‫[در سال ۱۸۹۷، یک کِشتی دو دکلۀ روسی ‫مأمور به حمل محموله‌ای شخصی شد.]
‫[این محموله شامل پنجاه عدد جعبۀ چوبی بود ‫و از رومانی به انگلستان می‌رفت.]
‫[وقتی این کِشتی به مقصد رسید، متروکه بود.]
‫[اسم کِشتی مذکور، «دمتر» بود ‫و این داستان، داستان سرگذشت خدمۀ آن است]
‫[برگرفته از فصل «دفتر ثبت وقایع ناخدا» ‫در رُمان دراکولا]
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫پاسبان، توفان با خودش یه کِشتی آورده توی ساحل.
‫خدایا.
‫زود باشید.
‫[انگلستان، ویتبی]
‫[ششم آگوست ۱۸۹۷]
‫فلچر؟
‫رفتم روی عرشه، قربان، ‫تا ببینم کسی زنده‌ست یا نه.
‫خب؟
‫اون چیه؟
‫دفتر ثبت وقایع ناخدا.
‫این دفتر، هم گزارشی از وقایع...
‫و هم یک هشدار است.
‫اگر او شما را پیدا کرد، ‫خدا باید به دادتان برسد،
‫چرا که از «دمتر» بیرون رفته است.
‫سعی کردیم جلویش را بگیریم.
‫اگر موفق نشدیم،
‫باشد که رحمت خداوند شامل حال‌تان گردد.
‫نمی‌تونم برگردم، قربان.
‫بیا بریم.
‫[دمتر]
‫«آخرین سفر دمتر»
‫[چهار هفته قبل]
‫آهای!
‫[دمتر]
‫آهای آقا! بشین! نوبت توئه.
‫یالا، بیدار شو!
‫بیا برگردیم خونه.
‫داداش!
‫ششم جولای،
‫وارد وارنای بلغارستان شدیم.
‫خیلی هم دور نشو، توبی. ‫قرار نیست زیاد بمونیم.
‫خیلی دور نمی‌شم بابابزرگ. ‫قول می‌دم.
‫گروه‌مان چند نفر نیرو کم داشت.
‫ناخدا.
‫آقای وُیچک را مسئول کردم
‫تا قبل از انتقال محموله، ‫این کسری را جبران کند.
‫«دمتر» دنبال نیروی کمکی می‌گرده، ‫تا خودِ انگلستان.
‫انصراف می‌دم.
‫خوب گوش کنید، دوستان.
‫دمتر سه تا دریانوردِ سالم می‌خواد.
‫به مقصد لندن. ‫دستمزدتون رو با طلا می‌دیم.
‫من سالمم.
‫مثل یه گاو نر هم قوی‌ام.
‫تو کی هستی، پسرجون؟
‫کلمنز.
‫مثل فرهیخته‌ها لباس پوشیدی. ‫کجا تحصیل کردی؟
‫دانشگاه کمبریج.
‫با آرامش و خونسردی بخیه می‌زنم و...
‫اگه نیاز به یه دکتر کِشتی دارید ‫تجهیزات لازم رو دارم.
‫مدتی می‌شه که از حرفه‌ام دور بودم،
‫ولی دست کم، شناخت کامل از کِشتی‌ها دارم.
‫اینکه کِشتی‌ها رو بشناسی ‫با اینکه نذاری غرق بشن فرق داره.
‫آخه یه ملوان چی می‌تونه از کتاب‌ها یاد بگیره
‫که وقتی توی دریا گُم می‌شه ‫ذره‌ای به‌دردش بخوره؟
‫مثلاً نجوم.
‫آدم ممکنه نقشه یا قطب‌نما رو از دست بده،
‫ولی ستاره‌ها رو که نمی‌شه از دست داد. مگه نه؟
‫تاحالا ندیده بودم یه مرد انگلیسی ‫انقدر برای برگشتن به انگلستان عجول باشه.
‫بدون شک، به محض اینکه برسیم اونجا ‫فلنگ رو می‌بندی.
‫خدمۀ قوی می‌خوایم، نه مسافر.
‫من؟
‫تو.
‫نه، پشیمون شدم.
‫برای بار زدنِ محموله، ‫به کمک افرادتون نیاز داریم.
‫چی می‌گه؟
‫می‌گه نمی‌تونن بمونن.
‫غلط کردن که نمی‌تونن.
‫اگه کمک نکنن، به موقع نمی‌تونیم راه بیفتیم.
‫می‌گه باید قبل از غروب برن.
‫این دیگه چه‌جور مزخرفیه؟
‫همگی ساکت!
‫باهاش کارگر اجیر کنید.
‫ما دیگه می‌ریم.
‫موفق باشید.
‫امیدوارم به انتهای ماجراجویی‌تون برسید.
‫افراد!
‫پولی که داد، بیشتر از پولیه که ‫دادم تا محمولۀ لامصب رو بیارن اینجا.
‫آخرش دقیقاً چی گفت؟
‫«شرّتون کم» یا «برید پِی کارِتون»؟
‫«موفق باشید.»
‫یالا، بکِشید!
‫بکِشید!
‫یالا، بکِشید!
‫بکِشید!
‫یالا، بکِشید!
‫بکِشید!
‫خب، بدویید. بدویید.
‫توبی!
‫حالت خوبه پسر؟
‫توبی؟
‫آقای وُیچک، جلوی اون مرد رو بگیر!
‫چیزی در مورد اژدهاها نگفتی.
‫این علامت رو می‌شناسم.
‫بدشگون‌ـه.
‫داشتی پسره رو به کُشتن می‌دادی.
‫پشیزی به اژدهاها اهمیت نمی‌دم!
‫طلات مال خودت، مارِ شیطان!
‫خدا به دادتون برسه!
‫به دادِ کِشتی برسه.
‫به دادِ خدمۀ کِشتی برسه.
‫حالت خوبه؟
‫- جاییت آسیب دیده؟ ‫- نه.
‫- ممنون آقای کلمنز. ‫- نه خواهش می‌کنم.
‫تا یه ساعت دیگه حرکت می‌کنیم.
‫اگه دروغ گفته باشی که ‫شناخت کامل از کِشتی‌ها داری،
‫خودم از کِشتی می‌اندازمت پایین، آقای منجّم!
‫ممنونم آقا.
‫لارسن، این یه مُشت سوسکِ بوگندو رو راه بنداز.
‫شنیدین که آقای وُیچک چی گفت.
‫اولگرن، اون جعبه‌ها رو پُر کن.
‫بی‌خیال.
‫آفرین پسر.
‫طناب‌ها رو باز کنید! ‫بادبان‌های جلو رو آماده کنید.
‫لنگرها رو بکِشید.
‫زود باشید.
‫[دمتر]
‫بکِشید!
