دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫جواب درست و غلط که نداره.
‫یه مقالۀ متقاعدکننده‌ست.
‫فقط باید یه جناح رو انتخاب کنی ‫و ازش حمایت کنی.
‫خب، سؤالش اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫رشدِ نمایی همین‌‌جوریه دیگه.
‫گزینۀ الف رو انتخاب می‌کنم: رضایت‌مند.
‫می‌دونم رشدِ نمایی چیه
‫ولی هیچ‌کس پیش‌پرداخت سه هزار دلاری نمی‌ذاره.
‫زیادی ارزونه.
‫شمارۀ ۳۲. ‫ایکس چند میشه؟
‫هر بار میگی ایکس،
‫یاد اِکسم می‌افتم. ‫(اِکس: نامزد یا همسر سابق)
‫مزیته.
‫رضایت‌بخش.
‫نه، مضرات.
‫شونزده؟
‫چهارده.
‫کی تلفن رو اختراع کرده؟
‫اتهام متقابل.
‫- الکساندر گراهام بل. ‫- ...ساندر گراهام بل.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫خوبم خوبم خوبم.
‫آره دیگه. بابام کلکسیون اینا رو داره.
‫ارزش اینا یه مبلغ حدوداً شش رقمیه.
‫مصالحه.
‫یعنی وقتی که با یکی خصومت داری
‫ولی برمی‌گردین پیش هم...
‫و دیگه با هم خوب می‌شید.
‫عالیه.
‫کاترین عاشق اینه که شما معلم خصوصی‌اش هستید.
‫پروسه‌تون چطوره؟
‫برای من، مهم‌ترین چیز برقراری ارتباطه.
‫موهات خیلی قشنگن.
‫خیلی خوب بود.
‫دفعۀ قبلی اونو جا انداختی.
‫دنج.
‫معطر.
‫حشو.
‫مکرر، رنج‌آور.
‫ببینم، نیکل چقدر بود؟
‫خیلی‌خب. وقت تمومه. بیا بریم.
‫به این زودی؟
‫می‌تونم همین الان بهت بگم...
‫بابام توی بانک «جی‌پی مورگان» کار می‌کنه.
‫و اگه یه مخرج خیالی تصور کنیم،
‫اون‌وقت ضربدر صورت کسر می‌کنیم
‫و برای مخرج، مزدوج مختلط می‌گیریم.
‫سلام.
‫چای برگ تمشک.
‫ممنون آقا. ‫برای رَحِم خوبه.
‫عه.
‫هوم.
‫واقعاً می‌خوای اونو جلوی من بخوری؟
‫سه ماه منتظر موندم.
‫پس اون حمایتی که می‌گفتی چی شد؟
‫یه جایی جا گذاشتمش.
‫عه.
‫امروز با بابام صحبت کردم.
‫جدی؟
‫اون‌وقت به این موضوع اشاره کرد ‫که بچه‌ای که حاصلِ ازدواج نباشه...
‫تا همین چند وقت پیش، ‫توی اکثر ایالت‌ها غیرقانونی بوده؟
‫بهش گفتی؟
‫ایتن!
‫حالا میگم.
‫قول میدم.
‫جدی؟
‫دوباره می‌خوای مجبورم کنی ‫مدیتیشن بچه رو انجام بدم؟
‫نه. از صدات خوشم نیومد.
‫خب، خودمم خوشم نیومد.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫حالا آویزونم کن.
‫وای!
‫مواظب باش. حامله‌ام ها!
‫خودم متوجه شده بودم.
‫صبح بخیر. صبح بخیر.
‫سلام جِرِمی.
‫صبح بخیر، ریک.
‫ایتن، ایتن، صبر کن.
‫امتحانت رو تموم کن. ‫الان برمی‌گردم.
‫کریس می‌خواست بهش زنگ بزنی.
‫می‌خواستم بهت پیامک بدم.
‫یه کاری برات داره.
‫نگفت چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫ممنون.
‫خواهش.
‫خوشگل شدی.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، کجا بودیم؟
‫[زنگ بزن به کریس!] ‫[یه فرصت شغلی جدید]
‫ایتن!
‫توی مهمونی هستی.
‫نه، نه، من اونور آبم ‫و دارم توافق‌ها رو جوش میدم.
‫همۀ این خارجیا دلشون می‌خواد
‫پسراشون برن دانشگاه پرینستون.
‫قطعاً بازارِ رو به رشدیه.
‫ایول.
‫ببین، تا حالا سوسیس خون خوردی؟
‫آره کریس، خوردم.
‫اینجا خیلی تازه درستش می‌کنن.
‫داریا گفت یه کاری برام داری.
‫امروز صبح یه ایمیل به دستم رسید.
‫یه شغل تابستونیه. ‫شاید راه خیلی خوبی باشه که...
‫پاییز جیبت پُر باشه.
‫چون می‌دونم پول‌لازمی.
‫چی هست؟
‫با اسمت سراغت رو گرفتن.
‫معلم خصوصی معروفی شدی، پسر.
‫احتمالاً از لمباردی معرفی‌ات کردن.
‫مربوط به «گلدمن ساکس» میشه.
‫ایناش رو نمی‌دونم.
‫فقط می‌دونم پیشنهادِ روزی ۲۵۰۰ دلار دادن.
‫یا خدا.
‫آره، می‌دونم.
‫ببین، فقط اونا زیرمیزی...
‫بهت پول میدن.
‫به عنوان یه دورۀ آزمایشی، ‫یک هفته توی محوطۀ اونجا می‌مونی.
‫حتماً.
‫یه جور خونۀ ییلاقی ‫مخصوص معلم خصوصی دارن.
‫مال کدوم خانواده‌ست؟
‫جزئیات بیشتری ندارم.
‫ولی قطعاً وی‌آی‌پی‌ـه ‫و قطعاً در اسرع وقت شروع میشه.
‫ببین رفیق، من باید برم پسر.
‫یه جلسۀ مهم هست که باید بهش برسم. ‫اهداکننده داره.
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم. باشه؟
‫خیلی‌خب. خداحافظ.
‫ببخشید.
‫داریا.
‫این‌که الان برم حس عجیبی داره.
‫می‌دونم.
‫حداقلش از شرّ باز کردنِ اثاث‌ها خلاصت می‌کنه.
‫دلم نمی‌خواد از شرّ باز کردنِ اثاث‌ها خلاص بشم.
‫آره خب، خیلی مزخرفه.
‫من فقط می‌خوام زودتر مستقر بشم.
‫ولی می‌دونی، اشکالی نداره. مگه نه؟
‫قرار نیست تا ابد اونجا باشی و...
‫پولش رو لازم داریم.
‫ضمناً یه جورایی به نظر میاد ‫که کائنات دو دستی...
‫اینو تقدیمت کردن.
‫نه.
‫پس باید قبولش کنی.
‫باید بری.
‫اینو تقدیم‌مون کردن؟
‫آره.
‫آقای کمپبل؟
‫خودم هستم.
‫ممنونم آقا.
‫ممنون که منو رسوندین.
‫سلام.
‫حالتون چطوره آقا؟
‫ممنون.
‫اوف.
‫از این سمته، آقا.
‫خیلی‌خب.
‫اینجا به کجا می‌رسه؟
‫میره سمت اصطبل‌های اسب‌ها؟
‫هوم.
‫ممنون.
‫سلام.
‫شما باید آقای جکسون باشی.
‫شما باید ایتن باشی.
‫بله درسته.
‫خونۀ قشنگی داری.
‫می‌دونی باید روی چی کار کنیم؟
‫معمولاً یه کم اطلاعات بیشتری بهم می‌دادن.
‫پاییز کنکور دادی؟ ‫آره؟
‫بله.
‫چطور دادی؟
‫نمی‌دونم.
‫خوب نبود.
‫مثلاً ترازت ۱۱۰۰ بود یا ۱۲۰۰؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌تونم به دستیار بابام بگم ‫امشب برات...
