دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.org ::.. ..:: ZedMovie.com ::..
‫تیم رد ساکس در فنوی پارک ‫به مصاف با تیم یانکی‌ها می‌رود.
‫پنج ستاره دادم بهتون.
‫[برای آقای لاک]
‫هوم...
‫عه.
‫با پلیس بوستون تماس گرفتید.
‫سلام، الف. میم. فلچر هستم. ‫از خیابون پنجم یونیون پارک تماس می‌گیرم.
‫- درسته، خب؟ ‫- طبقۀ پایین خانمی به قتل رسیده.
‫- خانمه به چی رسیده؟ ‫- به قتل.
‫بله، ولی این شمارۀ واحد منطقه‌ایه.
‫جهت این پرسیدم که اگه ‫احیاناً خواستید جلسه‌ای ترتیب بدید.
‫نه، آخه از روی ادب زنگ زدم.
‫از روی ادب زنگ زدید؟ ‫برای مورد قتل با 911 تماس می‌گیرن.
‫آخه... می‌شه گفت دیگه ‫جزو امور اورژانسی نیست. متوجه‌اید؟
‫خب این خط واحد قتل نیست.
‫می‌شه به واحد قتل خبر بدید؟ ‫خیابون پنجم یونیون پارک هستم.
‫از قتل خوششون میاد. ‫شک ندارم واسشون جذابه.
‫عه، خاک عالم.
‫- فلچر تویی؟ ‫- بله.
‫من گروهبان بازرس مونرو هستم.
‫بازرس؟ مثل بازرس‌های اسکاتلندیارد؟
‫- ایشون گریزه. ‫- سلام آقای فلچر.
‫نفرمایید، مادرم آقای فلچر صدام می‌زنه.
‫- شما همون فلچ صدام کنید. ‫- از این ظرف میوه خوردید؟
‫یک دونه گلابی خوردم. از کجا فهمیدید؟
‫مشخصه یکی ازش کم شده.
‫گریز، برو درب ورودی رو بررسی کن.
‫چشم.
‫- اسم کاملتون چیه؟ ‫- الف. میم. فلچر.
‫هوم... پس منم فلان فلان مونروئم.
‫لطفاً اسم کاملتون رو بگید.
‫اروین ماریس فلچر هستم.
‫[گواهینامۀ رانندگی صادره از کالیفرنیا]
‫وسط خمیازه ازم عکس گرفتن.
‫حتی قبول نکردن یکی دیگه بگیرن. ‫می‌بینی چه آدم‌هایی هستن؟
‫با چی زدیش؟
‫من که اصلاً نزدمش.
‫اینجا خونۀ شماست؟
‫چند هفته‌ای اینجا رو اجاره کرده‌م.
‫صاحبش آقاییه به اسم اوون تاسرلی.
‫واسه خونۀ یک نفره زیادی شیکه.
‫قبل اینکه فکر کنید من از اون ‫خرپول‌های بی‌شعورم، باید بگم نیستم.
‫دوست‌دخترم پولداره. ‫اون اینجا رو واسم گرفته.
‫- خودش کجاست؟ ‫- رمه.
‫که منم از همون‌جا با پرواز اومدم.
‫اِم، ورودی رو بررسی کردم.
‫قفل کلیدی و کشویی‌اش سر جاشه،
‫نه اثری از رد پا هست، نه ورود اجباری.
‫آفرین گریز. حالا برو استراحت کن.
‫اسم دوست‌دخترتون چیه؟
‫اندی. آنجلا.
‫اندی آنجلا. یادداشت کن گریز.
‫- درواقع آنجلا دی گراسیه. ‫- اونم زدی کشتی؟
‫احیاناً لازمه یادآوردی کنم ‫که بنده گزارش قتل رو دادم،
‫و منتظر موندم تا شما برسید؟
‫- از کی مشروب می‌خورید؟ ‫- ای روزگار،
‫گمونم اولین آبجوی عمرم رو ‫دوازده سالگیم خوردم.
‫هوم...
‫بفرما گریز.
‫من که پیش‌خدمت شما نیستم.
‫این رو که خودم می‌دونم. ‫ولی گفتم شاید اثر انگشتم رو بخوای.
‫دیدی؟ دارم مشارکت می‌کنم.
‫آهای، آقا... ببخشید اسمت رو بلد نیستم. ‫میای مدرک رو بگیری؟
‫پتو نمی‌خوای؟
‫اصلاً گریز جان،
‫خودت شروع کن از آقای فلچر سوالاتی بپرس.
‫می‌خواید کارآموز از من بازجویی کنه؟
‫بپرس دیگه گریز.
‫باشه. اِم...
‫اِم... آقای فلچر.
‫شما قربانی این پرونده، ‫یعنی لارل گودوین رو می‌شناسید؟
‫نه خیر. هیچ‌وقت اسم قربانی رو نگو.
‫هیس. نوبت گریزه صحبت کنه.
‫تا حالا ندیده بودمش. ‫حداقل تا زمانی که زنده بود.
‫- سوار کدوم هواپیما بودید؟ ‫- آلیتالیا.
‫ساعت ۸:۴۶ شب فرود اومد.
‫ولی شما تا ساعت 11:09 با پلیس تماس نگرفتید.
‫چون موقع برگشتن به خونه، ‫شام رفته بودم رستوران وارن تاورن.
‫مدرکی برای اثباتش دارید؟ ‫مثلاً رسید رستوران همراهتونه؟
‫آخه نقدی پرداخت کردم.
‫- منبع درآمدتون از کجاست؟ ‫- بنده روزنامه‌نگار مستقل هستم.
‫دو سال اخیر به اروپا سفر کرده‌م ‫و درمورد هنر مقالاتی نوشته‌م.
‫این آقای تاسرلی عجب کلکسیون هنری‌ای داره.
‫آره.
‫یک دونه پاول کله اونجا، ‫نقاشی اسب ادگار دگا هم داره.
‫کنار تنگ ماهی یکی از آثار وارهولم دیدم.
‫دقیقاً نظریۀ منم همینه.
‫به‌نظر من مقتول وسط سرقت ‫آثار هنری پیداش شد.
‫سارق وحشت کرد، زد توی سر مقتول. ‫بعدشم فرار کرد.
‫خواهشاً نظریات ناشیانه‌ات رو نگو.
‫بابا من زمانی خبرنگار ‫تحقیقات جنایی مشهوری بودم.
‫توی این مورد خیلی می‌تونم کمکتون کنم.
‫منم زمان دبیرستان ترومپت می‌زدم.
‫ولی دلیل نمی‌شد مایلز دیویس رو نصیحت کنم.
‫خفه شو و جواب بده.
‫عجب ترکیب دستورات گیج‌کننده‌ای شد.
‫آقای فلچر، چرا اومدید بوستون؟
‫که برای نگارش کتابی تحقیق کنم؛ ‫زندگی‌نامۀ صریح ادگار آرتور تارپ جونیور.
‫همون نقاش گاوچرون؟
‫- اسمش رو شنیدی؟ ‫- رمینگتون رو بهش ترجیح می‌دم.
‫بایدم بدی.
‫- ادامه بده گریز. ‫- چشم. کجا بودم؟
‫شرمنده، پاهای آقای فلچر حواسم رو پرت کرده.
‫اذیت نکن دیگه گریز. ‫پاهای آدم باید نفس بکشن.
‫ظاهراً حزب کفش شما رو شست‌شوی مغزی داده.
‫ای خدا... ببین آقای فلچر.
‫اگر شما این زن جوان رو کشتید، ‫لطف می‌کنید اعتراف کنید.
‫من پدر بچه‌ای هستم، ‫شما هم بچه‌ای دارید؟
‫واقعاً بد نمی‌شه کمی استراحت کنم.
‫آخه بازرس، خبر دارید قانونی ‫به اسم «مرخصی پدری» داریم؟
‫پس روزنامه‌نگاری، ‫واسه خودت توی اروپا سرگردانی.
‫- واقعاً با چنین کاری زندگیت می‌چرخه؟ ‫- آره، خیلی خوبم می‌چرخه.
‫یعنی منبع درآمد ثانویه‌ای که کمی ‫نامطلوب‌تر باشه ندارید؟
‫نویسندگی برای نشریات پروازهای داخلی، ‫همین‌جوریش نامطلوب‌ترین کار ممکنه.
‫جای دیگه‌ای دارید که برید اونجا؟ ‫بیست و چهار ساعت برای تجسس وقت می‌خوایم.
‫نمی‌دونم. این کاناپه که بدک نیست.
‫مطمئنید چیزی رو از من ‫مخفی نکردید آقای فلچر؟
‫بی‌خیال بازرس. من خیلی بی‌شیله پیله‌ام.
‫[یک ماه پیش...]
‫[یک ماه پیش در رم]
‫- آقای فلچر هستید؟ ‫- بله.
‫ممنون که دعوتم رو قبول کردید خانم دی گراسی.
‫چیزی میل دارید جناب؟
‫عه، مهمون شمام؟
‫بی‌زحمت یه نگرونی بیار.
‫- خانم، برای شما جدید بیارم؟ ‫- نه، ممنون.
‫خب، حال کنت کلمنتی ‫آبورگاستس دی گراسی چطوره؟
‫حال پدرم خوبه.
‫ولی نمی‌دونم چرا شما رو استخدام کرده، ‫تا نقاشی‌های دزدی رو پیدا کنید.
‫- اصلاً شما کی هستید؟ ‫- من روزنامه‌نگار مستقلم.
‫پدرتون از مقاله‌ای که درمورد سرقت آثار ‫موزۀ سلطنتی بروکسل نوشتم خوششون اومد.
‫به کمک مقالۀ من بود ‫که پلیس پرونده رو حل کرد.
‫آفرین به شما، ولی بازم کارآگاه نیستید.
‫خیر، ولی زمانی خبرنگار ‫تحقیقاتی مشهوری بودم.
‫- دیگه زیاد توی اون خط نیستم. ‫- چطور؟
‫چون تبدیل به شغلی در عصر دیجیتال شده، ‫که از ارزشش کاسته شده، مثل ریاست جمهوری.
‫خب، موقع سرقت آثار هنری ‫من توی ویلای پدرم نبودم،
‫پس گمونم اطلاعات جدیدی برای شما ندارم.
‫اشکال نداره. ولی من دارم.
‫جداً؟ بگید ببینم.
‫شخصی به اسم رونالد هوران ‫توی بوستون دلال آثار هنریه.
‫ایشون تا الآن دو تا از آثار ‫رنسانس پدر شما رو فروختن.
‫- منظورم آثار بلینی و پروجینوئه. ‫- جدی می‌گید؟ آخه از کجا آورده‌شون؟
‫اینش رو که نمی‌دونم.
‫شاید حتی ندونه آثار دزدی باشن.
‫به‌نظرتون بقیه آثار دست خودشه؟ ‫کل نه آثار ویلا دزدیده شدن.
‫احتمالش خیلی زیاده.
‫نقاشی پیکاسو بیست میلیون دلار میارزه.
‫خب، ظاهراً که ارزش دزدیدن نداره. ‫مرسی از شما.
‫ببخشید، نظرم عوض شد. ‫یکی دیگه واسم بیارید.
‫خب، الآن می‌خواید چی کار کنید؟
‫تو فکرم بود برم بوستون ‫به آقای هوران سر بزنم.
‫ببینم ارتباطی با رم، ‫یا حتی بازار سیاه جهانی داره یا نه.
‫چه کمکی از دست من بر میاد آقای فلچر؟
‫نیازی نیست انقدر رسمی باشید.
‫پس چی صداتون کنم؟
‫دوستانم که صدام می‌کن...
‫فلچ!
‫دلم می‌خواد توی چشم‌هات شنا کنم.
‫چون چشم‌هات...
‫...عین موزه.
‫عین موزه؟
‫نه، گفتم پیشاتا. یعنی حوض دیگه.
‫ایتالیایی من حرف نداره بابا.
‫نه، نه، اصلاً.
‫حالا درمورد این رونالد هوران چی می‌دونی؟
‫از صفحۀ فیس‌بوکش متوجه شدم، ‫توی هاروارد استاد تاریخ هنره.
‫عضو انجمن قایق‌رانی می‌فلاوره.
‫خیلی توی خط میم.ر.الفه: ‫«موسیقی رقص الکترونیک».
‫سال 2015 از گالری آثارش سرقت شد.
‫چندتا از نقاشی‌های ارزشمندش دزدیده شدن...
‫چیزی پیدا نکردم که بشه متهمش کرد.
‫گاهی اوقات واسم سوال می‌شه ‫که همسر جدید پدرم،
‫که به خودش رو کشته با این ‫اسم «کنتس دی گراسی»اش،
‫توی این ماجرا دستی داشته یا نه.
‫اصلاً بهش اعتماد ندارم فلچ. ‫مطمئنم واسه پول بابام زنش شده.
‫خب، تو دیگه خیلی بدبینی اندی.
‫شاید ازدواجش از روی عشق...
‫...به پول بوده.
‫چی شد سر از اروپا در آوردی؟
‫واسه خانمی اومدی اینجا؟
‫راستش دو تا خانم. ‫زن‌های سابقم گفتن می‌خوان کمی فاصله بگیرم،
‫منم گفتم لابد ده هزار کیلومتر ‫فاصلۀ مناسبی باشه.
‫اصلاً چطوری شد که دو بار ازدواج کردی؟
‫من از اون آدم‌هام که راحت می‌شه عاشقم شد.
‫منم خیلی راحت عاشق می‌شم. ‫ولی توی انتخاب همسر کارم خوب نیست.
‫- چطور؟ ‫- چون عاشق مردان متأهل شده‌م،
‫همچنین دروغ‌گوهای مریض، ‫دو نفرشون که موادفروش بودن،
‫با یه آقایی که جنون آتش‌افزونی داشت.
‫خب دیگه، منم فقط یکی دو تا ‫از این خصوصیات رو دارم.
‫قحطی وجودت راه‌بندون درست می‌کنه.
‫خواهشاً دیگه ایتالیایی صحبت نکن.
‫- ولش کن. ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫باید با خانم آنجلا دی گراسی صحبت کنیم.
‫بلایی سر پدرم اومده؟
‫متأسفانه بله.
‫ایشون ربوده شدن.
‫فقط می‌دونیم سه نفر با اسلحه بردنش.
‫پدرتون رو سوار ماشین کردن و رفتن.
‫گفتی کشیش رو گذاشتن توی ماشین؟
‫- بهش صدمه‌ای زدن؟ ‫- به عقیدۀ ما نه.
‫لازم نیست انگلیسی صحبت کنید.