‫- بکِشید! ‫- بهم فضا بدید.
‫با این همه وزن، مثل یه خوک چاق حرکت می‌کنه.
‫اون ستونی که اون بالاست رو دیدی؟
‫قدیما دزدهای دریایی و شورشی‌ها رو ‫از اونجا آویزون می‌کردن.
‫تاحالا یه جسد واقعی دیدی، آقای کلمنز؟
‫من دیدم.
‫- واقعاً؟ ‫- بذار کِشتی رو نشونت بدم.
‫کابین ناخدا اون دَر بزرگه‌ست.
‫کلی نقشه و طراحی هم اونجا هست
‫ولی ناخدا دوست نداره برم باهاشون ور برم.
‫اینی که اینجاست هاکلبری‌ـه.
‫- عه. ‫- ولی ما هاک صداش می‌کنیم.
‫سلام هاک.
‫اونجا انبار محموله‌ست.
‫همۀ چیزایی که توشن، دارن می‌رن لندن.
‫اگه مشکلی پیش اومد، این‌جوری بزن به تخته.
‫یا وقتی که خواستی علامت بدی شیفت نگهبان‌ها ‫عوض بشه یا اگه آب‌وهوا به‌نظر خراب بود.
‫توی یه شب معمولی و ساکت، صداش از...
‫خوابگاه‌ها تا اتاق ناخدا می‌ره.
‫- بخدا قسم. ‫- اوهوم.
‫خودم هم شنیدم.
‫آره، همین‌طوره که می‌گی.
‫اینجا محل غذاخوریِ ماست.
‫این کِشتی سنّتی ساخته شده و چوبیه.
‫ولی الان همه کِشتی‌های بخار می‌خوان.
‫ناخدا می‌گه کِشتی‌های فلزی هیچ لذتی ندارن.
‫خب، این ماهیتِ پیشرفته، مگه نه؟
‫اهمیتی به لذت‌بردنِ ناخدای شما ‫یا کسِ دیگه‌ای نمیده.
‫دمتر کِشتی خوبیه. ‫شکی توش نیست.
‫با خدمۀ من آشنا شو، آقای کلمنز.
‫هر چی سریع‌تر بخوریم‌شون،
‫گندهایی که باید تمیز کنم کمتر می‌شه.
‫عه، عه.
‫هاک، قانون‌هامون رو که بلدی.
‫اینی که این بالاست هم آشپزخونه‌ست.
‫- جوزف. ‫- هان؟
‫این آقای کلمنزـه.
‫دکتره. یه دکتر واقعی.
‫وقتی شش بار زنگوله به صدا در اومد ‫غذا می‌خوریم. نه زودتر، نه دیرتر.
‫وارد آشپزخونه نمی‌شی.
‫به مَردهایی هم که الکی اسم خدا رو می‌برن ‫غذا نمی‌دم.
‫- اون آخری رو جدی می‌گه. ‫- هر کدوم از اسامی خدا!
‫می‌دونی «نیکلاس قدیس» کیه؟
‫قدیسِ حامیِ ملوان‌ها.
‫خب پس کافر نیستی.
‫خدا رو بابت لطف‌های کوچیکش شکر می‌کنم.
‫توبی، اتاقش رو نشونش بده.
‫این سگه رو هم از آشپزخونه‌ام ببر بیرون!
‫هاک!
‫در ششم جولای،
‫محموله را کامل بار زدیم.
‫پنبۀ تُرکی، ۱۰ بشکه نفت خام
‫و جعبه‌های شخصی به مقصد لندن.
‫تنها با ۹ نفر.
‫یک خدمۀ پنج نفره، یک دکتر کِشتی،
‫دو زیردست ناخدا، آشپز، خودم و ناخدا.
‫باد مساعدی می‌وزید.
‫خدمه شاد و سرزنده بودند.
‫♪ منو جانیِ جلاد صدا می‌کنن... ♪
‫همه‌چی روبه‌راهه، ناخدا.
‫با سرعت ۱۲ گِره دریایی ‫داریم از باد شمال شرقی رد می‌شیم.
‫سکّان یه ذره لگد می‌زنه ‫ولی کم کم درست می‌شه.
‫۱۲ گِره دریایی؟
‫خیلی قبل‌تر از ششم آگوست می‌رسیم لندن.
‫بله ناخدا.
‫به‌خاطر خدمه هم که شده، بهتره برسیم.
‫از الان دارن به این فکر می‌کنن ‫که دستمزد اضافی‌شون رو چطور خرج کنن.
‫♪ خانوادۀ مقدس ♪
‫♪ پس آویزون کنید، پسرا، آویزون کنید ♪
‫♪ می‌گن مامانم رو از چوبۀ دار آویزون کردم... ♪
‫به این نتیجه رسیدم ‫که این آخرین سفر دریایی‌ام باشه، آقای وُیچک.
‫می‌خوام یه کلبۀ کوچیک توی ایرلند بخرم.
‫توبی از روستا لذت می‌بره.
‫به دخترم هم قول دادم ‫که نذارم هوای دریا...
‫آیندۀ توبی رو تحت‌الشعاع قرار بده.
‫می‌خوام به این قولم عمل کنم.
‫ترتیبی می‌دم که تو جانشینم بشی
‫و به محض اینکه رسیدیم لندن ‫ناخدای دمتر بشی.
‫آقا، من...
‫دریانورد خوبی هستی، آقای وُیچک.
‫چه کسی بهتر از تو که این کِشتی رو ‫در اختیار بگیری و خدمه‌اش رو رهبری کنی.
‫♪ دور می‌شیم، پسرا، دور می‌شیم ♪
‫♪ به من می‌گن جانیِ جلاد ♪
‫♪ پس آویزون کنید، پسرا، آویزون کنید ♪
‫۸۰۰ پوند تقسیم بر هشت...
‫منهای سهم ناخدا و زیردست اولش،
‫تقریباً می‌کنه یه چیزی در حدودِ...
‫نفری ۷۵ پوند.
‫- ۷۵؟ ‫- من که می‌رم...
‫یه اصلاح درست‌وحسابی می‌کنم ‫و یکی از اون جلیقه‌ها که دُم داره می‌خرم.
‫خانم‌های انگلیسی عاشق اون دُم‌ها هستن.
‫تقریباً... تقریباً به همون اندازه ‫که عاشق منن.
‫اگه اون جلیقه‌ات رو بندازی روی صورتت، شاید!
‫آره، آره، آره.
‫خیلی بانمکید، آره؟
‫شماها با پول‌تون چی‌کار می‌کنید؟
‫«سخاوتمند، ثروتمند می‌شود...