‫ارسال‌شون کنه.
‫عالیه.
‫خیلی‌خب.
‫بیا یه امتحان آزمایشی بده.
‫ببینیم چی‌کار می‌کنی.
‫خیلی‌خب. این همون...
‫امتحانیه که می‌گفتم.
‫۲۵ دقیقه وقت داری. ۲۰ تا سؤاله.
‫یادت باشه عجله نکنی.
‫و زمان از این لحظه آغاز میشه.
‫وای‌فای هم که ندارید.
‫یا خدا.
‫خیلی کنکجاوی، آره؟
‫هان؟
‫یه قفسۀ کامل در مورد پیرشناسی داریم.
‫ببخشید اگه مزاحم شدم.
‫نمی‌دونستم کسِ دیگه‌ای هم اینجاست.
‫من ایتن‌ هستم.
‫شماها اینجا زندگی می‌کنید؟
‫آره.
‫خب، منم یه هفته میام اینجا.
‫شماها می‌دونید اینجا تلفن ثابت هست یا...
‫تلفن ثابت؟
‫آنتن‌دهی یه کم بَده.
‫هیچ‌کدوم از پیامک‌هام ارسال نمیشن.
‫شاید بهتر باشه بری دم استخر امتحان کنی.
‫اونجا معمولاً آنتن‌دهی‌اش بهتره.
‫ممنونم.
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫می‌تونی هم به وای‌فای وصل شی.
‫رمز عبورش چیه؟
‫سرخدمتکار گوشی داره.
‫خوبه.
‫نه، ایتن. ‫رمز عبورش همینه.
‫ممنونم بچه‌ها.
‫تموم شد.
‫خب...
‫یه سؤالی باید ازت بپرسم. ‫تا حالا این آزمون رو داده بودی؟
‫نه.
‫خیلی‌خب. ‫شاید اعجوبۀ ریاضیات هستی.
‫بریم سراغ مبحث نگارش.
‫برای این، ۳۵ دقیقه وقت داری.
‫امیدوارم ادبیات روسیه رو دوست داشته باشی.
‫از این‌طرف.
‫اتاق‌تون رو نشون‌تون میدم.
‫حتماً.
‫به این زودی؟ ‫خیلی سریع بود.
‫بازم تایمر گرفتم.
‫براش تایمر گرفتم.
‫اینم از اتاق‌تون، آقا.
‫جلسات جدا هستن، ‫هر روز ساعت ۲:۰۰ شروع میشن.
‫اتاق خواب‌تون دقیقاً بغل اون درهاست.
‫ممنون.
‫ممنونم.
‫♪ اوه ♪
‫♪ خداحافظ، من دارم میرم ♪
‫♪ فایده‌ای توی این گریه و زاری‌ها و ‫ عزاداری‌ها نمی‌بینم ♪
‫♪ جفت‌مون خیلی بیشتر از این زندگی می‌کنیم ♪
‫♪ اگه تو بدون من زندگی کنی ♪
‫ایتن.
‫حالت چطوره؟
‫یه جورایی برای معلم خصوصی بودن سن‌ات زیاده، نه؟
‫هوم... خب، این موضوع قابل بحثه به نظرم.
‫چی شد که معلم خصوصی شدی؟
‫فلش‌کارت‌ها. ‫تقریباً بیشتر به‌خاطر فلش‌کارت‌ها بود.
‫مهمونی گرفتیم.
‫دارم می‌بینم.
‫خوش بگذرون.
‫حتماً.
‫مهمونی برقراره.
‫ایتن.
‫♪ پس خداحافظ، من دارم میرم ♪
‫♪ فایده‌ای توی این گریه و زاری‌ها و ‫ عزاداری‌ها نمی‌بینم ♪
‫♪ جفت‌مون خیلی بیشتر از این زندگی می‌کنیم ♪
‫♪ اگه بدون من زندگی کنی ♪
‫شاید از اون بچه‌هاست ‫که نمره‌شون حرف نداره
‫و فقط می‌خوان مطمئن بشن.
‫نمی‌دونم والا.
‫جوری گفتن که انگار توی آزمون بهارش رد شده.
‫چه‌می‌دونم...
‫شاید توی آزمون اصلی‌اش استرس می‌گیره.
‫شاید.
‫خونه‌شون چطوره؟
‫خب، تو بگو اونجا چطوره.
‫عه، عه. صدای چی بود؟
‫میز بیلیارد شخصی.
‫داری جدی میگی؟
‫چند ساعت پیش وارد یه اتاق شدم که
‫حدود پنجاه تا موتورسیکلت توش داشت.
‫چی؟ پنجاه تا موتورسیکلت؟
‫اوهوم.
‫پدر و مادرش رو دیدی؟
‫نه، ولی سرخدمتکارشون رو دیدم.
‫سرخدمتکار؟ برو بابا!
‫عجب!
‫خب، اون بچه‌هه بهم حس عجیبی میده.
‫که انگار بیماری اوتیسم داره ‫یا یه چیزی مشابهش.
‫این‌طور که تو گفتی، ‫بیشتر به نابغه‌های روانی می‌خوره.
‫خب، امیدوارم نابغۀ روانی باشه.
‫خب در کل، به نظر هفتۀ نسبتاً آسونی در پیش داری.
‫آره.
‫اون پوله رو بزن به جیبت و بیا خونه، عزیزم.
‫به گمونم نباید انقدر به این فکر کنم
‫که مجبورم این کار رو بکنم
‫و به‌جاش به این فکر کنم که فرصت شده ‫ تا این کار رو برای جفت‌مون بکنم.
‫دقیقاً.
‫تونستی میز بیلیارد مخصوص خودتو داشته باشه.
‫خیلی باحاله.
‫آره.
‫اون کوچولوی قاتلِ عشق‌بازی چطوره؟
‫وای خدا. انقدر اینو نگو.
‫خنده‌دار نیست.
‫شوخی کردم.
‫فکر کنم بهتر باشه یه کم بخوابیم.
‫ببینیم فردا چطور میشه.
‫اوهوم. آره، منم همین‌طور.
‫امیدوارم بتونم با داستان‌های فوق‌العاده‌ای ‫بهت زنگ بزنم.
‫از همۀ...
‫خیلی‌خب.
‫ماجراجویی‌هام.
‫فردا باهات صحبت می‌کنم.
‫دوستت دارم.
‫خیلی‌خب. خوب بخوابی.
‫خداحافظ.
‫خب، دوست داری چی‌کار کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫یعنی توی مدرسه به چی علاقه داری؟
‫ریاضی، ادبیات.
‫موسیقی دوست داری؟
‫همه موسیقی گوش میدن.
‫چیا گوش میدی؟
‫جست و گریخته، همه چی.
‫اون یارو کیه؟
‫وای خدا!
‫پسرخاله‌مه.
‫تابستونا میاد پیش ما.
‫من تک‌فرزندم، ‫واسه همین اون برام مثل برادر می‌مونه.
‫بابات چی‌کاره‌ست؟
‫اجازه ندارم بگم.
‫نمی‌تونی بهم بگی بابات چی‌کاره‌ست؟
‫مامانت چی؟
‫هوم...
‫فرستادنش جایی.
‫متأسفم.
‫چه‌جور عکسایی می‌گیری؟
‫دوربینت رو دیدم.
‫اکثراً از مردم.
‫تا حالا از شاگردهات عکس گرفتی؟
‫نه.
‫اگه می‌گرفتم عجیب بود.
‫بیشتر عکاسیِ آبستره می‌کنم. ‫(عکاسی انتزاعی)
‫براش کلاس رفتی؟
‫نه، توی دبیرستان عکاسی خبری انجام می‌دادم.
‫و یه جورایی توی ذهنم موند و ‫بهش اعتیاد پیدا کردم.
‫قضیۀ بچه‌تون چیه؟ ‫برنامه‌ریزی شده بوده؟
‫از کجا از بچه‌مون خبر داری؟
‫نگران نیستی که یه حرومزاده به دنیا میاری؟
‫جانم؟
‫خب، ازدواج نکردین دیگه؟
‫کنجکاو شدم.