‫ایتالیایی من حرف نداره.
‫تا الآن صداش رو در نیاوردیم.
‫کنتس دی گراسی اونجا بود؟
‫نه، رفتن پیش برادرشون توی میلان.
‫آدم‌ربایان اعلام کردن در قبال ‫آزادی پدرتون چی می‌خوان.
‫هرچقدر بخوان بهشون می‌دم.
‫دنبال پول نیستن.
‫دنبال نقاشی‌ای هستن که مال پدر شماست.
‫یکی از آثار پیکاسو.
‫چه باج ایتالیایی‌ای خواسته.
‫[حال حاضر...]
‫فلچ، نمی‌تونم بخوابم.
‫[حال حاضر در بوستون]
‫- دلم واست تنگ شده. ‫- دل منم تنگ شده. کاش اینجا بودی.
‫کنارت کسی داره صحبت می‌کنه؟
‫گوش کن اندی. ازت می‌خوام با سایتی که توش...
‫خونۀ شهری تاسرلی رو پیدا کردی تماس بگیری.
‫- مگه مشکلی داره؟ ‫- یه‌جورایی داره.
‫طبقۀ پایین خونه‌اش جنازۀ زنی رو پیدا کردم.
‫چی؟ یا خود خدا!
‫زنه کی بود؟ کی کشتش؟
‫ظاهراً که اسمش لارل گودوینه.
‫نمی‌دونم کی کشته‌اش، ‫ولی کارآگاهی که اینجاست...
‫خیلی اصرار داره که کار من بوده.
‫چرا باید چنین فکری کنه؟
‫خودم دارم بررسیش می‌کنم.
‫خواهشاً خودت رو درگیرش نکن، باشه؟
‫باید تمرکزمون روی این باشه ‫نقاشی پیکاسو دست هورانه یا نه.
‫باشه؟ باید جون پدرم رو نجات بدیم.
‫می‌دیم. نجاتش می‌دیم.
‫حساب اعتباری بانک لوید رو درست کردی؟
‫معلومه که کردم.
‫فلچ، کنتس واسه خودش راه افتاده توی رم،
‫به هرکسی که گوشش بدهکار باشه،
‫می‌گه پدرم کل اموالش رو واسش ارث گذاشته. ‫انگار هیچی نشده بابام مرده.
‫اندی، چرا نمی‌خوای بیای پیش من؟
‫می‌تونیم همین حین که من ماجرای ‫هوران و بقیه رو حل می‌کنم،
‫کنار همدیگه باشیم.
‫منم دوست دارم پیشت باشم فلچ. ‫ولی نه توی این شرایط که پدرم گم شده.
‫الآنم که این مصیبت سر تو اومده.
‫آره، ولی مصیبت سر لارل گودوین اومده.
‫[اینستاگرام لارل گودوین]
‫بله، خولیو شمایید؟
‫سلام، آقای فلچر هستم. بابت ون کارکرده‌ای ‫که توی سایت اونلی‌ونز گذاشتید تماس گرفتم.
‫- موریس. ‫- پس عالیه. آره.
‫پس بعد از ظهر می‌بینمتون. ‫خیلی هم عالی، مرسی.
‫تو بخواب.
‫هر جا راحت بودید پیاده می‌شم.
‫جان؟ اینجا که نمی‌شه نگه داشت.
‫متوجه شدم. احیاناً چیزی نداری ‫که بتونم توش بالا بیارم؟
‫- پنج ستاره دادم بهتون. ‫- به سلامت.
‫دهنت...
‫کدوم گوری اومدیم؟
‫اِم...
‫پنج ستاره دادم بهتون.
‫[گالری هوران، ماساچوست، بوستون، ‫خیابان ۱۷۵ مارلبرو، پلاک ۰۲۱۱۶]
‫- بله؟ ‫- رالف لاک هستم با آقای...
‫بفرما داخل.
‫سلام آقای هوران.
‫خوشحالم بالأخره فرصت آشنایی ‫پیدا کردیم آقای لاک.
‫نفرمایید، رالف صدام کنید.
‫شرمنده، من معمولاً دست نمی‌دم.
‫از زمانی که پاندمی اومده؟
‫از زمانی که صفحات لمسی اومده.
‫بیست ساله که سرما نخورده‌م. بفرمایید.
‫- بسیارخب. ‫- اوهوم.
‫چه موسیقی جالبی گوش می‌دادید.
‫بله، باعث پمپاژ خون و تپش نبض می‌شه.
‫پس واسه همین صداش عین دستگاه علائم حیاتیه.
‫معذرت می‌خوام رالف، زیاد وقت ندارم.
‫باید توی کلاس تابستانی هاروارد تدریس کنم.
‫عه، نفرمایید. مشکلی نیست.
‫پرترۀ بانویی با یقۀ ارمینی.
‫که در این مورد، می‌شه خانم اولگا. ‫همسر پیکاسو.
‫پیکاسو چندین پرتره از اولگا کشید،
‫ولی ایمیل شما رو که درموردش خوندم، ‫باورم نمی‌شد چنین چیزی واقعی باشه.
‫ولی هست. منم صاحبش رو پیدا کردم.
‫مایله نقاشی رو بفروشه؟
‫ایشون از پیشنهادات استقبال می‌کنن.
‫- اسمش چیه؟ ‫- ترجیح می‌ده هویتش فاش نشه،
‫ولی توی نیویورک زندگی می‌کنه.
‫و گمونم بتونم تا شنبه یا جمعه، ‫نقاشی پیکاسو رو بیارم اینجا.
‫این که خیلی محشره.
‫بحث هزینه هم هست آقای لاک.
‫من با تمام افرادی که معامله می‌کنم، ‫آشنایی چندساله دارم.
‫بانک لویدز توی جزایر قناری احتمالاً هرچقدر ‫اعتباری که بخواید رو پرداخت می‌کنه.
‫الآن دیگه انگار سال‌ها می‌شناسمت.
‫اینم قراردادی ساده و فرمالیته ‫که برای خدماتم که باید امضا کنید.
‫- چشم. ‫- عه، بفرمایید.
‫- خیلی‌خب. ‫- عه، باید بذاریدش اینجا.
‫صد البته.
‫عجب کلکسیونی از آثار امپرسیونیسمی دارید.
‫از پیشا گرفته تا پست و نئو امپرسونیسم. ‫تمام پسوندهای خوب رو دارید.
‫چند سال پیش به من دستبرد زدن، برای همین ‫اشیاء ارزشمندم توی این مجتمع نیستن.
‫- این‌هایی که می‌بینید تکثیری هستن. ‫- منم درمورد بچه‌هام این رو می‌گم.
‫- شما اهل دریانوردی هستید؟ ‫- متأسفانه خیر.
‫از کفش‌های قایق‌رانی بدم میاد، ‫البته کلاً از کفش بدم میاد،
‫[کشتی گرین ویو]
‫ولی خصوصاً از کفش‌های قایق‌رانی بدم میاد، ‫اصلاً معلوم نیست دمپاییه یا کفش!
‫اذیت نکنید دیگه! یکیش رو تولید کنید.
‫این ماکت قایق خودتونه؟
‫بله، متأسفانه باید بگم خودشه.
‫- واقعاً خوشگله. ‫- ممنونم.
‫- به امید دیدار آقای هوران. ‫- همچنین.
‫یک بار نشد یکی بیاد ‫ولی قایقم رو دست‌مالی نکنه.
‫خیلی‌خب. خدمت شما.
‫- هزار و دویست دلار. ‫- باشه، رواله.
‫مراقب زنبورهای پشت ون باش. ‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫عسلش همه مال خودت.
‫سلام اندی. هنوز دلت واسم تنگه؟
‫آره عشقم. خیلی تنگ شده. ‫ولی می‌دونی چی فهمیدم؟
‫برادر کنتس رفته زندان.
‫طرف دزده. مطمئنم خودش ‫نقاشی‌ها رو واسه کنتس دزدیده.
‫اندی جان، می‌دونم زیاد از کنتس خوشت نمیاد،
‫ولی من که دیدمش خیلی زن دل‌ربایی بود.
‫الآن کجایی؟
‫الآن توی ون فورد اکونولاین نشستم،
‫که قراره ببرم رنگش کنم.
‫آها، راستی اندی. هوران گفت می‌تونه ‫نقاشی پیکاسو رو گیر بیاره.
‫آخ فلچ. باید گیرش بیاری. ‫تنها امید زندگی پدرم همونه.
‫البته مطمئنم پلیس ایتالیا ‫شبانه روز داره روی این پرونده کار می‌کنه،
‫- یا حداقل اکثر روز کار می‌کنه. ‫- می‌دونی نقاشیه کجاست؟
‫هوران می‌گه آثارش رو ‫توی گالریش نگه نمی‌داره.
‫واسه همین قراره چند شب آینده ‫جلوی خونه‌اش دیده‌بانی بدم.
‫ببینم جایی می‌ره که ‫نقاشی پیکاسو رو تحویل بگیره یا نه.
‫باید دوباره اون نقاشی رو بدزدی فلچ.
‫اگه می‌تونی که همه‌شون رو بدزد.
‫اصلاً شاید بهتر باشه محض اطمینان ‫اسلحه‌ای همراهت داشته باشی.
‫لابد کلی مجرم می‌شناسی.
‫- باشه. بعداً بهت زنگ می‌زنم اندی. ‫- چی؟‌ فلچ!
‫چی کار می‌کنید؟
‫اِم... هیچ‌کاری.
‫مجوزتون کجاست؟
‫آخ خدا. معلومه که ندارید. باورم نمی‌شه.
‫من دیگه رفع زحمت می‌کنم. ‫مگر اینکه بخواید دستگیرم کنید،
‫که در اون صورت به دستورات شما گوش می‌دم،
‫چون همه‌مون می‌دونیم روندش چطوریه.
‫نه، نه، نه، نه. ‫گمونم بد خودم رو معرفی کردم.
‫اسم من مایک والبرگه. همون مایکی مایک.
‫از طرف پروژه لیگ شهری تازه‌هنرمندان اومدم. ‫همون پ.ل.ش.ت.
‫- «پلشت»؟ ‫- می‌دونم.
‫باور کن خودمونم داریم ‫روی اسمش کار می‌کنیم.
‫ولی هدفمون اینه که ‫ا زتازه‌هنرمندان جوان بوستون،
‫تجلیل کنیم و کشفشون کنیم.
‫آخه اینجا کی میاد کار شما رو ببینه؟
‫خاله‌ام می‌خواد بره سر کار از اینجا رد...
‫باشه، ولی من می‌تونم کاری واستون بکنم.
‫این ونه رو می‌بینید؟ ‫می‌تونید کل ون رو رنگ کنید.
‫- که وقتی رد می‌شم مردم خلاقیتتون رو ببینن. ‫- مشکوک می‌زنی.
‫ببینید، درک می‌کنم نمی‌شه به سفیدپوستی،
‫که با ون ناشناس میاد جلوتون،
‫و دوست داره با جوانان صحبت کنه اعتماد کرد، ‫ولی اصلاً بیاید یه کاری کنیم:
‫من بهتون سی‌صد دلار نقد می‌دم.
‫با این پیشنهادت حتی مشکوک‌ترم شدی داداش.
‫واسه هزینۀ لوازم و اجرت کاره.
‫بهمون اعتماد داری؟
‫مگه شما هنرمند نیستید؟
‫اگه این ون رو نکنید بوم متحرک خودتون، ‫یعنی سر خودتون کلاه گذاشتید.
‫نمی‌دونم چرا به سفیدپوستی خودت اشاره کردی، ‫ولی ما که پایه‌ایم.
‫ایول. خب، من برمی‌گردم همین‌جا. ‫درست همین‌جا.
‫اونم دو روز دیگه. ‫می‌خوام کل ون رو رنگ کنید.
‫حتماً امضای خودتون رو روش بزنید، ‫که دنیا بفهمه کار شما بوده.
‫باشه. گفتی اسمت چی بود؟
‫- اسمم چی بود؟ ‫- از ما می‌پرسی اسمت چی بود؟
‫خلاق باشید!
‫پنج ستاره دادم بهت رفیق.
‫آهای!
‫آخ گندت بزنن. تف توی گورت.
‫عه، شرمنده. ای وای...
‫- نشکسته که. ‫- خوش به حالت.
‫- تازه درستش کردم. سلام. ‫- سلام.
‫تو همونی هستی که توی ‫خونۀ شهری اوون مستقر شدی؟
‫بله، فلچ هستم.
‫ایو هستم.
‫سلام ایو.
‫- تو اون دختره رو کشتی؟ ‫- نه خیر، نکشتم.
‫- شما کشتی؟ ‫- نه.
‫- اوون کشته؟ ‫- خدا می‌دونه.
‫همیشه دورش کلی خانم هست، ‫ولی معمولاً زنده هستن.
‫دیگه چی درمورد اوون می‌دونی؟
‫عه، پس می‌خوای درمورد اوون بدونی؟
‫حتماً.
‫اهل... سیگاری هستی؟
‫- هر از گاهی می‌کشم، آره. ‫- باشه پس. بیا پیش خودم.
‫- خونه‌ام همین بغله. ‫- ایو، ناسلامتی من مظنون قتلم.
‫از کجا معلوم یهو خفه‌ات نکنم؟
‫فلچ، چقدر پسر شیطونی هستی‌ها.
‫باشه پس، راه بیفت بریم ‫جناب «خفه‌کنندۀ بوستون».
‫جلو... جلوی چشمم رو تار می‌بینم.
‫بزن بریم.
‫خیلی‌خب، دیگه رسیدیم خونه.
‫عه، برقمون اومده.
‫ظاهراً چکم برگشت نخورده. خوبه دیگه.
‫مینیون، واسه شام حاضری؟ مهمون داریم‌ها.
‫باز خوبه دم رفتن تمیزکاری کردم.
‫امیدوارم اهل موسیقی باشی فلچ.
‫احیاناً کلیدهات رو نمی‌خوای؟
‫چقدر گشنمه. می‌خوام یه چیزی گرم کنم.
‫- تو گرسنه‌ات نیست؟ ‫- عه، نه. دیروز یه چیزی خوردم.
‫سوپ ماتزو بال داریم.
‫خب، حالا داستان این اوون چیه؟
‫اصلاً کار و بارش چیه؟
‫مامان باباش خیلی پولدارن، ‫واسه همین کار خاصی نداره.
‫ولی سمت کلی حرفۀ مختلف رفته.
‫اِم، آره دیگه. مدتی می‌خواست بازیگر بشه.