‫و آن کَس که آب می‌دهد، آب داده می‌شود.» ‫(هر کی نیکی کنه پاداشش رو می‌گیره)
‫گرچه شاید از نظر خدا ایرادی نداشته باشه
‫که من خودم به خودم آب بدم.
‫آهای! ۷۵ پوند!
‫می‌دونید با این‌قدر پول چی‌کار می‌کنم؟
‫همون کاری که همیشه می‌کنی، پتروفسکی.
‫نزدیک‌ترین فاحشه‌خونه رو پیدا می‌کنی ‫و ماه آینده رو...
‫حسابی سرگرمِ این حرکت‌ها می‌شی.
‫آقای آبرامز، اگه می‌شه بس کنید.
‫عذر می‌خوام، ناخدا.
‫- هر چی شنیدی رو فراموش کن، پسر. ‫- من تقریباً ۹ سالَمه.
‫تازه خودم می‌دونم فاحشه‌خونه چیه.
‫می‌دونی؟
‫آره.
‫جاییه که پول می‌دی ‫تا زن‌ها شورت‌شون رو در بیارن.
‫چقدر این بچه رو دوست دارم.
‫آره، آره، آره.
‫خب، غیر از اینه؟
‫تقریباً درست گفتی، پسر.
‫تقریباً درست گفتی.
‫خب، آقای کلمنز، شما چی؟
‫- جانم؟ ‫- طرف قراردادمون قبول کرده
‫که یه پاداش چشم‌گیری...
‫برای رسیدنِ به موقعِ محموله‌اش به لندن ‫پرداخت کنه.
‫شما هم بخشی از خدمه هستی
‫پس یعنی از سهم خدمه برخوردار می‌شی.
‫قصد داری چطور خرجش کنی؟
‫مثلاً برای یه زیردامنیِ جدید؟
‫متأسفانه تنها آرزویی که توی این زندگی دارم
‫با پول نمی‌شه بهش رسید.
‫اون‌وقت چه آرزویی داری؟
‫اینکه این دنیا رو درک کنم.
‫هر چی چیزای بیشتری می‌بینم، ‫همه‌چی برام کمتر منطقی می‌شه.
‫دنیا پشیزی به منطق اهمیت نمی‌ده، آقای کلمنز.
‫شاید قرار نیست درک‌شدنی باشه
‫بلکه برای تجربه‌کردن و پذیرفتن‌ـه.
‫شاید.
‫ولی باید ته و توش رو در بیارم.
‫و بفهمم که چرا...
‫دنیا پر از این همه خیر و خوبی‌ـه ‫ولی با این‌حال...
‫مگه همۀ آدما همینو نمی‌خوان؟
‫در اعماق وجود.
‫خب، راست می‌گه.
‫پس سهمش رو من می‌گیرم.
‫چه مرگ‌شون شده؟
‫توبی، به اون دام‌ها رسیدگی کن.
‫توبی؟
‫چِشون شده؟
‫احتمالاً به‌خاطر آب‌وهواست.
‫ببین، اونا می‌تونن اومدنِ توفان رو حس کنن.
‫توبی، کمک کن اینو بندازم.
‫این‌طوری باید آروم بگیرن.
‫چی بود، آقای کلمنز؟
‫برو پیش ناخدا، پسر.
‫بهش بگو یه چیزی توی انبار محموله‌ها افتاد.
‫طاقت بیار.
‫یالا.
‫- این دیگه کیه؟ ‫- زیرِ عرشه بود.
‫مسافر قاچاقی‌ـه.
‫مسافر قاچاقی‌ای که اگه...
‫مراقبت‌های پزشکیِ لازم رو ازش نکنیم می‌میره.
‫می‌خوای کمکش کنی؟
‫خدا می‌دونه چه‌جور بیماری‌ای ‫از موش‌های مبتلا گرفته...
‫- ناخدا. ‫- چی لازم داری؟
‫بدنش عفونت داره.
‫باید انتقال خون انجام بدم.
‫- چی برای خودت بلغور می‌کنی؟ ‫- انتقال خون.
‫برای مقاومت در برابر عفونت ‫نیاز به خون داره.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫یا کمک‌دستِ منید، ‫یا سد راهم هستید و باید برید.
‫درهرصورت لطفاً زودتر تکلیف خودتون رو روشن کنید
‫و به تصمیم‌تون عمل کنید.
‫تا صبح زنده می‌مونه ‫ولی باید انتقال خون رو...
‫ادامه بدم تا موقعی که دیگه ‫خون عفونی نداشته باشه.
‫هر کاری از دست‌مون برمیاد کردیم.
‫پس به موقع بیدار می‌شه ‫که ببینه چطور...
‫پرتش می‌کنیم توی آب.
‫مسافرهای قاچاقی رو می‌سپریم به پوزئیدون. ‫تا بوده همین بوده. (پوزئیدون = خدای دریا)
‫جون این دختره رو نجات ندادم ‫تا ببینم شما می‌کُشیدش.
‫حداقل بذارید ما توی بندر بعدی پیاده بشیم.
‫«ما»، آره؟
‫مشخص شد که به چی وفادار هستی، آقای کلمنز.
‫اگه توی بندر توقف کنیم، ‫پاداش رو از دست می‌دیم.
‫منم به‌خاطر تو یا جندۀ مریضت...
‫قیدِ پاداش رو نمی‌زنم.
‫آقای وُیچک، صدات رو بیار پایین.
‫مراقب طرز حرف‌زدنت باش.
‫ترجیح میدم آخرین سفر دریایی‌ام...
‫به‌عنوان سکّاندارِ دمتر رو...
‫با مرگ یه زنِ جوان، خدشه‌دار نکنم.
‫چه مسافر قاچاقی باشه، چه نباشه.
‫اتاقک ابزار رو تغییر کاربری می‌دیم
‫- و اقامتگاه این زن جوان می‌کنیمش. ‫- ممنون آقا.
‫و شما، به تنهایی جیرۀ غذایی خودت رو...
‫با بیمارت تقسیم می‌کنی، آقای کلمنز.
‫توبی.
‫- به‌جای من مراقبش هستی؟ ‫- اوهوم.
‫اگه کسی خواست ببینتش، فوراً میای...
‫- پیش من یا ناخدا. فهمیدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب. پس بیا. ‫پسر خوب.
‫داری همه‌جور دوستی پیدا می‌کنی
‫مگه نه، آقای کلمنز؟
‫زن بیاد توی کِشتی، بدشگونه.
‫بدشانسی میاره.
‫مَردها ناراحت می‌شن.
‫مَردها نیازی ندارن شاد باشن، ‫مگه نه آقای اولگرن؟
‫فقط باید این کِشتی رو برسونن لندن.
‫می‌خوام کمکت کنم، پسر. ‫اگه باز هم از این حرفا بزنی...
‫شاید دختره تا لندن برسه ولی...
