست.
‫ناتسوکو کسیه که بابام دوستش داره.
‫مادرم قبلا مرده.
‫مادر منم مرده.
‫هرچقدر دلت می‌خواد بخور.
‫قراره به اعماق اینجا سفر کنیم.
‫سرگردون نشو.
‫اگه توی این باغ گم بشی، ‫هرگز نمی‌تونی ازش بیرون بیای.
‫یه نگهبان می‌بینم.
‫مراقب باش.
‫این داخل، قدرت‌های من محدودیت دارن.
‫از این طرف.
‫این درها چی‌ان؟
‫لطفا ساکت باش. ‫حواسم رو پرت می‌کنی.
‫این یکیه.
‫خیلی بهش نزدیک نشو وگرنه کشیده میشی داخلش.
‫پدر؟
‫اوه، پس اون پدرته، هان؟
‫اگه می‌خوای بری خونه،
‫فقط باید این در رو باز کنی؟
‫پس ناتسوکو چی؟
‫من بدون اون از اینجا نمیرم.
‫اما اون میگه نمی‌خواد از اینجا بره.
‫قراره زایمان کنه.
‫طوطی‌های دم‌دراز.
‫گیر افتادیم. چاره‌ای نیست.
‫زود باش، محکم بچرخونش!
‫هرچی که شد، ول نکن.
‫آماده‌ای؟
‫حالا دستگیره بیرون در رو بگیر!
‫در رو ببند!
‫ما کجاییم؟
‫هنوز نمی‌تونی ول کنی.
‫اگه ولش کنی، دیگه هیچوقت نمی‌تونی
‫دوباره پیداش کنی.
‫هممم؟ ماهیتوئه!
‫ماهیتو! ماهیتو!
‫پدر.
‫می‌خوای بمونی؟
‫اگه آره، دستگیره رو ول کن.
‫هنوز نه. ‫باید ناتسوکو رو نجات بدم.
‫آه، برین عقب هیولاهای لعنتی!
‫اوه، ماهیتو به طوطی دم‌دراز تبدیل شد.
‫پدر، متاسفم.
‫اوه. قربان؟
‫ماهیتو به یه مرغ عشق کوچولو تبدیل شده!
‫اگه می‌تونی به سنگ دست نزن.
‫از اینجا بودن ما خوشحال نیست.
‫اتاق زایمان از این طرفه.
‫ناتسوکو اونجاست.
‫سنگ از اینکه ما الان اینجاییم ناراحته.
‫اگه جای تو بودم، نمی‌رفتم داخل.
‫چاره‌ای ندارم.
‫اینجا منتظرت می‌مونم.
‫خیلی خب.
‫ناتسوکو، منم ماهیتو.
‫خانم ناتسوکو.
‫ناتسوکو، منم ماهیتو.
‫اومدم ببرمت خونه.
‫خواهش می‌کنم ناتسوکو!
‫بیا بریم خونه.
‫تو. داری چیکار می‌کنی؟
‫برو بیرون! نمی‌تونی اینجا باشی.
‫برگرد!
‫الان!
‫لطفا باهام بیا.
‫من با تو هیچ‌جا نمیرم!
‫ازت متنفرم!
‫فقط برو! از اینجا برو!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫مادر.
‫ناتسوکو...
‫مادر!
‫بیا برگردیم! مادر!
‫ماهیتو، فرار کن!
‫مادر، لطفا!
‫ارباب سنگ بزرگ، ‫یه آرزوی من رو برآورده می‌کنی؟
‫بذار خواهرم که اونجا خوابیده، ‫با این پسر
‫که پسر اون خواهد بود، از اینجا بره.
‫ناتسوکو. ناتسوکو.
‫بیا. تو می‌تونی.
‫فقط باید بلند بشی.
‫همینه. دختر خوب.
‫حالا، بیا اینجا.
‫اینجایی، نواده من.