‫ولی بلد نبود چطوری بازی کنه،
‫واسه همین رفت رستوران باز کنه، ‫که قبل باز شدنش ورشکست شد.
‫روی هتلی سرمایه‌گذاری کرد که اونم باز نشد،
‫الآنم که شده دلال آثار هنری.
‫انگاری خیلی خوب اوون رو می‌شناسی.
‫آره.
‫مینیون!
‫خاک به سرم.
‫عجب. سگ به این کوچیکی چقدر می‌شاشه.
‫- وقتی گرسنه‌اش می‌شه جیش می‌کنه. ‫- آخی، منم همینم.
‫اوون زیاد اروپا برو و بیا داره، ‫موقعی که نیست من به ماهیش غذا می‌دم.
‫اسم ماهی‌هاش رو از روی هنرمندان گذاشته.
‫از پیکاسو بگیر تا روتکو و فریدا کالو.
‫من و اوون دوستیم. ‫هیچ‌وقت چیز بدی درموردش نمی‌گم،
‫ولی خیلی افاده‌ایه.
‫هوم...
‫مینیون، مرغ می‌خوری؟
‫مرغ می‌خوای؟
‫این خونه شهری رو مجتمع مسکونی کردن،
‫منم قدیمی‌ترین مستأجر اینجا بودم،
‫قبل اینکه خرپول‌ها بیان طبقۀ بالا،
‫واسه خودشون قانون ‫«حیوان خانگی ممنوع» بذارن.
‫بهم گفتن می‌تونم مینیون رو نگه دارم، ‫ولی اگه بمیره، دیگه نباید سگ جدیدی بیارم.
‫ولی خر خودشونن، چون این سومین مینیون منه.
‫وقتی یکی‌شون می‌میره، یکی جدید میارم ‫که ظاهرش عین قبلیه.
‫الآنم فکر می‌کنن سگم بیست و پنج سالشه.
‫چون پولدار جماعت از دنیا غافله.
‫اصلاً نمی‌دونم مشکلشون چیه.
‫ملت تا پولدار می‌شن یهو... عه‌وا.
‫- شالت آتیش گرفته بود. ‫- عه، دستت درد نکنه.
‫آره، پارسال زیاد با اوون وقت نگذروندم،
‫همون سالی که زنش ولش کرد.
‫بعدش انگار من شدم روان‌پزشکش، ‫همه‌اش با همدیگه صحبت می‌کردیم.
‫می‌اومد اینجا. سیگاری می‌کشیدیم. ‫کنارم گریه می‌کرد.
‫- منم تجربۀ طلاق داشتم. ‫- عجب.
‫- این آپارتمان رو همین‌جوری صاحب شدم. ‫- آها.
‫خب، درواقع نمی‌شه بهش گفت طلاق.
‫شوهرم توی مستراح افتاد مرد، ‫ولی ملت از این داستان خوششون نمیاد.
‫حقم داریم.
‫ولی اوون که طلاق گرفته؟
‫- اِم... رسماً که نه. ‫- وای. باشه پس.
‫تاتیانا، همون زن سابقش، ‫الکی شرایط رو پیچیده می‌کنه.
‫دلم نمی‌خواد پشت سر تاتیانا ازش بد بگم،
‫ولی آدم نفرت‌انگیزیه که دومی نداره.
‫به خودش می‌گه متصدی سبک زندگی، ‫می‌گه رهبر جنبش فکریه.
‫آخه این چه چرت و پرتیه؟
‫من که سررشته‌ای ندارم.
‫سرمایه‌گذار شرکتش اوون بوده،
‫الآنم می‌خواد بهش سهم نده،
‫تازه حضانت دائم بچه رو می‌خواد.
‫- عجب. ‫- اوون بابای خوبیه.
‫ولی تاتیانا خیلی، خیلی، خیلی...
‫می‌شه... می‌شه حواست باشه؟
‫خیلی آدم آشغالیه. عه.
‫آره دیگه، زدی.
‫قشنگ زدی همون‌جا که نباید می‌زدی.
‫اگه آدم دنبال خوشگلی باشه، ‫تاتیانا واقعاً زن خوشگلیه.
‫این... این‌جوری که نمی‌شه.
‫ولی با اوون خیلی بدرفتاری می‌کنه.
‫ملت عجیبن‌ها. خوششون میاد ‫بقیه رفتار بدی داشته باشن...
‫- می‌شه... وای خدا. ‫- عه.
‫- واقعاْ زخمی شدم‌ها. ‫- معلومه که شدی.
‫- دستمال روش فشار بده. ‫- انقدر تیز بود حتی حسش نکردم.
‫بگیر... دور دستت بپیچ.
‫بگذریم، این بود از داستان اوون.
‫البته کلی چیز هست که نگفتم،
‫ولی نمی‌خوام به اعتمادش خیانت کنم.
‫نه بابا، کاملاً درک می‌کنم.
‫اعتیاد به الکل داره.
‫- مواد سنگین می‌زنه. ‫- آخ.
‫حالا نام نمی‌برم چه موادی.
‫ولی تو فرض کن روان‌گردان و اکس و مورفین.
‫- مواد راه‌حل مشکلات آدم نیست. ‫- اصلاً نیست.
‫انگار واقعاً اوون واست مهمه.
‫- جان؟ سوال شخصی نداشتیم‌ها. ‫- از روی عادت بود، من زیاد سوال می‌پرسم.
‫- آخه قبلاً خبرنگار تحقیقاتی بودم. ‫- من اصلاً هم عاشق اوون نیستم.
‫- من که نگفتم هستید. ‫- نگفتی؟
‫- نه. ‫- خب حالا...
‫فکر کردم منظورتون اینه.
‫مینیون، پات رو توی ماهیتابه نکن.
‫آره، توی ماهیتابه کرده بود. ‫همونی که دستته.
‫می‌خوای... می‌خوای تو اون درست کنی؟
‫- حداقل اون تیکه رو ننداز. ‫- آره، این یکی نه.
‫- خیلی خونیه. ‫- اوهوم.
‫- آره دیگه. ‫- شرمنده.
‫خلاصه اوون دختره رو نکشته، ‫ولی قراره حسابی بهش شک کنن.
‫چرا باید بهش شک کنن؟
‫خب، چند ماه پیش دستگیر شده بود.
‫ای وای.
‫گمونم درست نیست پیش تو بگم.
‫خب... حالا مگه چی شد؟
‫خب، باشه.
‫وای. بازم آتیش، بازم آتیش.
‫عه، خودش خاموش می‌شه بابا.
‫خلاصه بانکداری طبقۀ چهارم زندگی می‌کنه، ‫یه خرده آدم عوضی‌ایه.
‫با اوون دعوای ریزی داشتن.
‫جدی؟ پس چرا فقط اوون دستگیر شد؟
‫این چه سوالیه؟ ‫نکنه تو هم عین وودبرد و برنشتاینی؟
‫- می‌شه گفت آره. ‫- اوون آدم خوبیه.
‫منم عاشقش نیستم.
‫سوپ ماتزو بال می‌خوری؟
‫راستش خیلی دوست دارم واسه شام بمونم،
‫- ولی واقعاً باید برم. ‫- عه.
‫ولی اگه خبری از قتل شنیدی، ‫حتماً بهم بگو. باشه؟
‫- باشه فلچ. ‫- خیلی‌خب.
‫خداحافظ مینیون.
‫آخ خدا، دوباره؟ مشکل باتریشه؟
‫ساکت باش مینیون.
‫خودم حلش می‌کنم فلچ.
‫گفتم بسه مینیون!
‫بعداً می‌بینمت فلچ.
‫بنیاد حمایت از حیوانات ‫از این برنامه پشتیبانی نمی‌کنه.
‫اون‌ها دمای بدن خودشون رو ‫از طریق پوست متعادل می‌کنن.
‫برای همین خوک‌ها توی روزهای گرم،
‫دوست دارن توی گل شنا کنن.
‫غدد عرق کمی دارن،
‫و مثل ما گرما رو با تعریق خارج نمی‌کنن.
‫پس این اصطلاح «مثل خوک عرق کردن»، ‫کاملاً چرت و بی‌اساسه؟
‫راستش این اصطلاح بیشتر از ذوب سنگ آهن...
‫عجب.
‫شبتون بخیر جناب بازرس.
‫چی شده شما اومدید بک‌بی آقای فلچر؟
‫راستش خیلی دوست دارم ‫توی ماشینم پادکست گوش بدم.
‫مخصوصاً اگه درمورد خوک‌ها باشن.
‫می‌دونستید خوک‌ها عرق نمی‌کنن؟
‫و اینکه طولانی‌ترین ارگاسم ‫بین تمام پستانداران رو دارن.
‫می‌شه از ماشین پیاده بشید آقای فلچر؟
‫باشه، ولی فقط دو سه تا فحش رو تحمل می‌کنم.
‫فوقش چهار تا.
‫- با اینکه گدایی ولی ماشین قشنگی داری. ‫- این از اولیش.
‫ظاهراً کسی یادش نمیاد دیشب ‫رفته باشی رستوران وارن تاورن.
‫خب منم اونا رو یادم نمیاد.
‫با من بیاید ادارۀ مرکزی.
‫باید چند تا سوال دیگه ازتون بپرسم.
‫راستش خیلی دوست دارم بیام،
‫ولی امشب با رئیس کل ‫بنیاد تارپ قراره شام بخورم.
‫یا با میل خودتون میاید، ‫یا خودم دستگیرتون می‌کنم.
‫درک می‌کنم.
‫می‌خواید توی پرونده کمک کنم. ‫باشه پس. چطوری پیدام کردین؟
‫برخی از ترفندهای ما پلیس‌ها ‫باید محفوظ بمونه آقای فلچر.
‫و حقوق آزادی شهروندان ‫خیلی مزاحم کار شماست.
‫- سلام گریز. ‫- سلام.
‫دلتنگم نشدی؟
‫نه.
‫بچه‌ها، می‌شه حینش قهوه هم سفارش بدیم؟
‫حاضرم واسه یه لیوان ماکیاتو آدم بکشم. ‫منظورم کشتن واقعی نبود.
‫[ادارۀ مرکزی پلیس بوستون]
‫آفرین گریز. بهت چهار ستاره می‌دم. ‫صندلی عقب ماشینت کثیفه.
‫کسی پشت دوربین داره ما رو می‌بینه؟
‫- حتماً باید از ارگاسم خوک‌ها واسشون بگم. ‫- چی‌چی خوک‌ها؟
‫خواهشاً... تشویقش نکن ادامه بده.
‫حتماً درموردش توی گوگل تحقیق کن گریز. ‫باور کن ارزشش رو داره.
‫- اطلاعات جدید درمورد قربانی چیه؟ ‫- خیال کردی بهت می‌گیم؟
‫لارل گودوین اهل ورستر بود.
‫توی آلستون با دو تا هم‌خونه زندگی می‌کرد.
‫همچنین باریستای کافۀ کمبریجم بوده.
‫ظاهراً قراره بهت بگیم.
‫خانم گودوین حرفۀ هنری رو پیش گرفته بودن.
‫- هوم... ‫- چه ارتباط جالبی داره.
‫خب، پس یا می‌خواستن برای من پاپوش بسازن،
‫یا یکی از آشنایان سابقم ‫می‌خواست ازم انتقام بگیره.
‫آخه کی از شما متنفره؟
‫به جز گریز.
‫خب، اون زمان که خبرنگار مشهوری،
‫توی نشریۀ تریبون اخبار لس‌آنجلس بودم،
‫افراد بالارتبه‌ای رو انداختم زندان.
‫سوابق جناییت رو بررسی کرده‌م.
‫خب؟
‫یک مورد اتهام چک بی‌محل.
‫دو مورد اهانت به اتهام دادگاه.
‫همچنین اتهامات زیادی در خصوص ‫عدم پرداخت نفقه دیدم.
‫صد در صد بهت اطمینان می‌دم ‫بیشتر این اتهامات رفع شدن.
‫شخصیت مبهمی دارید آقای فلچر.
‫ولی خیلی نازنازی‌ام.
‫بی‌خیال بچه‌ها. اصلاً هنوز ‫اطلاعات مربوطه رو ندارید.
‫اصلاً با ایو، همون همسایۀ ‫دیوار به دیوارش صحبت کردین؟
‫واقعاً نظرات جالبی درمورد آقای تاسرلی داره.
‫وقتی به ایو عکس لارل گودوین رو نشون دادم،
‫گفت یادشه که این خانم رو شب قتل دیده بود.
‫همراه مردی که مشخصاتش با شما یکیه.
‫ایو که معتاده بابا. جاتون بودم انقدرم ‫به حرفش بها نمی‌دادم.
‫- اثر انگشتت رو روی بطری شراب پیدا کردیم. ‫- که چی؟
‫بطریه همون آلت قتاله‌ست.
‫- عجب. ‫- رد مو و خون لارل که بماند.
‫بچه‌ها، گوش کنید. این بطریه ‫روی نامه و هدیۀ خوش‌آمدگویی،
‫برای من گذاشته شده بود.
‫این‌جوری گذاشته بودنش، ‫که من مجبور بشم با دست برش‌دارم.
‫کدوم نامه؟
‫ای خدا. یادم رفت بهتون بدمش. ‫بفرما، هنوز دارمش.
‫الآن نکنه پنهان کردن مدارک ‫قرار نیست مشکوک باشه؟
‫«برای آقای لاک»؟
‫اسم مستعارمه، رالف لاک.
‫انگاری من‌درآوردیه.
‫واسه همین اسمش مستعاره دیگه.
‫«از اقامتتون لذت ببرید».
‫آره گریز، بهتره این نامه رو ‫فوراً برسونی بخش جرم‌کاوی.
‫عه، روی بچه‌تون روش فربر رو انجام می‌دید؟ ‫واسه همین خسته‌ای؟
‫آره، راستش آره. ‫داریم روش فربر رو انجام می‌دیم.
‫فکرشم نمی‌کردم روی کرۀ خاکی، ‫موجودی باشه که بتونه انقدر گریه کنه.
‫ولی وقتی چارلی بتونه خودش بخوابه، ‫خیلی راحت می‌شه. آخی!
‫بی‌راه نمی‌گه. ‫ولی باید روندش رو ادامه بدید.
‫امروز پلیس رو به شک انداختید. ‫اتوموبیل پرسرعت کرایه کردید.
‫اثرانگشتتون روی آلت قتاله‌ست،
‫و شخصی با خصوصیات ظاهری شما، ‫همراه قربانی قتل دیده شده.
‫اگه بخوام می‌تونم دستگیرتون کنم.