‫به گمونم تو باید شناکنان بری.
‫اگه کاری داشتی بزن به تخته.
‫به حنجره‌ات فشار نیار.
‫- فهمیدی؟ ‫- آره.
‫اینجا پُر از صخره و جزیره‌ست.
‫الان ما توی دریای اژه‌ایم، آره؟
‫سحر می‌رسیم دریای مدیترانه.
‫از نظر زمانی خوبه، مگه نه؟
‫یونان باید سمت راست کِشتی باشه.
‫آقای اولگرن؟
‫اولگرن؟
‫یا خدا!
‫دیدیش؟
‫کسی رد نشد؟
‫چیو دیدم؟ ‫کسی جز ما روی عرشه نیست.
‫یه چیزی اون بیرون‌ـه.
‫یه کَس!
‫چی بود؟
‫وای خدا، هاک!
‫تمام دام‌ها؟
‫هر کسی که از این عمل شنیع، اطلاعی داره
‫باید همین الان پا پیش بذاره ‫وگرنه بعداً می‌افته زندان.
‫دختره!
‫توی وضعیتی نبوده که همچین کاری بکنه.
‫آقای وُیچک هم می‌تونه شهادت بده، ‫حتی اگه ترجیح بده این کار رو نکنه.
‫درسته.
‫این یه مورد رو درست می‌گه.
‫لازم نبوده دختره حتماً کاری بکنه. ‫همه‌مون می‌دونیم.
‫زن‌ها سوار کِشتی بشن بدشانسی میاره.
‫آسمون رو به‌هم می‌ریزه. ‫حیوون‌ها رو دیوونه می‌کنه.
‫سگه جِرواجر شده بود.
‫شاید هار شده ‫و وقتی داشته به یکی از دام‌های بزرگ‌تر...
‫حمله می‌کرده، با شاخ زخمی شده.
‫به‌نظرت این کارِ هاک بوده؟
‫حیوون‌ها رو تیکه‌وپاره کرده؟
‫نه، اون سگ خوبیه.
‫شنیدین که چی گفت.
‫هاری! چیزی جز بدشانسی نیست.
‫باید مثل همیشه به راه‌مون ادامه بدیم.
‫اگه یه بیماریِ واگیردار باشه، ‫باید توی یه بندر توقف کنیم.
‫- ناخدا... - نه، نه. ‫- نه، اون‌جوری پاداش نمی‌گیریم.
‫چی می‌گید؟ ‫اون‌طوری که پاداش رو از دست می‌دیم.
‫نمی‌شه توقف کنیم. نه.
‫آقای کلمنز، همچین مرضی...
‫می‌تونه به انسان سرایت کنه؟
‫نه.
‫هاری نمی‌تونه به انسان سرایت کنه ‫مگر اینکه گاز گرفته بشه.
‫از شرّ گوشت‌شون خلاص شید.
‫فوراً.
‫به گمونم تا آخر سفرمون...
‫باید دعای قبل از غذامون رو ‫برای کلم و گوجه بخونیم.
‫همه‌تون احمق شدین؟
‫چیزی که قفسِ دام‌ها رو باز کرده، هاری نبوده.
‫و فقط دو نفر توی این کِشتی هستن
‫که قبل از این، باهاشون سفر نکرده بودم:
‫اون هرزه‌ای که توی اتاقک ابزاره،
‫و این وحشیِ سیاه‌پوست ‫که وانمود می‌کنه دکتره.
‫هوم؟
‫دوباره بگو.
‫(صحبت به زبان روسی)
‫این کارِ آدمیزاد نبوده.
‫یه موجود شرور داخل کِشتی‌ـه.
‫یه موجود شرورِ قدرتمند.
‫آنا.
‫چه بوی عنی می‌ده.
‫توبی؟
‫هِی.
‫هاک سگ خوبی بود، پسر.
‫متأسفم.
‫مشکل فقط هاکلبری نیست.
‫به ناخدا قول دادم...
‫وظیفۀ من بود که مراقب‌شون باشم.
‫منظورم مراقبت از حیوون‌هاست.
‫به ناخدا قول دادم.
‫هوم.
‫توبی...
‫بعضی وقتا فارغ از هر قولی که دادیم،
‫اوضاع ناجور پیش می‌ره.
‫خب؟
‫توی این دنیا، یه سری چیزا هستن ‫که نمی‌تونیم کنترل‌شون کنیم،
‫ولی نهایت تلاش‌مون رو می‌کنیم. هوم؟
‫آره.
‫ممنون، آقای کلمنز.
‫برو.
‫آسمون‌ها عصبانی‌ان.
‫آسمون‌ها چیزی حس نمی‌کنن، دوست من.
‫این به‌خاطر بارندگی و فشار هواست،
‫که به اندازۀ شیوۀ عملکردِ این کِشتی ‫علمی و منطقی‌ـه.
‫دیشب یه چیزی دیدم.
‫یه چیز غیرطبیعی توی کِشتی همراه‌مونه.
‫متأسفانه من به خرافات ‫اعتقادی ندارم، آقای اولگرن.
‫به علم و دانش ‫و به طبیعت اعتقاد دارم.
‫به‌علاوۀ نیکلاس قدیس،
‫وگرنه جوزف بهم غذا نمی‌داد.
‫علم و دانشت مال خودت.
‫دیشب یه چهره توی تاریکی دیدم.
‫از چشم‌هات...
‫معلومه که تو هم مثل من دیدیش.
‫شانزدهم جولای.
‫سه روز گذشته آب‌وهوای نامساعدی بوده ‫و تمام نیروها سرگرمِ بادبان‌ها هستند.
‫دکتر کِشتی‌مان همچنان...
‫به‌صورت مداوم، برای مسافر قاچاقی‌مان ‫انتقال خون انجام می‌دهد،
‫با این‌حال وضعیت او تغییری نمی‌کند.
‫غذا در حالِ کم‌شدن است،
‫افراد غمگین می‌باشند
‫و حالا از دماغۀ «ماتاپان» گذشتیم
‫و بیش از دو هفته از سفرمان مانده.
‫اسمش آناست.
‫خودش بهت گفت؟
‫به‌هوش اومد؟
‫آقای اولگرن یه کم رومانیایی بهم یاد داد.
‫گاهی وقتا یه مقدار انگلیسی هم حرف می‌زنه.
‫اینی که می‌گم رو دفعات زیادی نگفت ولی...
‫فکر نمی‌کنم داره خواب‌های خیلی خوبی می‌بینه.
‫بارها و بارها یه کلمه رو تکرار کرد.
‫«خارانی».
‫یعنی تغذیه.
‫خوابت نمی‌بره؟
‫پس تو هم متوجهش شدی.
‫موش‌ها رو می‌گم.
‫هنوز ساکتن.