‫بیا روی کارمون تمرکز کنیم.
‫چه خبرا؟
‫برای جایی دیرت نشده؟
‫امروز ساعت دو شروع می‌کنیم.
‫عه.
‫می‌خوای برسونمت؟
‫نه ممنون.
‫بیا دیگه. سوار ماشین شو.
‫خیلی‌خب.
‫از تدی خوشت میاد؟
‫اون مجبوره به حرفم گوش بده.
‫می‌تونی برش داری.
‫خودم دوست‌دختر دارم. ‫ممنون.
‫جکسون بهم گفت دوست‌دخترت حامله‌ست.
‫پس این می‌تونه آخرین شانست باشه.
‫حال جکسون چطوره؟
‫اونم بعد از تمام مصیبت‌هایی که کشیده.
‫منظورت چیه؟
‫چی بهت گفته؟
‫که مامانش رو فرستادن جایی.
‫آره، این‌جوری هم میشه گفت.
‫این‌جوری هم میشه گفت.
‫و... بوم!
‫تموم شد.
‫ببین، میشه ازم عکس بگیری؟
‫منظورم کارهای چِندش نیست، ‫یه عکس حرفه‌ای می‌خوام.
‫باید اینو تصحیح کنم.
‫خواهش می‌کنم!
‫خیلی‌خب، می‌خوای کجا ازت عکس بگیرم؟
‫اون‌جوری نکن.
‫هوم... فقط ریلکس باش.
‫راحت باش.
‫واقعی باش.
‫گرفتم.
‫حالا حدس بزن چی شده.
‫چی شده؟
‫بقیۀ جلسه‌مون کنسل شده.
‫نه، نشده.
‫هنوز نشده.
‫خب...
‫داشتیم به این فکر می‌کردیم ‫که نرخ تو چقدره.
‫توی دردسر نمی‌افتی.
‫باباش از چیزی خبر نداره.
‫اگه بهت هزار دلار بدم چی؟
‫جکسون، خیلی مسخره‌ست.
‫نمی‌تونم پولت رو بگیرم.
‫بی‌خیال! ‫هزارتا که چیزی نیست.
‫شاید برای تو چیزی نباشه.
‫چقدر؟ ‫سه هزارتا؟
‫من که نمیام رقمی بهتون بگم.
‫پنج هزارتا.
‫می‌شمارم؛ یک...
‫می‌شمارم؛ دو...
‫پنج هزارتا.
‫قبوله.
‫فروخته شد!
‫آسون بود.
‫فکر کردم بیشتر بهم زحمت میدی.
‫ولی فردا یادت نره.
‫منو بگو که فکر می‌کردم ‫دیگه عجیب‌تر از این نمیشه!
‫میگن توی نوبت بعدی دکتر ‫شاید بتونیم جنسیتش رو بفهمیم.
‫عه، عه، عه! خیلی هیجان‌زده‌ام.
‫منتظر بمونم برگردی یا این‌که...؟
‫اگه واینستی خودت می‌دونی ها!
‫خوبی؟
‫بدک نیستم.
‫فقط... دلم برات تنگ شده.
‫خب، دل منم برات تنگ شده.
‫فقط چند شب دیگه بخوابی...
‫بعدش کنار همیم.
‫آره، آره، آره.
‫خیلی‌خب.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫خیلی‌خب. شب بخیر.
‫شب بخیر.
‫میشه بیام تو؟
‫چرا که نه؟
‫شرمنده.
‫دروغ گفتم.
‫مامانم رو مجبور نکردن بره جایی.
‫خودش رفت.
‫عه.
‫ادامه بده.
‫معمولاً مردم وقتی اینو می‌شنون ‫فقط یه سر تکون میدن و می‌ذارن میرن.
‫این مدت خیلی سخت بوده.
‫بابام هیچ‌وقت ازم خوشش نمی‌اومد.
‫و هر چی سن‌ام بیشتر شد، اوضاع بدتر شد.
‫انتظاراتی که ازم داره رو برآورده نمی‌کنم.
‫بابای من افتضاحه.
‫نژادپرست، عصبانی، دائم‌الخمر.
‫هیچ‌وقت نمی‌دونم با چه مدلی‌اش روبرو میشم.
‫هنوز بهش نگفتم یه بچۀ تو راهی دارم.
‫مامانم وقتی ۱۰ سالَم بود گذاشت و رفت.
‫نمی‌تونست اون وضع رو تحمل کنه.
‫احتمالاً سخت‌ترین چیزی که ‫توی زندگی‌ام باهاش مواجه شدم
‫از دست‌دادنِ اون بود.
‫سعی می‌کنم به خودم یادآوری کنم که...
‫همه‌مون درب و داغونیم.
‫فقط می‌تونیم نهایت تلاش‌مون رو بکنیم.
‫مطمئنم بابات دوستت داره، جکسون.
‫احتمالاً فقط روش ابراز احساساتش خیلی عجیبه.
‫گوش دادی!
‫حتماً آدم خیلی خاصی هستی.
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫عه.
‫ای خدا!
‫ممنون که امروز جای شریک زندگی‌ام رو پُر کردی.
‫نه بابا. کاری نکردم.
‫خیلی خوشم اومد که توی برنامۀ آموزشی‌شون ‫زایمان ارگاسمی هم داشتن.
‫تو باور می‌کنی؟
‫باورم نشد.
‫ولی جای تو بودم امیدوار نمی‌شدم.
‫یه جورایی امیدوارم.
‫نمی‌دونم والا.
‫آره واقعاً.
‫همیشه حس می‌کنم باید اونجا وایستم...
‫و حرکت پشت‌بازو بزنم.
‫نه، نه.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم.
‫نخیر.
‫باید از حامله‌بودن لذت ببری. ‫از این بدن لذت ببر.
‫آره.
‫هر چی می‌خوای بخور، دختر.
‫ورزش نکن.
‫آره.
‫ایتن حتماً خوشش میاد.
‫چیه؟
‫هیچی.
‫نمی‌دونم.
‫دوباره ذهنم درگیر شده.
‫سرِ دخترۀ مجسمه‌ساز؟
‫آره.
‫نمی‌دونم والا.
‫شاید به‌خاطر هورمون‌هامه ‫ولی هنوز عصبانی‌ام.
‫- می‌دونی چی میگم؟ ‫- آره.
‫خیلی کلیشۀ تخمی‌ایه.
‫سکس توی اردوگاه هنرمندها؟
‫ناموساً؟
‫می‌فهمم.
‫منطقیه که عصبانی باشی.
‫انگار وقتی آدم بچه‌دار میشه ‫همه چی عوض میشه.
‫اون دیگه صرفاً شوهرت نیست،
‫پدر بچه‌ات هم هست.
‫آره.
‫خب البته ما ازدواج نکردیم ولی...
‫می‌فهمم چی میگی.
‫خیلی‌خب.
‫سلام.
‫بله؟
‫با بابام صحبت کردم.
‫گفت فردا می‌تونیم یه شام مخصوص بخوریم
‫تا آخرین جلسه رو جشن بگیریم.
‫اوایل شب می‌رسه.
‫خب، امروز تقریباً هیچی کار نکردیم.
‫خب، اون که خبر نداره.
‫از دیدنت هیجان‌زده‌ست.
‫باید بعد از جلسه‌مون بلافاصله برم.
‫بی‌خیال! یه کم بمون.
‫خیلی باحالی.
‫می‌خوام بیشتر بشناسمت.
‫جکسون، این یه شغله! خب؟
‫نمی‌دونم فکر می‌کردی چیه
‫ولی من معلم خصوصی‌ات هستم.
‫دوستت نیستم. خب؟
‫شب خوبی داشته باشی.
‫جکسون؟
‫داری کدوم مسئله رو حل می‌کنی؟
‫فقط دو ساعت از جلسۀ امروزمون مونده
‫و می‌خوام نهایت استفاده رو بکنم.