‫مگه قرار نیست دستگیرش کنیم؟
‫آخه به کاغذبازیش نمیارزه، قبول داری؟
‫اگه کار خودت باشه اروین، ‫شک نکن دستگیرت می‌کنم.
‫خوشم نمیاد صدام بزنن اروین.
‫خاک به سرم! خوک‌ها چه ارگاسم طولانی دارن!
‫آهای!
‫گندت بزنن!
‫آهای!
‫آخ.
‫- اومدم... ‫- نه.
‫آره.
‫باشه.
‫خدانگهدار.
‫اومدم فرانک جفی رو ببینم.
‫- قرار ملاقات داشتید؟ ‫- نه، فقط بگید فلچ اومده.
‫الآن این اسمتونه یا فامیلی‌تون؟
‫فلچ خالی دیگه.
‫فلچ خالی؟
‫خوبه.
‫لری، تو این آشغال رو راه دادی؟
‫سلام فرانک. ممنون از شما.
‫«قهوه‌ای شدن: انفجار مخزن فاضلاب».
‫منظورش رو گرفتم. خیلی زرنگید.
‫کمیته داوران پولیتزر این رو خونده؟
‫کون لقت. هنوز بهم بدهکاری.
‫جان؟ معلومه که نیستم.
‫- معلومه که هستی. ‫- واسه چی؟
‫چون کلی چرت و پرت واسه ‫نشریۀ تریبون اخبار نوشتی،
‫گذاشتی از شهر رفتی، ‫خسارتش افتاد گردن من.
‫- پدرسگ اسب کالسکه کرایه کرده بودی. ‫- مؤدب باشید.
‫- پولش رو که دادم. ‫- اصلاً هم ندادی.
‫حداقل عذرخواهی کردم که پولش رو ندادم.
‫- اونم نکردی. ‫- ولی توی دلم می‌خواستم بکنم.
‫- اصلاً بقیه کجان؟ ‫- هنوز توی خونه دورکاری می‌کنن.
‫باورت می‌شه؟ چقدر سوسولن.
‫اینجا رو کردن خلوتگاه سوت و کور.
‫از این نسل هزارۀ جدیدی که نگم واست. ‫زیادی محترم رفتار می‌کنن.
‫اصلاً نمی‌دونی چقدر از اینجا بدم میاد.
‫کسی رو از لس‌آنجلس خودمون نیاوردی؟
‫فقط پیت اومده. که اونم کارش ‫طراحی جدول روزنامه‌ست.
‫سلام پیت!
‫سلام فلچ.
‫آخ خدا.
‫- از پیتم متنفرم. ‫- چون خیلی پرانرژیه.
‫چی می‌خوای فلچ؟
‫می‌شه توی دفترت صحبت کنیم؟
‫دفتر من عین تنگ ماهی قرمزه.
‫حتی نمی‌تونم تخم‌هام رو توش بخارونم.
‫بریم دفتر واقعیم.
‫ولی اون کلاهه سرت نباشه. ‫وگرنه سر از تنت جدا می‌کنن.
‫چی شد اومدی بوستون؟
‫اگه دنبال کار روزنامه‌ای که خیلی کسخلی،
‫ولی به کار من میای.
‫- از کار روزنامه بازنشسته شدم. ‫- خوش به حالت.
‫احیاناً خبر داری ماشین‌های لوکس کرایه‌ای، ‫داخلشون ردیاب جی‌پی‌اس دارن یا نه؟
‫دارن. محض اینکه کسی ندزد‌شون. چطور؟
‫خب، پلیس افتاده دنبالم.
‫ایول. خدا کنه جرم جدی مرتکب شده باشی. ‫دلم لک زده واسه خبر جذاب.
‫شب اولی که پام به اینجا باز شد، ‫اتهام قتل بهم خورد.
‫جان؟ همون دختره توی ساوث‌اند؟
‫خودشه، آره.
‫تا حالا گذرت به کارآگاه موریس مونرو افتاده؟
‫ظاهراً خیال می‌کنه مقصر منم.
‫جدی؟ می‌شناسمش. طرف خیلی باهوشه.
‫پدرشم پلیس بود. اهل دورچستره.
‫لقبش «مونرو تنبله»ست.
‫چون خیلی لفتش می‌‌ده ‫که پرونده‌ای رو حل کنه،
‫ولی خیلی از پرونده‌ها رو حل می‌کنه.
‫احیاناً می‌تونی با رابط‌هایی که داری،
‫گزارش پلیس یکی رو واسم جور کنی؟
‫نه فلچ. راه نداره. خیلی خواستۀ زیادیه.
‫آها. آخه خیلی زشت می‌شه اگه دافنه بفهمه،
‫سال‌ها پیش کارلا اسنو رو ‫توی کمد تدارکات بی‌عفت کردی.
‫مخصوصاً با حساسیت‌های جامعۀ امروزی.
‫- هوم... ‫- ناسلامتی رئیسش بودی.
‫اولاً که اتاق تدارکات نبود. اتاق کپی بود.
‫ثانیاً این بی‌عفت شدنه کاملاً دوطرفه بود.
‫واقعاً می‌خوای ازم اخاذی کنی؟
‫یه‌جورایی.
‫- عمراً اگه بکنی. ‫- آره، احتمالاً راست می‌گی.
‫ولی از طرف دیگه، من همچنان متهم به قتلم.
‫- گزارش درمورد کی؟ ‫- اوون تاسرلی.
‫یادداشتش کن مردک فراموش‌کار.
‫قبلاً مدتی بازداشت بوده، ‫نمی‌دونم اتهامش چی بود.
‫ولی حدس می‌زنم ممکنه قاتل اصلی خودش باشه.
‫تا ببینم چی می‌شه.
‫دمت گرم.
‫ولی گوش کن، اگه خودت کشتیش، ‫کار درست رو بکن...
‫و خبر انحصاریش رو بده من بنویسم.
‫تقریباً از دیدنت خوشحال شدم فرانک.
‫من از اینکه کفش‌هات رو ‫در نیاوردی خوشحال‌تر شدم.
‫سلام، شما تاتیانا تاسرلی هستید؟
‫بله. فرانک جفی هستم.
‫بنده سردبیر بخش مد ‫نشریۀ بوستون سنتینل هستم.
‫می‌خواستیم مقاله‌ای درمورد،
‫برترین متصدیان سبک زندگی بوستون بنویسیم،
‫که اسم شما در صدر فهرست اسامی ما بود.
‫می‌دونم.
‫واقعاً عالی شد. مایه افتخار بنده‌ست.
‫من اتاقی می‌خوام که بیانگر داستانی باشه،
‫و تمام اشیاء اتاق جزو شخصیت‌ها باشن.
‫می‌خوام جوری حس بشه که ‫انگار وسط مکالمه‌ای هستم.
‫- مکالمه‌ای با اجسام بی‌جان. ‫- بله.
‫شما نابغه‌اید. وای خدا. اصلاً همین؟
‫این ایده که شاخه‌ای رو داخل گلدون گذاشتید.
‫اصلاً... چطوری به ذهنتون رسید؟
‫- من تو عمرم فقط روی درخت شاخه دیدم. ‫- بله، می‌دونم.
‫فقط می‌خوام برای یک لحظه هم شده،
‫این میز خوشگل نگاه همه رو بدزده.
‫تازه فرانک، این میز رو ‫از صومعه‌ای توی کوبا گرفتم.
‫عجب. اون راهبان کوبایی لابد ‫خیلی به شما افتخار می‌کنن.
‫حتی با اینکه دیگه میزی ندارن ‫که روش غذا بخورن، نه؟
‫تمام اشیاء منتخب من مشعر هستن.
‫آخ، «مشعر». عاشق این کلمه شدم.
‫گفتید معنیش چیه؟
‫- مشعر؟ ‫- همون مشعر.
‫- وقتیه که یک شیء اشعارکننده‌ست... ‫- عجب.
‫درواقع حکایتگره...
‫نه، وایستید.
‫درواقع دال بر مسئله‌ای از ماست ‫که خودمون ازش خبر نداریم.
‫- عجب. متشکرم. ‫- آره.
‫گمونم سرتیترم رو پیدا کردم.
‫آخه فرانک، خیلی از مردم ‫درگیر دنیایی یک‌نواخت شده‌ن.
‫من فقط می‌خوام اطرافشون ‫اشیاء زیبایی قرار بدم.
‫با لباس‌های زیبا، با غذاهای زیبا.
‫واقعاً حالتون از کسانی که توان مالی ‫خریدن زیبایی رو ندارن بهم نمی‌خوره؟
‫اِم...
‫حال بهم زنن!
‫خب...
‫بگذریم، شما در حال حاضر ‫از شوهرتون اوون تاسرلی جدا شدید.
‫- بله، بله، درسته. ‫- خیلی‌خب.
‫ایشون همچنان مالک مشترک ‫شرکت شز آستتیکا هستن؟
‫ما جدایی سازگارانه‌ای داشتیم.
‫ایشونم از سهمشون در شرکت گذشتن.
‫البته... مطمئنم از سانحۀ ناگواری ‫که توی خانۀ شهری ایشون رخ داده مطلعید.
‫همون... خانمی که به قتل رسیده. ایش.
‫توی روزنامه گزارشش رو نوشته بودیم.
‫بدون شک بدجوری جا خوردیم...
‫اوونم که خودش نیست و ‫توی اروپا مشغول سفر کردنه.
‫- صحیح. ‫- خلاصه...
‫من همیشه دنبال راهی هستم تا ‫احساسات اشیاء رو برانگیخته کنم...
‫آره، صد البته. ولی اگه می‌شه ‫برگردم سر موضوع قبلی،
‫اگه احیاناً بدونید کی ممکنه ‫مرتکب قتل شده باشه،
‫واقعاً باعث می‌شید...
‫من توی نشریه جلوه‌ای قهرمانانه پیدا کنم.
‫ببخشید فرانک، ‫در این مورد نمی‌تونم کمکی کنم.
‫اِم...
‫ولی گاهی اوقات اوون خیلی بی‌مسئولیته.
‫خیلی‌ها کلید اون خونه رو دارن.
‫سرایدارش داره، مربیش داره،
‫همسایۀ معتادش که به ماهیش غذا می‌ده داره، ‫تازه خدا می‌دونه دیگه کی داره.
‫پس چرا قفل خونه رو عوض نمی‌کنه؟
‫فرانک، من خودم میلیون‌ها بار ‫بهش گفتم که بکنه.
‫گاهی اوقات اوون واقعاً آدم کسخلی می‌شه.
‫هوم...
‫واقعاً خوشحالم اومدی پیشم فرانک. ‫بدجوری طرفدارتم.
‫[کنتس: ساعت سه ظهر توی ‫میخونۀ هتل کوپلی پلازا می‌بینمت.]
‫- بازم آب بیارید. ‫- اینم نگرونی شما.
‫- ممنون، مرسی. ‫- زیتون هم بیارید.
‫ممنون از شما.
‫چقدر خوبه.
‫سلام فلچ، دیر کردی.
‫- نوشیدنی میل دارید؟ ‫- بله لطفاً.
‫ودکا با شربت آبلیمو. خیلی لطف می‌کنید.
‫انگار کارنان اینجا حسابی دلباختۀ شما شدن.
‫فلچ، الآن تحمل زبون‌بازی ‫آمریکاییت رو ندارم.
‫می‌خوام واقعیت رو بشنوم. ‫نقاشی‌های من کجان؟
‫آخه، مگه نقاشی‌های کنت نبودن؟
‫آخی، کنت از دنیا رفتن.
‫شما از کجا می‌دونید؟
‫از احساسی که در دلم دارم. ‫از دردی که احساس می‌کنم.
‫تو و آنجلا فکر می‌کنید...
‫علت ازدواج من با منتی، ‫پکینو ژاوالی خودم فقط پول بوده،
‫ولی همه‌اش دروغه.
‫«پکینو ژاوالی»؟
‫اوهوم. به پرتغالی یعنی «گراز کوچولو».
‫من نیمه برزیلی و نیمه ایتالیایی ‫و نیمه فرانسوی هستم.
‫عجب... آها.
‫چی شد که کنتس تشریف آوردن بوستون؟ ‫اونم توی این هتل گران‌قیمت و مجلل؟
‫خیلی ممنون.
‫اومدم جلوت رو بگیرم.
‫می‌دونم تو و آنجلا نقاشی‌های من رو دزدیدین.
‫اعتراف کن فلچ.
‫ببخشیدها، من از کجا بدونم ‫دزدی نقاشی‌ها کار شما نبوده؟
‫یا شما دستور ندادید کنت رو ‫بدزدن یا به قتل برسونن؟
‫من عاشق منتی خودمم. ‫هیچ‌وقت بهش صدمه‌ای نمی‌زنم.
‫من نقاشی‌ها رو ندزدیدم.
‫فلچ، اگه قرار باشه کسی رو بکشم، ‫فقط تو رو می‌کشم.
‫گوش کن فلچ، بیا بالا توی اتاقم.
‫می‌خوام چیزی نشونت بدم.
‫متأسفانه امکانش نیست علیاحضرت.
‫باشه، می‌رم بیارمش اینجا نشونت بدم.
‫واسم نوشیدنی دیگه‌ای سفارش بده.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫سلام موریس، با خودم گفتم سری بهتون بزنم.
‫کاری از دستم برنـ... ‫یهو اومد اینجا.
‫- داری لذت می‌بری، مگه نه؟ ‫- خیلی لذت می‌برم.
‫خیلی لذت‌بخشه. ‫چیه؟ امروز مهدکودک بسته بود؟
‫همسرم امروز وقت دکتر داشت. ‫پرستار بچه‌مون هم نمی‌تونه بیاد.
‫تولد سگ مخصوص تراپیشه.
‫سگش شناسنامه هم داره؟ ‫خیلی خوشحال می‌شم براش هدیه بفرستم.
‫خیلی‌خب، ببین، اومدی اعتراف کنی؟
‫نه، ولی مسائلی راجع به پرونده ‫به ذهنم خطور کرد.
‫امان از دستت! با همدیگه رو این پرونده ‫کار نمی‌کنیم اروین.
‫- ای بابا، ببین چی می‌گم دیگه. ‫- این دیگه چه کاریه؟
‫چیه؟
‫صبح تا شب دستمون رو همه‌جا نشون می‌دیم،
‫ولی خدا نکنه انگشت پامون معلوم بشه؟
‫خب، بیاین. بیاین از مظنون‌هامون بگین.
‫اولین مظنونمون تاتیانا تاسرلی، ‫همسر سابق اوونه.
‫- که امروز هم بهش سر زدی. ‫- آره، همین‌طوره.