‫اومدم گنجۀ خوراکی رو چک کنم. ‫هیچ‌کدوم نیستن.
‫نیستن؟ منظورت چیه؟
‫منظورم همونیه که شنیدی.
‫همیشه یه ده‌دوازده‌تاشون پشت تخته‌ها هستن،
‫صدای غژغژ و تکون‌خوردن‌شون میاد.
‫خب، اگه هاک هار شده،
‫احتمالاً قبل از دام‌ها، رفته سراغ‌شون و...
‫آقای کلمنز، حتی اگه کِشتی رو به آتیش بکِشونی
‫موش‌ها لای خاکسترها زندگی می‌کنن.
‫یه چیزی فراری‌شون داده.
‫کِشتی‌ای که موش نداشته باشه،
‫برخلاف طبیعت‌ـه.
‫آبرامز؟
‫این دیگه چه‌جور شوخی مسخره‌ایه؟
‫احمق‌ها بازی‌شون گرفته، آره؟
‫آبرامز؟
‫تو دیگه از کدوم گوری اومدی؟
‫پتروفسکی؟
‫چاقو اینجا پیدا شده؟
‫سکّان هم بسته بوده؟
‫پتروفسکی حتماً مست بوده.
‫روی عرشه پاش لیز خورده و افتاده تو آب.
‫دقیقاً بعد از اینکه خونش همه‌جای عرشه ریخته؟
‫حالا تو نصفه‌شبی بیدار بودی و چی‌کار می‌کردی؟
‫تازه وقتی پیدات کردیم، چاقوش دستت بود.
‫مشخصه دیگه. من کُشتمش.
‫و یه جوری نذاشتم...
‫این همه خونی که کف زمین ریخته ‫بریزه روم.
‫بعدش زنگوله رو به صدا در آوردم ‫تا خودمو رسوا کنم.
‫هوشمندانه عمل کردم، مگه نه آقای وُیچک؟
‫پرونده سریع بسته شد.
‫ناخدا، من جسد سگه رو بررسی کردم.
‫توی گنجۀ خوراکی‌ها کُشته نشده، ‫پیش بقیۀ حیوون‌ها کُشته شده.
‫جای گاز روی گردنش داشت. ‫تمام حیوون‌ها داشتن.
‫دقیقاً می‌خوای چی بگی، آقای کلمنز؟
‫نمی‌دونم آقا،
‫ولی شریان‌هاشون پاره شده بود و اونا...
‫اون اینجاست.
‫باید از این کِشتی خارج شیم. همین الان!
‫همه‌مون باید از این کِشتی خارج شیم!
‫آقای کلمنز، جلوی بیمارت رو بگیر.
‫- همین الان! همه‌مون رو می‌کُشه! ‫- خواهش می‌کنم! آنا، خواهش می‌کنم.
‫- آنا، خواهش می‌کنم! خواهش می‌کنم! ‫- همه‌مون رو می‌کُشه.
‫از کِشتی پیاده شید.
‫ناخدا یه چند جمله از کتاب مقدس می‌گه،
‫بعدش می‌ریم به کارهامون می‌رسیم.
‫اون‌قدر مشروب توی کِشتی نیست که پتروفسکی...
‫- در حدی مست بشه که بیفته... ‫- آقای آبرامز.
‫نمی‌خوایم گوش کنیم ببینیم دختره چی می‌گه؟
‫دیگه بیشتر از این در مورد چیزی بحث نمی‌کنم،
‫مگر اینکه مربوط به وضعیت این کِشتی ‫یا آب‌وهوا باشه.
‫متوجه شدی آقای آبرامز؟ ‫مشغول کارِت شو.
‫هیجدهم جولای.
‫صبح افراد گزارش دادند
‫که یکی از اعضای خدمه، پتروفسکی، گُم شده.
‫همه را بسیج کردم ‫تا تمام کِشتی را بگردند.
‫این اتفاق، بلافاصله بعد از این رُخ داد
‫که اولگرن موضوعی را با من در میان گذاشت ‫که شب قبل، چیزی عجیب دیده است.
‫این انتقال خون‌ها...
‫باید عفونتت رو مهار کنه.
‫حالا...
‫روی عرشه می‌خواستی چی بهمون بگی؟
‫اون اینجاست، توی کِشتی.
‫کل این مدت، همینجا بوده.
‫اون؟
‫خیلی‌خب.
‫اگه باهام حرف نزنی و بهم نگی...
‫وقتی زیرِ عرشه پیدات کردیم چی شده بود، ‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫توی روستای من صحبت از یه موجود شرور هست
‫که توی کوه‌های بالا زندگی می‌کنه.
‫قلعه‌ای که قدمتش از همه‌مون بیشتره.
‫- موجود شرور؟ ‫- شرارتی که در قالب یه انسان...
‫خودشو نشون می‌ده ‫تا ماهیت واقعی‌اش رو پنهون کنه.
‫و شب‌ها، از خون بی‌گناهان تغذیه می‌کنه.
‫من کل عمرم زیر سایۀ اون قلعه زندگی کردم.
‫می‌دونستم که بزرگان‌مون...
‫برای امنیت مردم‌مون معامله‌هایی کردن.
‫تو رو به این آدم داده بودن؟
‫- آدم نیست. ‫- پس حیوونه؟
‫نه، یه حیوون بی‌مغز هم نیست.
‫اشتباه نکن.
‫ما دراکولا صداش می‌زنیم.
‫اون‌وقت فکر می‌کنی که اون آوردتت توی کِشتی؟
‫چرا؟
‫منو آورد اینجا تا ازم تغذیه کنه.
‫خدای بزرگ!
‫اون اینجاست، آقای کلمنز.
‫موجودی که کالبد انسان رو به تن داره.
‫شب‌ها خون می‌خوره
‫و توی این کِشتی‌ـه.
‫که یعنی هیچ‌جوره قرار نیست ازش خارج شیم.
‫اون زنه،
‫به‌نظر بی‌آزار میاد، ولی...
‫از وقتی فهمیدیم سوار کِشتی شده، ‫این سؤال برام پیش اومد...