‫اسم من ماهیتوئه.
‫تو ارباب برج، عمو بزرگه مادرمی؟
‫همینجا منتظر بمون.
‫اما ساکت باش.
‫این دنیا که الان داخلشیم...
‫...یک روز دیگه دووم خواهد آورد.
‫یک روز؟
‫این دنیا فقط قراره یک روز دیگه دووم بیاره؟
‫دنبالم بیا.
‫این دنیایی که من خلق کردم ‫و تمام قدرتم،
‫هر ذره‌ش از این سنگ نشئت می‌گیره.
‫اون سنگ؟
‫اون سنگ چیزیه که تمام این ‫دنیای دریایی رو خلق کرده؟
‫و کارهای بیشتر برای انجام دادن هست.
‫دنیاها، پدیده‌های زنده هستن
‫و می‌تونن توسط کپک‌ها و حشره‌ها آلوده بشن.
‫من پیر شده‌م.
‫دنبال کسی‌ام که جانشین من بشه.
‫ماهیتو، کار من رو ادامه میدی؟
‫می‌خوای من جانشینت بشم؟
‫هرکسی که جانشین من میشه،
‫باید هم‌خون من باشه.
‫این قراریه که من با این تیکه سنگ گذاشتم.
‫با این‌حال، این که این دنیا، به یه دنیای
‫زیبا تبدیل بشه، یا یه دنیای پلید و کریه،
‫تماما به تو بستگی خواهد داشت.
‫این به بلوک‌هات ربط داره؟
‫می‌تونی هرکدوم از این ‫بلوک‌ها رو بهش اضافه کنی.
‫شاید تو بتونی این دنیا رو
‫دلنشین‌تر از چیزی که من کردم، بکنی.
‫اون‌ها از جنس چوب نیستن.
‫شبیه سنگ مقبره‌ن.
‫می‌تونم نیت شوم‌شون رو حس کنم.
‫چه تیزبین.
‫و همین دلیلیه که تو رو ‫به عنوان جانشینم انتخاب کردم.
‫ممنون.
‫بعدا حرف می‌زنیم.
‫هیمی گرفتار شده.
‫اون از پس خودش برمیاد.
‫باید نجاتش بدیم.
‫فکر می‌کنی مشکلی براش پیش نمیاد؟
‫نمی‌دونم. ‫به نظر میاد نقشه دارن اون رو
‫- ببرن پیش اربابشون. ‫- اربابشون؟
‫عمو بزرگه‌ت دیگه.
‫فکر می‌کنم ازش به عنوان ‫اهرم فشار استفاده می‌کنن
‫تا باهاش معامله بکنن.
‫منظورت چیه «معامله بکنن»؟
‫تا بتونن هرچی که می‌خوان بگیرن.
‫برج الان پر از طوطی دم‌درازه.
‫و گناهی که تو کردی، بهونه‌ای ‫که دنبالش بودن رو دستشون داد.
‫- چه گناهی؟ ‫- حرمت‌شکنی کردی.
‫وارد اتاق زایمان بانو ناتسوکو شدی.
‫کارت ممنوع بود.
‫چرا هیمی رو گرفتن وقتی ‫من بودم که وارد اتاق شدم؟
‫اونجا بردن تو هم حرمت‌شکنی حساب می‌شد.
‫از اینجا می‌تونیم همه‌چیز رو ببینیم.
‫باید بالاتر رو نگاه کنی.
‫رعایا، تا همینجا کافیه.
‫همینجا منتظر خبر من خواهید موند.
‫لطفا اعلی حضرت، ‫بذارید بیشتر همراهی‌تون کنیم.
‫ما برای خدمت به شما زندگی می‌کنیم!
‫لطفا اعلی حضرت! ‫لطفا اعلی حضرت!
‫از خود گذشتگی شما مورد توجهم قرار گرفت.
‫اما، باید این کار رو تنهایی انجام بدم.