‫شاید خبر نداشت اوون خارج از شهره ‫و می‌خواست براش پاپوش بدوزه.
‫- واسه چی؟ ‫- به خاطر طلاق ناخوش‌آیندشون.
‫می‌خواد کنترل شرکت مشترکشون ‫و حضانت دخترشون رو...
‫به دست بگیره.
‫تاتیانا تاسرلی اون شب کلاس یوگا بود.
‫یوگای وینیاسا بوده یا بیکرم؟
‫حالا بعدا بررسی می‌کنیم.
‫ممکنه کسی رو اجیر کرده باشه ‫که کارش رو عملی کنه.
‫مظنون دوممون ایو، همسایه‌شه.
‫کلید خونه داخل شهر اوون دستشه،
‫وقتی خودش خارج از شهره، ‫به ماهیش غذا می‌ده...
‫و خیلی اتفاقی عاشقش هم هست. ‫خودش بهم اعتراف کرده.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫اسم این کارت دخالت در کار شاهدانه.
‫انگار داری التماسم می‌کنی ‫بازداشتت کنم.
‫بی‌خیال موریس. خودت می‌خواستی ‫من آزاد بمونم که بتونم پرونده رو حل کنم...
‫و بعدش تو بگی کار خودت بوده.
‫چیزی نیست، گاوه رو ببین. ‫آقا ماما رو ببین. آقا ماما رو ببین.
‫بابا جون الان باید با قاتل پرونده صحبت کنه.
‫فقط به این دلیل تا حالا بازداشتت نکردم...
‫که حال می‌کنم بدبخت‌تر شدنت ‫به دست خودت رو تماشا کنم.
‫ایو انگیزه داره. ‫پسش زده، حسادت می‌کنه.
‫ولی امیدوارم کار ایو نباشه. ‫خیلی ازش خوشم میاد.
‫چه آدم دلسوزیه.
‫و مسلما خود تاسلری هم مظنونه.
‫بالاخره خونه شهری خودشه دیگه.
‫تاسرلی اون شب با پرواز...
‫ساعت پنج و بیست و هفت دقیقه عصر ‫به پاریس رفته بود.
‫آدم قبل از سوار هواپیما شدن ‫کلی فرصت ارتکاب قتل داره.
‫پزشکی قانونی گفته زمان مرگش نه شب بوده.
‫به حرف پزشک قانونی اعتماد می‌کنین؟ ‫اون‌ها که خیلی عجیب و غریبن.
‫انگیزه تاسرلی چی بوده؟
‫بعد از جدا شدن از همسرش روانی شده.
‫آها، یکی هم دیشب دزدکی وارد خونه‌اش شد.
‫نمی‌دونم کی بود. نتونستم ‫درست و حسابی ببینمش، ولی ریش داشت.
‫ممکنه تاسرلی بوده باشه. ‫ممکنه برگشته باشه شهر.
‫اوون تاسرلی دزدکی وارد خونه خودش شد؟
‫چه خلافکار نابغه‌ای بوده.
‫نمی‌دونم کی بود، ‫ولی نمی‌خواست مچش رو بگیرن.
‫- چیزی برنداشت. ‫- من که ندیدم چیزی برداره.
‫طرفدار تیم «لیکرز»ی؟
‫به نظر خودت هستم یا نه؟ ‫خودت چی؟
‫به نظر خودت هستم یا نه؟
‫- چارلی، چارلی... ‫- چارلی، درک می‌کنم.
‫من هم اگه طرفدار ‫تیم «سلتیکس» بودم، گریه می‌کردم.
‫مظنونتون داره می‌ره بیرون.
‫مونرو تنبله، داره فرار می‌کنه.
‫حواست باشه رفیق. ‫سر شام بازنشستگیت بازداشتت می‌کنه‌ها.
‫ببینین بچه‌ها، نگران نباشین.
‫مونرو حتی مطمئن نیست ‫کی به لینکلن شلیک کرده بود.
‫یکیتون پرونده‌ای رو حل کنین. ‫نظرتون چیه؟
‫می‌شه یه لحظه...
‫وای، ممنون. بفرمایین. ‫اول شما بفرمایین. خیلی‌خب.
‫شما...
‫اِم... اِم، می‌رین بالا؟
‫خدا خیرش بده.
‫هوم.
‫[اتوبوس فیلادلفیا]
‫وای، راه افتاده.
‫می‌خوام اگه از ایالت خارج شد، ‫بفهمم کجا می‌ره.
‫- خودت نمیای؟ ‫- نه.
‫«نه». چه عالی.
‫سرعت سوخت‌وساز مرغ مگس ‫هفتاد و هفت برابر بدن انسانه.
‫مشتاقم به زودی رژیمی ترکیبی بگیرم.
‫سلام آقای هوران. حالتون چطوره؟
‫- خوبم، ممنون. ‫- اومدین پیک‌نیک غذای دریایی؟
‫نه، صرفا اومدن یه سری وسیله ‫از قایقم بردارم.
‫راستش... نمی‌تونم چیزی بخورم. ‫به حلزون صدف‌دار حساسیت دارم.
‫- واقعا؟ ‫- از دیدنت خوشحال شدم مارو.
‫- ولی می‌شه ذرت بخـ... ‫- خیلی‌خب، خداحافظ. ممنون.
‫به حلزون صدف‌دار حساسیت دارم، ‫واسه همین نمی... آره، نه.
‫خیلی‌خب. می‌بینمتون.
‫بفرما جک. ‫بذارین کمی ذرت برام بمونه.
‫سالاد سیب‌زمینی هم خوبه. ‫نمی‌تونم چیز دیگه‌ای بخورم.
‫[پیک‌نیک غذای دریایی و غیره]
‫شرمنده. منم، رونالد.
‫- همه‌چی مرتبه. ‫- سلام رون.
‫راستش، می‌تونی قایم بشی، ‫ولی من پیدات می‌کنم.
‫ممنون.
‫خیلی ممنون. ‫اسم گروهمون «هات ساردینز»ه.
‫وای، امروز حرف نداره.
‫بوی اقیانوس به مشاممون می‌رسه ‫و نسیم تابستونی پول به همراه داره.
‫اسم این آهنگمون ‫«وقتی سیاه‌مستم به سراغ من بیا»ئه.
‫راجع به مصرف الکله.
‫احتمال یه سریتون با چنین کاری آشنا باشین.
‫اِم، اجازه دارین وارد بشین؟
‫دارم. اِم، راستش صاحب این قایق ‫همین الان بهم پیام داد...
‫و گفت می‌تونم نگاهی بندازم یا نه.
‫گفت ممکنه یه چیزی تو قایق جا گذاشته باشه.
‫- آها؟ ‫- آره.
‫خب، اسم صاحب قایق چیه؟
‫- اسمش رونالد هورانه. ‫- آها.
‫- آره، گفت ممکنه برنامه درسیش رو ‫تو قایق جا گذاشته باشه.
‫- می‌دونستین استاد دانشگاهه؟ ‫- آره بابا.
‫رونی پز استاد بودنش رو به همه می‌ده.
‫- آره. ‫- اسم خودتون چیه؟
‫- اِم، سیدنی بیلک هستم. ‫- آها.
‫من هم کنتون آلفرد هستم.
‫دریادار انجمنمون هستم.
‫راستی، احیانا بابات جفرسون بلیک نیست؟
‫عمومه.
‫- آها! ‫- آره. خیلی...
‫خب، من و عموت وقتی اکستر بودیم،
‫- عجب. ‫- کمی شیطنت می‌کردیم.
‫یه بار یکی از ارابه‌های جشن ‫بازگشت به خانه رو دزدیده بودیم...
‫و کوبوندیمش تو تیرک دروازه.
‫- یه مقدار مست بودیم. ‫- آها، آره. درسته، درسته.
‫ثروتمندان عاشق خوش‌گذرونی ‫بدون عواقبن، مگه نه؟
‫حال اون پیرمرد این روزها چطوره؟
‫وای، خبرش به گوشتون نرسیده بود؟ ‫نه، اِم... عمو جف از دنیا رفت.
‫نه، نه. ببخشید، چطوری مرد؟
‫آره، داشت شنا می‌کرد ‫و یه راست رفت تو پروانه قایق. آره.
‫- وای نه. ‫- آره.
‫اِم، در واقع پوره شد.
‫- وای خدا جون! ‫- افتضاح به بار اومده بود.
‫- عین سس شده بود. اصلا جالب بود. ‫- وای.
‫خب، می‌بینمتون.
‫سلام آقای فلچر.
‫سلام موریس.
‫تو واقعا بازرسی؟
‫بعد از این که پرونده قتل ‫یکی از اعضای...
‫شورای شهر رو حل کردم، ‫شهردار چنین مقامی بهم عطا کرد.
‫تو وان خونه خودش، به ضرب مکرر ‫یخ‌شکن به قتل رسیده بود.
‫خب، گمون کنم هر کی تو کار سیاست باشه،
‫احتمالا باید زیاد حموم کنه.
‫فیلم دوربین امنیتی ‫یکی از مغازه‌های اون نبش رو به دست آوردیم.
‫خب شد به پا نیاوردین.
‫تو فیلمش شاهد بودیم ‫لارل گودوین داشت با مردی...
‫با قد و هیکلی مشابه خودت قدم می‌زد.
‫خب، باز هم دلیل نمی‌شه ‫تاتیانا یا ایو...
‫یا هر کس دیگه‌ای یکی رو ‫واسه چنین کاری اجیر کرده باشه.
‫چهره‌اش معلوم نبود؟
‫کلاهی ارغوانی با علامت زرد رنگ به سر داشت.
‫دقیقا عین همین کلاه خودت بود.
‫داره سر به سرم می‌ذاری. ‫اذیت نکن دیگه.
‫راستش رو بگو موریس. ‫داری سر به سرم می‌ذاری؟
‫آقای فلچر، از کی تا حالا ‫دیدی سر به سرت بذارم؟
‫خیلی‌خب. خب، متوجه منظورت هستم،
‫ولی احتمالا کلاه تیم ‫«مینه‌سوتا وایکینگز»ه، متوجهی؟
‫- فرضیه‌ای نداری؟ ‫- چرا.
‫اروین ماریس فلچر،
‫به جرم قتل لارل گودوین بازداشتی.
‫ای بابا! این که... ‫منصفانه رفتار نمی‌کنی‌ها.
‫می‌شه لطفی در حقم بکنی؟ ‫حقوقم رو به ایتالیایی بهم بگو.
‫اخیرا خیلی دارم ایتالیایی می‌خونم.
‫- بریم ببینم. ‫- خیلی‌خب، آخ.
‫[پاسگاه مرکزی شهر بوستون]
‫سلام اندی، منم.
‫عه، خوشحالم که بیداری. ‫ببین، باید...
‫چی؟
‫آها. خب، در اون صورت ‫که خیلی خوشحالم بیداری.
‫آره، چی تنت نیست؟
‫وای خدا جون. با چه حال و هوای ‫بی‌ادبانه‌ای بیدار شدی.
‫چی؟ من که بی‌دلیل هم بهت زنگ می‌زنم.
‫همین‌جوری زنگ زدم. ‫همین‌جوری زنگ زدم که صدات رو بشنوم.
‫ضمنا، باید بیای با وثیقه ‫از زندان آزادم کنی.
‫بی‌خیال گریز. ‫بابت اتوبوس ناراحتی؟
‫اصلا خصومتی در کار نبود.
‫می‌تونی بری.
‫چطوری برات جبران کنم؟
‫چمدون داری؟
‫بذارم شام مهمونم کنی؟
‫ترجیح می‌دم خودم رو بندازم ‫تو بندرگاه بوستون.
‫به نظر من که زیاده‌روی می‌کنی.
‫«لیکرز» شیره.
‫- سلام. ‫- گزارش پلیسی که می‌خواستی رو گیر آوردم.
‫همین الان برات ایمیلش کردم. ‫رمزنگاری شده است.
‫- عه، خوبه. اِم، رمز عبورش چیه؟ ‫- برو در خودت بذار.
‫فرانک، بی‌شعور نباش دیگه.
‫[برو در خودت بذار]
‫[گزارش بازداشت اوون تاسرلی]
‫خیلی‌خب.
‫[اوون تاسرلی ‫مسلح به مجسمه اسب برنزی چهار کیلویی]
‫[مرد سفیدپوست، صد و هشتاد و پنج سانت، ‫نود و یک کیلو، چشم و موی قهوه‌ای]
‫[شکایت سروصدا]
‫[بابت ضرب و شتم بستری شد]
‫[آقای تاسرلی با مجسمه اسبی برنزی...]
‫[و چهار کیلویی به آقای فیشر حمله کرد]
‫[گزارش سم‌شناسی]
‫سلام فلچ، خجالت نکشیدی ‫دیروز تو هتل ولم کردی؟
‫کنتس دی گراسی به عمرش ‫پشت میز تنها نمونده.
‫- کنتس، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- وای، درست می‌گفتی. هتل بیش از حد گرونه.
‫نمی‌تونم پول منتی رو خرج کنم.
‫کل حساب‌ها رو مسدود کردن.
‫اِم، واسه چی اومدی اینجا؟
‫کنتس دی گراسی واسه چی باید ‫وقتی پسرش همین‌جا...
‫تو چنین خونه شهری قشنگی،
‫کنار این همه فروشگاه خوب ساکنه،
‫تو هتل گرونی اقامت داشته باشه؟
‫نمی‌شه اینجا بمونی.
‫منتی مرحوم بیچاره اگه می‌فهمید...
‫کنتس تو هتلی کثیف اقامت داره، چی می‌گفت؟
‫هوم؟
‫نه. خوشحال نمی‌شد.
‫- خب فلچ، اتاقم کجاست؟ ‫- عذر می‌خوام. اِم...
‫راستش، من اومدم اینجا کار کنم. ‫تو صرفا مانع کارم می‌شی.
‫وای، معلومه که قراره مانع کارت بشم.
‫قراره چهارچشمی بپامت.
‫خیلی‌خب، می‌تونی یه شب بمونی،
‫بعدش هتل خوبی با قیمت ‫متوسط برات پیدا می‌کنیم.
‫«قیمت متوسط» دیگه چیه؟
‫بیا ببینم فلچ. بیا، بشین.
‫می‌خوام نشونت بدم ‫وقتی تو هتل ولم کردی...
‫که حساب کنم، ‫می‌خواستم چی نشونشون بدم.
‫این رو تو ویلا پیدا کردم.
‫- عکسن. عکس‌های آنجلان. ‫- هوم.
‫می‌دونستی آنجلا ‫یه سال همین‌جا...