‫که بهتر نیست بندازیمش توی اقیانوس؟
ولی خب یاد دختر خودم می‌افتم
...آخه هم‌سنشه
و باهوش و خوشگله
اولگرن؟
چی شده؟ صدای ضربه‌ت رو شنیدم
صدای ضربه‌ی من؟
لطفا نه
بکشید حرومزاده‌ها
بکشید
آبرامز
لارسن کدوم گوریه؟
لارسن - لارسن -
اولگرن - لارسن -
لارسن
لارسن - لارسن -
لارسن
خوبه
اولگرن، لارسن کجاست؟
اولگرن
اوناهاش
بگیریدش
بچه‌ها
بیست و چهار جولای
گویی نکبتی کشتی را فرا گرفته
حین ورود به خلیج بیسکای با کمبود نیروی انسانی
و آب و هوایی وحشتناک مواجه‌ایم
و دیشب نیز فردی مفقود و دیگری مجروح شد
جراحتی عجیب
وحشت همه را فرا گرفته
هجده روزه که در دریاییم
نزدیک‌ترین لنگرگناه لنگرگاهِ انگلیسه
باید به خداوند اعتماد کنیم و به مسیر خود ادامه بدیم
به‌شدت بدنش سرده
.هم مِن‌مِن می‌کنه، هم تکون می‌خوره ولی چشم‌هاش باز نمی‌شه
انگار که توی توی یه خواب عمیق غرق شده و نمی‌تونه بیدار بشه
ولی چه بلایی سر گردنش اومده؟
روی دکل کشتی چی کار می‌کرد؟
ممکنه هر اتفاقی افتاده باشه
شاید یکی از طناب‌های دکل دور گردنش پیچیده شده
نه، نه
این شبیه جای گازگرفتگیه
شبیه گازگرفتگی‌هاییه که روی بدن حیوون‌ها بود
دقیقا مثل جای گازگرفتگی‌های اون دختره توی اتاقک ابزاره
یعنی معقتدی یه شیطان این کار رو کرده؟
یعنی دختره راست می‌گه؟
...من
چنین فکری نمی‌کنم...
خوبه - ولی کار یه چیزی هست دیگه -
یه چیز واقعیه که توی کشتی هست
حالا چه بخوایم باور کنیم چه نکنیم
...از این به بعد
می‌خوام همه‌ی مردها، مسلح بشن و دوتا دوتا، شیفت بدن
هیچ استثنائی هم درکار نیست
کشتی رو بگرد، آقای وُیچک
...نه تنها انبار رو
بلکه همه جا رو بگردید
خیلی‌خب توبی
می‌خوام وظیفه سختی بهت محول کنم
...خوبیِ یه ناخدا
به دوربینش بستگی داره
می‌تونی برام تمیزش کنی؟
...اگه زحمته
نه
یعنی نه قربان
.از پسش برمیام قسم می‌خورم
پسر خوب
به‌زودی برمی‌گردم
توبی، در رو قفل کن
اصلا حس خوبی ندارم
.خورشید داره غروب می‌کنه به‌زودی میادش
آهای؟
آقای اولگرن، به‌هوش اومدی
آقای...؟
آقای اولگرن؟
آقای اولگرن، می‌شه لطفا ازم دور بشی؟
لطفا
همه دکل‌ها رو برات ردیف کردیم
فرمایش دیگه‌ای نداری آقای کلمنز؟
می‌شنوین؟
چی رو؟
یا خدا
کمک
توبی، توبی
اولگرن
اولگرن؟
کمک
توبی
توبی؟
توبی - در رو باز کن -
توبی، در رو باز کن
توبی؟
در رو باز کن
اولگرن
توبی؟
...در رو باز توبی؟ توبی؟
توبی
توبی - توبی -
دستم به قفلش نمی‌‌رسه
توبی
توبی - توبی -
!توبی! توبی
برید کنار
توبی - توبی -
توبی
توبی؟
توبی، توبی
وای خدا
خوب می‌شی پسرم
همه‌چیز درست می‌شه
آقای کلمنز حلش می‌کنه
یک آگوست
بایستی تنگه دوور رو رد کرده باشیم
هنوز پنج روز به لندن مانده
ظاهراً خدا ما را رها کرده
و نکبت به سرنوشت‌مون گره خورده
خودِ خدا کمک‌مان کند
دیوونه شده
مثل تسخیرشدگان شده
توسط اون هیولا تسخیر شده؟ - نه، نه -
اقلاً اونجوری که فکر می‌کنی نه
...مثل سم یا
عفونته
عفونت؟
تاحالا مشابه‌ش رو ندیدم
می‌تونم حسش کنم
اولگرن؟
می‌تونی صدام رو بشنوی؟
صدای همه‌چیز رو می‌تونم بشنوم
صدای دریا
باد
صدای خونی که توی رگ‌هاتون پمپاژ می‌شه
می‌سوزونه
می‌سوزونه؟ شاید تشنه‌ست
می‌سوزونه
اولگرن
می‌سوزونه
!می‌سوزونه! می‌سوزونه
می‌سوزونه
محض رضای خدا
می‌شه یکی یه چیزی بگه؟
چه بلایی سرش اومد؟
بهت هشدار داده بودم
.به همه‌تون هشدار دادم یادتونه؟
این مجازاتِ ناشی از گناهان‌مونه
پتروفسکی، خلافکار بود
اولگرن هم یه کولیِ مشرک بود
جاکش، هوس‌باز
...این هم که ذات کثیفی
خفه شو ابله کسخل
آبرامز، شیفت صبح با تو
جوزف، تو هم بعدش باهاش ...شیفت عوض
اون بچه، نفر بعدی‌ایه که از مرگ برمی‌گرده
خونِ سیاه و کثیف شیطان توی رگ‌هاش جاری شده
...مثل یونس، غضب الهی گرفتـ
خفه شو دیگه
برید سراغ آذوقه‌ها
...هرچیزی که توی وجودِ اولگرن بود
احتمال می‌ره که توی وجودِ پسره هم هست
اون هم همون علائم رو داره
ولی انتقال خونی که انجام دادی دختره رو نجات داد
واسه توبی نمی‌شه
چون کوچیک‌تر و ضعیف‌تره
و زخمش بدتره و خون بیش‌تری از دست داده
...صرفا
...نمی‌دونم، فکرکنم
فکرکنم وقتشه که ...گزینه‌ها رو درنظر بگیریم
بفرما
موقع انجامش، توی چشم‌هاش نگاه کن
منظورم همچین چیزی نبود
.باید اینجا قایم شده باشه اگه بتونیم پیداش کنیم
شاید یه راهی برای نجات دادنش ...پیدا کنیم
مطمئنی به فکر پسره‌ای؟
برو توی تختت
درحال حاضر داریم واسه نگهبانی آدم کم میاریم
آنا
می‌خوای جعبه‌ها رو باز کنی، آره؟
آره
برگرد توی اتاقک و در رو قفل کن
ما همه توی یه کشتی گیر افتادیم، آقای کلمنز
یادت رفته که چون نجاتم دادی باید تغذیه کنه؟
همراهت میام
این موجود، اکثر خدمه رو کشته
پس خودت حساب کن که اگر بذاریم به لندن برسه، چی کارها می‌کنه
بریم
بعد از پیدا کردن شیطانت می‌تونیم با گلوله بکشیمش؟
سال‌های سال دهکده‌م رو کنترل کرده
فکرکردی ایده‌ای دارم که چطور می‌شه کشتش؟
هیچ‌وقت با تفنگ حال نمی‌کردم
...ازت می‌خوام
بذار ببینم، شیش جولای
یک محموله خصوصی به کارفکس ابی در لندن برده شده
اسم مالکش رو ننوشته
به یونس گفت و بهش رحم شد
بهش رحم شد
در تنگی خویش، نزدِ خداوند فریاد برآوردم
و او مرا مستجاب فرمود
از شکم هاویه فریاد کمک سر دادم
و تو آواز مرا شنیدی
مرا به ژرفا افکنده بودی
به قعر دریاها
چرا لندن؟ - چون توی کشور من -
کسی برای تغذیه نمونده
بیا با این یکی شروع کنیم
خاک
چیزی جز خاک توش نیست
هیچی توش نیست
این یکی به‌نظر فرق داره
ببین
جای خوابِ شیطان رو پیدا کردیم
فریاد کمک سر دادم
و تو آواز مرا شنیدی
خداوندا
وای خدا
یا خدا
هی، قایق نجات نیستش
آبرامز، می‌بینیش؟
نه، هیچی اینجا نیست
هیچی
نه
قربان، خبرش بهتون نرسیده، درسته؟
ناخدای خوبی می‌شدی، وُیچک
البته اگر به لندن می‌رسیدیم
آقای وُیچک
توبی چطوره؟ ...براش
توی این کشتی چه‌خبره؟
ناخدا الیوت
...ما
دور جسد توبی، کرباس پیچوندیم
ما خدمه‌ای نفرین‌شده هستیم، آقای کلمنز
کشتی‌مون هم نفرین‌شده‌ست
دیگه تعیینِ مسیرمون با خودمون نیست
با شیطانیه که اون پایینه
و همه می‌دونیم که می‌خواد کجا ببرت‌مون
به جهنم، آقای کلمنز
روز به روز، یه نفرمون رو می‌بره
ناخدا؟
...پروردگارا
این کودک را در آغوش گیر...