‫باشه؟
‫باشه. باشه.
‫ببین، آهای! ریلکس باش.
‫ریلکس باش.
‫نفس عمیق بکش.
‫آروم باش.
‫ببین، به‌خاطر قضیۀ دیروز عذر می‌خوام.
‫قصد نداشتم ناراحتت کنم.
‫ولی حتماً باید برم خونه.
‫با دوست‌دخترم برنامه داریم.
‫خیلی‌خب.
‫فکر می‌کنم یه وابستگیِ...
‫یه مقدار ناسالمی به من پیدا کردی.
‫فقط می‌خوام بیشتر بشناسمت.
‫چه اشکالی داره؟
‫عکس‌ها رو روی کامپیوترت دیدم.
‫نباید می‌رفتی سراغ کامپیوترم.
‫می‌دونم. دیشب اومدم پیدات کنم
‫تا ازت عذرخواهی کنم و بگم شرمنده‌ام.
‫نه.
‫من شرمنده‌ام.
‫می‌خوای در موردش صحبت کنی؟
‫فکر کنم اگه ما...
‫جکسون!
‫آهای، جکسون!
‫آهای! آهای! آهای! آهای! ‫جکسون! آهای! آهای!
‫بس کن، بس کن، بس کن.
‫آهای، تمومش کن.
‫جکسون.
‫جکسون!
‫جکسون؟
‫جکسون!
‫سلام.
‫شما باید پدر جکسون باشی.
‫خب...
‫ببخشید. ‫اون بچۀ احساساتی‌ایه.
‫آره.
‫می‌دونی، داشت عالی پیش می‌رفت، ‫تا این‌که...
‫خیلی یهویی این‌جوری شد که...
‫ناراحت شد.
‫آره.
‫می‌دونی توی جنگ جهانی دوم ‫چطور سربازها رو...
‫برای هدف تمرینی آماده می‌کردن؟
‫نمی‌دونم.
‫اون‌قدر دور خودشون می‌چرخوندنشون
‫تا سرشون گیج بره.
‫بعدش...
‫مجبورشون می‌کردن ‫با اسلحه‌هاشون شلیک کنن.
‫بهش آسون نگیر.
‫اون باید بتونه در تمام شرایط ‫عملکرد خوبی نشون بده.
‫من خودم اینو به سختی یاد گرفتم.
‫ببین، شرمنده ولی من نمی‌تونم امشب...
‫برای شام بیام.
‫ایرادی نداره.
‫خیلی‌خب.
‫نقاشی قشنگیه.
‫می‌تونی برش داری.
‫بی‌خیال.
‫جدی میگم.
‫سه تای دیگه یه جایی همین اطراف داریم.
‫سلام کریس.
‫ایتن. ‫توی کنفرانس ترکوندم.
‫مونت‌کلر و نیوجرسی، مثل معدن طلا میشن.
‫کریس، گوش کن.
‫نه، تو گوش کن.
‫الان پدر جکسون بهم زنگ زد.
‫آره، قبل از این‌که چیزی بگی...
‫می‌خوان تا آخر تابستون ادامه بدی، رفیق جون.
‫به نظرشون برای جکسون خوبه
‫که یه نفر کنارش باشه ‫تا از تنهایی درش بیاره.
‫چی... چی بگم پسر.
‫پیشنهاد دادن از این به بعد ‫نرخت رو سه برابر کنن.
‫پول پارو بزن!
‫در عرض یک ماه به اندازۀ یکسالت در بیار.
‫از دست تو، کریس!
‫قابلت رو نداشت.
‫اینو به عنوان «بله» برداشت می‌کنم.
‫خب، ما فهمیدیم جنسیتش چیه.
‫انقدر بینش مکث نده.
‫بگو دیگه!
‫قراره یه پسر به دنیا بیاریم!
‫قراره یه ایتن کوچولو داشته باشیم.
‫ایول! می‌دونستم. ‫قشنگ می‌دونستم پسر میشه.
‫آره.
‫یوهو!
‫من مخصوص این‌که پسره شادی نمی‌کنم،
‫در هر صورت شادی می‌کردم.
‫اون خیلی روشن‌فکره.
‫جدی؟
‫تبریک میگم، بچه‌ها.
‫من خیلی براتون ذوق‌زده‌ایم.
‫معرکه‌ست.
‫ممنون.
‫خیلی ذوق‌زده‌ایم.
‫ما هم می‌خوایم یه خبری رو اعلام کنیم.
‫داریم می‌ریم پورتلند زندگی کنیم.
‫عجب! خیلی‌خب.
‫پس واقعاً داره اتفاق می‌افته.
‫آره.
‫تا وقتی بچه به دنیا نیومده
‫جایی نمی‌ریم.
‫هیچ‌وقت همچین کاری باهات نمی‌کنم.
‫آره.
‫وای خدا.
‫خیلی دلم براتون تنگ میشه.
‫شرمنده.
‫اشکالی نداره.
‫شرمنده‌ام.
‫اشکالی نداره.
‫میشه گفت انتظارش رو داشتم.
‫ببینم، وضعیت کار چطوره؟
‫شرط می‌بندم با مسائل احمقانه‌ای ‫سر و کله می‌زنی.
‫آره، ولی باهاش کنار میام ‫چون پولش خوبه.
‫خب، اون داستانِ مورد علاقه‌ام رو براشون بگو.
‫عه، کدوم؟
‫خودت می‌دونی.
‫براشون بگو.
‫برامون بگو.
‫آها، همونی که دختره...
‫که دختره کتاب درسی رو پرت کرد سمتم...
‫- و بهم گفت «سفیدپوست آشغال». ‫- «سفیدپوست آشغال».
‫- اوهوم. ‫- وای خدا.
‫آره.
‫و اشرافیِ روس که منو با هواپیما برد لندن...
‫تا پسرش رو ببرم توی یه دانشگاه بگردونم
‫و پدری که سرم داد زد که بهش نگم...
‫چطور بچۀ تخمی‌اش رو بزرگ کنه.
‫آره.
‫هوم...
‫آنی گفت یه شاگرد جدید داری که...
‫میشه گفت جالبه.
‫آره.
‫اون... آره، اون جالبه.
‫اون شیفتۀ من شده.
‫یه جورایی میشه گفت ‫کاملاً سیریش شده.
‫میگه: «ایتن، تو خیلی باحالی.»
‫«پسر، تو واقعاً گوش می‌کنی.»
‫و هر وقت که دلش بخواد ‫جلوی صورتم پول تکون میده...
‫جوری که انگار می‌تونه منِ گوه‌مصّب رو بخره.
‫- انگار که... ‫- خیلی‌خب.
‫یه جور جنده‌ام.
‫روی لپ‌تاپش عکس من و آنی رو داشت.
‫بعدش داشتیم روی یه بخش درسی کار می‌کردیم
‫که یه اشتباه کرد ‫و بعدش یهویی قات زد.
‫یه جوری که انگار ‫شبیه این آدمای روان‌پریش شد
‫که بهشون حالت دوقطبی دست میده.
‫یه بچۀ کوچولوی عجیب‌وغریبه ‫و نمی‌دونم چطور...
‫با خودش زندگی می‌کنه.
‫ایتن؟
‫هان؟
‫متوجه شدیم.
‫جکسون.
‫سلام.
‫داشتیم در مورد یکی دیگه صحبت می‌کردیم.
‫مسئله‌ای نیست.
‫جکسون، سلام. من... من آنی هستم.
‫ایتن... ‫ایتن خیلی ازت تعریف کرده.
‫از اینجا خوش‌تون میاد؟
‫به نظرم غذاش معرکه‌ست.
‫اوهوم.
‫آره، خوبه.
‫ولی... خیلی گرونه.
‫خوبه.
‫این موقع از شب اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫خب، من هفده سالَمه، ایتن.
‫کار و زندگی دارم.
‫البته.
‫خانواده‌ام توی این بلوک ‫صاحب سه تا ساختمونه.