‫رعایای من، ‫در غیاب من خوب زندگی کنید.
‫برای پادشاه شریف طوطی‌های دم‌دراز، ‫سه بار هورا بکشید!
‫کافیه!
‫بذارید رد بشیم.
‫بانو هیمی، نواده ارباب دست ماست.
‫تسلیم بشین!
‫اینجا بهشته؟
‫اجدادمون‌ان!
‫اینجا پردیسه.
‫اعلی حضرت، اینجا همونجاییه ‫که پردیس صداش می‌زنن؟
‫حرف زدن کافیه.
‫این‌ها رو نگاه کنین.
‫خیلی زیبان.
‫پس، به اینجا رسیدی.
‫بشین.
‫چیزه، بیا راه بریم.
‫بله، وارد اتاق زایمان شدن خلاف قوانینه.
‫موضوع خنده‌داری نیست.
‫حتی یه گناه کبیره‌ست.
‫شکی درش نیست.
‫تخته سنگ داشت به طرز خطرناکی سوسو می‌زد.
‫با این‌حال، روح بچه‌ها پرارزشه.
‫به عنوان شاه، ‫نمی‌تونم همچین
‫گناه بزرگی رو نادیده بگیرم.
‫زمان بیشتری بهم بده.
‫می‌خوام که ماهیتو جانشینم بشه.
‫عموی بزرگ.
‫ما باید خودمون از این دنیا محافظت کنیم،
‫وگرنه با این اوصاف، نابود میشه.
‫ماهیتو پسر خوبیه،
‫اما به نظر میاد وقتش رسیده ‫که بذارم بره خونه.
‫اوه، عموی بزرگ!
‫توام باید بری.
‫اوناهاشش.
‫گذرگاه.
‫من قبلا از این گذرگاه عبور کردم.
‫من قبلا هیچوقت اینجا نیومدم.
‫باید برگردیم اعلی حضرت.
‫من اینجا می‌مونم.
‫مطمئن شو که زنده پیش بقیه برمی‌گردی.
‫و بهشون بگی که پادشاهشون مثل یه ‫پادشاه واقعی، با تمام نیرو به پیش رفت.
‫- چشم قربان. ‫- بدرود.
‫هی، رییس، شاید بهتر باشه ‫از اینجا بریم بیرون
‫- نظرت چیه؟ ‫- از این طرف.
‫هیمی داره صدا می‌کنه.
‫مطمئنی؟
‫چون من هیچ صدایی نمی‌شنوم.
‫هیمی!
‫ماهیتو!
‫چی شده هیمی؟
‫بهت آسیب زدن؟
‫عا-عا، نه.
‫فقط فکر کردم دیگه نمی‌بینمت.
‫خیلی خیالم راحت شد.
‫عموی بزرگ منتظره تا باهات حرف بزنه.
‫می‌دونم. دارم میرم.
‫یه چیزی درست نیست.
‫- مجبور نیستی... ‫- اشکالی نداره.
‫هان؟
‫اون بیرون داره تاریک میشه!
‫بلوک‌های سازنده سنگ.
‫بهتره بهشون دست نزنی.
‫به نظر میاد هنوز یکم قدرت دارن.
‫من برگشتم عموی بزرگ.
‫ماهیتو رو هم با خودم آوردم.
‫اومدم.
‫یه نگاه بنداز.
‫این سنگ‌ها با بدتینتی لکه‌دار نشدن.
‫باید در زمان و مکان به ‫دورترین جاها سفر می‌کردم
‫تا پیداشون کنم.
‫در کل 13تا سنگ وجود داره.
‫فقط باید هر سه روز روی هم بچینیشون.
‫می‌تونی برج خودت رو بسازی.
‫پادشاهی‌ای که از بدجنسی در امانه.
‫دنیای پربرکت، زیبا و ‫صلح‌آمیز خودت رو بسازی.