باشد تا دگر گرسنگی نکشد
سردش نشود
و نترسد
این دنیا ظالم و بی‌رحم است
امید است که سرای بعدی توبی مهرآمیزتر باشد
آمین
وایسید
.تکون خورد زنده‌ست
ناخدا الیوت، این پسر دیگه نفس نمی‌کشه
.قلبش نمی‌زنه مُرده
ناخدا، بهتره بشینید
.دارم می‌گم زنده‌ست تکون خورد
ناخدا الیوت، لطفا
نه
آقای وُیچک، می‌شه باهات صحبت کنم؟
...یه نقشه‌ای داریم. اگه بتونیم
چیزهایی که من دیدم رو دیدی و باز می‌خوای نقشه بچینی؟
اینجا کمبریج نیست، آقای اخترشناس
نمی‌تونی با فکر کردن این قضیه رو حلش کنی
من یکی از اولین دکترهای سیاه‌پوستی بودم
که با مدرک پزشکی، از کمبریج فارغ التحصیل شد
در جریانی که؟
...آفرین به تو
به بهترین بیمارستان‌های کشور درخواست کار دادم
ولی درجا بهم گفتن که کادرشون تکمیله
با چنگ و دندون، واسه تحصیلاتم جنگیدم
ولی با این‌حال، هیچ‌کس اجازه‌ی طبابت بهم نمی‌داد
بالاخره از طریق پست بهم پیشنهاد کار دادن
بهم پیشنهاد دادن پزشک سلطنتیِ دربار پادشاه رومانیا، کارلِ اول بشم
اسم و رسمم یه جوری به گوش‌شون رسیده بود
ولی ظاهرا نمی‌دونستن سیاه‌پوستم
ناخدا الیوت یه‌بار سر سفره‌ی شام
ازم پرسید که بزرگ‌ترین آرزوم چیه
بهش گفتم می‌خوام دنیا منطقی‌تر از این باشه
می‌خوام این دنیا منطقی‌تر باشه، آقای وُیچک
...این هیولا
و مطمئن باش که یه هیولاست
ته دلم می‌خوام که اون هم منطقی جلوه کنه
باید بدونم که
چرا اینجوریه و چرا این کارها رو می‌کنه
و به این هیولا یادآوری می‌کنم
که مثل دنیا، روی من تسلطی نداره
بعدش چی؟
بعدش می‌خوام این لعنتی رو بکشم
اگه این کابین رو مسدود کنیم
با وجود این باد، یه روز دیگه به لندن می‌رسیم
با این اوضاع، نمی‌شه سرعت رو بیش‌تر کرد
می‌خوای منتظر بمونیم
تا خوراکش بشیم؟
امشب از گلوله‌هامون فرار کرد
خطر حمله مستقیم رو به جون نمی‌خوره
فرار؟ - ...این -
فرار نمی‌کرد
داشت جیره‌بندی می‌کرد
جیره‌بندی می‌کرد؟
یه شب مونده
اگه وارد آب‌های آزاد بشیم پهلوگیری غیرممکن می‌شه
زیر عرشه قایم می‌شیم
تا اون موقع روی آنا حساب باز می‌کنیم
ولی در اون‌صورت درست گیرمون می‌ندازه
همون‌طور که گفت یه روز تا لندن فاصله داریم
دیگه بهمون نیازی نداره
پس باید قبل از رسیدن به ساحل بکشیمش
بکشیمش؟
ما حتی نمی‌تونیم پیداش کنیم
نه، نمی‌تونیم
واسه همین باید براش تله بذاریم
باید کشتی رو غرق کنیم
تا اون هم غرق بشه
دمتر رو غرق کنیم؟
دیوونه شدی؟
راست می‌گه
تله می‌ذاریم و توی کشتیِ در حال غرق، ولش می‌کنیم
بعدش خودمون با یکی از قایق‌های نجات، فرار می‌کنیم
اگه مسیرمون درست باشه می‌تونیم برسیم به ساحل
این خونه‌مه
و به‌خاطر این موجود کیری تیکه تیکه‌ش نمی‌کنم
آقای ویچک، من توی یه کشتی بزرگ شدم
درست مثل همین بود
پدرم کل عمرش رو خدمه کشتی بود
...همیشه بهم می‌گفت
زنده بودنِ کشتی
به آدم‌های روشه
به خدمه‌شه
به داستان‌هاشه
بقیه چیزها چوب و میخه
نه
این خونه‌مه
مال منه
باید به دست خودم غرق بشه
انبار رو مسدود می‌کنیم
تا فقط یک راه به عرشه باقی بمونه
و حین غروب، آنا می‌ره پشت سکان
وقتی اومد سراغش
از اون بالا، توی تیر راس‌مونه
کشتی رو غرق می‌کنیم
و هیولای زخمی رو به قعر دریا می‌فرستیم
بیست و یک جولای
چهار آگوست
.جرات دست زدن بهت رو نداره باید توبی رو ببری خونه
1830...