‫تو بوستون دانشجو بود؟
‫نه، حرفش اصلا پیش نیومده بود.
‫هوم. ‫این رو می‌شناسی؟
‫پشتش رو ببین.
‫اوون تاسرلیه. ‫می‌دونستی با هم دوست بودن؟
‫[خودم و اوون، تابستون 2009، بوستون]
‫- شاید اشاره‌ای کرده بوده باشه. ‫- آخی.
‫همه‌چی رو اندی هماهنگ می‌کرد.
‫فلچ، به حرف کنتس گوش کن.
‫نباید به آنجلا اعتماد کنی. ‫واسه چی نیومده اینجا؟
‫داره سعی می‌کنه پدرش ‫یا شوهر خودت رو پیدا کنه.
‫وای فلچ، فلچ.
‫خودم می‌دونم چنین خبری ‫خیلی برات ناگواره.
‫خب، حموم کجاست؟
‫می‌خوای دوش بگیری؟
‫نه، می‌خوام خودت دوش بگیری. ‫بوی گند می‌دی.
‫من مشروب آماده می‌کنم.
‫کنتس، می‌شه نیای تو؟
‫فلچ، تو آکواریومت یه ماهی مرده پیدا کردم.
‫خیلی‌خب، براش شمع روشن می‌کنیم.
‫- حالا می‌شه لطفا... ‫- وای فلچ، من خیلی غمگینم.
‫منتی عزیزم مُرده.
‫«کیرومانته»ام می‌گه آدم‌رباها کشتنش.
‫اون همه لباست چی شد؟ ‫«کیرومانته» چیه؟
‫شما چی می‌گین؟ ‫اِم، فال‌گیر.
‫بهم گفته منتی عزیزم رو ربودن، ‫انداختنش تو تابوت،
‫تابوته رو پر گربه کردن ‫و زنده به گورش کردن.
‫- وحشتناکه، مگه نه؟ ‫- خب، احتمالش خیلی کمه.
‫فلچ، الان وقت کنایه زدن نیست.
‫منتی عزیزم حساسیت داره.
‫خب، واسه خودمون کوکتل نگرونی درست کنم؟
‫- چرا که نه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫برو جین، ورموت، کامپاری و پرتقال بخر.
‫می‌شه لطفا تو حموم تنها باشم؟
‫فلچ، همه‌اش برهنه دورم می‌چرخی،
‫ولی من باهات سکس نمی‌کنم‌ها.
‫خودت اومدی تو.
‫لطفا تو نگرونی من بیش از حد...
‫ورموت نریز.
‫بجنب.
‫فلچر رو دیدم.
‫تو کوچه است، ‫داره می‌ره سمت خیابون خودت. تمام.
‫دریافت شد.
‫وای نه! وای نه!
‫- اروین شمایین؟ ‫- فلچ صدام کن.
‫[گالری هوران، ماساچوست، بوستون، ‫خیابان ۱۷۵ مارلبرو، پلاک ۰۲۱۱۶]
‫- واقعا خیلی خارق‌العاده است. ‫- آره، همین‌طوره.
‫خودش بیست و پنج میلیون می‌خواد. ‫من پیشنهاد می‌دم بگیم بیست میلیون.
‫خب، خیلی‌خب. ‫بهش پیشنهاد بده.
‫عالیه.
‫[رستوران «چاینا پرل»]
‫سلام، اِم، ببخشید،
‫احیانا نمی‌دونین از کجا ‫می‌تونم ابزار آتش‌بازی بخرم؟
‫چرا، باید بری نیوهمپشایر.
‫کجایی فلچ؟ ‫چند بار تماس گرفتم.
‫وکیلم بهم گفته اون کنتس عوضی رفته بوستون.
‫باهات تماس نگرفته؟
‫فردا میام بوستون. ‫پروازم پنج و سی و دو دقیقه عصر می‌رسه.
‫می‌شه بیای دنبالم؟ ‫دلم برات تنگ شده.
‫خداحافظ عشقم.
‫این دیگه...
‫چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫کار نوجوانان بود. ‫مست کرده بودن.
‫خیلی بابت پنجره‌تون شرمنده‌ام.
‫این قایق ملک شخصی محسوب می‌شه.
‫- آره، خودم می‌دونم. ‫- کسی جز خودم نباید سوارش بشه.
‫ضمنا، خودم نگهبان شخصی میارم.
‫عه، راستی، محافظین قبلی ‫پیتر ولف آشنام هستن.
‫گندش بزنن.
‫- خواننده گروه «جی گایلز» رو می‌گم. ‫- نه‌خیر.
‫محافظینم کمتر از یه ساعت ‫دیگه می‌رسن. ممنون.
‫ای بابا. ‫آهنگ «دو صفحه وسط»ـشون رو نشنیدین؟
‫اصلا نمی‌دونم چه آهنگیه ‫و امیدوارم هیچ‌وقتم نفهمم.
‫چند وقته تو کار نگهبانی هستین؟
‫هشت سالی می‌شه.
‫تا حالا نیازی به حمل سلاح گرم نداشتم،
‫آخه ذاتا آدم خونسردی هستم.
‫ای بابا... ‫بریم ببینیم چه خبره.
‫بریم.
‫- اِم، دارم میام. اِم... ‫- ببخشید. من هم کمک می‌کنم.
‫خیلی تاریکه، پس مراقب باشین بچه‌ها. ‫خیلی تاریکه.
‫- خیلی‌خب مارو. ‫- مرسی رفیق.
‫کار یه مشت بچه مسته.
‫احتمالا می‌خوان سر کارمون بذارن ‫و تو اینترنت بازدید بگیرن.
‫می‌خوان فیلمشون پخش بشه.
‫بیست و یک ساله که تو این کارم.
‫وقتی هفده ساله بودم، جلوی سرقت ‫یکی از شعبات «کالدور» رو گرفتم...
‫و با خودم گفتم: «راستش، این کار بهم میاد.»
‫طرف رو انداختم زمین، ولی باز هم حسابه دیگه.
‫راستی، شما از گروه «جی گایلز» خوشتون میاد؟ ‫«قاب ثابت» رو شنیدین؟ «بوی گند عشق» چی؟
‫گمون نکنم هوران تا حالا ‫اسمشون رو هم شنیده باشه.
‫البته درک می‌کنم آدم ‫«آهنگ خفن» رو نشنیده باشه.
‫اولین آهنگشون. کیه که شنیده باشه؟
‫آهنگ بی‌کلام هارمونیکه. ‫واقعا خفنه.
‫ولی «دو صفحه وسط» رو هم نشنیده باشه؟
‫واقعا بهتره کمی بخوابی.
‫وای خدایا. ‫راستش، اصلا هم بهتر نیست.
‫فلچ، من که بهت گفتم باهات سکس نمی‌کنم.
‫کنتس، این تخت‌خواب خودمه. ‫اینجا سه اتاق‌خواب دیگه هم داره‌ها.
‫نقاشی‌هام رو پیدا کردی؟
‫داشتم دنبال نقاشی‌هات می‌گشتم.
‫گمون کنم اون آنجلای خبیث طلسمت کرده.
‫جهت اطلاعت بگم من بدجوری ‫از آنجلا خوشم میاد.
‫- راستش، تو فکرشم ازش خواستگاری کنم. ‫- وای نه.
‫سومین زندگی مشترکت رو ‫باهاش تلف نکن.
‫سومین زندگی مشترک من با منتی بود ‫و تا الان بهترین زندگی مشترکم بود.
‫راستش، کاش تو و آنجلا می‌تونستین ‫با همدیگه آشنا بشین.
‫به نظرم واقعا با هم دوست می‌شین.
‫اون از کنتس متنفره.
‫به نظرم صرفا کنتس رو نمی‌شناسه.
‫فلچ، داری سعی می‌کنی اغفالم کنی؟
‫- به هیچ وجه چنین قصدی ندارم. ‫- خیلی‌خب فلچ. خیلی‌خب.
‫- شاید همین یه دفعه رو قبول کنم. بیا. بیا. ‫- خیلی‌خب.
‫من می‌رم تو یکی از اتاق‌های خالی بخوابم.
‫هوم. احسنت فلچ. ‫احسنت، احسنت.
‫تو آزمونم قبول شدی. ‫حالا می‌تونی دامادم بشی.
‫می‌بینم که سینه بزرگ و پشمالویی داری.
‫- سینه قشنگی داری فلچ. ‫- ممنون.
‫موریس! موریس! موریس!
‫- امان از دستت گریز. ‫- ببخشید.
‫وای خدایا. ‫اطلاعاتی برات کسب کردم.
‫دیشب تو انجمن قایق‌رانی تفریحی ‫می‌فلاور سانحه‌ای رخ داده بود...
‫و یه سری بچه آتش‌بازی راه انداخته بودن.
‫و به نظرم تو قایق به خصوصی ‫آتش‌بازی راه انداخته بودن.
‫خب؟
‫قایقه مال رونالد هورانه.
‫دیده بودیم فلچر جلوی ‫گالری هوران پارک کرده بود.
‫درسته. خب، به نظرت...
‫این روانی خنگ احمق تو اون سانحه دست داشته.
‫ایول.
‫ایول. ایول! ایول!
‫آخ! وای، آخ.
‫خب، بهم گفت اسمش رالف لاکه.
‫من هم واسه همین می‌خواستم ببینمتون.
‫در حین همکاری با آقای فلچر ‫به شدت مواظب باشین.
‫ممنون بازرس. ‫خیلی سپاس‌گزارم.
‫[کثیف. تمیز.]
‫- دلم برات تنگ شده بود فلچ. هوم. ‫- وای.
‫- دل من هم برات تنگ شده بود. ‫- دلم خیلی برات تنگ شده بود.
‫هوم.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. باشه.
‫- خب، کنتس سعی کرد باهات تماس بگیره؟ ‫- آره.
‫پشم‌هام. می‌خواد چیکار کنه؟
‫خب، داره جاسوسیم رو می‌کنه.
‫کجا اقامت داره؟
‫با خودم تو خونه شهری اقامت داره.
‫شوخیت گرفته؟
‫چطور گذاشتی پیش خودت بمونه؟
‫سر و کله‌اش با چمدون پیدا شد. ‫نتونستم بیرونش کنم.
‫باهاش سکس کردی؟
‫نه. تو اون یکی اتاق خوابیدم.
‫حرفت رو باور نمی‌کنم.
‫اندی، چرا راجع به تاسرلی ‫بهم دروغ گفتی؟
‫چی؟ ‫منظورت چیه؟
‫بهم نگفته بودی یه سال ‫تو بوستون دانشجو بودی...
‫و اوون تاسرلی رو می‌شناختی.
‫- معلومه که گفته بودم. ‫- نه‌خیر.
‫گفته بودی خونه شهری رو ‫از یه سایت اجاره لوکس پیدا کردی.
‫فلچ، داری بدگمان می‌شی‌ها.
‫ببین، به نظرم اوون تاسرلی ‫لارل گودوین رو کشته.
‫بابت ضربه به سر همسایه‌اش ‫با جسم سنگینی...
‫بازداشت شده بود. ‫آدم خشنیه.
‫ممکنه به راحتی به سر لارل ‫هم ضربه زده بوده باشه.
‫اوون که «ضربه‌زن» زنجیره‌ای نیست.
‫خب، ببین، طلاق به شدت دردناکی داشته.
‫بیش از حد مواد مصرف می‌کنه. ‫خیلی داغون شده.
‫آره.
‫همه‌اش رو برام تعریف کرده. ‫طفلکی.
‫- چی؟ باهاش صحبت کردی؟ ‫- آره، صحبت می‌کنیم.
‫از دوستان قدیمیمه.
‫- اوون هنرهای رزمی بلده؟ ‫- چی؟ نه.
‫- الان ریش گذاشته؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫خودت الان گفتی همیشه صحبت می‌کنین.
‫از پشت گوشی که نمی‌شه فهمید ‫طرف ریش گذاشته یا نه.
‫چه بدونم. شاید تماس تصویری کرده باشین ‫یا به هم پیام داده باشین.
‫من تازه از پروازی طولانی پیاده شدم. ‫خیلی خسته‌ام.
‫- داری با این همه سوال بهم حمله می‌کنی. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. ببخشید.
‫مرسی.
‫- سلام آنجلا! ‫- سلام سیلویا!
‫فلچ، برات شام درست می‌کنیم.
‫خیلی‌خب، ببین چی شده.
‫دارن راجع به رونالد هوران عزیزمون ‫تحقیق می‌کنن...
‫که شاید به دروغ گفته از گالریش دزدی کردن...
‫که بتونه از بیمه پول بگیره.
‫اروین باهاش چیکار داره؟
‫ضمنا، ازم خواسته بودی ‫روزنامه‌های ایتالیایی رو هم بررسی کنم.
‫اینجا رو باش.
‫چی نوشته؟
‫آها، به انگلیسی بگم.
‫فلچر تو کنفرانسی مطبوعاتی ‫راجع به ربوده شدن کنت دی گراسی،
‫پدر آنجلا دی گراسی حضور داشته.
‫اندی آنجلا رو می‌گی.
‫آدم‌رباهاش هم می‌خوان ‫بابت آزادی کنت،
‫یکی از نقاشی‌های پیکاسوی کلکسیونش رو بگیرن.
‫ولی آنجلا می‌گه نقاشیه رو دزدیدن.
‫هوم.
‫خب، می‌خوایم فلچر رو احضار کنیم؟
‫هنوز نه. باز هم بررسی کن.
‫خیلی‌خب.
‫وایستا ببینم.
‫- عین خانواده‌ها دور هم جمع شدیم. ‫- هوم.
‫کاش منتی هم اینجا بود.
‫بابای عزیزم.
‫- عه، مرسی. ‫- اوهوم.
‫هوم. من باز می‌کنم.
‫- کیه؟ ‫- شما نمی‌شناسینش.
‫- من می‌شناسمش؟ ‫- فلچ، یه بشقاب دیگه هم بذار.
‫- سلام اوون! ‫- سلام آنجلا.
‫بفرما تو خونه خودت. ‫سلام عشقم.
‫ایشون دوست‌پسرمه که این مدت ‫اینجا مونده بود.
‫ایشون هم سیلویا، مادر ناتنیمه.
‫خودم می‌دونم. می‌دونم. انگار «سورله» هستیم. ‫یعنی انگار خواهریم.
‫آها.
‫- کلکسیون آثار هنری خفنی داری آقای تاسرلی. ‫- ممنون.
‫- لباس من رو پوشیدی؟ ‫- نه. شاید.