‫آخر هفته‌ها میایم اینجا.
‫عه!
‫خب دیگه.
‫خیلی از دیدنت خوشحال شدم.
‫منم از دیدنت خوشحال شدم.
‫تک تک دفعاتی که یه جرعه مشروب خوردی،
‫هم آبروی منو بردی ‫هم آبروی خودت رو.
‫خدا! خیلی بدم میاد وقتایی که این‌جوری میشی.
‫اشتباه کردم.
‫نه، تحقیر شدیم.
‫شرمنده.
‫این قضیه منو یاد بابات میندازه.
‫شرمنده.
‫خدایا! اونا بچه‌ان، ایتن.
‫دست خودشون نیست که خانواده‌شون پولداره.
‫حتی اگه یه کم داغون باشن،
‫تقصیر خودشون نیست.
‫آنی، دفعۀ بعدی که دیدمش ‫ازش عذرخواهی می‌کنم.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫سلام، چه خبرا؟
‫سلام، برنامه عوض شد.
‫بابام توی شهر یه کاری داره ‫و منم باید برم اونجا.
‫میشه قرار رو بندازیم عقب ‫توی خونۀ شهری‌مون همدیگه رو ببینیم؟
‫راستش همین الان داشتم می‌رفتم اونجا.
‫منتظر ماشین بودم.
‫نه، بهشون زنگ زدم.
‫ساعت ۲:۰۰ میان دنبالت.
‫راحت باش و خودت برو داخل.
‫خیلی‌خب. حله.
‫ببین، می‌خواستم عذرخواهی کنم که...
‫بذار بعداً صحبت کنیم.
‫باشه.
‫به زودی می‌بینمت.
‫باشه.
‫سلام؟
‫سلام.
‫ما دیرتر میایم.
‫ترافیکه.
‫نمی‌دونستم قراره تا شب طول بکشه.
‫به آنی گفتم شام رو با هم می‌خوریم.
‫اگه گرسنه‌ته یه چیزی بخور.
‫برات میوه گذاشتم.
‫آره، می‌بینم.
‫ممنون.
‫همینجا می‌مونم.
‫الو؟
‫آهای، آهای، آهای، آهای، آهای، آهای!
‫آنی؟
‫کجا بودی؟
‫جکسون اصلاً نیومد.
‫هفت ساعت منتظر بودی؟
‫زنگ زد، گفت دیرتر میاد،
‫یه سری میوه گذاشته بود برام که بخورم، ‫بعدش بیهوش شدم.
‫بیهوش شدی؟
‫ایتن، غرقِ آبی.
‫چون وقتی چشمام رو باز کردم ‫توی یه دریاچه بودم، آنی.
‫احمقانه‌ست!
‫چی میگی؟ یعنی میگی این بچه‌هه
‫چیزخورت کرده؟
‫خب، نمی‌دونم چی بهت بگم
‫چون همین اتفاق افتاد.
‫خیلی‌خب.
‫خب، نوبت دکترمون رو از دست دادی.
‫گندش بزنن. اون...
‫آره، امروز بود. ‫آره.
‫راستی یه زنه‌ای زنگ زد و کارِت داشت.
‫کی؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونم، ایتن.
‫هر بار که پرسیدم کیه قطع کرد.
‫این... ‫شماره‌اش چی بود؟
‫بهش زنگ می‌زنم.
‫ای خدا! ‫ایتن، همین‌جوری پشت نکن برو.
‫کی بود؟ ‫این زنه کی بود؟
‫چرا موهات خیسه؟
‫داری زود قضاوت می‌کنی.
‫به نظرم حق دارم مشکوک باشم،
‫اونم با وجود ماجرایی که قبلاً پیش اومده، ایتن.
‫میگی قراره توی شهر بمونی
‫ولی قشنگ معلومه رفتی «لانگ‌آیلند».
‫ببین، می‌دونم روی گوشی‌ات ‫می‌تونی رد منو بزنی.
‫ازت خواستم پاکش نکنی.
‫من پدر بچه‌مون هستم ‫و چیزی برای مخفی‌کاری ندارم.
‫ایتن، احمقانه‌ست!
‫الان... الان چی میگی؟
‫آخه... چرا این بچه‌هه باید چیزخورت کنه؟
‫چرا یه زنِ ناشناس ‫باید زنگ بزنه خونه؟
‫می‌خوای چی بگم، آنی؟
‫- نمی‌دونم... ‫- هان؟
‫منم دارم سعی می‌کنم به جواب سؤال‌هام برسم.
‫نمی‌دونم چی شده.
‫قشنگ معلومه بهم اعتماد نداری.
‫چه جالب.
‫تتراهیدروزولین که توی اسپری بینی ‫و قطرۀ چشم پیدا میشه.
‫مزه نداره و باعث بیهوشی...
‫و کُما میشه.
‫هوم...
‫احتمالاً همینو بهم داده.
‫عجب سردردی دارم.
‫اینم از اثرات جانبی‌شه.
‫♪ نیم متر اون‌طرف‌تر ایستاده بود ♪
‫♪ کفش‌های پاشنه‌بلندش ‫روی کف‌پوش مرمری بود ♪
‫♪ هر روز می‌بینمش ♪
‫اگه گرسنه‌ـته یه چیزی بخور.
‫برات غذا گذاشتم.
‫تدی، تدی، پیرهنش رو در بیار.
‫جکسون، زود باش. عکس بگیر.
‫سلام.
‫عکس‌ها... عکس‌ها چطور شدن؟
‫خوب شدن.
‫چیز خوبی نگرفتی؟
‫نه راستش.
‫مطمئنم یه چندتاشون خوب بودن.
‫شرمنده‌ام، آنی.
‫دلم نمی‌خواد دعوا کنم.
‫منم دلم نمی‌خواد دعوا کنم.
‫منم شرمنده‌ام.
‫بیا بگیریم بخوابیم. خب؟
‫نمی‌دونم، ایتن.
‫شاید... شاید پیامک‌هات بهش نمی‌رسه.
‫یعنی ممکنه رفته باشه سفر.
‫آره ولی...
‫کدوم بچۀ زنده‌ای، توی این دوره زمونه...
‫یه هفته گوشی‌اش رو چک نمی‌کنه؟
‫گوشیِ باباش رو نگرفتی؟
‫شماره‌اش رو ندارم.
‫شاید به سبک خودشون اخراجت کردن.
‫آخه اون شب توی رستوران یه جورایی...
‫براش لاشی‌بازی در آوردی.
‫آره ولی...
‫ببین، امروز صبح زنگ زدم مدرسه‌اش.
‫هیچ جکسونی نمی‌ره اونجا.
‫ایتن، چرا تمام فکر و ذکرت شده این قضیه؟
‫- ببین، اشکالی نداره... ‫- نشده. فقط...
‫اشکالی نداره که دیگه نری اونجا.
‫آخه این مدت...
‫- ...دلسردکننده بود. ‫- اگه گفتی چی شده؟ - چی شده؟
‫این‌جوری بیشتر می‌تونی با آنی وقت بگذرونی.
‫نه؟
‫نگران نباش.
‫چیزی نیست.
‫ولش کن.
‫همه چی رو بریز دور.
‫کریس داره زنگ می‌زنه.
‫سلام.
‫ایتن، چطوری؟
‫می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫چه خبرا؟
‫الان با جکسون صحبت کردم.
‫- عه، خوبه. من... ‫- آره...
‫توضیح داد که بقیۀ جلساتش رو...
‫کنسل کرده چون ازت می‌ترسه.
‫صبر کن ببینم، چی؟
‫کریس، مزخرفه!
‫خب، خیلی وارد جزئیات نشد.
‫ولی گفت یه اتفاقی پیش اومده
‫و این‌که یه کبودیِ نسبتاً قابل ملاحظه‌ای ‫روی پاش به وجود اومده.
‫کریس، واقعاً مسخره‌ست.
‫جکسون خودش خودشو کبود کرد.