ناخدا
ملت باید بفهمن
گزارش. باید یه آماری ازش ثبت بشه
کار دمتر تمومه قربان
کشتی رو ترک می‌کنیم
کشتی رو ترک می‌کنیم؟
بله قربان
آقای ویچک زیر عرشه‌ست و همین الان داره تدارکاتش رو مهیا می‌کنه
هیولا رو با کشتی
غرق می‌کنیم
میاد سراغم
مخفیانه تو گوشم زمزمه می‌کنه
می‌تونه توبی رو برگردونه
اون بردتش، پس می‌تونه برش گردونه
ناخدا، سر عقل بیا
خودت می‌دونی که غیرممکنه
توبی
شرطش اینه که دمتر رو به ساحل ببرم
متاسفم آقای کلمنز
نه - ناخدا -
تو هم مثل من دیدیش
ته دلت می‌دونی که همه‌ش همین نیست
...بعضی وقت‌ها، وقتی خواب می‌بینم
...یادم میاد قبل از اون
کی بودم
ولی اکثر مواقع، به جعبه‌ای که توش نگه‌م داشت فکر می‌کنم
اینکه چطور هر سری می‌اومد و به وجودم نفوذ
و ازم تغذیه می‌کرد
کثافت به وجودم می‌زد
و ازش سرشار می‌شدم
نمی‌تونید دمتر رو غرق کنید
چهره توبی رو تصور کن
لبخند و خنده‌ش رو تصور کن
و به این فکر کن که اون کثافت وجود اون رو هم پر کرده
چون کار شیطان همینه
چیزی که خوبه و برات عزیزه رو ازت می‌گیره
ازش استفاده می‌کنه و از درون فاسدش می‌کنه
نذار با یاد و خاطر پسرت همچین کاری بکنه
...خودم
خودم کشتی رو می‌برم به دریا
...و وقتی بالاخره رفت
هیولا هیچ‌وقت نمی‌تونه به خونه‌م بره
به خونه‌ی توبی
ناخدا
نیازی نیست که توی دمتر بمونی
پس کجا برم آقای کلمنز؟
به‌نظرت عملی می‌شه؟
باید بشه
اوناهاش
سواحل انگلیس
و ظاهرا داره طوفان می‌شه
چشمت به عرشه باشه
هیچی نمی‌بینم
ساکت
لازم نیست اینجا باشی
می‌تونی زیر عرشه پیش ناخدا الیوت بمونی
برو در امان باش
من و شیطانه به‌هم وصلیم
اونقدری باهوش هستی که متوجه این اتصال شده باشی
می‌تونم حسش کنم
یه‌جوری احساسش می‌کنم
اون هم اتصال‌مون رو حس می‌کنه
میاد سراغم
و وقتی که روی من متمرکز شد می‌دونی چی کار کنی
کدوم گوریه؟
چی شده؟
بو بُرده آقای کلمنز
یا خدا، بال داره
داره میاد
!لطفا ویچک کمکم کن
محض رضای خدا بِبُرش
ویچک
داریم میایم
نه، قایق نجات رو آماده کنید
برو
!باید عجله کنیم به ساحل نزدیک شدیم
به ناخدا و ویچک نیاز داریم
پیداشون می‌کنم
اگر لازم شد طناب‌ها رو قطع کن ولی قایق نجات رو آزاد کن
من رو ببخش
ویچک
کجایی؟
ویچک
آنا
ناخدا
داره میاد
آنا
ناخدا
یا خدا
لعنت خدا بر تو، شیطان
...لعنت خدا بر تو
ناخدا
آقای کلمنز
می‌شه بهشون بگی؟
...بهشون بگو که
حق با من بود
.چشم ناخدا قول می‌دم
می‌خوای ملت باور کنن که تو یه خدایی
جفت‌مون خوب می‌دونیم که نیستی
مثل بقیه‌مون خونریزی می‌کنه
توی کثافت می‌خوابی
تو تغذیه می‌کنی
از همه مهم‌تر تغذیه می‌کنی
می‌خوای ازت بترسیم
ولی در اصل، این تویی که می‌ترسی
مثل هر موجود دیگه‌ای از اون دنیا
هراس داری
تو توی سرمی
توی خونم
من رو به جهنم محکوم کردی
حرومزاده
آنا
آنا، سوار قایق شو
...من ازت
نمی‌ترسم
خواهی ترسید
بمیر شیطان
یا خدا
چی شده؟ - بدو پاسبان رو خبر کن -
بگو یه کشتی داره سعی می‌کنه از موج‌ها رد بشه
...ساحل
خیلی نزدیکه
نزدیکه
آقای کلمنز
نه
نه، نه
نه
الان چند روزه که خبر دارم
متاسفم
...یه انتقال خون دیگه
صرفا مرگ اجتناب ناپذیر رو به تعویق می‌ندازه
جفت‌مون این رو می‌دونی
...ولی می‌تونم
...فقط اگه - نه -
...نمی‌خوام چیزی بشم که
...کل زندگیم
...ملتم
...شیطان
برام انتخاب کردن
من این رو انتخاب می‌کنم
نه کس دیگه‌ای
نجاتم دادی
تو هم من رو نجات دادی
خبر کشتی ارواح در ویتبی حسابی داغه
بدون بازمانده بوده
شما چطور قربان؟
روزنامه دیلی‌گراف می‌خواید؟
بیاید و با یک هزینه ناچیز روزنامه‌تون رو بخرید
خبر کشتی ارواح در ویتبی حسابی داغه
بازمانده‌ای نداشته
به لندن رسیدم
اون موجود، در گوشه‌ای از شهر به شکار خون رفته
ولی می‌دونم طی روز کجا استراحت می‌کنه
کارفکس ابی؟
تو صاحب جدیدشی؟
نه خانم، صرفا دنبالش می‌گردم
خب، با کالکسه چند ساعتی
طول می‌کشه که برسی
باتلاق‌ها توی تاریکی پیدا نیستن
اگه جای تو بودم، صبر می‌کردم که صبح بشه
می‌دونی خانم، خودم هم به همین فکر بودم
بالاخره تاریکی حقیقی
که زیر این دنیاست رو دیدم
شرارتی که علم و منطق نمی‌تونه توجیه‌ش کنه
ولی با این‌حال فقط زیبایی‌ش
و اونایی که حاضرن به هرقیمتی ازش محافظت کنن رو دیدم
پس به دنبال این هیولای شرور می‌رم
و به روحِ اونایی که جون‌شون رو دادن قسم
این کثافت رو از بین می‌برم
و به جهنم برش می‌گردونم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.