‫- اوون، دلال آثار هنری هستی، درسته؟ ‫- کارگزار آثار هنری هستم.
‫- احیانا هنرهای رزمی تمرین نمی‌کنی؟ ‫- موای تای تمرین می‌کنم.
‫موای تای.
‫ببین، باید بابت اون شب ‫کلی ازت عذرخواهی کنم.
‫چی؟ مگه چی شده؟
‫خودم اومده بودم تو، ‫آخه باید سریع یه چیزی رو برمی‌داشتم.
‫راستش فرض نمی‌کردم ‫کسی بعد از وقوع قتل اینجا بمونه.
‫نمی‌دونستم تویی، ‫وگرنه چنین کاری نمی‌کردم.
‫- چیکار کردی؟ ‫- آها، گوشمالیم داد.
‫اِم...
‫چی اون‌قدر سریع لازمت شده بود؟
‫دارو بود.
‫دارو؟ داروی چی؟
‫اِم، اختلال نادری دارم. ‫اسمش سگاجنسیسه.
‫اختـ... اختـ... اختلال معده است.
‫وقتی آدم بیش از حد هلیم فرنگی بخوره،
‫این‌جوری می‌شه.
‫اوون، اذیت نکن. ‫راستش رو بگو.
‫باشه. یواشکی اومدم که بسته ‫اکسی‌کدونم رو از تو کشو بردارم.
‫عجب.
‫زودتر از پاریس برگشتم، ‫آخه خودم می‌دونم باید برم دکتر.
‫ولی ضعیف بودم، خب؟
‫امشب اومدی اینجا که من رو ببینی...
‫یا باز هم اکسی‌کدون پیدا کنی؟
‫نمی‌شه جفتش صادق باشه؟
‫وای. ‫اوون، باید بری ترک اعتیاد.
‫نمی‌خوای مسئله دیگه‌ای رو ‫باهامون در میون بذاری اوون؟
‫- نقاشی‌های من کجان؟ ‫- منظورش چیه؟
‫تابلوی پیکاسو اینجاست؟
‫- سیلویا. ‫- چیه؟
‫-بی‌خیال، رفتارت خیلی مسخره است. ‫- نه‌خیر.
‫اوون از نقاشی‌هایی که خودت...
‫و برادران خلافکارت دزدیدین، خبر نداره.
‫شروع شد.
‫خانم‌ها. خانم‌ها.
‫وای، روتکو. ‫وای، لی کرزنر. میرو...
‫خانم‌ها.
‫- خانم‌ها. ‫- فریدا کالو کجاست؟
‫اوون، این ایتالیایی‌های پرسروصدا کی‌ان؟
‫سلام تاتیانا، مرسی که اومدی.
‫وای، پشم‌هام.
‫چی؟ سلام فرانک!
‫فرانک؟ این که رالفه.
‫خونه‌ام رو اجاره کرده بود.
‫به من گفته بود فرانک جفیه ‫و تو «سنتینل» کار می‌کنه.
‫بعدش اومد خونه‌ام و باهام مصاحبه کرد.
‫- خب، می‌تونم توضیح بدم. ‫- آها.
‫الکی گفتی روزنامه‌نگاری ‫و رفتی خونه همسر من؟
‫خب، واقعا خبرنگار نسبتا مشهوری بودم.
‫- چه نقشه‌ای کشیدی داداش؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫خیلی‌خب. بحث‌های متعدد زیادی مطرح شده.
‫- فلچ، این دفعه چیکار کردی؟ ‫- فریدا کالو رو کشت.
‫خودم می‌دونستم فیلم بازی می‌کنی.
‫تو سردبیر بخش مد باشی؟
‫این که حتی معنی لباس سفارشی رو هم بلد نیست.
‫- حتی معنی لباس سفـ... این چه کاریه پسر؟! ‫- نه.
‫به نفعته بتونی توضیح بدی.
‫خیلی‌خب. توضیحش طول می‌کشـ...
‫ای خدا! پشم‌هام!
‫خیلی‌خب. واقعا باید دست از کتک زدنم برداری!
‫همین الان زنگ می‌زنم ‫پلیس‌ها بیان این آشغال عوضی رو ببرن.
‫زنگ بزن پلیس. راحت باش. بگو گوشی رو بدن ‫دست بازرس موریس مونرو. آدم زرنگیه.
‫- می‌تونی بگی آشنای خودمی. ‫- کدوم اسمت رو بگه؟ فلچ؟ فرانک؟ رالف؟
‫- اوون، یس کن! بس کنین! همگی آروم باشین! ‫- آخ.
‫آهای، آهای، بسه.
‫با توئم! آره.
‫گوشیت رو بذار کنار. آفرین.
‫بیاین همگی نفس راحتی بکشیم. ‫ببینین چی می‌گم.
‫فلچ اخیرا مشغول بررسی ‫پرونده قتلی بوده.
‫مطمئنم واسه همین اومده بود خونه‌ات تاتیانا.
‫عه، وای. چه بوی خوبی میاد؟
‫وای. جشن سدر پسح برگزار کردین؟
‫سلام ایو، تو هم که اومدی.
‫- ایشون دیگه کیه؟ ‫- معلومه که تو هم میای.
‫واسه چی اومدی اینجا؟ ‫ضمنا، ایشون کیه؟
‫نمی‌دونم.
‫تو خیابون آشنا شدیم. ‫خواست بیاد بالا که تو رو ببینه.
‫- من هم راهش دادم. ‫- ایول.
‫اروین فلچر شمایی؟
‫آره، خودم هستم.
‫وای!
‫منظورم این بود که نه، نیستم. ‫همیشه اشتباه جواب می‌دم.
‫من بارت رابینسونم.
‫نامزد لارل گودوین بودم ‫و قرار بود ازدواج کنیم.
‫خیلی‌خب. ببین رفیق. ‫امروز کسی تیر نمی‌خوره.
‫بیا مستیت رو بپرونیم، خب؟
‫- بیا بهت قهوه بدیم. ایشون سیلویاست. ‫- بیا. بیا بغل سیلویا.
‫- برات غذای خوشمزه‌ای درست می‌کنه. ‫- برات یه بشقاب غذا درست می‌کنم.
‫- مشکلی پیش نمیاد. ‫- چه غذایی درست می‌کنین؟
‫برات غذا درست می‌کنیم. ‫مراقبت هستیم.
‫اون چیه؟ ‫اوون، اکسی‌کدونه؟
‫- نسخه دارم. ‫- همین الان داری؟ واقعا؟
‫اوون، من که بهت گفته بودم. ‫ترکیب الکل و قرص خیلی خطرناکه.
‫- خیلی‌ها دوستت دارن اوون. ‫- وای، ایو.
‫- وای! ‫- اوون!
‫اوون، تو که برگه رو امضا نکردی!
‫سگه رو فرش پیپی کرده.
‫آها، آره. گرسنه است.
‫اِم، باید برم.
‫- وایستا ببینم، چی؟ واسه چی؟ ‫- وای، احسنت.
‫فلچ، مسئله‌ای پیش اومده ‫که باید الان بهش رسیدگی کنم.
‫نمی‌ذارم سین جیمم کنی.
‫- خودت رو خالی کن رفیق. ‫- آره.
‫خودت رو خالی کن. ‫خودت رو خالی کن.
‫رفتارت غیرقابل‌تحمله.
‫خیلی خوشمزه است.
‫واقعا نمی‌خوای چیزی بهم بگی؟
‫- اندی، چنین کاری نکن. ‫- بدجوری در خطری فلچ.
‫آنجلا هستین دیگه، درسته؟
‫من بدجوری در خطرم؟
‫ای خدا.
‫سلام آقای هوران، ‫خیلی از دیدنتون خوشحال شدم.
‫خب، اِم... دیگه دارن انجمن رو تعطیل می‌کنن.
‫- آها، عجب. ‫- بهتره بجنبین که زودتر برسین.
‫راستش، احتمالا اگه تعطیل کنن، ‫راه‌آب رو باز کنن...
‫مرسی. ممنون.
‫- سلام دریادار. ‫- سلام رون.
‫ای بابا.
‫هنوز توضیح ندادی واسه چی ‫ازم اجتناب می‌کردی.
‫من که ازت اجتناب نمی‌کردم. ‫سعی داشتم ازت محافظت کنم.
‫خیلی دروغ و چرت و پرت می‌گی!
‫واقعا انتظار داری باور کنم؟
‫آنجلا، بهت که گفتم. ‫دارن راجع بهم تحقیق می‌کنن.
‫ملت تک‌تک حرکاتم رو ‫تحت نظر دارن.
‫وای، بی‌خیال رونالد.
‫می‌تونستی به طریقی به اطلاعم برسونی ‫که خودت دو تا از نقاشی‌هام رو فروخته بودی!
‫- آخ. ‫- این دیگه چـ...
‫سلام آقای لاک.
‫- فلچ؟ ‫- سلام.
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫راستش، نگران بودم. ‫کلا آدم نگرانی‌ام.
‫نمی‌خواد نگران باشی. ‫نقاشی‌ها اینجان.
‫می‌تونیم منتی رو نجات بدیم.
‫بیا. عین موش آب‌کشیده شدی.
‫ای کفش مسخره.
‫رونالد تو هاروارد استادم بود.
‫معشوقم هم بود.
‫خیلی‌خب، می‌دونی چیه؟ ‫این‌قدر افتخار نکن.
‫سابقه انتخاب دوست‌پسرهاش ‫چندان درخشان نیست.
‫یعنی خودت نقاشی‌ها رو دزدیده بودی ‫و دادیششون به این که بفروشدشون؟
‫در واقع مال خودمن.
‫ولی قبل از آشناییم با تو،
‫رونالد دیگه جواب تماس‌ها ‫یا ایمیل‌هام رو نمی‌داد.
‫واسه همین وقتی بهم گفتی ‫دو نقاشی فروخته، غافلگیر شدم.
‫از اولش هم می‌خواستم سر قرارمون بمونم.
‫صرفا خیلی نگران بودم ‫که تحت نظرم گرفته باشن.
‫حرفت رو قبول می‌کنم رونالد.
‫راستش، کمی تحقیق کردم.
‫ظاهرا کل کلکسیون آثار هنری پدرت رو...
‫در حین جنگ جهانی دوم غارت کرده بودن.
‫اگه بخوان صاحبی داشته باشن، ‫احتمالا صاحبشون جمهوری ایتالیا باشه.
‫خیلی‌خب، وایستا ببینم. ‫اوون تاسرلی هم تو کلاستون بود؟
‫آره. ‫جفتمون دانشجوی کلاس رونالد بودیم.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫چرا فکرت این‌قدر درگیر اوون تاسرلیه؟
‫تو راجع به تاسرلی بهم دروغ گفته بودی ‫و گمون کنم دلیلش رو فهمیده باشم.
‫- منظورت چیه؟ ‫- اوون همیشه می‌ره اروپا.
‫در نتیجه، معلومه که کمکت کرده بود ‫نقاشی‌ها رو از ویلای پدرت بدزدی.
‫بعدش لارل گودوین خبردار شد ‫و اون هم کشتش.
‫ولی تو تصمیم گرفتی ‫به جای تحویل دادن تاسرلی،
‫گناهش رو به گردن من بندازی.
‫چون چیزی جز نقاشی‌هات ‫برات مهم نیست.
‫فیلم اوون و لارل در شب وقوع قتل ثبت شده.
‫پلیس‌ها به خاطر کلاه «لیکرز»م ‫خیال می‌کردن منم.
‫فقط خودت می‌دونی من کلاه «لیکرز» می‌ذارم.
‫در نتیجه، هم شریک جرم قتلی، ‫هم دروغگویی اندی!
‫ضمنا، مار سنگدلی هستی.
‫چیه؟
‫خیلی‌خب.
‫اِم... خیلی‌خب، اشتباه کردم.
‫اِم، آدم بده تو نیستی. ‫آدم بده ایشونه.
‫پشم‌هام. می‌شه حرف‌هام رو پس بگیرم؟ ‫می‌شه حرف‌هام رو پس بگیرم؟
‫این رو ببند به دستت.
‫اِم... ‫خیلی‌خب. می‌شه...
‫یه لحظه وایستا.
‫خیلی‌خب، خیلی عذر می‌خوام. ‫اِم، اشتباه کردم.
‫ضمنا... ولی باید قبول کنی ‫فرضیه خیلی خوبی بود.
‫- فقط یه سری جزئیات از دستم در... ‫- خفه شو!
‫جدی می‌گم!
‫رونالد، داری چیکار می‌کنی؟
‫من شرایط وخیمی داشتم.
‫نباید فلچ رو می‌فرستادی که تحریکم کنه.
‫واسه چی لارل گودوین رو کشتی؟
‫راجع بهت تحقیق کرده بودم فلچ.
‫خبرنگار محقق خوبی هستی.
‫نمی‌تونستم خطر کنم ‫که تو کسب‌وکارم سرک بکشی.
‫باید حذفت می‌کردم.
‫گمون کنم کمی خوشحال شدم.
‫بازرس مونرو امروز اومده بود دیدنم.
‫همون موقع تصمیم گرفتم ‫باید با نقاشی‌ها از کشور خارج بشم...
‫و مدارک باقی‌مونده رو نابود کنم.
‫از کجا می‌دونستی کلاه «لیکرز» دارم؟
‫هوم. قاتل جماعت حق داره ‫یه سری رازها رو فاش نکنه.
‫خب، دستبند رو بزن.
‫تو که قصد نداشتی ما رو ‫با همدیگه ببری وسط دریا...
‫و بندازیمون تو آب، ها؟
‫من که آماده بودم امشب یکی رو به قتل برسونم.
‫واسه چی خیال کردی ‫دو نفر رو به قتل نمی‌رسونم؟
‫ای وای.
‫رونالد، این مسخره‌بازی رو بس کن!
‫آره!
‫هیس، هیس، هیس. ‫اگه باز هم صدات رو بلند کنی،
‫آهنگ خیلی بلندی پخش می‌کنم.
‫می‌شه لطفا من ‫آهنگش رو انتخاب کنم؟
‫آخه از موسیقی رقص الکترونیک ‫بدم میاد... هرچی دیگه بذاری خوبه.
‫از دیکسی‌لند گرفته تا جز تا بلوگرس...
‫دستبند بزن دیگه عوضی.
‫واقعا روانی هستی!
‫بیش از بیست ساله سرما نخورده.
‫- الان دیگه باید بهت شلیک کنم. ‫- رونی!
‫- کمک کنین! ‫- کمک کنین! تفنگ داره!
‫رونی! داری اونجا چه غلطی می‌کنی؟
‫آخ!