‫چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫چون توی یکی از جلسات ‫یه جورایی به هم ریخت
‫و یهویی قات زد.
‫مثل این کارهایی که دوقطبی‌ها می‌کنن. ‫شروع کرد به خودزنی.
‫باباش اومد قضیه رو دید.
‫- خودش دید. ‫- ایتن، باباش گفت...
‫بعدش در موردش صحبت کردیم.
‫ایتن، باباش گفت تا حالا تو رو ندیده.
‫کریس، دیگه واقعاً مسخره‌ست.
‫باباش اونجا بود.
‫از پله‌ها اومد پایین.
‫داشت در مورد کُسشرهای جنگ جهانی دوم
‫و از این چیزا صحبت می‌کرد.
‫در مورد تیراندازی و چرخوندنِ ملت.
‫الان قضیه چیه، کریس؟
‫جکسون اینم گفت که با یکی از ‫خانم‌هایی که دوستشه...
‫رفتار ناشایستی داشتی
‫و عکس‌هاتون هم موجوده.
‫ایتن؟
‫وای خدا.
‫چه فکری پیش خودت کردی، پسر؟
‫کریس، نمی‌دونم چه خبره.
‫ولی خیلی چیزا هست که اون بهت نگفته.
‫برام توضیح بده.
‫مثلاً این‌که هفتۀ قبل که رفتم توی آپارتمانش،
‫سر و کله‌اش پیدا نشد
‫و بهم گفت یه میوۀ تخمی بخورم
‫و چیزخورم کرد.
‫ایتن.
‫جکسون اون عکس‌هایی که ‫ با اون دختره گرفته رو صحنه‌سازی کرده.
‫پس واقعاً عکس‌هاش موجوده.
‫کریس.
‫ببین پسر...
‫ما خیلی وقته داریم با هم کار می‌کنیم.
‫این اتهامات جدی‌ای هستن.
‫کریس، این شغل رو لازم دارم.
‫یه بچه تو راهی دارم.
‫مجبورم اخراجت کنم.
‫کریس. کریس.
‫کریس.
‫چه خبره؟
‫نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟
‫قضیه به نظر خیلی جدی می‌اومد.
‫همه چی روبه‌راهه؟
‫نه.
‫آهای!
‫- شرمنده‌ام. ‫- بس کن.
‫نمی‌دونم این عن‌بازی‌ها یعنی چی
‫ولی باید همین الان تمومش کنی!
‫از صمیم قلب گفتی؟
‫چیو میگی؟
‫حرفای اون شبت توی رستوران.
‫آره، از صمیم قلب گفتم.
‫تک تک کلماتِ کوفتی‌اش رو ‫از صمیم قلب گفتم!
‫خیلی گوهی که منو قضاوت می‌کنی.
‫- می‌دونستی؟ ‫- نمی‌دونم چطور قضاوتت کنم.
‫تو هیچی ازم نمی‌دونی.
‫عه، نمی‌دونم؟
‫من کل زندگی‌ام معلم خصوصیِ ‫آشغالای پولداری مثل تو بودم.
‫نه.
‫با اون ضایعه‌های روانی و حساسیت‌هاتون.
‫خدا شفات بده!
‫نمی‌دونی چه سختی‌هایی کشیدم
‫و باهام چی‌کار کردی.
‫عه؟ من باهات چی‌کار کردم؟
‫من باهات چی‌کار کردم؟
‫دستِ کیری‌ات رو بهش نزن.
‫بهت یه فرصت دادم.
‫ولی الان قشنگ به‌گای سگ می‌دمت.
‫گوه می‌خوری به من نزدیک بشی. خب؟
‫به خانواده‌ام نزدیک نمیشی.
‫شنیدی چی گفتم، جکسون؟
‫وگرنه نفله‌ات می‌کنم.
‫نفله‌ات می‌کنم.
‫ایتن، توی پیشخدمتیِ رستوران ‫خیلی تجربه داری؟
‫نه، ولی فکر کنم بتونم سریع یاد بگیرم.
‫می‌بینم کلی جاها معلم خصوصی بودی
‫و یه سری کارهای مخابراتی کردی.
‫درسته.
‫می‌تونم نظافتچیِ میزها بکنمت.
‫نظافتچیِ میزها...
‫دستمزدش خیلی کمتره.
‫و نمی‌خوام وقتت رو تلف کنم، ایتن.
‫یه لحظه.
‫آهای! بیارش اینجا.
‫ممنون که اومدی.
‫ممنونم، آقا.
‫خواهش می‌کنم.
‫الو؟
‫صبر کن ببینم، چی؟
‫اون‌وقت اون الان مثلاً منم؟
‫قربانی این‌طور گفت.
‫خب، احمقانه‌ست.
‫من نیستم.
‫احتمالاً پسرخاله‌اش «گوین‌»ـه.
‫باید از اون بازجویی کنید.
‫نمی‌دونم چی بهتون بگم.
‫بیا از اونجا شروع کنیم که دیشب کجا بودی.
‫اون آدم خوبی نیست.
‫لطفاً بگو چه خبره.
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫خیلی چیزا هست که نمی‌دونی.
‫دیگه نمی‌دونم چیو باور کنم.
‫فکر نمی‌کنم همچین کاری ازت بربیاد.
‫ولی بعدش که به بابات فکر می‌کنم، ‫می‌بینم که...
‫من بابام نیستم.
‫مامانت هم برای همین رفت.
‫نمی‌خوام مدام این‌جوری استرس داشته باشم، ایتن.
‫برای بچه خوب نیست.
‫نمی‌فهمم چطور نمی‌تونی...
‫«ریچل پلت» کیه؟
‫چرا؟
‫اون کیه؟
‫جکسون توی ادارۀ پلیس بهم گفت نگرانمه.
‫چرا؟
‫بهم گفت اسم مادرش...
‫ریچل پلت بوده.
‫مادرش؟
‫گفت به قتل رسیده.
‫به قتل رسیده؟
‫توی اینترنت جست‌وجو کردم ‫و زنی به اسم ریچل پلت...
‫ده سال پیش توی دریاچه غرق شده.
‫آره می‌دونم.
‫خیلی‌خب. پس این زنه ‫ چه ارتباطی به تو داره، ایتن؟
‫ما...
‫همدیگه رو می‌دیدیم.
‫قرار می‌ذاشتیم.
‫یه رابطۀ کوتاه‌مدت بود.
‫و اون به قتل نرسیده.
‫خودکشی کرده.
‫همیشه فکر می‌کردم اسم پسرش کریستوفره.
‫پس با هم رابطۀ نامشروع داشتید؟
‫نه، رابطۀ نامشروع نبود.
‫با شوهرش دیگه عملاً توی رابطه نبود.
‫شوهرش بهش اهمیتی نمی‌داد.
‫آخ.
‫جکسون بیچاره.
‫اون زمان جکسون بیچاره بود ولی الان...
‫خل و چل‌ـه.
‫اگه فکر می‌کنه اون به قتل رسیده،
‫احتمالاً فکر می‌کنه ‫من یه ارتباطی به قتلش داشتم.
‫برای همین داره سعی می‌کنه ‫زندگی جفت‌مون رو خراب کنه.
‫چرا بهم نگفتی؟
‫نمی‌خواستم خاطره‌اش رو زنده کنم.
‫چطور باید بحثش رو برات مطرح می‌کردم؟
‫اون زنه دیوونه بود، آنی.
‫جکسون احتمالاً دیوونگی‌اش رو به ارث برده.
‫واسه همین انقدر مغزش معیوب شده.
‫معلومه که مغزش معیوبه.
‫بهش ضربۀ روحی وارد شده.
‫نمیشه که همین‌جوری... ‫آخ.
‫خیلی‌خب. می‌دونی چیه؟
‫اگه یه موقع خواستی بهم بگی واقعا قضیه چیه
‫بهم خبر بده.
‫ولی تا اون‌موقع، می‌خوام بری.