‫من خودم این زخم رو به سرم وارد کردم.
‫این نشونه بدتینتی منه.
‫واسه همین به اون سنگ‌ها دست نمی‌زنم.
‫و با ناتسوکو، مادرم، به خونه برمی‌گردم.
‫پس ترجیح میدی به دنیای پرهرج و مرجی برگردی
‫که پر از قاتل و دزده؟
‫خیلی زود، دنیات به ‫دریایی از آتش تبدیل میشه.
‫اما اونجاست که دوست پیدا می‌کنم.
‫مثل هیمی و کیریکو و مرد ماهی‌خوار.
‫من؟
‫بهت اجازه میدم که برگردی
‫به دنیای خودت و این دوست‌هات رو پیدا کنی.
‫فقط قبل رفتنت سنگ‌ها رو بچین.
‫وقت داره تموم میشه.
‫من نمی‌تونم برجم رو سرپا نگه دارم.
‫جرات می‌کنی اینطوری بهمون خیانت کنی؟
‫چطور می‌تونی سرنوشت کل امپراتوری رو
‫دست یه مشت سنگ بسپری؟
‫نه، نریزید. ‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫هیمی! ماهیتو!
‫به راهروی زمان برگردین!
‫به زمان خودتون برگردین!
‫عموی بزرگ!
‫سیاره داره از هم می‌پاشه!
‫پاهای من رو بگیرین!
‫بابت همه‌چیز ممنون عموی بزرگ.
‫بیا.
‫عجله کن! زود باش!
‫بانو ناتسوکو!
‫رسیدیم. ‫دنیای تو اون سمت این دره.
‫تو چی میشی هیمی؟
‫در دنیای من فرق می‌کنه.
‫من باید برم اونجا چون باید مادر تو بشم.
‫اما اگه برگردی اونجا،
‫توی آتیش‌سوزی بیمارستان می‌میری.
‫آتیش من رو نمی‌ترسونه.
‫واقعا خوش‌شانسم که تو پسرمی.
‫لطفا این کار رو نکن. ‫باید زنده بمونی هیمی.
‫امیدوارم بدونی که چه پسر خوبی هستی.
‫رسیدن!
‫مادر، حالت خوبه.
‫- ماهیتو. ‫- خدا رو شکر.
‫خواهر بزرگه.
‫برای زایمانت برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫یالا. باید عجله کنیم.
‫چه قشنگ.
‫هی! اینجا!
‫خوبه.
‫به نظر میاد که ماهی‌خوارهام ‫تونستن بیان بیرون.
‫هی، ماهیتو.
‫تو که جایی که الان ازش ‫اومدیم رو یادت نیست، مگه نه؟
‫- معلومه که یادمه. ‫- این چیز بدیه.
‫- بهتره فراموشش کنی. ‫- اما چرا؟
‫چون اکثر مردم یادشون میره.
‫همم؟
‫تو که با خودت چیزی از اونجا نیاوردی، آوردی؟
‫چه طلسم قدرتمندی پیشت داری.
‫اون واسه امثال من خیلی قدرتمنده.
‫همم، هی، اون یکی از اون سنگ‌هاست؟
‫یه تیکه زمین بود که پر از این‌ها بود، ‫واسه همین برش داشتم.
‫واسه همین نباید به تازه‌کارها اعتماد کنی.
‫خب، گمونم اون سنگ خیلی قدرت نداشته باشه.
‫زمان که بگذره همه‌چی یادت میره.
‫یا حداقلش اینه که باید یادت بره.
‫خدانگهدار دوست من.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫کیریکو!
‫پادشاه طوطی‌های دم‌دراز؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫ناتسوکو! ماهیتو!
‫- سوییچی! ‫- پدر!
‫دو سال بعد از اتمام جنگ،
‫به توکیو برگشتیم.
‫هی! ماهیتو!
‫بیا بریم!
‫دارم میام!