‫وای نه!
‫سلام فلچ.
‫اِم، سلام.
‫اِم، خب، اسکاچش باید ویسکی مالت ‫تک‌تقطیره باشه.
‫باز هم می‌گم، داریم می‌ریم بیمارستان، ‫ولی ببینیم کاری از دستمون برمیاد یا نه.
‫آبجو هم ندارین؟
‫وقتی می‌خورمشون، باد معده میارم.
‫قایق هوران همون سبز بزرگه اسـ...
‫در نهایت شب قشنگی شد.
‫از نظر آب و هوا می‌گم.
‫شرمنده. نقاشی پیدا نکردیم.
‫چی؟ نه، نه، نه. امکان نداره.
‫همه‌جا رو گشتیم.
‫تشک‌ها رو پاره کردیم، ‫دیوارهای کاذب رو کندیم.
‫نقاشی‌ای تو اون قایق نیست.
‫غیرممکنه.
‫وایستین ببینم. ‫اِم، چطوری اینجا پیدام کردین؟
‫خب، بعد از سانحه دیشب،
‫متوجه شدم صاحب قایقه هورانه...
‫و دیده بودیم خودت جلوی ‫گالریش پارک کرده بودی.
‫خب، ربطشون رو خودم فهمیده بودم.
‫خب، درسته، خـ... ‫خودم می‌دونم گریز،
‫ولی می‌گم «متوجه شدم» یعنی... ‫گریز... گریز متوجه شد.
‫واسه همین رفتن دیدن هوران...
‫و جوری رفتار کرد که بهش مشکوک شدم.
‫واسه همین کمی بررسی کردیم ‫و فهمیدیم به شدت بدهکاره...
‫و بابت درخواست دروغین پول از بیمه ‫تحت تحقیقه.
‫- هوم. ‫- اوهوم. این رو هم خودم فهمیده بودم.
‫- گریز به این نتایج رسید. ‫- همین‌جوری می‌گم.
‫بعدش فهمیدم.
‫- فهمیدیم. ‫- فهمیدیم.
‫فهمیدیم هوران لارل گودوین رو کشته بود.
‫رفتیم بازداشتی کنیم. ‫ولی اونجا نبود.
‫حسی بهمون گفت ممکنه اینجا باشه.
‫چطوری فهمیدین لارل رو به قتل رسونده بود؟
‫- همیشه دستش رو ضدعفونی می‌کنه. ‫- هوم.
‫دو لیوان واسه روان‌نویس ‫تمیز و کثیف داشت.
‫- آلوده‌هراسی داشت. ‫- آلوده‌هراسی داشت.
‫خب، نگاهی به این بندازین. ‫این فیلم رو ببینین.
‫تهش رو ببینین.
‫- عه، اینجا رو. ‫- اِم، چیه؟ نفهـ...
‫چون پوستش رو لمس کرده بود، ‫دستش رو تکون داد.
‫- آلوده‌هراسی داشت. ‫- آلوده‌هراسی داشت.
‫ولی موی اون آقائه که مشکیه.
‫این رنگ موی مشکی ارزون رو پیدا کردیم.
‫خب، از کجا می‌دونست واقعا کی هستم ‫و کلاه «لیکرز» می‌ذارم؟
‫یادته «لا ریپابلیکا» ‫عکست رو منتشر کرده بود؟
‫درسته.
‫آها...
‫- کلاه شانسم رو گذاشته بودم. ‫- اوهوم.
‫با هوران هم تماس تصویری داشتم. ‫وای، چه احمقی هستم.
‫- ممنون. ‫- آره. بالاخره به اجماع رسیدیم.
‫خیلی‌خب، ولی چرا لارل گودوین؟ ‫چرا اون رو کشت؟
‫لارل گودوین کلاس هوران رو ‫تو هاروارد بررسی می‌کرد.
‫هوران یه سری تابلو تو خونه شهری تاسرلی ‫نصب کرده بود. واسه همین کلیدش رو داشت.
‫الکی گفت به کار خانم گودوین علاقمنده ‫تا بکشوندش اونجا.
‫قربانی مناسبی بود دیگه.
‫- می‌خواست واسه فلچ پاپوش بدوزه. ‫- وای خدا. ای زن بیچاره.
‫ای حرومزاده!
‫می‌خواست من رو هم بکشه.
‫- من برمی‌گردم پاسگاه. ‫- باشه.
‫خب، در همین حد بگم که خوشحالم ‫بالاخره تونستیم این پرونده رو...
‫با همدیگه حل کنیم.
‫- با همدیگه؟ ‫- با همدیگه.
‫سه‌تایی حلش کردیم.
‫نه‌خیر.
‫- هوم. ‫- خودمون حلش کردیم.
‫- خب، خودمون کردیم دیگه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫جناب‌عالی پابرهنه اومدی دفترم...
‫و بچه‌ام رو با فهرست مظنونینی که هوران ‫اصلا جزوشون نبود بیدار کردی!
‫- از این بابت مطمئن نیستم. ‫- تو قایق کلی کتک خوردی...
‫و چیزی نمونده بود یه گلوله تو سرت خالی کنن. ‫جناب‌عالی همین کارها رو کردی.
‫من می‌رم سوار ماشین بشم.
‫دلم واسه خودمون تنگ می‌شه.
‫ولی راستش، کسی جر خودت ‫نمی‌تونست یواشکی وارد چنین جایی بشه...
‫و بتونه همرنگ جماعت باشه.
‫عمرا اگه من رو چنین جایی راه بدن.
‫تازه من بازرس هم هستم.
‫آره، می‌فهمم.
‫به خاطر یهودی بودنته.
‫کارشون درست نیست.
‫به سلامت.
‫خیلی‌خب اندی، چرا همون اولش ‫راستش رو بهم نگفتی؟
‫اگه از کل داستان خبر داشتم، ‫همه‌چی خیل راحت‌تر حل می‌شد.
‫نمی‌تونستم بهت اعتماد کنم ‫و این اطلاعات رو باهات در میون بذارم.
‫واسه چی؟
‫چون طبق گفته خودت...
‫خیلی احمقی.
‫یعنی از اولش داشتی ‫ازم سواستفاده می‌کردی؟
‫نه فلچ.
‫آخه من همیشه عاشق احمق‌ها می‌شم.
‫شاید احمق باشم، ‫ولی جونت رو نجات دادم.
‫تو که نجات ندادی.
‫اون دختر جون جفتمون رو نجات داد.
‫- خب... ‫- اسمش چی بود؟
‫گریزلی بود.
‫راستش، می‌دونی چیه؟ ‫اصلا نفهمیدم واقعا...
‫یه لحظه وایستا.
‫عه، چه آهنگ باحالی.
‫گریز، یه سوال دیگه هم بپرسم.
‫اصلا اسم واقعیت رو نفهمیدم. ‫باید بدونم.
‫اسمم گریزلداست. ‫من از اسمم خجالت نمی‌کشم فلچ.
‫بهتره تو هم از اسمت خجالت نکشی.
‫مرسی.
‫می‌تونی بابت کلی خصوصیات دیگه‌ات ‫خجالت بکشی.
‫مثلا بابت غرورت، مزایایی سفیدپوست بودنت ‫یا پات خجالت بکشی.
‫خیلی‌خب، اِم، ممنون ‫که جونم رو نجات دادی گریزلدا.
‫- هوم. ‫- ضمنا، اگه می‌شه، باید بگم...
‫دستت رو از روی ماشینم بردار فلچ.
‫تو دیگه چیکار داری؟
‫سلام فرانک.
‫هنوز می‌خوای مقاله ویژه بنویسم؟
‫[متخصص آثار هنری ‫باریستای زیبایی را به قتل می‌رساند]
‫سلام منتی، حالت چطوره دوست عزیزم؟
‫سلام فلچ.
‫جزایر قناری چطور بود؟
‫وای. همه‌چی رو عالی هماهنگ کرده بودی.
‫هوم.
‫خب، معلوم شد کنتس واقعا عاشقته.
‫حتی تونست آنجلا رو ببخشه.
‫- زن خارق‌العاده‌ایه. ‫- واقعا هست.
‫ضمنا، در دفاع از آنجلا بگم ‫که از قتل خبری نداشت.
‫گمون کنم نقاشی‌ها رو دزدیده بود ‫که به دست کنتس نیفتن.
‫گمون کنم اصلا خوشش نمیاد ‫عشقت رو با کسی تقسیم کنی.
‫خانم‌ها الان کجان؟
‫دارن پولت رو خرج می‌کنن.
‫هه!
‫خب، نقاشی‌هات رو تو ونی ‫تو گاراژی همین حوالی گذاشتم.
‫فکری به ذهنم خطور کرده بود. ‫نظرت چیه دست خودت بمونن؟
‫حتما شوخیت گرفته.
‫اگه نقاشی‌ها دست خودمون نباشه، ‫به صلاح خانواده‌امه.
‫کاملا از این بابت مطمئنی؟
‫قیمت اون نقاشی‌ها تقریبا... یه عالمه است.
‫در اصل فاشیست‌ها دزدیده بودنشون.
‫همیشه موجب عذاب وجدانم می‌شدن.
‫- مرسی. ‫- مرسی از خودت.
‫آنجلا دختر منه.
‫من می‌تونم ببخشمش. ‫تو هم می‌تونی؟
‫خب، می‌تونستم ببخشمش، ‫ولی باهام به هم زد.
‫اون باهات به هم زد؟
‫شاید روزی بتونم سکس از پشت رو...
‫درک کنم.
‫چی؟
‫ایتالیاییم حرف نداره.
‫آها.
‫- خدایا! ‫- بابا؟
‫دارم خواب می‌بینم؟
‫من شبح نیستم عزیزم.
‫- بابا! ‫- سلام آنج.
‫خوبم. خوبم.
‫باید به جفتتون اعترافی بکنم.
‫وانمود کرده بودیم من رو ربودن...
‫- که بتونیم... ‫- واسه چی چنین کاری کردی؟
‫که بفهمیم کی نقاشی‌ها رو دزدیده.
‫- وای. ‫- تصمیم گرفتیم بهتره...
‫سلام مونرو تنبله.
‫پرونده دیگه‌ای نداری؟
‫- نه، همه‌شون رو حل کردم. ‫- جدی؟ ایول.
‫آها، یه چیزی واسه پسرت گرفتم.
‫می‌خواستم بفرستمش دفترت.
‫عجب.
‫واقعا ناز نیست؟
‫همسرم عاشقش می‌شه.
‫هنوز نقاشی‌ها رو پیدا نکردی؟
‫نه، ولی پلیس‌های شهری و جاده‌ای...
‫دنبال ون فورد سری ئی مدل نود و هشت ‫فیروزه‌ای رنگی می‌گردن.
‫پلاکش ویکتور گری دویست و هفتاد سمه.
‫ظاهرا صاحب پلاک فردی به نام ‫الف. میم. فلچره.
‫من اون ون رو دادم رفت، یعنی...
‫یعنی منظورت اینه ‫که اگه جلوی ونه رو بگیریم،
‫نقاشی‌های دزدی کنت رو پیدا نمی‌کنی؟
‫واقعا خستگی‌ناپذیری موریس.
‫می‌تونستی خبرنگار خوبی بشی.
‫اوهوم، نه. نمی‌دونم ملت از پلیس ‫بیشتر متنفرن...
‫یا از خبرنگار جماعت.
‫از پلیس بیشتر متنفرن.
‫خداحافظ.
‫با مؤسسه اجاره ماشین لوکس ‫کاری تماس گرفتین، بفرمایین.
‫سلام. درسته. ببینین، اِم، ‫مشکل مهم خانوادگی‌ای برام پیش اومده...
‫ نمی‌تونم شخصا ماشینم رو تحویل بدم.
‫واسه همین تو کوچه‌ای ‫حوالی یوتیکا پارکش کردم...
‫و باورتون نمی‌شه که یکی پلاکش رو دزدیده.
‫وای خدا جون.
‫خلاصه، می‌شه یکی بره تحویلش بگیره؟
‫خب، جناب، باید شکایت‌نامه تنظیم کنین.
‫آها. ببخشید. صداتون قطع و وصل می‌شه.
‫منتی.
‫- کنتس دی گراسی. ‫- چیه؟
‫این رو برای شما فرستادن.
‫فقط همین یه دونه است؟
‫فلچ. ‫چه عوضی آشغالی هستی.
‫گـ... گمون کنم نقاشی مونک باشه.
‫امکان نداره اصل باشه.
‫[موزه هنر مدرن ‫«راز شبی تابستانی» اثر ادوارد مونک]
‫[لطفا باهاش یاد لارل رو زنده نگه داشته ‫و به خانواده‌اش کمک کنین]
‫خیلی قشنگه مینیون.
‫[جا...]
‫[جایی...]
‫[جایی در...]
‫[جایی در آمریکای مرکزی]
‫ادگار آرتور تارپ جونیور ‫وقتی بچه بود،
‫دیوار اتاقش رو با عکس‌های گاوچرون‌ها، ‫بومیان آمریکا و بوفالوهایی...
‫که از مجلات می‌کند، پر می‌کرد...
‫- سلام فرانک. ‫- واسه چی این نقاشی...
‫زشت تخمی رو برام فرستادی؟
‫انداختمش دور.
‫قابلت رو نداشت.
‫- الان کجایی؟ ‫- بهت ربطی نداره.
‫باید به مقاله‌ای خبری رسیدگی کنی.
‫افتضاح عظیمی ‫تو «شرکت مارچ نیوز» به بار اومده.
‫مارچ پیر داره یهو بازنشسته می‌شه...
‫و داره پسر احمقش رو رئیس می‌کنه.
‫باید در اسرع وقت بری شیکاگو و...
‫بذار همین‌جا بپرم وسط حرفت فرانک.
‫من هنوز هم رسما خبرنگار تحقیقی ‫بازنشسته محسوب می‌شم...
‫و هر چقدر هم پول بدی، ‫تجدید نظر نمی‌کنم.
‫خب، چه عالی، آخه تقریبا هیچ پولی توش نیست.
‫اذیت نکن دیگه فلچ. ‫حوصله‌ات سر نرفته؟
‫هنوز نرفته. خداحافظ.
‫وایستا، وایستا، وایستا. ‫قطع نکن.
‫راستی، شاید بهتر باشه ‫قبل از دور انداختن...
‫اون نقاشی زشت تخمی، ‫بدی قیمت‌گذاریش کنن.
‫چی؟ چی؟
‫- تای! ‫- چیه؟
‫آشغال‌هامون کجاست؟ بده...
: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.
‫پنج ستاره می‌دم.