‫لعنتیِ حرومزاده! ‫برو گمشو دیگه!
‫آخه چرا...
‫چارلز، حالت چطوره؟
‫خوش برگشتید، آقا.
‫شما اینجا زندگی می‌کنید؟
‫بذارید اونا رو براتون بیارم.
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫آره. ‫گفتم اینجا زندگی می‌کنید؟
‫بله.
‫مشکلی هست؟
‫خب، دنبال جکسون می‌گردم.
‫اینجا جکسون دارید؟
‫نه.
‫تابستون اینجا رو اجاره داده بودین؟
‫نه.
‫اینجا زندگی می‌کنیم.
‫اوهوم.
‫می‌تونی راحت بهم بگی، ‫آخه کل این هفته اینجا بودم.
‫منظورت چیه که کل هفته اینجا بودی؟
‫- آره، کل هفته اینجا بودم. ‫- سلام بابا.
‫عه!
‫تدی، این آقا رو می‌شناسه؟
‫ببین، اون عکس‌ها رو ظاهر کردم، ‫اون ترفند کوچولویی که...
‫پیاده کردین که می‌خواستید...
‫چی میگی برای خودت؟
‫منو توی دردسر بندازید ‫که با هم خلوت کردیم.
‫تو و بابای جکسون!
‫اون... اون ترفند خیلی عالی‌ای بود.
‫نمی‌دونم کی هستی!
‫چون هنوز خودم نفهمیدم چی به چی شد.
‫نمی‌دونم کی هستی!
‫آقا! بهش بگو برگرده اینجا
‫- چون ازش سؤال دارم. ‫- عقب وایستا.
‫باید عقب وایستی.
‫عقب وایمیستم.
‫فقط می‌خوام بفهمم اینجا خونۀ کیه...
‫خونۀ منه.
‫که کل هفته اینجا بودم.
‫چون خسته شدم از بس کسخلم کردن ‫و اطلاعات می‌خوام.
‫همین الان برو وگرنه مجبورت می‌کنم بری.
‫خیلی‌خب.
‫[گالریِ «زی»]
‫گیرت انداختم، حرومزاده.
‫اینجا زندگی می‌کنید، آقا؟
‫هان؟ نه.
‫یه چیزی اینجا جا گذاشته بودم.
‫خونۀ یکی از دوستامه.
‫کی اینجا زندگی می‌کنه؟
‫فکر کنم جکسون.
‫دست‌هات در معرضِ دید باشن.
‫[مرگ ریچل پلت]
‫ببین، یه دونه دیگه هم هست.
‫«ریچل یک سری...
‫یه لحظه بیا بخون.
‫ببین، ایتن...
‫ارتباطی به قضیه نداشته ولی...
‫این چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
‫حداقل ثابت می‌کنه دروغگوئه.
‫چون بهت نگفته برای مرگ مادر این بچه‌هه ‫ازش بازجویی شده؟
‫آره.
‫آخه به نظرت...
‫این بحثی نیست که توی پنج سال اخیر ‫باید مطرح می‌شده؟
‫به نظر من که کم چیزی نیست.
‫نمی‌دونم.
‫دیشب خوابیدی؟
‫نه.
‫خیلی‌خب.
‫به نظرم یه کم داری الکی قضاوت می‌کنی.
‫آره.
‫با ایتن طرفی.
‫خوب می‌شناسیش.
‫می‌دونم.
‫ولی آخه... چی بگم والا.
‫این روزا حس می‌کنم اصلاً نمی‌شناسمش.
‫هنوز گوشی‌اش رو ردیابی می‌کنی؟
‫آره، می‌کنم.
‫خودش هم می‌دونه؟
‫آره، می‌دونه.
‫بهم گفت دوست داره این کار رو بکنم.
‫می‌دونه که هنوز بهش اعتماد ندارم.
‫خیلی‌خب. پس به نظرم بهتره ‫از خونه بری بیرون
‫و انقدر به این‌جور چیزا فکر نکنی،
‫باشه؟
‫آره، راست میگی.
‫راست میگی.
‫ایتن، می‌دونی وارد ملک شخصیِ کی شدی؟
‫اونجا بود که چیزخورم کردن.
‫قصد داشتم یه سند یا مدرکی پیدا کنم
‫که بتونم یه حکم حفظ فاصله از دادگاه بگیرم ‫تا این بچه‌هه...
‫دیگه نتونه نزدیکم بشه.
‫خونۀ جفرسون پلت بود.
‫شوهر ریچل پلت.
‫که دقیقاً ۱۰ سال پیش ‫برای مرگش ازت بازجویی شد.
‫هیچ ارتباطی به مرگش نداشتم.
‫دارم سعی می‌کنم همینو بهتون بگم.
‫این بچه‌هه روی من متمرکز شده.
‫یه سری فکر و خیال داشت.
‫از پدرش بپرسید.
‫جفرسون پلت سه سال پیش ‫به‌خاطر سرطان مُرد، ایتن.
‫چرا شرکت آموزش خصوصی اخراجت کرد؟
‫چون منو متهم کردن به حمله به اون.
‫پس دو بار متهم به حمله به جکسون شدی.
‫باید ازت بخوام یه چند روزی...
‫از منطقه خارج نشی.
‫بازم می‌خوایم باهات صحبت کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫آره، دیگه هیچ کاری نمی‌کنم، چون...
‫فقط می‌خوام زندگی‌ام برگرده به حالت عادی.
‫الو؟
‫دیشب چطور بود، ایتن؟
‫معرکه.
‫به لطف تو همه چیم رو از دست دادم.
‫منم همین‌طور.
‫به لطف تو.
‫گوش کن...
‫نه، تو گوش کن.
‫می‌خوام صحبت کنم.
‫نه، من دیگه تسلیمم.
‫نمی‌خوام کاری به کارِت داشته باشم.
‫خب؟ فقط دست از سرم بردار.
‫بیا همونجا که مامانم مُرد. ‫یا نکنه ترجیح میدی...
‫این بازی رو ادامه بدیم؟
‫اینجا مکان مورد علاقه‌اش بود
‫که توش بیشتر از هر جایی ‫احساس آرامش می‌کرد.
‫ولی تو خودت اینو می‌دونستی.
‫آب جسدش رو سه کیلومتر بُرد پایین رودخونه.
‫ولی توی ریه‌هاش آب پیدا نکردن.
‫پس یه نفر کُشته‌اش و بعد انداخته‌اش توی آب.
‫این یه فرضیه بین هزارتا فرضیۀ دیگه بود.
‫پاشنۀ کفشش کَنده شده بود ‫و همونجا افتاده بود.
‫سرش اون‌قدر محکم کوبیده شده بود به اسکله
‫که چوب تَرَک برداشته بود.
‫پلیس مشخص کرد که دقیقاً همونجا...
‫از دنیا رفته.
‫کارآگاه‌ها اینو توی گزارشِ محرمانه‌شون نوشتن.
‫یه نسخه از گزارش هم طبیعتاً به پدرم دادن.
‫پس فقط اون، من و قاتل خبر داشتیم
‫که اونجا مکان دقیق مرگش بوده.
‫اون‌وقت الان تو هم اینجایی.
‫کسشر نگو.
‫فقط این‌جوری منطقیه که اینجا مُرده باشه.
‫مِلک شماست.
‫جریان آب، مستقیم می‌رسه ‫ به جایی که جسدش پیدا شده.
‫لازم نیست نابغه باشم تا بفهمم...
‫اینجا خودکشی کرده.
‫کجا میری؟
‫می‌خوام تکلیف مرگش مشخص بشه، ایتن.
‫امیدوارم غم آخرت باشه.
‫ولی رابطۀ من و مامانت...
‫اشتباه بود.
‫مرگش چی؟
‫هیچ ارتباطی به مرگش نداشتم. خب؟
‫قسم می‌خورم!
‫به گمونم اگه مدت زیادی، ‫یه دروغ رو ادامه بدی...
‫کم کم خودتم باورش می‌کنی.
‫چی؟ کجایی؟
‫چی‌کار کنیم؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌دونی چیه؟
‫بیا به نقشه بچسبیم، جکسون.
‫داره به هوش میاد.
‫از سر جات بلند نمیشی، ‫و فقط اگه سؤال پرسید جواب میدی.
‫جکسون، میشه بکُشیمش؟
‫بیا زنگ بزنیم پلیس.
‫فقط یه رابطۀ نامشروع داشتیم.
‫می‌دونم بابت بلایی که سر مامانت اومد ‫منو مقصر می‌دونی،
‫ولی دیگه همدیگه رو نمی‌دیدیم.
‫اون شب پیشش بودی.
‫نه، نبودم.
‫کُس نگو!
‫نمی‌دونی چه حسی داشت ‫که توی اون مدرسۀ شبانه‌روزیِ مزخرف...
‫گیر کرده بودم.
‫اون تنها کسی بود ‫که یه ذره بهم اهمیت می‌داد.
‫باشه، باهاش صحبت کردم. باشه؟
‫اسمش رو بگو.
‫ریچل، من اون شب تلفنی باهاش صحبت کردم.
‫شاید یه ساعت قبل از مرگش.
‫ناراحت بود که رابطه‌مون تموم شده.
‫مَست بود ولی من نیومدم اینجا.
‫می‌دونستم اگه بیام اشتباهه.
‫کالبدشکافی نشون داد که حامله بوده.
‫قرار بود پسردار بشه.
‫دیگه تنها نمی‌بودم.
‫می‌دونیم بچۀ شوهرش نبوده، ‫چون با هم سکس نداشتن.
‫قرار نیست راستش رو بگه.
‫حله.
‫بیا بکُشیمش.
‫نه، باشه! خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫من پیشش بودم.
‫ولی وقتی مُرد اونجا نبودم.
‫التماسش کردم یه شب دیگه با هم باشیم، ‫اونم قبول کرد.
‫یه بطری مشروب برداشتیم ‫و بردیم پاتوق‌مون لبِ اسکله،
‫و عشق‌بازی کردیم.
‫و بعدش، نمی‌خواست رابطه‌مون تموم بشه
‫چون عاشقم بود.
‫شوهرش براش اتمام حجت کرده بود.
‫گفته بود نباید خانواده‌اش رو ترک کنه.
‫نمی‌تونست تو رو تنها بذاره.
‫برای همین کنترلش رو از دست داده بود.
‫ولی فکر... فکر نمی‌کردم به خودش آسیب بزنه.
‫جکسون، بی‌خیال! ‫هر روز به اون قضیه فکر می‌کنم،
‫که اگه اینجا مونده بودم چی می‌شد.
‫آخه... من...
‫ای خدا!
‫شرمنده. ‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫کسشره.
‫نه، نیست.
‫سال‌ها خودمو مقصر می‌دونستم، ‫بعدش چیزایی که به‌جا گذاشته بود رو...
‫پیدا کردم.
‫توی دفترچه خاطراتش راجع‌بهت نوشته بود.
‫ترسیده بوده.
‫نوشته به نظر ثبات فکری نداشتی.
‫بعدش یهو همه چی برام منطقی شد.
‫هیچ‌وقت تقصیر من نبوده،
‫و می‌دونستم باید چی‌کار کنم.
‫از جون من چی می‌خوای؟
‫صرفاً یه حادثه نبوده.
‫تو کُشتی‌اش!
‫خودتو به پلیس معرفی کن.
‫چرا نمی‌فهمی که رابطۀ ما واقعی بود
‫و من دوستش داشتم؟
‫خب، اون همچین احساسی نداشته.
‫نوشته یه توله‌سگِ رقت‌انگیز بودی.
‫درک نمی‌کرده که چرا دست‌بردار نبودی.
‫جکسون، بس کن.
‫«پسرک بیچاره التماس می‌کرد که مقبول...
‫بس کن!
‫...و خواستنی باشه.»
‫بس کن!
‫«می‌خواست تعلق خاطر داشته باشه.»
‫«یه مزاحمِ درمونده...
‫بس کن!
‫...که به هر دری می‌زد تا بخشی از دنیایی باشه
‫که هیچ تمایلی نداشت...
‫- ای خدا! ‫- که توی چیزی جز...
‫آخر هفته‌ای لذت‌بخش سهیمش کنه.
‫کسی که یه زمان دوست‌داشتنی بود ‫دیگه یه آدم غم‌انگیز و رقت‌انگیز شده بود.
‫اون توهمی‌ـه.»
‫من هنوز بچه بودم.
‫اونو ازم گرفتی.
‫چرا نتونستی بی‌خیال بشی؟
‫نه، نه، نه، نه، نه!
‫جکسون!
‫بچه که بودم...
‫بازی می‌کردم.
‫مامانم یه چیزی رو مشخص می‌کرد ‫و بهم می‌گفت دارم نزدیک‌تر...
‫یا دورتر میشم.
‫الان وضعیت چطوره؟
‫دارم نزدیک‌تر میشم یا دورتر؟
‫دیدمت.
‫کجاست؟ کجاست؟
‫هر جا قایم شدی بیا بیرون.
‫می‌دونم یه جایی همینجاهایی.
‫سؤال اینجاست که کجا!
‫پیدات کردم!
‫وای خدا، باورم نمیشه قبلاً متوجه نشدم.
‫دقیقاً کپیِ اون هستی.
‫موقعی که آخرین نفس‌هاش رو می‌کشید ‫نگاهش کردم.
‫حالا آخرین نفس‌های تو رو نگاه می‌کنم.
‫یالا!
‫وقت مُردنِ تو رسیده.
‫مثل ریچل می‌کُشمت.
‫ایتن!
‫آنی!
‫ایتن، چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌بینی اون بچۀ روان‌پریش باهام چی‌کار کرده؟
‫نه.
‫اینا همه‌ش کارِ اونه.
‫متوجه نشدی ‫چون این مدت داشته بازی‌مون می‌داده.
‫- این مدت داشته بهت دروغ می‌گفته. ‫- نه.
‫- داشته به من دروغ می‌گفته. ‫- نه.
‫این‌طور نیست.
‫تو... تو ریچل رو کُشتی.
‫نه، نه، اون یه حادثه بود.
‫خودم شنیدم گفتی.
‫آره دیگه...
‫یه اشتباه بود.
‫- نه نبوده. ‫- اشتباه بود.
‫اون مَست کرده بود.
‫نه، این‌طور نیست.
‫چرا.
‫تو منو می‌شناسی.
‫می‌دونی چه‌جور آدمی هستم.
‫نه، نمی‌شناسم.
‫وقتی فقط خودم و خودت بودیم، ‫با هم خوب بودیم.
‫با همدیگه خوب بودیم.
‫ولی الان زیادی می‌دونی.
‫نه.
‫تو یه هیولایی.
‫هنوز خبری نشده.
‫جسد رو پیدا کردن؟
‫چرا بهم نگفتی چی‌کار کرده؟
‫باید می‌گفتم.
‫ولی خودمم باید مطمئن می‌شدم.
‫ممکنه کل عمرت با یه نفر زندگی کنی
‫ولی هیچ‌وقت واقعاً نشناسیش.
‫برای من، مهم‌ترین چیز برقراری ارتباطه.
‫کمک می‌کنه که دیوارها و موانعی که ‫ممکنه احتمالاً...
‫جلوی پیشرفت هر کدوم از شاگردها رو بگیره ‫شناسایی بشه و باهاشون همدردی کنم.
‫یه راه‌حل ساده ‫ممکنه خیلی به‌درد بخوره.
‫نه فقط توی مباحث آموزشی، بلکه توی زندگی.
‫ولی از همه مهم‌تر، ‫آدم باید عاشق شغلش باشه.
‫باید به این درک برسی ‫که مسیرِ تحصیلیِ هر کدوم از شاگردها...
‫پاداش به‌خصوصِ خودشو داره.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.